Αγαπάμε την Τζέιν Κάμπιον. Η σειρά Top of the Lake που έκανε για την τηλεόραση κράτησε αυτό το σαββατοκύριακο τους φίλους μας κλεισμένους στο σπίτι.
Και είπαμε να μοιραστούμε μαζί σας μερικά από αυτά που είπε σε μια πρόσφατη συνέντευξή της. Είναι πολύ ενδιαφέροντα.
«Η συμβουλή μου στις καινούργιες κινηματογραφίστριες: Μη παίζετε το χαρτί σας σαν γυναίκες. Μη λυπάστε τον εαυτό σας. Απλώς κάντε τη δουλειά σας και αφήστε τους άλλους να ασχολούνται με τις πολιτικές.»
«Το 50% των ταινιών πρέπει να γίνεται από γυναίκες. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί με δημόσιο χρήμα. Αυτομάτως ο πολιτισμός θα αλλάξει. Είναι κάτι εφικτό. Μπορεί να γίνει.»
«Αισθάνομαι ότι η τηλεόραση έχει το έξυπνο κοινό. Στην τηλεόραση ένας δημιουργός μπορεί να είναι πιο τολμηρός από ότι στον κινηματογράφο, γιατί οι θεατές γνωρίζουν ότι ο κόσμος είναι ένα παράξενο μέρος και δ τους πειράζει να το δουν και αυτό. Στην τηλεόραση μπορείς να είσαι όσο φιλόδοξος θέλεις.»
«Οταν ήμουν δεκατεσσάρων ετών μισούσα τη ζωή μου. Ηταν όλα τόσο έντονα. Τόσο πολύ συναίσθημα και καθόλου εμπειρία να το διαχειριστείς. Η καλύτερη θεραπεία είναι το να μεγαλώνεις.»
«Δεν είμαι ενήλικας. Αν νοιώθω καλά μέσα μου είμαι αγέραστη.»
«Ποτέ, κανένας δε μιλάει ειλικρινά. Η αλήθεια είναι μια έννοια πολύ σχετική.»
«Οταν είσαι αποτυχημένος σε αγαπούν περισσότερο. Η επιτυχία είναι σαφώς καλύτερη από την αποτυχία, αλλά όχι τόσο διδακτική όσο πρέπει.»
«Στη δουλειά, δεν έχεις καταφέρει τίποτα, αν το καστ σου δεν είναι ευτυχισμένο. Ξέρω πόσο κοστίζει αυτή η αποξένωση. Πρέπει να είσαι ταπεινός για να μπορέσουν οι ηθοποιοί σου να γίνουν μεγάλοι.»
«Προσωπικότητα αποκτάς στην πορεία. Είναι μια αντίδραση στον κόσμο, ένας τρόπος διαχείρισης. Οταν είσαι νέος, πιστεύεις ότι πρέπει να αναπτύξεις την προσωπικότητά σου και όσο μεγαλώνεις, ανυπομονείς να απαλλαγείς από αυτήν.»
«Δεν ξέρω τι είμαι, με τι μοιάζω. Είναι το μόνο πράγμα που δε θα μπορέσω να μάθω ποτέ...»
