Τα δεύτερα ΑθηναΪκά Gay Theatre Awards

Τα δεύτερα ΑθηναΪκά Gay Theatre Awards Facebook Twitter
0

  

Τα δεύτερα ΑθηναΪκά Gay Theatre Awards Facebook Twitter

Το gay θέατρο αναπτύσσεται εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα, με διάσημες παραστάσεις του διεθνούς ρεπερτορίου και καινούρια ελληνικά έργα που θίγουν, αιχμηρά, θέματα που αφορούν την LGBT κοινότητα. Αυτές οι κινήσεις βρίσκουν ανταπόκριση στον κόσμο, όχι μόνο μέσα στη gay κοινότητα, αλλά και στο “mainstream” κοινό. Ο θεσμός των Gay Theatre Awards αποτελεί εδώ και χρόνια σε Ευρώπη  Αυστραλία και Αμερική μεγάλη καλλιτεχνική διοργάνωση. Πέρυσι έγινε η πρώτη απόπειρα διοργάνωσης τους στην Αθήνα και στέφθηκε με επιτυχία.

 

Σκοπός των Βραβείων είναι να ενισχύσουν και να προβάλλουν θεατρικές παραστάσεις που θίγουν και προωθούν θεμάτα που αφορούν την LGBT κοινότητα, ειδικά σε μια δύσκολη χρονική περίοδο όπου αυτές γίνονται συχνά στόχος επιθέσεων μίσους ή  λογοκρισίας. Για τον λόγο αυτό η κριτική επιτροπή αποφάσισε φέτος να διευρύνει τον αριθμό των υποψηφίων σε κάθε κατηγορία ως τρόπο αναγνώρισης του εύρους των LGBT ρόλων και παραστάσεων κόντρα στις αντιξοότητες. Προωθώντας την ορατότητα της LGBT θεματολογιας τα βραβεία αποτελούν άλλη μια μορφή LGBT ακτιβισμού.

Κατά τη διάρκεια της χρονιάς η κριτική επιτροπή των βραβείων ψάχνει για παραστάσεις που αναφέρονται στην διαφορετικότητα και είτε έχουν κυρίαρχη LGBT θεματολογία, είτε περιέχουν LGBT ρόλους. Δίνοντας περισσότερη έμφαση σε “μικρές” παραστάσεις, πρωτότυπες συγγραφές και νέους ηθοποιούς, η επιτροπή ξεχωρίζει και επιβραβεύει τις νέες δημιουργίες. Κατα τη φετινή σεζόν (από Σεπτέμβριο 2012 μέχρι Απρίλιο 2013) η επιτροπή ξεχώρισε 20 παραστάσεις: Corpus Christi,I Am My Own Wife, Vitrioli, Αδερφές, ΑΡΝΥ, Βράχοι,Γκιγιόμ Γλυκειά Μου, Μικρός Εγώ, Παιδιά του Πατρός , Χταποδάκια και Άλλα Διηγήματα, Bent, Chicago, Elizadeth, I Am What I Am,  Είσαι Σκοπός και Γύρω Σου Χορεύουν Τσοπανόσκυλα, Κυρία Ιουλία, Μήδεια στο Μανχάτταν, 40 Χρόνια Πίπες, Σωτηρία Μπέλλου: Η Περιπλανώμενη Ζωή Μιας Ρεμπέτισσας, Φτωχούλα του Θεού.

 

Οι υποψηφιότητες αναφέρονται αναλυτικά στον ιστότοπο και στη σελίδα των Gay Theatre Awards στο Facebook.Μαζί με τα βραβεία της κριτικής επιτροπής, το «Βραβείο Κοινού» για την καλύτερη LGBT παράσταση θα αποφασιστεί με δημόσια ψηφοφορία από τους επισκέπτες του ιστότοπου του περιοδικού Antivirus.

 

Η φετινή δεύτερη εκδήλωση απονομής των βραβείων θα φιλοξενηθεί στον Πολυχώρο Vault Theatre Plus, Μελενίκου 26 στο Βοτανικό την Τρίτη 4 Ιουνίου, 20:00 με 23:00 το βράδυ. Τη μεγάλη βραδιά της απονομής οι διοργανωτές υπόσχονται glamour, live acts από καλεσμένους-έκπληξη, κέφι, αποδόμηση και γενικότερα μια… υπερπαραγωγή δωματίου! Η είσοδος είναι ελεύθερη.

