[ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ] Η Έλενα Πέγκα διαβάζει Σεφέρη στο LIFO.gr

Φωτιές του Άι-Γιάννη



                                                     Μνήμη  Π.Κ.

Η μοίρα μας, χυμένο μολύβι, δεν μπορεί ν᾿ αλλάξει
δεν μπορεί να γίνει τίποτε.
Έχυσαν το μολύβι μέσα στο νερό κάτω από τ᾿ αστέρια κι
ας ανάβουν οι φωτιές.

Αν μείνεις γυμνή μπροστά στον καθρέφτη τα μεσάνυχτα βλέπεις
βλέπεις τον άνθρωπο να περνά στο βάθος του καθρέφτη
τον άνθρωπο μέσα στη μοίρα σου που κυβερνά το κορμί σου,
μέσα στη μοναξιά και στη σιωπή τον άνθρωπο
της μοναξιάς και της σιωπής
κι ας ανάβουν οι φωτιές.

Την ώρα που τέλειωσε η μέρα και δεν άρχισε η άλλη
την ώρα που κόπηκε ο καιρός
εκείνον που από τώρα και πριν από την αρχή κυβερνούσε το κορμί σου
πρέπει να τον εύρεις
πρέπει να τον ζητήσεις για να τον εύρει τουλάχιστο
κάποιος άλλος, όταν θα ῾χεις πεθάνει.

Είναι τα παιδιά που ανάβουν τις φωτιές και φωνάζουν
μπροστά στις φλόγες μέσα στη ζεστή νύχτα
(Μήπως έγινε ποτές φωτιά που να μην την άναψε
κάποιο παιδί, ω Ηρόστρατε)
και ρίχνουν αλάτι μέσα στις φλόγες για να πλαταγίζουν
(Πόσο παράξενα μας κοιτάζουν ξαφνικά τα σπίτια,
τα χωνευτήρια των ανθρώπων, σαν τα χαϊδέψει κάποια ανταύγεια).

Μα εσύ που γνώρισες τη χάρη της πέτρας πάνω στο θαλασσόδαρτο βράχο
το βράδυ που έπεσε η γαλήνη
άκουσες από μακριά την ανθρώπινη φωνή της μοναξιάς και της σιωπής
μέσα στο κορμί σου
τη νύχτα εκείνη του Άι-Γιάννη
όταν έσβησαν όλες οι φωτιές
και μελέτησες τη στάχτη κάτω από τ᾿ αστέρια.

___________

Η Έλενα Πέγκα λέει για το ποίημα που διάλεξε

Από μαθήτρια με συγκινούσαν τα ποιήματα του Σεφέρη και αυτό το συγκεκριμένο ιδιαίτερα.  Αυτή η συναισθηματική σκέψη και προτροπή να βρεθεί ο άνθρωπος που κυβερνά το κορμί μου (εγώ ή κάποιος άλλος) και μαζί οι φωτιές που ανάβουν και που σβήνουν μου κάνουν μια έντονη εντύπωση.

Info: Το τελευταίο βιβλίο της Έλενας Πέγκα «Σφιχτές ζώνες και άλλα δέρματα» (εκδ. Άγρα), τιμήθηκε με το βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το 2012