ΠΠΠ = Πρόγραμμα Πένθος Ποίηση

ΠΠΠ = Πρόγραμμα Πένθος Ποίηση Facebook Twitter
0

1.Τέλος 2012 & όλο το 2013 ή Ο πιο καλός ο μαθητής:

Δεκέμβριος: ΝτεΛίλλο / Ντοστογιέφσκι / και Ντεμπόρ Ιανουάριος: Ρομπέρτο Μπολάνιο more and more Φεβρουάριος: Διαβάζω Εγγονόπουλο και Κώστα Μαυρουδή Μάρτιος: Μάριος Χάκκας & Κυριακίδης Αχιλλεύς & Μπόρχες με σπουδή Απρίλιος: Τον Βλαβιανό θα απολαύσω και τον Γουδέλη Τάσο Μάιος: Ο Πύντσον έχει γενέθλια, πάλι θα τον διαβάσω Ιούνιος: Πιάνω τα Άπαντα ξανά του Φίλου Αρανίτση Ιούλιος: Αρχίζω με τον Φίλιπ Ροθ το έσχατο πίτσι-πίτσι Αύγουστος: Ω, μόνο Παπαδιαμάντη Σεπτέμβριος: Velvet Underground & Λου Ρηντ & Γουόρχολ Άντυ Οκτώβριος: Της ποιήσεως ο μήνας και του Αρθούρου του Ρεμπώ Νοέμβριος: Στο σύμπαν του Γουίλιαμ Γκάντις ετοιμάζομαι να μπω Δεκέμβριος: Ο Μπράδερ ο Σταθόπουλος και το Αυτόματό του

2.Μια στιγμή Νάσο (μνήμη Νάσου Θεοφίλου):

Μια στιγμή Νάσο (μνήμη Νάσου Θεοφίλου): Μια στιγμή, Νάσο, μη φεύγεις / τώρα που φεύγουν όλα γύρω μου / με ταχύτητα ηλικίας. / Φεύγουν ή έρχονται καταπάνω μου; / Θα σε γελάσω.// Μια στιγμή, Νάσο, μη φεύγεις κι εσύ / τώρα που έφυγαν τα παιδιά μας / Βρυξέλλες Άμστερνταμ Λουξεμβούργο / Αθήνα – η πιο ξένη πρωτεύουσα του κόσμου / Δευτερεύουσα πλέον χωρίς Δίπορτο – Ποιος τολμά να καταδυθεί εκεί κάτω / μικρές μπουκιές μεγάλες γουλιές οίνου και άρτου / νωπά βλέμματα και γέλια μέχρι δακρύων / ώσπου μας έμειναν μόνο τα δάκρυα.// Μια στιγμή, Νάσο, πού πας / τώρα που μεγάλωσα χωρίς να γίνω / αυτό που ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω / Ερημόπολις Καταδυομένη Άγγελος Βοϊδάγγελος / Μαριάνθη Ψωλάνθη Ουλαλούμ...// Μια στιγμή, Νάσο, δεν ακούς; / Δεν ακούει αγύριστο κεφάλι./ Κι αν άκουγε κι αν γύριζε να με κοιτάξει / με όλο το μπλε των ματιών του;/ Θα έμενα στήλη άλατος στην οδό Αθηνάς / με μια μάρκα του Φινόπουλου στα δόντια./ Μια στιγμή, Νάσο, περίμενε τον Κοσμά / κι αποχαιρέτα τον Μόλυβο που φεύγει / Μήθυμνα μακρινή και μόνη / Βαρβάκειος βουρκωμένη / φεύγουν και πάνε χωρίς τον πολιούχο τους / πέρα στις θάλασσες των ματιών σου / στις πράσινες λιμνούλες της μνήμης.