 


Οι υποψηφιότητες αφορούν έργα με gay περιεχόμενο ή ενδιαφέρον, τα οποία παρουσιάστηκαν τη θεατρική σεζόν που μας πέρασε (Σεπτέμβριος 2012- Απρίλιος 2013) και είναι οι εξής:

Καλύτερη Παράσταση (Βραβείο επιτροπής και Βραβείο Κοινου)
1. Χταποδακια και άλλα Διηγήματα
2. Ο Μικρός Εγώ
3. ΑΡΝΥ
4. Τα Παιδιά του Πατρός
5. Bent
6. Corpus Christi
7. Οι Βράχοι
8. Vitrioli
9. I Αm Μy Οwn Wife
10. Γκιγιομ, Γλυκιά μου.
11. Αδερφές

Καλύτερη αντρική ερμηνεία 
1. Ηλίας Βογιατζηδάκης (Χταποδάκια και άλλα Διηγήματα)
2. Γιώργος Μακρής (Ο Μικρός Εγώ)
3. Βασίλης Μαυρογεωργίου (Γκιγιόμ, Γλυκιά μου)
4. Πάνος Τρουμπουνέλης (Corpus Christi)
5. Γιάννης Τσουρουνάκης (Τα Παιδιά του Πατρός)
6. Φώτης Λαζάρου (Ο Μικρός Εγώ)
7. Χάρης Τζωρτζάκης (Vitrioli)
8. Γιάννος Περλέγκας (Vitrioli)

Ειδική Μνεία: Σπύρος Φωκάς (Τα Παιδιά του Πατρός)

 

Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία
1. Μυρτώ Πανάγου (Χταποδάκια και άλλα Διηγήματα)
2. Τριανταφυλιά Ταμπαλιάκη (Elizadeth)
3. Χριστίνα Βογιατζή (Αδερφές)
4. Φαίδρα Παπανικολάου (Ο Μικρός Εγώ)
5. Νατάσσα Σφενδυλάκη (Ο Μικρός Εγώ)
6. Μαρία Κεχαγιόγλου (Vitrioli)
7. Φιλίτσα Καλογεράκου (ΑΡΝΥ)
8. Νατασσα Παπανδρέου (Χταποδάκια και άλλα Διηγήματα)

Ειδική Μνεία Α’: Ντίνα Κώνστα (Σωτηρία Μπέλλου: Η Περιπλανώμενη Ζωή Μιας Ρεμπέτισσας)
Ειδική Μνεία Β’: Μαρινέλλα (Chicago)

Καλύτερη ερμηνεία σε trans ρόλο
1. Μινα Ορφανού (Η φτωχούλα του Θεού)
2. Γιώργος Κοντοπόδης (ΑΡΝΥ)
3. Αλίνα Κοτσοβούλου (Κυρία Ιουλία)
4. Στράτος Τζωρτζογλου (Είσαι σκοπος και γύρω σου χορεύουν τσοπανόσκυλα)
5. Παντελής Δεντάκης (Manhattan Medea/ Η Μήδεια στο Μανχάτταν)
6. Πολ Ζαχαριάδης (Bent)
7. Τάκης Ζαχαράτος (I am what I am)

Καλύτερο πρωτότυπο θεατρικό κείμενο
1. Τα παιδιά του πατρός (Στεφανος Κακαβούλης)
2. Οι Βράχοι (Τζένη Κοσμίδου)
3. Vitrioli (Γιάννης Μαυριτσάκης)
4. 40 Χρόνια Πιπες (Άγγελος Ανδρεόπουλος)

Καλύτερη πρωτότυπη μουσική
1. Γιάννης Μυγδάνης (Τα Παιδιά του Πατρός)
2. Σπυρος Άγγελος Παρασκευάκος (Ο Μικρός Εγώ)
3. Άγγελος Ανδρεόπουλος (40 Χρόνια Πίπες)
4. Μάνος Αντωνιάδης (Βent)

Καλύτερη σκηνοθεσία
1. Βογιατζιδάκης, Παπανδρεου, Πανάγου (Χταποδάκια και Άλλα Διηγήματα)
2. Βασίλης Ανδρέου (Ο Μικρός Εγώ)
3. Ολιβιέ Πι (Vitrioli)
4. Στέφανος Κακαβούλης (Τα Παιδιά του Πατρός)
5. Μαριάννα Κάλμπαρη (Γκιγιομ, Γλυκιά μου)
6. Λαέρτης Βασιλείου (Corpus Christi)

 

