Σε λίγες ημέρες, η NASA ετοιμάζεται να εκτοξεύσει την αποστολή Artemis II, στέλνοντας τέσσερις αστροναύτες σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.
Το ταξίδι αυτό, σύμφωνα με το BBC, δεν χαρακτηρίζεται ως μια επιστροφή σε γνώριμα «εδάφη», αλλά το επόμενο βήμα προς μια μόνιμη παρουσία του ανθρώπου στο φεγγάρι, και, τελικά, προς τον Άρη.
Περισσότερα από 50 χρόνια μετά τις αποστολές του «Απόλλωνα» (Apollon), που έγραψαν ιστορία με την πρώτη προσελήνωση, πολλοί αναρωτιούνται γιατί οι ΗΠΑ επενδύουν ξανά δισεκατομμύρια για να επιστρέψουν εκεί. Το πρόγραμμα Artemis έχει ήδη κοστίσει περίπου 93 δισ. δολάρια και απασχολεί χιλιάδες ανθρώπους.
Artemis II: Οι πολύτιμοι πόροι της Σελήνης
Παρότι η επιφάνεια της Σελήνης φαίνεται άγονη, στην πραγματικότητα κρύβει σημαντικούς πόρους. Όπως εξηγεί η πλανητολόγος Sara Russell, περιέχει σπάνιες γαίες, μέταλλα όπως σίδηρο και τιτάνιο, αλλά και ήλιο.
Ο πιο κρίσιμος πόρος, όμως, είναι το νερό. Υπάρχει παγιδευμένο σε ορυκτά αλλά και σε μορφή πάγου στους πόλους, σε κρατήρες που βρίσκονται μόνιμα στη σκιά. Το νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πόση, αλλά και να διασπαστεί σε υδρογόνο και οξυγόνο, προσφέροντας αέρα και καύσιμο για μελλοντικές αποστολές.
Artemis II: Μία νέα «κούρσα» στο Διάστημα
Αν τη δεκαετία του ’60 ο ανταγωνισμός ήταν με τη Σοβιετική Ένωση, σήμερα το βλέμμα των ΗΠΑ είναι στραμμένο προς την Κίνα. Το Πεκίνο έχει ήδη στείλει ρομποτικές αποστολές στη Σελήνη και στοχεύει να στείλει ανθρώπους έως το 2030.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος θα φτάσει πρώτος, αλλά και ποιος θα εξασφαλίσει πρόσβαση στις πιο πλούσιες περιοχές σε πόρους. Αν και η Συνθήκη για το Εξωτερικό Διάστημα (Outer Space Treaty) του 1967 απαγορεύει την κατοχή της Σελήνης από κράτη, στην πράξη επιτρέπει τη χρήση περιοχών, κάτι που εντείνει τον διακρατικό ανταγωνισμό ανάμεσα στις σύγχρονες «υπερδυνάμεις».
Σύμφωνα πάντα με το BBC, ο απώτερος στόχος της NASA είναι ο Άρης. Η αποστολή ανθρώπων εκεί τη δεκαετία του 2030 συνιστά μία φιλόδοξη ιδέα, την ώρα που η Σελήνη λειτουργεί ως «δοκιμαστικό πεδίο».
Εκεί μπορούν να αναπτυχθούν τεχνολογίες για την επιβίωση σε ακραίες συνθήκες, όπως παραγωγή οξυγόνου, εξασφάλιση νερού, δημιουργία ενέργειας και προστασία από την ακτινοβολία. Όπως σημειώνουν οι ειδικοί, αν κάτι πάει στραβά στη Σελήνη, η επιστροφή είναι εφικτή, κάτι που δεν ισχύει για τον Άρη.
Την ίδια ώρα, η επιστημονική αξία της Σελήνης παραμένει τεράστια. Τα δείγματα που έφεραν οι αποστολές Apollo αποκάλυψαν ότι δημιουργήθηκε από σύγκρουση της Γης με ένα σώμα μεγέθους Άρη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Καθώς δεν υπάρχουν τεκτονικές πλάκες, άνεμος ή βροχή για να «σβήσουν» τα ίχνη, η Σελήνη λειτουργεί σαν ένα φυσικό αρχείο της ιστορίας της Γης.
Πέρα από την επιστήμη, το πρόγραμμα Artemis φιλοδοξεί να εμπνεύσει μια νέα γενιά επιστημόνων και μηχανικών. Παράλληλα, δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και ενισχύει την αναπτυσσόμενη διαστημική οικονομία.
Όπως τονίζουν οι ειδικοί, η επιστροφή στη Σελήνη δεν αφορά μόνο το Διάστημα, αλλά και το τι μπορεί να πετύχει η ανθρωπότητα όταν συνεργάζεται.
Με πληροφορίες από BBC
