ΟΙ ΜΑΖΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ στο Ιράν έχουν υποχωρήσει τις τελευταίες μέρες, υπό το καθεστώς του απόλυτου τρόμου που έχει επιβάλει η ισλαμική κυβέρνηση, αλλά η κατάσταση παραμένει τεταμένη. Οι Ιρανοί εξακολουθούν να είναι αντιμέτωποι με την άγρια κρατική καταστολή, χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο, γι’ αυτό και είναι εξαιρετικά δύσκολη η αποτίμηση της κατάστασης. Εδώ και λίγα 24ωρα έχουν αρχίσει να δημοσιεύονται στο διαδίκτυο, μέσω Starlink, κάποια σύντομα βίντεο διαδηλωτών που αποκαλύπτουν την ακραία βία και καταστολή. Τα ντοκουμέντα αυτά επιβεβαιώνουν ότι έχει σκοτωθεί πολύ μεγάλος αριθμός διαδηλωτών από τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας, που χτύπησαν στο ψαχνό αδιακρίτως μέσα στο πλήθος, ενώ έχουν συλληφθεί πάρα πολλοί, μόνο και μόνο επειδή βγήκαν άοπλοι στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τα μεγάλα και υπαρκτά προβλήματα της χώρας.
Τις τελευταίες ώρες η Τεχεράνη έχει κλιμακώσει τη ρητορική της περί ξένης ανάμειξης, προκειμένου να νομιμοποιήσει την καταστολή και να ποινικοποιήσει την αντιπολίτευση, παρότι αρχικά ακόμα και κάποια κυβερνητικά στελέχη είχαν παραδεχθεί ότι οι διαμαρτυρίες των διαδηλωτών ήταν δικαιολογημένες.
Μερικοί από τους συλληφθέντες, σύμφωνα με ανθρωπιστικές οργανώσεις, αντιμετωπίζουν τώρα τον κίνδυνο της εκτέλεσης, όπως ένας 19χρονος δημοφιλής ποδοσφαιριστής, η είδηση για τον οποίο έχει συγκλονίσει τους Ιρανούς, μαζί με την είδηση για τον θάνατο από σφαίρα μιας 16χρονης κολυμβήτριας και μιας 19χρονης φοιτήτριας. Υπάρχουν επίσης αναφορές για έναν Ιρανό στρατιώτη που καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή αρνήθηκε να πυροβολήσει τους διαδηλωτές και τώρα κινδυνεύει άμεσα να βρεθεί και αυτός στην αγχόνη.
Lines have been crossed.
— David Jacobs (@DrJacobsRad) January 13, 2026
There are far more horrific videos that have been sent to me that I do not have the heart to post.
The youth of Iran are being slaughtered by a sick and dying regime.#IranRevolution2026 pic.twitter.com/u4clE3czC3
Οι πληροφορίες για το Ιράν ωστόσο, συλλέγονται με το σταγονόμετρο και συχνά δεν είναι εύκολο να επιβεβαιωθούν. Η Διεθνής Αμνηστία έχει επαληθεύσει πολλά από τα βίντεο που δείχνουν σκοτωμένους διαδηλωτές. Οι Ιρανοί βομβαρδίζονται καθημερινά με την προπαγάνδα του ισλαμικού καθεστώτος που ελέγχει απόλυτα την πληροφόρηση, ενώ οι ίδιοι δεν μπορούν να μεταφέρουν πληροφορίες, ούτε να συντονιστούν μεταξύ τους, καθώς οι τηλεπικοινωνίες ελέγχονται και η πρόσβαση στο ίντερνετ είναι εξαιρετικά δύσκολη αυτή την περίοδο. Ελάχιστοι καταφέρνουν να συνδεθούν για λίγο και να στείλουν κάποιες εικόνες και βίντεο, κάτω από ειδικές συνθήκες, βάζοντας κυριολεκτικά σε κίνδυνο τη ζωή τους για να το κάνουν. Η πρόσβαση μέσω Starlink είναι απαγορευμένη στο Ιράν, ωστόσο μερικά τερματικά που έχουν εισαχθεί κρυφά δίνουν αυτήν τη δυνατότητα σε πολύ λίγους, οι οποίοι, αν εντοπιστούν από το καθεστώς, θα υποστούν βαριές ποινές.
