ΣΗΜΕΡΑ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΔΕΙΞΕ πλάνα από τον Μπύθουλα και αυτήν τη μαντάμ Σουσού πίσω από το παράθυρο να κράζει τις «Μπυθουλαίες τσοκαρίες» της γειτονιάς, λες και επέστρεψε από τον προηγούμενο αιώνα μόνο και μόνο για να μας θυμίσει τη διαχρονικότητα της μπυθουλίασης και την εξάπλωση της τσοκαρίασης σε όλη την Αθήνα.
Όλες οι «Μπυθουλαίες» με ένα backpack στην πλάτη σε μια ατελείωτη έρευνα για τις προσφορές του greek experience πληρώνουν όσο όσο για να ζήσουν τη λόκαλ εμπειρία: τις μολότοφ στα Εξάρχεια, τα κουίρ τρανς στέκια, το greek tzatziki, το greek dick, το greek freak και κάτι αρχαία διάσπαρτα που όσο καλά και να τα φωτογραφίσουν, δεν τους φέρνουν followers. Κι εμείς, οι λόκαλ Μπυθουλαίες, σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τότε που καθόμασταν οκλαδόν στη φλοκάτη, μπροστά από την οθόνη και η ίδια βραχνή φωνή μάς προκαλούσε ξεκαρδιστικά γέλια, καθώς μας προετοίμαζε για τη μελαγχολία της ενηλικίωσής μας.
Κάποιες προλάβαμε να ζήσουμε ότι ο «Αντώνης» και κάθε «Αντώνης» αυτού του κόσμου δεν έφερε τα πάνω-κάτω απλώς γιατί ήταν ένα ωραίο τεκνό ούτε επειδή καβαλούσε τις Yamaha ιπποτικά και κουβαλούσε τα τελάρα με ιδρωμένα μούσκουλα. Προλάβαμε να το συναντήσουμε και να το μελετήσουμε το είδος προς εξαφάνιση
Αυτή η φωνή, παντός καιρού, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στο σινεμά. Πάντα με τσιγαρόβηχα, ενίοτε με νάζια, άλλοτε με μπινελίκια και τρόμο, που την ώρα της κήρυξης του γ’ παγκόσμιου πολέμου εμείς θα εξακολουθούμε να βλέπουμε αποχαυνωμένοι την Όλγα Χαρίτου σε επανάληψη, ανακατεύοντας φραπόγαλα και καπνίζοντας στριφτά. Αυτή η φωνή μάς έμαθε ότι «τεκνατζού δεν γεννιέσαι αλλά γίνεσαι», και μάλιστα πιο τεκνατζού από την τεκνατζού κολλητή σου. Εμείς την ξέραμε τη Σάσα, τη βλέπαμε να μπαίνει στα σαλόνια μας με ξώπλατα φορέματα του Πολατώφ και κορμοστασιά κύκνου και καλιαρντεύαμε μαζί της στα όρθια με τσιγάρο και ποτό, και πάντα με την άκρη του ματιού μας προσέχαμε μη μας πάρει πρέφα η Ασπασία και μας καρφώσει στη γιαγιά. Κι ας μην ξέραμε πού πέφτουν τα βόρεια προάστια και το εργοστάσιο ντομάτας, ξέραμε πού πέφτει το Sodade, το Kazarma και το Blue Τrain και ανηφορίζαμε την Πειραιώς με τα πόδια.
Όσο για «Αντώνηδες», «Παναγιωτάκηδες» και λοιπά γαργαρότεκνα, τι να σου πω! Πήξαμε στο «t kns», στα like και στα match του Tinder. Κάποιες προλάβαμε να ζήσουμε ότι ο «Αντώνης» και κάθε «Αντώνης» αυτού του κόσμου δεν έφερε τα πάνω-κάτω απλώς γιατί ήταν ένα ωραίο τεκνό ούτε επειδή καβαλούσε τις Yamaha ιπποτικά και κουβαλούσε τα τελάρα με ιδρωμένα μούσκουλα. Προλάβαμε να το συναντήσουμε και να το μελετήσουμε το είδος προς εξαφάνιση και ακόμα αναρωτιόμαστε: «Ποια πήγε και άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα; Ε;». Αν δεν τρέμει η φωνή, αν δεν φύγει το ποτήρι από το χέρι και αν δεν έχεις λερωθεί στις καβάτζες της Αθήνας, δεν καύλωσες, κατανάλωσες, και καλή σου χώνεψη.
Ο σύγχρονος «Αντώνης», γέννημα-θρέμμα της Καγκουρούπολης, δεν έχει ιδέα πού βρίσκεται η Λιλιπούπολη, περνάει οκτάωρο με το σελφοκόνταρο στο χέρι και σπάει το σβέρκο του μέχρι να εντοπίσει την καλή του γωνία μήπως «τσιμπήσει» κανένα χορηγούμενο για σαγιονάρες παραλίας. Τα πνευματικά σου παιδιά, καλιαρντά παπαγαλάκια και υστερικά as fuck, ξεπατικώνουν τις ατάκες σου, το χαλαρό σου σαγόνι, το κοφτερό σου μάτι και το ρυθμικό σου περπάτημα, η σημερινή γενιά των κωμικών στα σόσιαλ μίντια βρήκαν την ταυτότητά τους στην μανιέρα σου και πια δεν χρειάζεται να απολογούνται για το drag comedy. Κάθε λεπτό μια σύγχρονη «Μαντάμ Σουσού» του Instagram μάς επιδεικνύει τι αγόρασε, ανοίγει τη συσκευασία παριστάνοντας ότι δεν ξέρει τι έχει μέσα, επιδεικνύοντας διακριτικά το ακρυτζέλ στο μανικιούρ, δοκιμάζει ρούχα και καλλυντικά επιτηδευμένα έκπληκτη και σοκαρισμένη, και πριν μας αποχαιρετήσει μας προτρέπει με αστραφτερό χαμόγελο να πατήσουμε «follow like subscribe» για να ανακαλύψουμε το μυστικό της ευτυχίας όσο εκείνη ονειρεύεται να γίνει influencer και να μετακομίσει από τον δικό της προσωπικό «Μπύθουλα».
Όσο για τον Μπύθουλα που ήξερες, ανάπλαση και εκεί, όχι πρώτης κατηγορίας· μέρα με τη μέρα οι «Μπυθουλαίες Τσοκαρίες» εξευγενίζονται και προσπαθούν να σου μοιάσουν, αγοράζουν iΡhone με δόσεις, επιλέγουν filter no filter και ποζάρουν μπροστά σε παραλίες που δεν κολύμπησαν ποτέ γιατί μέχρι να βγάλουν τη σωστή σέλφι νύχτωσε. Και μέσα στη νύχτα δεν ξέρουν για ποιανού τα μάτια να ποζάρουν, ούτε σε ποια αγκαλιά να κρυφτούν, το κοινό τους βαρέθηκε νωρίς και η πόλη κοιμάται μοναχή της, από τον Μπύθουλα μέχρι τον Χεζοπόταμο.
Μπορείς να βγάλεις κάποιον μέσα από το «Μπύθουλα», αλλά δεν μπορείς να βγάλεις τον «Μπύθουλα» μέσα από κανέναν.