Από την ποιητική σύνθεση Άψινθος του Μιχάλη Γκανά (Τσαμαντά Θεσπρωτίας, 1944) που κυκλοφόρησε από τις εκλεκτές εκδόσεις Μελάνι, έναν οίκο που κοσμεί τον χώρο και σέβεται τον αναγνώστη. Στο ποίημα για τον μακαρίτη Νάσο Θεοφίλου, έναν εκπληκτικό πεζογράφο και εκπληκτικότερο θαμώνα στο Καφενείο του Χαμένου Χρόνου, ο Γκανάς, ο επώνυμος δημοτικός μας ποιητής, όπως έχει ειπωθεί, δείχνει ότι, αν μη τι άλλο, δεν χάσαμε στη χώρα αυτή (που για όσους το ξεχνάνε γέννησε Καβάφη, Καρυωτάκη, Καρούζο, Σεφέρη, Ρίτσο, Κάλβο, Σολωμό, Λάγιο, Ελύτη, Ράντο, Πεντζίκη, Δενέγρη, Γονατά), ξέρουμε ακόμη να πενθούμε, ήγουν ξέρουμε ακόμη να κάνουμε το πτώμα γεγονός αναστάσιμο (Σαββόπουλος) και οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου (Εμπειρίκος).

3.Μικροανθολογία τσέπης:

Ο ποιητής είναι εδώ / Για να μη γενεί στραβό το δέντρο * Δεν πιστεύουμε σε νύμφες ή τρίτωνες. Η ποίηση πρέπει να είν' αυτό: Μια κοπελιά ανάμεσα σε στάχυα ή να μην είναι απολύτως τίποτα * Μες στο κλουβί έχεις τροφή. Λίγη, ωστόσο έχεις. Έξω απ' αυτό έχεις μονάχα απέραντη ελευθερία * Για την ώρα ο σταυρός είν' έν' αεροπλάνο, μια γυναίκα μ' ανοιχτά τα πόδια * Οι πεταλούδες είναι άνθη σε αέναη κίνηση * Οι ρυτίδες δεν είναι ουλές * Το γαμήσι είναι πράξη λογοτεχνική * Οι ποιητές δεν έχουνε βιογραφία * Η πραγματικότητα τείνει να εξαφανιστεί * Κοιτάξτε καλά και θα δείτε ότι γελώ μέχρι δακρύων * Πεθαίνοντας στα γέλια το παιδί γυρνάει στην πόλη, κάνει να εμφανιστούνε τέρατα * Αμνέ του θεού που ξεπλένεις τις αμαρτίες του κόσμου, άσε μας να γαμούμε εν ειρήνη: Μη χώνεις τη μύτη σου σ' αυτή την ιερή υπόθεση.

Ο ποιητής που μόλις διαβάσατε θραύσματα του απαστράπτοντος έργου του ακούει στο όνομα Nicanor Parra, λίαν οικείο για όσους ξέρουν από Μπολάνιο. Τον έχει μεταφράσει ο μακαρίτης φίλος ποιητής Αργύρης Χιόνης, μάστορας, όπως κι ο Parra, των ρυθμών που είναι κουζινομάχαιρα και κόβουν φέτες κρέας, και τρομερός χειριστής της λοκομοτίβας των λέξεων. Το βιβλίο έχει τίτλο Ποιήματα Επείγουσας Ανάγκης και κυκλοφορεί από τις καλαίσθητες εκδόσεις Γαβριηλίδης. Αν δείτε πουθενά γραμμένο το σύνθημα Ο Nicanor Parra ΖΕΙ, μη νομίσετε ότι είναι ποιητική αδεία και μόνον, πρόκειται περί κυριολεξίας. Ο Parra όντως ζει και ευχόμαστε να συμπληρώσει και να υπερβεί ένα αιώνα ζωής. Γεννήθηκε το 1914 σε μια πόλη στη Χιλή. Και είναι ποιηταράς – όπως σας το λέω: ΠΟΙΗΤΑΡΑΣ

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Σύλβια Πλαθ έλεγε την αλήθεια της, και τη διεκδικούσε

