Μάχαιραν έδωκες, μάχαιραν θα λαβεις.
Μετά από τρεις εβδομάδες διαδοχικών απογοητεύσεων, καθώς κάθε γωνιά της κινηματογραφικής βιομηχανίας — οι Βρετανοί των BAFTA, οι influencers του SAG-AFTRA, και οι ζωντανοί θρύλοι της Ακαδημίας — δήλωσαν με μία φωνή: Τιμοτέ, θα λάβεις αυτό που σού αξίζει. Τίποτα.
Η ήττα του Σαλαμέ από τον Michael B. Jordan το βράδυ της Κυριακής ήταν το τελευταίο βήμα στην ιλιγγιώδη άνοδο και πτώση για τον 30χρονο ηθοποιό μέσα σε αυτή την οσκαρική σεζόν. Από τις αρχές Οκτωβρίου, όταν το Marty Supreme έκανε μυστική προβολή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, ο Σαλαμέ θεωρούνταν ο ισχυρός υποψήφιος για το βραβείο που του είχε ξεφύγει στις δύο προηγούμενες υποψηφιότητές του.
«Ο Τίμι είναι εκρηκτικός», έγραψαν για την ερμηνεία του. «Αστείος, εκνευριστικός· είναι από τις ερμηνείες που ξέρεις ότι θα μείνουν. Είναι από εκείνες που μπορούν να κερδίσουν Όσκαρ». Όταν ο Σαλαμέ επιβεβαίωσε τον ενθουσιασμό με νίκες στα Critics Choice Awards και στις Χρυσές Σφαίρες, το Όσκαρ έμοιαζε δικό του.
Και μετά… το έχασε. Τι συνέβη;
Όταν επιχειρήσει κανείς να εξηγήσει αυτή την ανατροπή, είναι αδύνατο να αγνοήσει τον «ελέφαντα στο δωμάτιο»: τα αμφιλεγόμενα σχόλιά του για το μπαλέτο και την όπερα και το πόσο ενδιαφέρουν τον μέσο θεατή σε σχέση με τον κινηματογράφο. Εννοούμε τη φράση του: «Κανείς δεν νοιάζεται πια για αυτό το πράγμα». Τα σχόλια προκάλεσαν θύελλα στα media, ωστόσο ξέσπασαν την τελευταία μέρα της ψηφοφορίας για τα Όσκαρ, οπότε είναι δύσκολο να εκτιμηθεί πόσο επηρέασαν το αποτέλεσμα.
Είτε έπαιξαν ρόλο είτε όχι, φαίνεται πως και το σκάνδαλο και η ήττα έχουν κοινή ρίζα: ο κόσμος απλώς κουράστηκε λίγο από τον Τιμοτέ Σαλαμέ μέχρι το τέλος της σεζόν. Και αυτό φωτίζει ένα διαχρονικό πρόβλημα για τους νέους σταρ που κυνηγούν Όσκαρ.
Παρά τα βραβεία που μάζευε, ο Σαλαμέ περπατούσε σε ένα τεντωμένο σκοινί υπερέκθεσης, σε μια αδιάκοπη περιοδεία δημοσιότητας. Dune: Part Two, A Complete Unknown, και τέλος το Marty Supreme. Πολύς Σαλαμέ για ένα μόνο μιντιακό οικοσύστημα — ειδικά όταν δύο από αυτές τις ταινίες συνοδεύονται από εξάμηνες καμπάνιες για Όσκαρ.
Το πρόβλημα ήταν ότι ο ρόλος του Marty δεν είναι από αυτούς που συνήθως παίρνουν Όσκαρ. Θα ήταν ίσως ο πιο γλοιώδης χαρακτήρας που θα κέρδιζε το βραβείο από την εποχή του Joaquin Phoenix στο Joker. Παρ’ όλα αυτά, η καμπάνια πέτυχε σε κάτι άλλο: το Marty Supreme έκανε σχεδόν 100 εκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ, σημειώνοντας το μεγαλύτερο εισπρακτικό αποτέλεσμα στην ιστορία της A24.
Την ίδια στιγμή, η ατμόσφαιρα γύρω από το Marty Supreme χειροτέρευε: υπήρξε σκάνδαλο γύρω από παλιότερη ταινία του σκηνοθέτη Josh Safdie, αλλά και αντιδράσεις για τη συμμετοχή του συμμάχου του Trump Kevin O’Leary στο καστ. Αντίθετα, η ταινία Sinners — με τον Michael B. Jordan — μάζευε όλο και περισσότερη θετική ενέργεια όσο πλησίαζαν τα Όσκαρ.
Έτσι, όταν ο Jordan κέρδισε στο SAG, εμφανίστηκε μια εναλλακτική υποψηφιότητα — και μάλιστα πολύ πιο εύκολο να τη συμπαθήσει κανείς.
Ίσως γι’ αυτό τα σχόλια για το μπαλέτο έγιναν τόσο viral: εξέφραζαν μια αίσθηση που ήδη υπήρχε γύρω από τον Σαλαμέ. Στο SAG φάνηκε ξεκάθαρα η διαφορά: ο Jordan έκανε έναν ταπεινό και συγκινητικό λόγο. Ο Σαλαμέ, καθισμένος στο κοινό με ανέκφραστο πρόσωπο, έμοιαζε πιο πριγκιπικός και βέβαιος για τον εαυτό του.
Το ειρωνικό είναι ότι πολλές από τις επιλογές του μοιάζουν με συνειδητή προσπάθεια να τον πάρουν στα σοβαρά τα Όσκαρ. Όπως έχει γράψει ο Kyle Buchanan των New York Times, η προκατάληψη της Ακαδημίας απέναντι στους νεαρούς άνδρες είναι συχνά προκατάληψη απέναντι στους heartthrobs — όσο περισσότερο αρέσει ένας ηθοποιός σε νεαρές γυναίκες, τόσο πιο εύκολα τον θεωρούν «ελαφρύ» οι μεγαλύτεροι άνδρες ψηφοφόροι.
Για τον Σαλαμέ, που έγινε γνωστός με ρομαντικούς ρόλους στο Call Me by Your Name, στο Lady Bird και στο Little Women, το να «σκληρύνει» την εικόνα του φαινόταν μια λογική στρατηγική. Να επιλέξει ρόλους και κινήσεις που θα τον κάνουν πιο ελκυστικό και στο ανδρικό κοινό.
Τώρα όμως είδαμε τι συμβαίνει όταν το το να υιοθετήσεις μια πιο macho περσόνα δεν λειτουργεί.
Ίσως αυτή η ιστορία δείχνει και κάτι άλλο: γιατί οι ψηφοφόροι των Όσκαρ συχνά προτιμούν να κάνουν τους νεαρούς σταρ να περιμένουν μέχρι να φτάσουν τα 30 τους — όπως ο Jordan — πριν τους δώσουν το βραβείο.
Για να μάθουν να είναι λίγο ταπεινοί.
Κανένας δεν ζημιώθηκε από την ταπεινότητα. Αντιθέτως.
Με στοιχεία από το Vulture