Στους ξένους δημοσιογράφους δεν επιτρέπεται να κάνουν ρεπορτάζ στο Ιράν, οπότε οι ίδιοι οι διαδηλωτές προσπαθούν να στείλουν έξω ντοκουμέντα και μαρτυρίες για να φτάσουν στα διεθνή ΜΜΕ ή να αναρτηθούν στα social media και να δει ο υπόλοιπος κόσμος το αίμα που κυλάει στους δρόμους αυτές τις μέρες και όσα το ιρανικό καθεστώς θέλει να κρύψει.
Η επόμενη μέρα
Τις τελευταίες ώρες η Τεχεράνη έχει κλιμακώσει τη ρητορική της περί ξένης ανάμειξης, προκειμένου να νομιμοποιήσει την καταστολή και να ποινικοποιήσει την αντιπολίτευση, παρότι αρχικά ακόμα και κάποια κυβερνητικά στελέχη είχαν παραδεχθεί ότι οι διαμαρτυρίες των διαδηλωτών ήταν δικαιολογημένες.
Σύμφωνα με ορισμένες, μη επιβεβαιωμένες, ωστόσο, πληροφορίες, οι διαδηλώσεις δεν έχουν σταματήσει εντελώς, αλλά έχουν μειωθεί σημαντικά, όπως και η συμμετοχή του κόσμου, μετά το λουτρό αίματος που ακολούθησε τις πρώτες μεγάλες συγκεντρώσεις. Το καθεστώς έχει περάσει στην πιο σκληρή αντεπίθεση, απαντώντας με σφαίρες, συλλήψεις, διώξεις και καταδίκες, τρομοκρατώντας τον ιρανικό λαό.
Ο αποκλεισμός του διαδικτύου, που έχει επιβληθεί από τις 8 Ιανουαρίου για να καταστείλει την οργάνωση και τις συνεννοήσεις των διαδηλωτών και για να αποφευχθεί η δημοσιοποίηση πληροφοριών για την κατάσταση στο Ιράν, έχει δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στις επιχειρήσεις και την οικονομία, επιδεινώνοντας κι άλλο το ήδη κακό οικονομικό κλίμα, που ήταν η αρχική αιτία της εξέγερσης. Η πτώση των εσόδων, ειδικά στις επιχειρήσεις που βασίζονται σε εφαρμογές, είναι δραματική και ήρθε να προστεθεί στον πληθωρισμό και στην κατάρρευση του νομίσματος. Σύμφωνα με καθεστωτικά ΜΜΕ, η ιρανική κυβέρνηση εξετάζει τη σταδιακή επαναφορά του ίντερνετ, με ελεγχόμενη πρόσβαση όμως και περιορισμούς.
🚨 Terrifying scenes from Iran
— Tousi TV (@TousiTVOfficial) January 20, 2026
More videos are slowly coming out of Iran, thanks to Starlink, as the internet shutdown continues.
The country is a war zone. pic.twitter.com/7aaeGfaTtA
Εκπρόσωποι διεθνών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που μίλησαν στη LiFO εξηγούν τη διακοπή του διαδικτύου στο Ιράν ως απόπειρα του καθεστώτος να κρύψει τις σφαγές στους δρόμους και να μη βγουν προς τα έξω οι εικόνες και τα ντοκουμέντα της άγριας καταστολής. Έχει ξαναγίνει αυτό στο πρόσφατο παρελθόν, όπως επισημαίνουν, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για τη Μαχσά Αμινί και σε πολλές ακόμα περιπτώσεις. Τον περασμένο Ιούνιο, επίσης, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης με το Ισραήλ, η ιρανική κυβέρνηση είχε διακόψει την πρόσβαση στο ίντερνετ και τις τηλεπικοινωνίες, επικαλούμενη λόγους εθνικής ασφαλείας – απαγορεύοντας και τότε την εξαγωγή πληροφοριών για την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας.
Περιορίζοντας αυστηρά την πρόσβαση στο διαδίκτυο και στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, η κυβέρνηση δεν περιόρισε μόνο τις δυνατότητες των διαδηλωτών να οργανωθούν, αλλά και των δημοσιογράφων, των ακτιβιστών και των οικογενειών των θυμάτων να δώσουν τα στοιχεία για τις δολοφονίες, προκειμένου να αποφύγει τη διεθνή κατακραυγή. Εκπρόσωπος της ιρανικής κυβέρνησης δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η πρόσβαση σε διεθνείς ιστότοπους δεν θα είναι διαθέσιμη τουλάχιστον μέχρι τα τέλη Μαρτίου και ότι θα μπορούσε να επανέλθει μόνο όταν οι συνθήκες ασφαλείας θα ήταν κατάλληλες.
