ΣΚΥΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ανέβηκε στο βήμα της Βουλής ο πρόεδρος της «Νίκης» Δημήτριος Νατσιός, κρατώντας στο χέρι του τα πειστήρια του ειδεχθούς εγκλήματος που συντελέστηκε με θύμα το εθνικό μας σύμβολο.
Χωρίς να μασήσει τα λόγια του, χωρίς να πιει λίγο νερό πριν, χωρίς να αναφερθεί καθόλου στον προϋπολογισμό που ήταν το θέμα της συζήτησης των πολιτικών αρχηγών, επέδειξε στους βουλευτές και τις κάμερες μια φωτογραφία, γρυλλίζοντας: «Στο Γενικό Προξενείο της Νέας Υόρκης παρουσιάστηκε αυτό το “κουρέλι” ως σημαία μας! Η σημαία μας φτιαγμένη με κλινοσκεπάσματα και με ροζ χρώμα. Η σημαία μας είναι γαλανόλευκη και βάφεται με κόκκινο μόνο με το αίμα των ηρώων μας!».
Προφανώς δεν έχει δει αντίστοιχες «οπαδικές» σημαίες εδώ και δεκαετίες, όπου το γαλανόλευκο έχει αντικατασταθεί από το ερυθρόλευκο, το κιτρινόμαυρο, το πρασινόλευκο ή το ασπρόμαυρο, χωρίς καμιά διάθεση «αντεθνικής» προπαγάνδας. Ακόμα και χαρταετοί κυκλοφορούσαν με διαφορετικά τα χρώματα στον σταυρό και τις ρίγες.
Τι τον πείραξε πιο πολύ τον πρόεδρο της «Νίκης»; Η ροζ απόχρωση; (Είναι από εκείνους που αποκαλούν σαρκαστικά «κιναιδόσημο» τη ΛΟΑΤΚΙ+ σημαία με το ουράνιο τόξο;) Τα «κλινοσκεπάσματα»; Τα κεντητά λουλουδάκια που διακρίνονται πάνω τους; Η «γυναικεία» παρέμβαση στο ανδροπρεπές σύμβολο;
Η απεικόνιση που τόσο ενόχλησε τον Νατσιό και άλλους αυτόκλητους θεματοφύλακες των ιερών μας συμβόλων αποτελεί ένα έργο και μια –ευγενή και αθώα– χειρονομία της ομογενούς εικαστικού Γεωργίας Λαλέ και παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της έκθεσης με τίτλο Neighborhood Guilt («Ενοχές της Γειτονιάς») που εγκαινιάστηκε την περασμένη Παρασκευή στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη. Όπως είχε επισημάνει η ίδια, στόχος του έργου, που είναι φτιαγμένο από τα σεντόνια των θυμάτων γυναικοκτονιών που της δώρισαν οι συγγενείς τους, ήταν η ευαισθητοποίηση της κοινότητας για το θέμα της έξαρσης των γυναικοκτονιών στην Ελλάδα.
Τι τον πείραξε πιο πολύ τον πρόεδρο της «Νίκης»; Η ροζ απόχρωση; (Είναι από εκείνους που αποκαλούν σαρκαστικά «κιναιδόσημο» τη ΛΟΑΤΚΙ+ σημαία με το ουράνιο τόξο;) Τα «κλινοσκεπάσματα»; Τα κεντητά λουλουδάκια που διακρίνονται πάνω τους; Η «γυναικεία» παρέμβαση στο ανδροπρεπές σύμβολο;
Υπό κανονικές συνθήκες (υπήρξαν ποτέ άραγε;), η όλη ιστορία θα έληγε με το βρεφικό ξέσπασμά άλλου ενός ακροδεξιού γραφικού που καταφέραμε να μας εκπροσωπεί στο κοινοβούλιο. Μετά όμως τις εκ δεξιών πλαγιοκοπήσεις που δέχεται εσχάτως η κυβέρνηση, και ειδικά μετά τις δηλώσεις του Αντώνη Σαμαρά κατά της νομιμοποίησης μεταναστών που βρίσκονται και εργάζονται στην Ελλάδα, φάνηκε το performance του κ. Νατσιού από το βήμα της Βουλής να είναι αρκετό ώστε να ζητήσει ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης να αποσυρθεί το έργο – παρά τη διαφορετική αντίληψη που εξέφρασε ο Έλληνας πρόξενος, τον οποίον προηγουμένως είχε περάσει γενεές δεκατέσσερις το παραδοσιακό όργανο της ελληνικής ομογένειας, ο «Εθνικός Κήρυξ»:
«Ο σημερινός γενικός πρόξενος φαίνεται να έχει μια μεγαλύτερη έφεση στη φιλοξενία εκθέσεων στους χώρους του Προξενείου, από ό,τι συνήθως έχουν οι γενικοί πρόξενοι. Ωστόσο, η βασική αποστολή του γενικού προξένου δεν είναι βέβαια οι εκθέσεις έργων τέχνης, αλλά η εξυπηρέτηση της Ομογένειας που, δυστυχώς, όλο και περισσότερο χωλαίνει, όπως αποδεικνύεται από τα παράπονα που δεχόμαστε. Τις τελευταίες μέρες έχουμε δεχτεί διαμαρτυρίες από αναγνώστες μας για μια έκθεση που θα γίνει εντός των ημερών στο Προξενείο και που προσβάλει την ελληνική σημαία. Μεταξύ των άλλων είναι βαμμένη ροζ. Καλή και χρυσή η τέχνη, αλλά με ορισμένα εθνικά σύμβολα δεν παίζεις. Πώς να το κάνουμε. ’Η τουλάχιστον δεν παίζεις στο κτίριο του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας με το θέμα της σημαίας μας».
