Ο ζοφερός επικυρίαρχος

Ο ζοφερός επικυρίαρχος Facebook Twitter
Εικονογράφηση: bianka/LIFO
0

ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ στον Αιματοβαμμένο Μεσημβρινό του Κόρμακ ΜακΚάρθι, ο δικαστής Χόλντεν, κοιτάζοντας γύρω του το σκοτεινό δάσος, αρχίζει να φιλοσοφεί για το τι σημαίνει για τον άνθρωπο το να γίνει επικυρίαρχος της γης. Λέει: «Μόνο η φύση μπορεί να υποδουλώσει τον άνθρωπο, και μόνο όταν η ύπαρξη και της τελευταίας μικροσκοπικής οντότητας εξιχνιαστεί και παρουσιαστεί ολόγυμνη μπροστά του, μόνο τότε θα μπορεί να γίνει επικυρίαρχος της γης».

Ο συνομιλητής του θα αντιτείνει πως κανείς δεν μπορεί να μάθει τα πάντα στη γη, όμως ο Χόλντεν έχει έτοιμη την αποστομωτική απάντηση: «Όποιος πιστεύει ότι τα μυστικά του κόσμου θα μείνουν αιώνια κρυμμένα, ζει μέσα στο μυστήριο και τον φόβο. Η δεισιδαιμονία θα τον κρατά πίσω». Με άλλα λόγια, καθετί που υπάρχει δίχως τη γνώση και τη συγκατάθεσή μου, είναι ήττα. Θα φτάσει έτσι να πει ότι «η ελευθερία των πουλιών είναι προσβολή για μένα. Θα προτιμούσα να τα έχω όλα μέσα σε ζωολογικό κήπο».

Το κακό δεν τεμπελιάζει, ούτε πτοείται. Δεν αφήνει τον κόσμο στην ησυχία του. 

Ύστερα θα συνοψίσει το επιχείρημά του με καθαρό τρόπο:

Εγώ έχω δικαιώματα σε αυτό το έδαφος. Όμως παντού εδώ πάνω υπάρχουν αυτόνομοι θύλακες ζωής. Αυτόνομοι. Για να γίνει λοιπόν δικό μου, τίποτα δεν επιτρέπεται να συμβαίνει επάνω του παρά μόνο με τη δική μου έγκριση.

 Cormak McCarthy, Αιματοβαμμένος Μεσημβρινός ή το δειλινό κοκκίνισμα στη Δύση (μετάφραση: Γιώργος Κυριαζής), Gutenberg
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ: Cormak McCarthy, Αιματοβαμμένος Μεσημβρινός ή το δειλινό κοκκίνισμα στη Δύση, Μτφρ.: Γιώργος Κυριαζής, Gutenberg

Σε αυτό το έπος της σκληρότητας μια ομάδα-συμμορία ετερόκλητων τύπων, στα χρόνια πριν από τον Αμερικανικό Εμφύλιο, μετακινείται στη βραχώδη γη των συνόρων με το Μεξικό, σφαγιάζοντας αγρίως Ινδιάνους, ντόπιους, φτωχούς Μεξικανούς και όσους/-ες εν τέλει θα χρησιμεύσουν για το τριχωτό της κεφαλής τους, το σκαλπ. Ο δικαστής παρουσιάζεται ως ο διανοούμενος της ομάδας, ο φιλοσοφικός της εγκέφαλος. Είπα όμως να τον επικαλεστώ σε αυτό το κείμενο επειδή η φυσιογνωμία του –που ο ΜακΚάρθι την ανασύρει από τις ιστορικές του έρευνες για μια συγκεκριμένη περίοδο της αμερικανικής ιστορίας– φαίνεται πως έχει ακόμα λόγο στη δική μας εποχή. Αν και πολλά από τα λόγια και τις πράξεις του δικαστή προξενούν αποτροπιασμό και θα φαίνονταν τελείως ανάρμοστα στο τρυφερό αυτί του εικοστού πρώτου αιώνα, εντοπίζει κανείς και μια άλλη πλευρά. Αυτή είναι νομιμοποιημένη. Ο δικαστής Χόλντεν είναι οπαδός της ταχείας, σαρωτικής προόδου. Έχει ένα πλάνο απόλυτης γνώσης. Ο επιστημονισμός του είναι το πιο ενδιαφέρον του στοιχείο και όχι απλώς η ωμή βία, στην οποία άλλωστε διαπρέπουν και οι άλλοι της ομάδας. Αν και συμβαίνουν πάντα θηριωδίες στον κόσμο μας, το πνεύμα του δικαστή Χόλντεν δεν κατευθύνεται τόσο στις πολεμικές συγκρούσεις και στο αίμα που χύνεται στις μάχες. Δικαστής είναι κάποιος που κρίνει τον κόσμο (Judge). Στο μυθιστόρημα του ΜακΚάρθι έχει την όψη ενός θεόρατου, άτριχου ανθρώπου. Είναι ένας αδηφάγος εγκυκλοπαιδιστής, έτοιμος να συμμετάσχει στα χειρότερα εγκλήματα. Θυμίζει κάτι από τον καπετάνιο Άχαμπ στον Μόμπι Ντικ ή τον άλλον διεστραμμένο δικαστή στο Σαλό του Πιερ Πάολο Παζολίνι.

Το ουσιαστικό όμως θέμα εδώ είναι η ενεργητικότητα του κακού. Το κακό δεν τεμπελιάζει, ούτε πτοείται. Δεν αφήνει τον κόσμο στην ησυχία του. Στην ουσία ο δικαστής αναπαριστά το σφρίγος του κακού όταν συνδυάζεται με το κέρδος, αλλά δεν στέκεται μόνο στο κυνήγι του κέρδους. Ο κόσμος του δικαστή Χόλντεν έχει περιέργεια για την εξόρυξη όλων των μυστικών του κόσμου, ανεξάρτητα από το αν αυτά αποφέρουν πλούτο ή όχι.

Τι θα ήταν ένας ολικός ζωολογικός κήπος σήμερα σαν αυτόν που φανταζόταν αυτός ο σκοτεινός ήρωας του ΜακΚάρθι; Μια χαρά θα μπορούσε να είναι μια τεράστια αποθήκη δεδομένων, ένα στοκ από Big Data. Ένας πανίσχυρος αλγόριθμος.

Στο μυθιστόρημα και στη λογοτεχνία γενικότερα το κακό είναι υποχρεωτικά ένα πρόσωπο με πάθη, ένας σμιλεμένος χαρακτήρας, μια χρωματισμένη ιδιοσυγκρασία. Αν θέλουμε, ωστόσο, να πάμε πέρα από τη μυθοπλασία, να κοιτάξουμε τα δικά μας σκοτεινά δάση, δεν είναι ανάγκη να ψάξουμε πρόσωπα. Ο σημερινός κριτής των πάντων είναι ο ανταγωνισμός για την επικυριαρχία από φορείς και δυνάμεις που αγνοούν ή περιφρονούν τα όρια. Το κακό είναι εν τέλει αυτή η απροσμέτρητη βούληση που δεν δίνει την παραμικρή σημασία στα εύθραυστα θεμέλια του κοινού μας κόσμου.

ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

To νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Νέο χωροταξικό για τον τουρισμό: Αυστηρότερο πλαίσιο με ανοιχτά μέτωπα

Ελλάδα / Νέο χωροταξικό για τον τουρισμό: Αυστηρότερο πλαίσιο με ανοιχτά μέτωπα

Ως πιο αυστηρό και πιο φιλοπεριβαλλοντικό παρουσιάζει η κυβέρνηση το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, με αυστηρότερους όρους για την εκτός σχεδίου δόμηση και ειδικό καθεστώς για τα νησιά, αλλά κρίσιμα ζητήματα παραμένουν ανοιχτά.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Γιατί πετσοκόβονται οι νεραντζιές της Αθήνας;

Αθήνα / Γιατί πετσοκόβονται οι νεραντζιές της Αθήνας;

To κλάδεμα στην Αθήνα μοιάζει να έχει ξεφύγει. Ειδικοί μιλούν για μια καταστροφική πρακτική που έχει παγιωθεί, ένα ζωντανό παράδειγμα του συνδρόμου της μετατοπιζόμενης βάσης αναφοράς, όπου αυτό που κάποτε θα θεωρούνταν περιβαλλοντική υποβάθμιση σήμερα περνά απαρατήρητο.
M. HULOT
Ποιος (δεν) καταλαβαίνει τον 89χρονο;

Ιλεκτρίσιτυ / Ποιος (δεν) καταλαβαίνει τον 89χρονο;

Το βίωμα της περιφρόνησης που εισπράττεις από το κράτος είναι σχεδόν καθολικό, ακόμα κι αν οι περισσότεροι δεν κάνουν επιθέσεις. Ο κυρίαρχος δημόσιος λόγος επιλέγει να το αγνοήσει· συσκοτίζει την κατάσταση, εστιάζοντας στην ασφάλεια και επιστρατεύοντας το στερεότυπο του «επικίνδυνου τρελού».
ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ Golden Visa 250.000: Αναζωογόνηση ακινήτων ή χαριστική βολή στο μικρεμπόριο;/ Golden Visa 250.000: «Σώζει» κτίρια ή «σβήνει» το λιανεμπόριο;/ Η Golden Visa των 250.000 και ο θάνατος του εμποράκου