Παρότι η ισλαμική κυβέρνηση του Ιράν κατηγορεί χώρες της Δύσης για ανάμειξη στα εσωτερικά της, φαίνεται ότι και οι δικές της υπηρεσίες διατηρούσαν λογαριασμούς στα social media για την άσκηση επιρροής σε δυτικές χώρες. Σύμφωνα με κάποια βρετανικά δημοσιεύματα, μετά το μπλακ άουτ στο Ιράν σίγησαν και κάποια bots και accounts που ήταν πολύ ενεργά και εμφανίζονταν είτε υπέρ της ανεξαρτησίας της Σκωτίας είτε υπέρ του Brexit κ.λπ.
Οι μαρτυρίες
Κάποιες μαρτυρίες που έρχονται στη δημοσιότητα τις τελευταίες μέρες προέρχονται κυρίως από Ιρανούς που βρίσκονται στο εξωτερικό και κατάφεραν να επικοινωνήσουν με τους δικούς τους στο Ιράν, ή από τους ελάχιστους που έφυγαν από τη χώρα λίγο μετά το ξέσπασμα των πρώτων διαδηλώσεων του Δεκεμβρίου. Όλοι τους αποφεύγουν να φωτογραφηθούν ή να μιλήσουν με το πρόσωπό τους μπροστά στην κάμερα και επιλέγουν κάποιο ψευδώνυμο αντί να αναφέρουν το πραγματικό όνομά τους, για την προστασία των οικογενειών τους που ζουν στο Ιράν, ώστε να αποφύγουν τα αντίποινα.
Ορισμένοι Ιρανοί που ζουν στην Ελλάδα και κατάφεραν να έχουν κάποια επικοινωνία με τους ανθρώπους τους αναφέρουν στη LiFO ότι, παρά την άγρια καταστολή, η δυσαρέσκεια κατά του ισλαμικού καθεστώτος διευρύνεται. Όλοι τους αναφέρουν ότι οι οικογένειές τους ζουν με τον τρόμο και φοβούνται να μιλήσουν, καθώς θεωρείται βέβαιο ότι τα σταθερά τηλέφωνα που λειτουργούν ακόμα παρακολουθούνται. Μερικοί δεν έχουν καταφέρει να έχουν καμία επικοινωνία με τους ανθρώπους τους εδώ και έναν μήνα και αγωνιούν, καθώς δεν ξέρουν αν τους έχει συμβεί κάτι.
Ο Α.Χ. αναφέρει ότι η λογοκρισία είναι ακραία και ότι οι Ιρανοί είναι εντελώς αποκομμένοι από τον έξω κόσμο. «Υπάρχουν καθημερινές διώξεις για “προπαγάνδα κατά του κράτους” ακόμα και αν πεις κάτι απλό στο τηλέφωνο».
Τις τελευταίες μέρες το ισλαμικό καθεστώς του Ιράν οργανώνει συγκεντρώσεις υπέρ του, εξαναγκάζοντας πολίτες να συμμετάσχουν σε αυτές, ενώ οι αντικαθεστωτικοί διαδηλωτές δεν έχουν κοινές πολιτικές επιδιώξεις. Κάποιοι ζητάνε απλώς φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος, άλλοι θέλουν να αποκτήσει το Ιράν μια δημοκρατική κυβέρνηση και κάποιοι ζητούν την επιστροφή της μοναρχίας. Παρ’ όλα αυτά, η σκληρή στάση του καθεστώτος, που αποδεικνύεται αδίστακτο αυτές τις μέρες, τούς έχει ενώσει και η οργή εναντίον του μεγαλώνει κάθε μέρα που αποκαλύπτεται η έκταση της βίας και οι εκτελέσεις νέων ανθρώπων, ακόμα και ανήλικων μαθητών, επειδή συμμετείχαν στις διαδηλώσεις.