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

Τι ενώνει έναν σταρ, μια πόλη, ένα κορίτσι, έναν φωτογράφο, μια θεότητα και ένα βλέμμα; Τίποτα. Και τα πάντα. Ο Skarsgård γίνεται queer χώρος από αφέλεια. Η Αθήνα θυμάται το υπόγειό της. Η Corinne Day την εφηβεία όπως ήταν. Ο Hujar μια «τίποτα-μέρα» που έγινε μνήμη. Η Blanchett αλλάζει τον αέρα. Η Schafer τον τρόμο. Η ΟΑΣΗ δεν κυνηγά queer icons, αλλά τη στιγμή που η εικόνα τους σπάει. Γιατί εκεί αρχίζει η αλήθεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Όταν ο κόσμος καίγεται πιο γρήγορα από εμάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Όταν ο κόσμος καίγεται πιο γρήγορα από εμάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Στο νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ, έξι μορφές γίνονται έξι κάρτες ενός tarot της εποχής:ο Jonathan Anderson που κοιτάζει το μέλλον, η Metropolis που χάνει την queer αφή της, η Greer Lankton που ξαναγεννά το σώμα της, ο Udo Kier που σπάει την εικόνα, ο William E. Jones που βλέπει την ιστορία στα σώματα, και η πρώτη queer γενιά του AIDS που επιστρέφει μέσα από το κείμενο του Βρασίδα Καραλή για να ενώσει όλες τις επόμενες.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Dievers Party: Πώς δυο φίλες έφτιαξαν τα πιο viral χορευτικά πάρτι της χρονιάς

Μουσική / Dievers Party: Πώς δυο φίλες έφτιαξαν τα πιο viral πάρτι της χρονιάς

Η Βάσω Καζαντζίδου και η Μαρινέλα Αμπντουραχμάνι γνωρίστηκαν τυχαία σε ένα αθηναϊκό κλαμπ. Δύο χρόνια μετά, αυτή η συνάντηση γέννησε ένα από τα πιο δημοφιλή mobile queer events σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Μοντ Ρουαγιέ: «Πού θα βρίσκονται σε δέκα χρόνια όλοι αυτοί που μας επιτίθενται;»

Lgbtqi+ / Μοντ Ρουαγιέ: «Πού θα βρίσκονται σε δέκα χρόνια όλοι αυτοί που μας επιτίθενται;»

Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο «Τρανσφοβία» που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά, η τρανσφεμινίστρια Μοντ Ρουαγιέ επιχειρεί να καταγράψει τη νέα πραγματικότητα για την τρανς συνθήκη και τα τρανς δικαιώματα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κοντά στην άγρια καρδιά αυτού του κόσμου/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κοντά στην άγρια καρδιά αυτού του κόσμου/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Οκτώ ιστορίες που κοιτούν την εποχή κατευθείαν στα μάτια και βλέπουν λίγο πιο βαθιά απ’ όσο θα περίμενες. Η Tina Brown που ξεγυμνώνει την αλήθεια των new media, ο Tillmans που κρατά ένα τραγούδι αθάνατο, η νύχτα του Chengdu που χάνεται μπροστά μας, το wool-camp σαν μικρή τελετουργία επιβίωσης, ο Hujar που φωτογράφιζε ψυχές, η Swinton που κουβαλά φως για όσους έφυγαν, ο νέος «Φρανκενστάιν» ως καθρέφτης της πατριαρχίας και ο Λαπαθιώτης που βρίσκει ξανά στόμα στη σκηνή. Διαφορετικά μεταξύ τους, συντονίζονται σαν ένας χάρτης του τώρα, λαμπερός, σκοτεινός, ακριβής.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
 Αν δεν μπορείς να μας νικήσεις, θα μας κοιτάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αν δεν μπορείς να μας νικήσεις, θα μας κοιτάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Στην εποχή όπου η πρόοδος μιμείται την ευαισθησία για να επιβιώσει,το queer βλέμμα γίνεται η μόνη αξιόπιστη μέθοδος διάκρισης. Από την Ελεωνόρα Μελέτη και τη Τζένη Χειλουδάκη, δύο καθρέφτες μιας κοινωνίας που φοβάται να ρευστοποιηθεί ως τη σιωπηλή αξιοπρέπεια του Orlando, τη Róisín Murphy, τον Daniel Obasi, το t-fags και τη Δήμητρα της Λέσβου, οι εικόνες του κόσμου αποκαλύπτουν το αόρατο ρεύμα που τις διαπερνά: την πειθαρχία της τρυφερότητας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να γυρνάς προς το αληθινό αφού έχεις καεί από το ωραίο/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να γυρνάς προς το αληθινό αφού έχεις καεί από το ωραίο/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Κάθε εποχή χτίζει τα φώτα της για να φωτίσει τον τρόμο της. Η Fruit Gillette τραγουδά μέσα απ’ το εργοτάξιο, η Vaginal Davis εισβάλλει στο μουσείο, ο Λάνθιμος αναζητά χαρά, ο Χόκνεϊ καπνίζει σαν να κρατά ακόμη το χρώμα του κόσμου. Ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει την Ελλάδα όπως κοιτάς ένα φλας που σε τυφλώνει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