Ρεπορτάζ / Golden Visa 250.000: «Σώζει» κτίρια ή «σβήνει» το λιανεμπόριο;

Ισόγεια καταστήματα και παλιά γραφεία μετατρέπονται σε κατοικίες, ακίνητα που έμεναν ανενεργά χρησιμοποιούνται ξανά. Αυτή η νέα δυναμική αγορά ζωντανεύει κτίρια-φαντάσματα ή δίνει τη χαριστική βολή στα παραδοσιακά καταστήματα των αθηναϊκών γειτονιών;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Φραντσέσκα Αλμπανέζε: «Η σφαγή παιδιών είναι απαράδεκτη και πρέπει να σταματήσει»

Οπτική Γωνία / Φραντσέσκα Αλμπανέζε: «Η σφαγή παιδιών είναι απαράδεκτη και πρέπει να σταματήσει»

Η Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη βρέθηκε στην Αθήνα για μια σειρά εκδηλώσεων όπου κατήγγειλε την ισραηλινή πολιτική ως συστηματική καταπίεση και κάλεσε τη διεθνή κοινότητα σε ουσιαστική δράση, δηλώνοντας πως «δεν μπορεί να εξισώσει τον καταπιεστή με τον καταπιεσμένο».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί έχουν μειωθεί σημαντικά οι εμβολιασμοί;

Οπτική Γωνία / Γιατί έχουν μειωθεί σημαντικά οι εμβολιασμοί;

Η αισθητή πτώση των ποσοστών εμβολιασμού στην Ελλάδα προκαλεί ανησυχία στους ειδικούς, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος επανεμφάνισης ξεχασμένων ασθενειών. Ο Δημήτρης Παρασκευής, καθηγητής Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, εξηγεί.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Το μανιφέστο Τσίπρα και το στοίχημα της επιστροφής

Οπτική Γωνία / Ένα «αριστερό Ποτάμι»; Το μανιφέστο Τσίπρα και το στοίχημα της επιστροφής

Ο ιστορικός Αντώνης Λιάκος και ο καθηγητής Πολιτικής Συμπεριφοράς, Γιάννης Κωνσταντινίδης, αναλύουν τη στόχευση, το timing και τις προοπτικές του εγχειρήματος επιστροφής του πρώην πρωθυπουργού στην κεντρική πολιτική σκηνή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Λυκαβηττός: Το σχολείο-μνημείο του Δημήτρη Πικιώνη που καταρρέει

Ρεπορτάζ / Λυκαβηττός: To σχολείο-μνημείο του Δημήτρη Πικιώνη καταρρέει

Η δύσκολη διαχείριση της καθημερινότητας, τα συνεχή ατυχήματα και οι βανδαλισμοί στο εμβληματικό σχολείο του Πικιώνη στον Λυκαβηττό συνθέτουν μια ασφυκτική πραγματικότητα, ενώ η τύχη της αποκατάστασης του κτιρίου παραμένει μετέωρη.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Γιατί δεν μας απασχολεί το τι γίνεται στον Έβρο;

Ιλεκτρίσιτυ / Γιατί δεν μας απασχολεί το τι γίνεται στον Έβρο;

Η υποτίμηση των Άλλων, ο αποκλεισμός τους από τη σφαίρα του ανθρώπινου και του «πενθίσιμου» επιτρέπει στον κόσμο είτε να αγνοεί τη βία κατά των προσφύγων είτε να τη θεωρεί αποδεκτή στο πλαίσιο του «εθνικού συμφέροντος».
ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ
Ας κάνουμε επιτέλους κάτι για τις μπουλντόζες που σκότωσαν την κόρη μου

Οπτική Γωνία / «Ας κάνουμε κάτι για τις μπουλντόζες που σκότωσαν την κόρη μου»

Η Σίντι Κόρι, μητέρα της Ρέιτσελ Κόρι που σκοτώθηκε στη Γάζα από μια μπουλντόζα αμερικανικής κατασκευής, προσπαθώντας να προστατεύσει ένα παλαιστινιακό σπίτι, ζητά να σταματήσει η εξαγωγή τέτοιων μηχανημάτων στο Ισραήλ.
THE LIFO TEAM