«Τι σημαίνει ότι δήθεν ανέστειλαν τις εκτελέσεις; Αφού τώρα τους εκτελούν στους δρόμους», ανέφερε στη LiFO ένας Ιρανός, γεμάτος οργή αλλά και αγωνία για την τύχη των δικών του, που δεν ξέρει αν ζουν, καθώς τις τελευταίες μέρες δεν είχε καμία επικοινωνία μαζί τους.
Σύμφωνα με πολλούς ιρανικούς λογαριασμούς στο διαδίκτυο, την Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2026, η 15χρονη αθλήτρια κολύμβησης Arnika Dabbagh σκοτώθηκε στο Gorgan, στο βόρειο Ιράν, από τις ένοπλες δυνάμεις με χρήση αληθινών πυρομαχικών. Η Arnika ήταν τρεις φορές πρωταθλήτρια κολύμβησης και ονειρευόταν να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
«Φίλοι μου που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις γνωρίζω ότι έχουν τραυματιστεί», λέει ο Αριάν στη LiFO και αναφέρει ότι, παρά τα σοβαρά τραύματά τους από πυροβολισμούς, φοβούνται να πάνε στα νοσοκομεία και τα φροντίζουν μόνοι τους στο σπίτι. «Έχουμε καθημερινά μεγάλη αγωνία. Οι άνθρωποί μας στο Ιράν ζουν σε συνθήκες ομηρίας. Και να θέλουν να μας πουν κάτι, δεν μπορούν».
Ορισμένοι Ιρανοί αναφέρουν ότι υπάρχουν πληροφορίες και για δράση παρακρατικών ομάδων, από «εισαγόμενους» ξένους ισλαμιστές, οι οποίοι έχουν προβεί σε ακραίες βιαιότητες κατά των διαδηλωτών. Οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν επαληθευτεί λόγω των συνθηκών που επικρατούν στη χώρα, αν και σχετικές αναφορές και κάποιες φωτογραφίες έχουν αναρτηθεί τις τελευταίες ώρες στα social media.
On Friday, 9 Jan 2026, #ArnikaDabbagh, a 15-year-old, was killed in Gorgan, northern Iran, after Islamic Republic armed forces used live ammunition. Arnika was a three-time swimming champion & a resident of Gorgan. She dreamed of competing in the Olympics.#DigitalBlackoutIran pic.twitter.com/ti9p5Fdws3
— Soran Mansournia (@Soranmansournia) January 17, 2026
Υπάρχουν ωστόσο και Ιρανοί υπέρ του ισλαμικού καθεστώτος, οι οποίοι ζουν στη χώρα μας και δεν συμμερίζονται την κριτική κατά του Ιράν. Αυτοί εστιάζουν κυρίως στις αμερικανικές κυρώσεις κατά της χώρας τους, οι οποίες, όπως αναφέρουν, προκάλεσαν την οικονομική κρίση για την οποία διαμαρτύρεται τώρα ο ιρανικός λαός, και θεωρούν ότι οι διαδηλώσεις ενθαρρύνονται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Εκείνοι φοβούνται ότι αν πέσει το σημερινό καθεστώς, θα υπάρξει χάος και θα προκληθεί εμφύλιος, αλλά την ακραία καταστολή αποφεύγουν να τη σχολιάσουν.
Άλλες μαρτυρίες που έχουν δημοσιευθεί σε ξένα ΜΜΕ μιλάνε για δυνάμεις ασφαλείας του Ιράν, ελεύθερους σκοπευτές και πράκτορες με πολιτικά που παγίδευαν διαδηλωτές σε στενά δρομάκια, τους στόχευαν πρώτα με μεγάλες ποσότητες δακρυγόνων και μετά τους πυροβολούσαν και τους σκότωναν. Νέα πλάνα που έχουν έρθει αυτές τις μέρες από το Ιράν δείχνουν την ακραία βία των δυνάμεων ασφαλείας του καθεστώτος, που χρησιμοποιούν πυροβόλα όπλα εναντίον άοπλων πολιτών και πυροβολούν απευθείας εναντίον τους.
Τις τελευταίες ώρες έχουν δημοσιευθεί και κάποιες εκκλήσεις Ιρανών που ζητούν βοήθεια και μιλούν για κατάσταση πολέμου. Ορισμένοι μιλάνε για μαζικές μεταφορές πτωμάτων διαδηλωτών «με φορτηγά ψυγεία που έσταζαν αίμα».
Κάποιοι άλλοι, παρ’ όλη τη φρίκη με την οποία είναι αντιμέτωπος σήμερα ο ιρανικός λαός, βλέπουν την κατάσταση πιο αισιόδοξα, εκτιμώντας πως «το καθεστώς έχει χάσει τη νομιμοποίησή του». «Μετράνε μέρες. Είναι θέμα ημερών να πέσουν», είπε στη LiFO ο Αράς, που ζει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, με την ελπίδα να επιστρέψει σύντομα στη χώρα του. Ο ίδιος θεωρεί ότι «παρά την καταστολή, υπάρχει αυξανόμενη λαϊκή αντίσταση, καθώς και σημαντική απώλεια του ελέγχου από το καθεστώς ». Το ίδιο βέβαια πίστευαν πολλοί και μετά τις διαδηλώσεις που έγιναν στο Ιράν το 2022 για τον θάνατο της 23χρονης Μαχσά Αμίνι επειδή δεν φορούσε σφιχτά τη μαντίλα της και δεν έκρυβε εντελώς τα μαλλιά της, αλλά το καθεστώς τότε δεν έπεσε. Πολλοί αναλυτές συμφωνούν ωστόσο ότι προκλήθηκε μια μεγάλη ρωγμή τότε, η οποία παρέμεινε ενεργή μέχρι σήμερα, οδηγώντας στη συνέχεια εκείνων των κοινωνικών αντιδράσεων.
Πολλοί Ιρανοί είναι απογοητευμένοι και με τη Δύση, που θεωρούν ότι δεν ακούει την κραυγή τους. Μερικοί από αυτούς που ζουν στο εξωτερικό δεν κρύβουν και την απογοήτευσή τους για τις ΗΠΑ, αναφέροντας ότι πολύς κόσμος πίστεψε πως θα τους προστάτευαν όταν άκουσαν τον Τραμπ να τους λέει να βγουν στους δρόμους και πως δεν θα άφηνε να τους πυροβολήσουν, «αλλά τελικά το καθεστώς πυροβόλησε και σκότωσε χιλιάδες και τώρα οι ΗΠΑ μιλούν για διαπραγματεύσεις», όπως λένε.
A few moments before the bullets.
— Masih Alinejad 🏳️ (@AlinejadMasih) January 20, 2026
A brief crack in the internet blackout and this is what she chose to write:
“I’m connected for just a moment and I only want to write:
Woman, Life, Freedom.
Forever.”
Her name was Raha Bohlulipour, 19 years old, studied Italian in Tehran.… pic.twitter.com/5k4rDdI8iP
Γνήσια λαϊκή ή υποκινούμενη η αντίδραση των Ιρανών;
Παρά τις κατηγορίες του ισλαμικού καθεστώτος ότι οι διαδηλώσεις οργανώθηκαν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, όλα τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι πρόκειται για μια γνήσια κοινωνική εξέγερση, ανεξάρτητα από το αν οι χώρες αυτές έχουν συμφέρον να την ενθαρρύνουν, αλλά δεν θα μπορούσαν να κάνουν και πολλά γι’ αυτό.
Ο γνωστός Ιρανός σκηνοθέτης Τζαφάρ Παναχί, που ζει τα τελευταία χρόνια στο εξωτερικό, δήλωσε πρόσφατα ότι η αλλαγή στο Ιράν δεν μπορεί να επιβληθεί απ’ έξω, αλλά θα έρθει μέσα από τη χώρα και από τον ίδιο τον λαό. «Οι ξένες δυνάμεις μπορεί να επηρεάσουν, αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα που ο λαός δεν θεωρεί ο ίδιος αναγκαίο», είπε. Ο ίδιος πριν από μερικούς μήνες είχε υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν και είχε καταφερθεί εναντίον του Ισραήλ. «Το Ισραήλ έχει βλάψει το Ιράν και θα πρέπει να δικαστεί σε διεθνή δίκη ως επιτιθέμενος σε πόλεμο. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι αγνοούμε τέσσερις δεκαετίες κακοδιαχείρισης, διαφθοράς, καταπίεσης, τυραννίας και ανικανότητας εκ μέρους της Ισλαμικής Δημοκρατίας», είχε δηλώσει μιλώντας στο «Variety», με αφορμή την ταινία του «It was just and accident» που βασίζεται σε βιώματά του ως κρατούμενου σε ιρανική φυλακή.
Το ισλαμικό καθεστώς επιμένει να παρουσιάζει τις διαδηλώσεις ως έργο ξένων πρακτόρων και να αποκαλεί τους άοπλους διαδηλωτές δολοφόνους και τρομοκράτες που θα αντιμετωπίσουν τις βαρύτερες ποινές. Πρόσφατη ανακοίνωση ανέφερε ότι όσοι έχουν «ξεγελαστεί» από τις ξένες δυνάμεις μπορεί να αντιμετωπιστούν με κάποια «ισλαμική συμπόνια» και να τύχουν μιας πιο επιεικούς μεταχείρισης.
Μπορεί ο φόβος και ο τρόμος να βασιλεύουν στο Ιράν, οι νέοι άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να ρισκάρουν τη ζωή τους για την ελευθερία όμως αυξάνονται. Ένας από αυτούς είναι ο 19χρονος Αμίρ Χοσεΐν Γκαντερζαντέ, ο οποίος φέρεται να κρατείται από τις 9 Ιανουαρίου για συμμετοχή σε διαδηλώσεις στο Ραστ, στην επαρχία Γκιλάν, και για τον οποίο έχει ξεκινήσει καμπάνια η Διεθνής Αμνηστία, ζητώντας από τις ιρανικές αρχές να σταματήσουν αμέσως κάθε σχέδιο εκτέλεσής του καθώς και να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τη θανατική ποινή ως όπλο κατά των διαδηλωτών.
Σύμφωνα με πληροφορίες της Διεθνούς Αμνηστίας, πράκτορες εισέβαλαν στο σπίτι της οικογένειας του Αμίρ στις 9 Ιανουαρίου και υπέβαλαν τον ίδιο και τις δύο αδελφές του, η μία εκ των οποίων είναι μόλις 14 ετών, σε σεξουαλική βία, κατά παράβαση της απόλυτης απαγόρευσης των βασανιστηρίων και άλλων μορφών κακομεταχείρισης. Οι πράκτορες έγδυσαν τον Αμίρ και τις αδελφές του, χρησιμοποιώντας βία, μπροστά σε όλους τους παρευρισκόμενους, για να εξετάσουν τα σώματά τους για μεταλλικά σφαιρίδια, ώστε να «αποδείξουν» τη συμμετοχή τους στις διαδηλώσεις. Αφού βρήκαν τα τραύματα από μεταλλικά σφαιρίδια που είχε υποστεί κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στις 8 Ιανουαρίου, τον συνέλαβαν. Η ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας, επικαλούμενη ενημερωμένη πηγή, αναφέρει ότι οι ιρανικές αρχές τού ανακοίνωσαν κατά τη διάρκεια δικαστικής συνεδρίασης στις 17 Ιανουαρίου ότι κατηγορείται για «προδοσία της χώρας του» και ότι καταδικάστηκε σε «θάνατο δι’ απαγχονισμού», που είχε προγραμματιστεί για τις 21 Ιανουαρίου. Έκτοτε η τύχη του 19χρονου Ιρανού ποδοσφαιριστή αγνοείται και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις ζητούν από τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ να πιέσουν επειγόντως τις ιρανικές αρχές για να σταματήσουν τις εκτελέσεις και τη θανατηφόρα καταστολή κατά των διαδηλωτών.
Η περίπτωση του Αμίρ δεν είναι η μοναδική. Είναι η πιο γνωστή, καθώς ήταν ένας αγαπητός νεαρός ποδοσφαιριστής που συμμετείχε στις διαδηλώσεις, όπως πολλοί της γενιάς του. Οι πληροφορίες που βγαίνουν από το Ιράν με μεγάλη δυσκολία αναφέρουν πολύ μεγαλύτερο αριθμό συλληφθέντων οι οποίοι οδηγούνται στην εκτέλεση, αλλά κι έναν τρομακτικό αριθμό νεκρών που εκτελέστηκαν στους δρόμους. Οι μαρτυρίες μιλάνε για «σφαγή» και αναφέρουν πως όταν γίνει ο απολογισμός και δημοσιευθούν τα ντοκουμέντα, θα αποκαλυφθεί το εύρος μιας άνευ προηγουμένου καταστολής από τις δυνάμεις ασφαλείας, που πραγματοποιούν μαζικές δολοφονίες όσων διαμαρτύρονται, υπό την κάλυψη του ψηφιακού σκότους που έχουν επιβάλει.
