H πρώτη αφίσα που κόλλησα στο δωμάτιο μου
Abdul: H αφίσα του Magic Johnson
Biscuit: Samantha F.., εεε ένα F16 της πολεμικής αεροπορίας. Είχα κόλημμα με τα αεροπλάνα
Ο πρώτος δίσκος που συνδέθηκε με την εφηβεία μου
Abdul: Rage Against The Machine – Rage Against The Machine
Biscuit: The Residents featuring Snakefinger – 13th Anniversasy Show – Live in Japan
Η τελευταία φορά που ίδρωσα από τον χορό στο dance floor
Abdul: Στο πάρτι της Φρόσως!
Biscuit: Leftfield live στο Λονδίνο τον περασμένο Ιούνιο
Η πρώτη φορά που ένα κομμάτι άλλαξε τον τρόπο που άκουγα μουσική μέχρι εκείνη την στιγμή
Abdul: Δεν είναι ένα κομμάτι, αλλά μια συναυλία, Mogwai στην αποθήκη ARK number 6.
Biscuit: The Chemical Brothers – Leave home. To άκουσα πρώτη φορά από τον γκόμενο της αδελφής μου και απο τότε άρχισα να ακούω ηλεκτρονική μουσική.
Η τελευταία φορά που αισθάνθηκα τρακ πριν βγω στην σκηνή
Abdul: Όταν κάναμε support στον Gramatik.
Το πρώτο live των Space Blanket
Abdul & Biscuit: 2009 στο Six Dogs με αφορμή την παρουσίαση του EP «Secondhand Youth» των Exposed by Observers
Η τελευταία φορά που ένας ακροατής μου με συγκίνησε
Abdul & Biscuit: Κάθε φορά που βλέπουμε καινούρια άτομα και τους αρέσει η μουσική μας.
Ο τελευταίος δίσκος ηλεκτρονικής μουσικής που δεν μπορώ να σταματήσω να ακούω
Abdul & Biscuit: Les Rythmes Digitales – Darkdancer
Η πρώτη φορά που ζήλεψα ένα ελληνικό σχήμα/συγκρότημα/ τραγουδιστή
Abdul & Biscuit: Η αλήθεια είναι ότι το ρήμα ζήλεψα δε μας αντιπροσωπεύει. Χαιρόμαστε για κάθε μπάντα που με την αξία της παρουσιάζει σε υψηλό επίπεδο το υλικό της.
Η πρώτη φορά που φοβήθηκα ότι θα εγκαταλείψω την μουσική
Abdul & Biscuit: ΠΟΤΕ
Η τελευταία φορά που ένα κομμάτι με έκανε να βουρκώσω
Abdul: Grinderman live στο Terra Vibe (δε βούρκωσα, ανατρίχιασα)
Biscuit: Underworld live στο Λονδίνο τον περασμένο χειμώνα, όταν άκουσα ξανα το “Cowgirl” live
Το κομμάτι που έχω συνδέσει με μια εικόνα που σχετίζεται με τους γονείς μου
Abdul: Ταξίδι με το θρυλικό Suzuki Samurai και father να σιγοτραγουδάει ‘μαύρα μάτια, μαύρα φρύδια…’ και φυσικά η μάνα μου να του την λέει…χαχα
Biscuit: Dance me to the end of love από Leonard Cohen , το αγαπημένο κομμάτι της μάνας μου να παίζει σέ ένα παλιό πικ απ (National Panasonic) στο σαλόνι του σπιτιού μας.
Η τελευταία φορά που έκανα ένα όνειρο για τους Space Blanket
Abdul: ..δεν έκανα όνειρο…είδα…είχαμε live και είχαμε αργήσει υπερβολικά. Επιβιβαστήκαμε σε ένα τεράστιο φορτηγό και διαλύοντας τα πάντα στο πέρασμά μας φτάσαμε σε ένα υπόγειο χωρίς κανένα φως το οποίο είχε κόσμο. Είχαν βάλει δίσκο Blanket και χόρευαν σαν ζόμπι.
Biscuit: Ένα όνειρο είναι να συνεργαστούμε με τον Jacques Lu Cont.
________________
Μετά από μικρή αποχή από τα συναυλιακά δρώμενα της πόλης και με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου "ΚΑΛΕΜΙ" σε βινύλιο και ψηφιακή μορφή από την Untitled-1, οι Space Blanket θα βρεθούν και πάλι στη σκηνή του Ρομάντσο το Σάββατο 28 Νοεμβρίου . Οι Abdul και Biscuit επανέρχονται με ένα full length άλμπουμ και επιδιώκουν να μας ταξιδέψουν στην κοσμική τους διάσταση. Με τη συμμετοχή του Johnny Tercu στα φωνητικά, το δίδυμο θα παρουσιάσει όλο τον δίσκο, αγαπημένα κομμάτια από το ‘’Cosmic’’ EP καθώς και κάποιες αποδόσεις πρωτότυπων κομματιών που έχει κάνει στο παρελθόν. Ωρα έναρξης 21:00 Warm up set by Polaroid Android. Είσοδος ελεύθερη
