Κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα βίντεο που δείχνει μια Κερκυραία γιαγιά, την Αναστασία, στην της να ψήνει ψάρια στον ξυλόφουρνο που έχει στο εσωτερικό του σπιτιού της. Η 80χρονη γιαγιά ζει στο μικροσκοπικό σπιτάκι σ' ένα χωριό της Κέρκυρας με απόλυτη αυτάρκεια: Φυτεύει τα λαχανικά της με τον κύκλο της σελήνης και έχει το δικό της λάδι και κρασί. Το βίντεο δημιούργησε η εγγονή της, η Αναστασία Μιάρη, μαζί με την συνεργάτιδά της Iska Lupton στο πλαίσιο της προώθησης του βιβλίου που ετοιμάζουν, με τίτλο Grand Dishes (Γιαγιαδίστικα Πιάτα), στο οποίο καταγράφουν 30 περιπτώσεις γιαγιάδων από όλο τον κόσμο και τις συνταγές τους.
«Το Grand Dishes δεν είναι ένα βιβλίο που μιλάει για το πώς είναι να είσαι ηλικιωμένος, είναι ένα βιβλίο για το πώς είναι έχεις ζήσει μια γεμάτη ζωή. Είναι ένα βιβλίο μαγειρικής που θέλει να συντηρήσει παλιές συνταγές και να δημιουργήσει μια αλληλεπίδραση μεταξύ των γενεών. Ένα βιβλίο που μοιράζεται ιστορίες που λέγονται πιο δυναμικά μέσα από τις συνταγές που έχουν νοστιμίσει τις ζωές αυτών των γιαγιάδων», μου λέει η Αναστασία, η οποία- αν και μισή Κερκυραία- ζει και εργάζεται στο Λονδίνο και δουλεύει ως φωτορεπόρτερ σε ταξιδιωτικά περιοδικά.
Έχει το δικό της τρόπο να δείχνει αυτό που νοιώθει για μένα και αυτό είναι που μου αρέσει. Αυτό συνήθως γίνεται μαγειρεύοντας μου! Πάντα πριν έρθω στο νησί με παίρνει τηλέφωνο και με ρωτάει τι θέλω να μου μαγειρέψει.
«Ναι, είμαι μισή Κερκυραία από τη μεριά του πατέρα μου. Μάλιστα έχω ζήσει στη Κέρκυρα και έχω πάει και σχολείο εκεί μέχρι που οι γονείς μου αποφάσισαν να μετακομίσουν στη Αγγλία. Εξακολουθώ να πηγαίνω στη Κέρκυρα γύρω στις πέντε φορές το χρόνο για να επισκεφτώ την γιαγιά μου και την παρέα μου εκεί. Φέτος το καλοκαίρι πήγα το νησί δυο φορές για δύο μήνες περίπου. Είναι το καλύτερο νησί της Ελλάδας!», λέει με ενθουσιασμό.
Η όλη ιδέα ξεκίνησε από την αγάπη που είχε πάντα η Αναστασία τόσο για την γιαγιά της όσο και για την μαγειρική της καθώς και οι γλυκές αναμνήσεις μου από όταν ήταν παιδί στη Κέρκυρα. « Συζητώντας μια μέρα με την Iska και συνειδητοποίησε ότι είχε και αυτή αδυναμία στη γιαγιά της. Κάπως έτσι προέκυψε η ιδέα του Grand Dishes.
«Η γιαγιά μου είναι φοβερή! Πραγματικά την φοβάμαι (με την καλή έννοια). Είναι ατρόμητη. Είναι ογδόντα χρόνων και πολύ δυναμική. Τα τελευταία δέκα χρόνια ζει μόνη της. Από τότε που πέθανε ο παππούς μου, έχει γίνει πιο δυνατή και πιο πεισματάρα με τη ζωή. Της αρέσει να μιλάει πολύ και λέει ακριβώς αυτό που πιστεύει με χιούμορ και πάθος.
Έχει το δικό της τρόπο να δείχνει αυτό που νοιώθει για μένα και αυτό είναι που μου αρέσει. Αυτό συνήθως γίνεται μαγειρεύοντας μου! Πάντα πριν έρθω στο νησί με παίρνει τηλέφωνο και με ρωτάει τι θέλω να μου μαγειρέψει.
Δε τις αρέσει να αλλάζει τις συνήθειες της. Λατρεύει να πηγαίνει στον κήπο και να φροντίζει τα λαχανικά και τα φρούτα που η ίδια έχει φυτέψει».
Η Κέρκυρα είναι μικρό νησί και τα νέα μαθαίνονται εύκολα και όλοι στο χωριό έχουν δει το βίντεο των κοριτσιών. «Σταματάνε τη γιαγιά μου και της λένε "Τι σου έχει κάνει η εγγόνα σου! Έχεις γίνει διάσημη!". Και τι θα έλεγε ο παππούς μου άραγε και τέτοια. Μέχρι και τηλέφωνο την έχουν πάρει από κάποιο περιοδικό να την ρωτήσουν πράγματα». Σημειωτέον ότι η ίδια η γιαγιά Αναστασία ακόμα δε έχει δει το βίντεο διότι δεν έχει ίντερνετ.
