ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΟΝΟ από τη θριαμβευτική εκλογή του Ζοχράν Μαμντάνι στην περίοπτη θέση του δημάρχου («βασιλιά») της Νέας Υόρκης και μοιάζουν να έχουν γραφτεί ήδη τα πάντα –υπέρ και κατά– για τον ίδιον, την καμπάνια του, τη σύζυγό του, το γενεαλογικό του δέντρο, τους γονείς του (περισσότερα για τη γνωστή παλιότερα σκηνοθέτιδα μητέρα του και λιγότερα για τον διαπρεπή πανεπιστημιακό και πολιτικό αναλυτή πατέρα του), τις μεθόδους του, τις προοπτικές του, τις συμπληγάδες που θα βρει μπροστά του.
Πολλοί στα μέρη μας ενθουσιάστηκαν με την επιτυχία του, άλλοι πάλι ταράχτηκαν, ανάμεσά τους και διάφοροι εγχώριοι «φιλελεύθεροι», ακόμα και «κεντροαριστεροί», που ήδη βλέπουν τρομακτικά οράματα με την ημισέληνο και το σφυροδρέπανο να φασώνονται στον ουρανό του Μανχάταν. Θα ταράζονταν ακόμα περισσότερο ίσως αν γνώριζαν ότι κατά τις προχθεσινές δημοτικές και πολιτειακές εκλογές νέα αντικυβερνήτης στη Βιρτζίνια εξελέγη η υποψήφια των Δημοκρατικών, Γκαζάλα Χασμί, γεγονός που την καθιστά την πρώτη μουσουλμάνα που εκλέγεται σε πολιτειακό αξίωμα στις ΗΠΑ. Αντίπαλός της ήταν ο Τζον Ρέιντ, ο οποίος με τη σειρά του θα γινόταν ο πρώτος (ανοιχτά) γκέι Ρεπουμπλικάνος που θα εκλεγόταν σε ανάλογη θέση, όμως η καμπάνια του εκτροχιάστηκε καθώς αποκαλύφθηκε η σύνδεσή του σε έναν λογαριασμό στο Tumblr που προωθούσε πορνογραφικό υλικό με ναζιστικά φετίχ και σεξουαλική βία.
Η δημογραφική σύνθεση της Αστόρια έχει αλλάξει εδώ και δεκαετίες –και καμιά δεκαριά κύματα gentrification που έχουν μεσολαβήσει– από τη φολκλόρ, ελληνοκεντρική εικόνα που ενδεχομένως υπάρχει ακόμα για την περιοχή στη χώρα μας.
Ένα στοιχείο που ίσως επίσης δεν είναι τόσο γνωστό, παρότι παρουσιάζει και ένα «ελληνικό» ενδιαφέρον, είναι η τεράστια πολιτική σημασία που έχει αποκτήσει την τελευταία δεκαετία η Αστόρια ως το επίκεντρο ή ο πυρήνας αυτού που ο Αμερικανός πολιτικός αναλυτής Μάικλ Λανγκ είχε κατ’ ευφημισμό αποκαλέσει «κομμουνιστικό διάδρομο» (The Commie Corridor), και ο όρος έμεινε. Ο Λανγκ, ο οποίος έπεσε απολύτως μέσα στις προβλέψεις του για τα προχθεσινά εκλογικά αποτελέσματα στη Νέα Υόρκη μέχρι και την τελευταία γειτονιά, είναι, εκτός από βέρος Νεοϋορκέζος, ίσως ο πιο ειδικός σε ό,τι έχει να κάνει με το διαρκώς μεταβαλλόμενο πολιτικό, κοινωνικό και δημογραφικό προφίλ της πανάκριβης μητρόπολης. Με το παρατσούκλι «Commie Corridor» ο Λανγκ οριοθέτησε τις περιοχές εκείνες από το Δυτικό Κουίνς μέχρι το Βόρειο Μπρούκλιν όπου η στήριξη στους «Δημοκρατικούς Σοσιαλιστές» του Μπέρνι Σάντερς, της Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ και του Ζοχράν Μαμντάνι, κυρίως από τους νεαρούς και τους νεοφερμένους κατοίκους, είναι πολύ πιο ισχυρή και από οπουδήποτε αλλού.
Και το κέντρο του κόσμου σε αυτό το παράλληλο ριζοσπαστικό σύμπαν δεν είναι άλλο από την πρώην «ελληνική» και νυν «σοσιαλιστική» (όπως προσδιορίζεται εδώ και χρόνια) Αστόρια. Από την Αστόρια είχε ξεκινήσει την καμπάνια του ο Μπέρνι Σάντερς για τις προεδρικές εκλογές του 2016, η Αστόρια έστειλε την Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ στο Κογκρέσο το 2018, την Αστόρια εκπροσωπούσε από το 2020 ο Ζοχράν Μαμντάμι στη Συνέλευση της Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Προφανώς, η δημογραφική σύνθεση της περιοχής έχει αλλάξει εδώ και δεκαετίες –και καμιά δεκαριά κύματα gentrification που έχουν μεσολαβήσει– από τη φολκλόρ, ελληνοκεντρική εικόνα που ενδεχομένως υπάρχει ακόμα για την Αστόρια στη χώρα μας (η Νία Βαρντάλος σίγουρα δεν βοήθησε). Προφανώς, επίσης, υπάρχουν ακόμα πολλοί Έλληνες, πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς, που κατοικούν εκεί. Μπορώ μάλιστα να επιβεβαιώσω για κάποιους από τους νεότερους εξ αυτών ότι ψήφισαν δαγκωτό Μαμντάνι. Για τους γονείς τους, δεν ξέρω, αλλά πολύ αμφιβάλλω. Σύμφωνα με τις πρώτες σχετικές μετρήσεις, οι Έλληνες «ιδιοκτήτες» (landlords) στην Αστόρια ψήφισαν σύσσωμοι τον Κουόμο με κλειστά τα μάτια. Έχει και ο σοσιαλισμός τα όρια του…
