Μια γκαλερί με παγκόσμια αναγνώριση άνοιξε έναν νέο χώρο στην Αθήνα

Η Michael Werner Gallery άνοιξε έναν νέο χώρο στην Αθήνα Facebook Twitter
Φωτογραφία από την πρώτη ομαδική έκθεση με τίτλο Accrochage (31 Μαΐου – 26 Οκτωβρίου). © Michael Werner Gallery
0

Σε μια όμορφη, κλασική αθηναϊκή πολυκατοικία στη συμβολή των οδών Βασιλέως Γεωργίου και Ρηγίλλης, ένα μεγάλο διαμέρισμα διαμορφώθηκε σε εκθεσιακό χώρο∙ στεγάζει την γκαλερί Michael Werner που «διαχρονικά επιλέγει ως εκθεσιακούς της χώρους διαμερίσματα ή κτίρια σε οικιστικές γειτονιές, τα οποία αναδεικνύουν στο μέγιστο την αρχιτεκτονική του κάθε τόπου», όπως λέει ο διευθυντής της στην Ελλάδα, κ. Μάξιμος Στεργίου. «Στην περίπτωση της Αθήνας, η επιλογή της τοποθεσίας έγινε με γνώμονα η γκαλερί να είναι εύκολα προσβάσιμη και ταυτόχρονα να αναδεικνύεται η συμβολική σημασία της εν λόγω τοποθεσίας, αφού βρίσκεται κοντά σε τοπόσημα της πόλης, όπως το Λύκειο του Αριστοτέλη και ο Εθνικός Κήπος».

Η Αθήνα και το Λος Άντζελες είναι οι δύο προορισμοί στους οποίους άνοιξε νέους χώρους το 2024 η Michael Werner, μια από τις πιο γνωστές και καταξιωμένες γκαλερί παγκοσμίως. Η ιστορία της ξεκινά από το 1963, όταν ο Michael Werner άνοιξε την γκαλερί Werner & Katz μαζί με τον Benjamin Katz στο Βερολίνο, στο Kurfürstendamm. Η πρώτη έκθεση, που παρουσίασε έργα του Georg Baselitz, έκλεισε από την εισαγγελία για «πρόκληση δημόσιας όχλησης» και κατασχέθηκαν οι πίνακες «Die große Nacht im Eimer» (που τώρα βρίσκεται στο Μουσείο Λούντβιχ στην Κολωνία) και «Nackter Mann».

Με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της γκαλερί να ενθαρρύνει και να υποστηρίζει τον ανοιχτό διάλογο ανάμεσα σε καταξιωμένους και ανερχόμενους δημιουργούς, από την ίδρυσή της έχει εντάξει στο πρόγραμμά της μερικές από τις πιο σημαντικές μορφές της τέχνης του 20ού αιώνα, όπως οι Hans Arp, Piero Manzoni, Francis Picabia και Kurt Schwitters.

Την επόμενη χρονιά ο Werner άνοιξε τη δική του γκαλερί με το 1st Orthodox Salon σε ένα πρώην κατάστημα άνθρακα στην Pfalzburger Strasse στο Βερολίνο, ενώ το 1968 μετακόμισε στην Κολωνία και ανέλαβε την Galerie Hake, την οποία συνέχισε να διευθύνει ως Galerie Michael Werner από τον Οκτώβριο του 1969.

Η Michael Werner Gallery άνοιξε έναν νέο χώρο στην Αθήνα Facebook Twitter
Ο Μάξιμος Στεργίου.

Από τότε, η γκαλερί έχει εκπροσωπήσει διεθνώς με επιτυχία μερικούς από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Γερμανούς καλλιτέχνες καθώς και εξέχοντες Αμερικανούς και Ευρωπαίους καλλιτέχνες. Καθιέρωσε καλλιτέχνες της γκαλερί στις ΗΠΑ, αρχικά μέσω της συνεργασίας με τις φημισμένες γκαλερί της Νέας Υόρκης Ileana Sonnabend, Pace Gallery, Xavier Fourcade, Marian Goodman και στη συνέχεια με τη Mary Boone Gallery. «Το 1990 άνοιξε νέο χώρο στη Νέα Υόρκη, καταλαμβάνοντας την ιστορική γκαλερί του Leo Castelli, όπου παρουσίασε σημαντικές εκθέσεις καλλιτεχνών όπως οι Sigmar Polke και Wilhelm Lehmbruck, καθώς και νέους δημιουργούς, όπως οι Hurvin Anderson, Aaron Curry και Enrico David. Το 2012 επεκτάθηκε στο Λονδίνο, εγκαινιάζοντας τον χώρο της με έκθεση του Peter Doig, ενώ στη συνέχεια παρουσίασε ατομικές εκθέσεις των Jörg Immendorff, Peter Saul και Puvis de Chavannes. Το 2024, η γκαλερί συνέχισε την παγκόσμια ανάπτυξή της, ανοίγοντας νέους χώρους στο Beverly Hills και την Αθήνα, ενισχύοντας περαιτέρω τη διεθνή της παρουσία», λέει ο κ. Στεργίου.