«Έχει πολύ πλάκα, οι γιαγιάδες πιστεύουν ότι αυτό που κάνουν δεν είναι κάτι τόσο σημαντικό και δεν έχει τόση σημασία. Όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει.»
Ανάμεσα στις γιαγιάδες που συμμετέχουν στο πρότζεκτ είναι και η γιαγιά της Iska, η οποία έχει μια πολύ συγκινητική ιστορία. Είχε εγκαταλείψει την ναζιστική Γερμανία σε ηλικία επτά ετών με την οικογένεια της λόγω του πολέμου. Η οικογένειά της είχε εργοστάσιο επίπλων και πολλά έργα τέχνης διαφόρων καλλιτεχνών σε όλους τους τοίχους του εργοστασίου. Αυτοί οι άνθρωποι, όπως και ένα σωρό άλλο, αναγκάστηκαν να παρατήσουν όλη την περιουσία τους σε μια στιγμή. Η μητέρα της γιαγιάς της Ισκας πήγε και την πήρε από το σχολείο για να φύγουν από την Γερμανία αφήνοντας ακόμα και τα κλειδιά πάνω στο αμάξι τους εγκαταλείποντας την Γερμανία για πάντα. Ύστερα από δύο μέρες οι ναζί είχαν ήδη λεηλατήσει τα πάντα. «Η γιαγιά της Ισκας μας μαγείρεψε μια μέρα ένα Γερμανικό φαγητό και μου αποκάλυψε ότι για είκοσι ολόκληρα χρόνια δεν έλεγε σε κανέναν ότι ήταν Γερμανίδα και είχε ξεχάσει εντελώς της ρίζες της. Της πήρε πολλά χρόνια να αποδεχτεί τις ρίζες της και την ιστορία της και να ξεκινήσει και πάλι να μαγειρεύει παραδοσιακά Γερμανικά φαγητά».
Τα πιάτα που υπάρχουν στο βιβλίο είναι από παντού, σχεδόν απ' όλο τον κόσμο. Τα κορίτσια τις εντόπισαν από το multi ethnic δίκτυω φίλων και γμωστών που έχουν στο Λονδίνο. «Παρουσιάζουμε γλυκά από Γαλλία, φαγητά από Ινδία, φυσικά το Ελληνικό φαγητό της γιαγιάς μου, από Αφρική και άλλα πολλά.»
To βιβλίο το δουλεύουν ως εξής: Η Ίσκα μαγειρεύει με τις γιαγιάδες και ασχολείται με το food styling. «Οι γιαγιάδες δεν έχουν συνταγή μαγειρεύουν με την εμπειρία τους έτσι η Ίσκα υπολογίζει τις ποσότητες των υλικών τους και έπειτα με την βοήθεια μιας φωτογράφου και φίλης μας γίνεται όλο το food styling. Εγώ ασχολούμαι με το κομμάτι των συνεντεύξεων των γιαγιάδων και την οργάνωση της παραγωγής», εξηγεί η Αναστασία.
«Αγαπάμε τις γιαγιάδες του κόσμου. Πιστεύουμε ότι οι γυναίκες από μια ηλικία κι έπειτα χάνουν το ενδιαφέρον τους σε πολλά. Σε αυτό φταίνε δυστυχώς και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα οποία προβάλουν συνήθως γυναίκες νεότερες που κάνουν αλλά πράγματα πιο δημοφιλή. Αυτό όμως είναι λάθος, η κάθε γυναίκα κουβαλάει τις δικές της εμπειρίες και μπορεί να είναι δημιουργική όσων χρονών κι αν είναι».
Αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κάνει τις γιαγιάδες όλου του κόσμου τόσο αγαπητά πρόσωπα και τα φαγητά τους τόσο νόστιμα. Είναι η ελπίδα που μας δίνουν; Η δυναμικότητα που τις αντιπροσωπεύει μέσα από όλα τα βιώματα τους; «Είναι γυναίκες σεβαστές και αξιαγάπητες που μέσα από τα πιάτα τους δείχνουν την αγάπη τους και ποιές είναι.», σπεύδει η Αναστασία.
- Αλήθεια πες μουτί έχεις πεθυμήσει να φας απ τα χεράκια της γιαγιάς σου;
« Ψητό φρέσκο ψάρι στα κάρβουνα, με ντόπιες τηγανητές πατάτες πασπαλισμένες με ρίγανη και φυσικά δε λείπει ποτέ από το τραπέζι της η χωριάτικη σαλάτα! Ένα άλλο πολύ αγαπημένο μου είναι το στιφάδο.»
Αν θέλετε να δείτε αυτό το βιβλίο τυπωμένο, νιώστε ελεύθερα να συνεισφέρετε στο Crowdfunding του.
Instgram : Granddishes
Facebook : GrandDishes
Twitter : Granddishes