Το Πίσω Ράφι / Η Σύλβια Πλαθ μετέτρεψε το προσωπικό της τραύμα σε ποιητικό υλικό

Στην αποκατεστημένη έκδοση της εμβληματικής συλλογής «Άριελ» η Αμερικανίδα ποιήτρια μιλά για θέματα όπως ο θάνατος, η αυτοκαταστροφή, η γυναικεία ταυτότητα, η μητρότητα, η πατρική εξουσία, η οργή, η ερωτική προδοσία, κι όλα αυτά σε μια γλώσσα που βγάζει σπίθες, κοφτή, πυκνή, επιθετική, με βίαιες εικόνες και απροσδόκητες μεταφορές.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Μαγειρεύοντας για τους δικτάτορες

Βιβλίο / Τι τρώνε οι δικτάτορες; Ένα βιβλίο γράφει την ιστορία της όρεξής τους

Ταξιδεύοντας σε τέσσερις ηπείρους για τέσσερα χρόνια, ο Βίτολντ Σαμπουόφσκι εντόπισε τους πιο ασυνήθιστους μάγειρες του κόσμου, καταγράφοντας κομβικές στιγμές της ιστορίας του 20ού αιώνα μέσα από το φαγητό.
M. HULOT
Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Βιβλίο / Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Το βιβλίο «Με τους Ευρωπαίους περιηγητές στα χαμάμ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» φωτίζει όψεις αυτών των χώρων, τους ανθρώπους που σύχναζαν εκεί και τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν, όπως και τον ρόλο τους στη ζωή της Ανατολής.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Στα «Νέα» μου έλεγαν: «Πότε θα φύγεις για να πάρουμε αύξηση;»

Συνέντευξη / Μικέλα Χαρτουλάρη: «Στα ΝEA με ρωτούσαν πότε θα φύγω για να πάρουν αύξηση»

Από τις χρυσές εποχές των εφημερίδων και τις «Κεραίες της εποχής μας» έως το «Βιβλιοδρόμιο», τις συγκρούσεις, το μπούλινγκ και την έξοδο από τα «Νέα», η Μικέλα Χαρτουλάρη μιλά για τη δημοσιογραφία ως στάση ζωής, για την αριστερά, την εξουσία καθώς και για όλα όσα δεν συγχωρεί και δεν ξεχνά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Δεσποτικό: το ιερό του Απόλλωνα αλλάζει τον αρχαιολογικό χάρτη των Κυκλάδων

Βιβλίο / Δεσποτικό: το ιερό του Απόλλωνα αλλάζει τον αρχαιολογικό χάρτη των Κυκλάδων

Απέναντι από την Αντίπαρο, ένα ακατοίκητο νησί φέρνει σταδιακά στο φως ένα από τα σημαντικότερα αρχαϊκά ιερά του Αιγαίου. Το νέο λεύκωμα «Δεσποτικό. Φωτογραφίες και ιστορίες» συμπυκνώνει περισσότερα από είκοσι χρόνια συστηματικής ανασκαφικής έρευνας και αναστήλωσης.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Η Αρχαία Ρώμη είναι παρεξηγημένη στη χώρα μας»

Βιβλίο / «Η Αρχαία Ρώμη είναι παρεξηγημένη στη χώρα μας»

Πόση Ρώμη υπάρχει ακόμη στην Ευρώπη, την Εγγύς Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την Ελλάδα; Ο μεταφραστής και επιμελητής της ελληνικής έκδοσης της «Ρωμαϊκής Ιστορίας», Σωτήρης Μετεβελής, μιλά για τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία του αρχαίου κόσμου και την κληρονομιά που άφησε πίσω της.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
«Λονγκ Άιλαντ»του Κολμ Τομπίν: Μυστικά και ψέματα στην Ιρλανδία του '70

The Review / «Λονγκ Άιλαντ»: Ένα ακόμα συναρπαστικό βιβλίο από τον Κολμ Τομπίν;

Ο μεγάλος Ιρλανδός συγγραφέας γράφει ένα σίκουελ του μυθιστορήματός του «Μπρούκλιν», γνωστού και από την πολύ καλή κινηματογραφική του μεταφορά. Η Βένα Γεωργακοπούλου και ο αρχισυντάκτης του πολιτιστικού τμήματος της «Καθημερινής», Σάκης Ιωαννίδης, συζητούν για το βιβλίο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