 Faithfully Represented Facebook Twitter
Φωτογραφία από την τρέχουσα έκθεση με τίτλο Faithfully Represented της Barbara Wesołowska. © Michael Werner Gallery

Με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της γκαλερί να ενθαρρύνει και να υποστηρίζει τον ανοιχτό διάλογο ανάμεσα σε καταξιωμένους και ανερχόμενους δημιουργούς, από την ίδρυσή της έχει εντάξει στο πρόγραμμά της μερικές από τις πιο σημαντικές μορφές της τέχνης του 20ού αιώνα, όπως οι Hans Arp, Piero Manzoni, Francis Picabia και Kurt Schwitters. Με την επέκτασή της στη Νέα Υόρκη το 1990, σε συνεργασία με τον Gordon VeneKlasen, εμπλούτισε το δυναμικό της με καλλιτέχνες όπως οι Florian Krewer και Enrico David. Σήμερα, συνεχίζει να ενσωματώνει στη δραστηριότητά της καλλιτέχνες του 21ου αιώνα, όπως η Issy Wood και η Raphaela Simon, διατηρώντας την αφοσίωσή της στην εξέλιξη της σύγχρονης τέχνης.

Η Michael Werner Gallery άνοιξε έναν νέο χώρο στην Αθήνα Facebook Twitter
Φωτογραφία από την πρώτη ομαδική έκθεση με τίτλο Accrochage (31 Μαΐου – 26 Οκτωβρίου). © Michael Werner Gallery

Με την τέχνη να βρίσκεται σήμερα σε ένα σημείο καμπής και να αλλάζει, καθώς σε αυτήν ολοένα περισσότερο συναντάμε κυρίαρχα στοιχεία της ψηφιακής εποχής, η Werner επέλεξε την Ελλάδα με γνώμονα την πεποίθηση πως τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να εδραιώνεται ως ένα σημαντικό κέντρο της παγκόσμιας καλλιτεχνικής σκηνής. «Βλέπουμε γκαλερί, μουσεία και πολιτιστικούς φορείς με διεθνή παρουσία να εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση. Σε αυτό το πλαίσιο, επιδιώκουμε να συμβάλουμε σε αυτήν την προσπάθεια, ενισχύοντας τον ρόλο της Ελλάδας ως ενός ζωντανού χώρου για τη σύγχρονη τέχνη. Δίνεται επίσης η δυνατότητα να επισκεφτεί κανείς μια έκθεση μουσειακού επιπέδου από καταξιωμένους παγκόσμια καλλιτέχνες, των οποίων έργα εκτίθενται στην Ελλάδα για πρώτη φορά», λέει ο κ. Στεργίου.

Η γκαλερί στην Αθήνα θα φιλοξενεί εκθέσεις καλλιτεχνών από το πρόγραμμά της, μαζί με έργα από τη δευτερογενή αγορά καλλιτεχνών που δεν εκπροσωπούνται μόνιμα. Η γκαλερί  παρουσιάζει την ατομική έκθεση «The Thief» με έργα της Raphaela Simon, από το Σάββατο 1 Μαρτίου που θα διαρκέσει μέχρι τις 14 Ιουνίου 2025.

Ως ζωγράφος, η Simon παραδίδεται στη διαδικασία, επιτρέποντας στους πίνακές της να διαμορφωθούν από μόνοι τους και να αποκτήσουν τη δική τους σημασία. Η ίδια πιστεύει ότι η λογική και η πρόθεση μπορούν να κάνουν έναν πίνακα εικονογραφικό. Αντίθετα, βασίζεται στη διαίσθηση και το συναίσθημα, δημιουργώντας έργα που είναι βαθιά προσωπικά και οικεία. Η Simon εξηγεί τη διαδικασία της: «Δεν υπάρχει κάποια προϋπάρχουσα εικόνα στην αρχή. Κατά τη γνώμη μου, ένας πίνακας δεν ξεκινά από ένα συγκεκριμένο αντικείμενο, ιδέα, μορφή, περιεχόμενο, μνήμη ή φαντασία. Μερικές φορές δουλεύω πιο κοντά στη "μορφή", άλλες φορές πιο κοντά στο "περιεχόμενο". Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η ένταση που δημιουργείται μεταξύ όλων αυτών των στοιχείων». Στα έργα της, η Simon φτάνει σε εικόνες που είναι ταυτόχρονα παραστατικές και αφηρημένες – δύο αντίθετα στοιχεία που, όπως λέει, δεν είναι αμοιβαίως αποκλειόμενα: «Χρειάζομαι και τα δύο, καθώς τρέφουν το ένα το άλλο».

Η Michael Werner Gallery άνοιξε έναν νέο χώρο στην Αθήνα Facebook Twitter
Raphaela Simon, “Thief”, 2025 © Michael Werner Gallery
Η Michael Werner Gallery άνοιξε έναν νέο χώρο στην Αθήνα Facebook Twitter
Raphaela Simon, Fall 2, 2025 © Michael Werner Gallery
Η Michael Werner Gallery άνοιξε έναν νέο χώρο στην Αθήνα Facebook Twitter
Φωτογραφία από την πρώτη ομαδική έκθεση με τίτλο Accrochage (31 Μαΐου – 26 Οκτωβρίου). © Michael Werner Gallery
Η Michael Werner Gallery άνοιξε έναν νέο χώρο στην Αθήνα Facebook Twitter
Φωτογραφία από την πρώτη ομαδική έκθεση με τίτλο Accrochage (31 Μαΐου – 26 Οκτωβρίου). © Michael Werner Gallery
Η Michael Werner Gallery άνοιξε έναν νέο χώρο στην Αθήνα Facebook Twitter
Φωτογραφία από την πρώτη ομαδική έκθεση με τίτλο Accrochage (31 Μαΐου – 26 Οκτωβρίου). © Michael Werner Gallery
Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Mε αφορμή την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