Γκαλερί Kalfayan: Η ανάμνηση των πολέμων στη ζωγραφική της Sasha Streshna Facebook Twitter
Το τίτλο «Devon Loch» χρησιμοποιεί η Sasha Streshna στην ατομική της έκθεση που ανοίγει στην γκαλερί Kalfayan στις 28 Ιουνίου 2023.

Η ανάμνηση των πολέμων στη ζωγραφική της Sasha Streshna

0

Το Devon Loch ήταν ένα άλογο κούρσας που έπεσε στην τελική ευθεία, ενώ ερχόταν πρώτο στο Grand National του 1956. Ιδιοκτήτριά του του ήταν η βασίλισσα Ελισάβετ και στην κούρσα λόγω της οποίας έγινε τελικά διάσημο πήδηξε ξαφνικά, και ανεξήγητα, και προσγειώθηκε με το στομάχι, αφήνοντας στο άλογο που το ακολουθούσε να κερδίσει. Φυσικά, ποτέ δεν έγινε γνωστό γιατί σταμάτησε, αν μπερδεύτηκε ή τραυματίστηκε. Ο αποσυντονισμός του λίγο πριν από τη νίκη ή τον τερματισμό δημιούργησε την έκφραση «to do a Devon Loch» που σημαίνει την ξαφνική αποτυχία της τελευταίας στιγμής μιας ομάδας, ενός αθλητή ή ενός ανθρώπου προτού φτάσει στον στόχο του.

«Devon Loch» είναι και ο τίτλος της ατομικής έκθεσης της Sasha Streshna που ξεκινά στην γκαλερί Kalfayan στις 28 Ιουνίου 2023. Σε αυτή την ατομική της έκθεση παρουσιάζει μια νέα σειρά ελαιογραφιών που συνεχίζουν την έρευνά της πάνω στην παράδοση της ιστορικής δυτικής ζωγραφικής, εστιάζοντας κυρίως σε αναπαραστάσεις βίας, καταστολής και εξουσίας.

Τα έργα αυτά είναι η αφορμή για να παρουσιάσω τη δουλειά μου, καμουφλάροντάς τα· δεν δείχνω καθαρά τι συμβαίνει και ο θεατής μπορεί να κάνει τη δική του προβολή, τη δική του ελεύθερη ανάγνωση.

«Στην έκθεση θα δείξω έργα που βασίζονται σε εικονογραφήσεις σοβιετικών βιβλίων Ιστορίας τα οποία προβάλλουν, μεταξύ άλλων, διάφορα στάδια ενός ξεσηκωμού. Ο τίτλος μού άρεσε πάρα πολύ γιατί συμβολίζει την ανυπακοή, την αυτοδιάθεση. Μια εξήγηση για το τι συνέβη στην κούρσα με το Devon Loch είναι ότι το άλογο δεν επιθυμούσε να τερματίσει πρώτο, αλλά έκανε μια "αταξία", δεν εκπλήρωσε τον ρόλο του, μια και ήταν κούρσας», λέει η Streshna. «Εμπεριέχει και την αίσθηση της αποτυχίας αυτή η πράξη. Ο δυνητικός νικητής τα έχασε όλα, ενώ ήταν τόσο κοντά. Μου αρέσει πολύ η εφαρμογή αυτής της ιδέας και στην πράξη της ζωγραφικής. Το έργο δεν είναι τέλειο ποτέ. Στη ζωγραφική, δε, πάντα υπάρχει το περιθώριο της αποτυχίας». 

Η ανάμνηση της εξέγερσης και των πολέμων στη ζωγραφική της Sasha Streshna Facebook Twitter
Sasha Streshna, «Rock, Paper, Scissors», 2023

Από το υλικό των σχολικών βιβλίων καλύπτονται τα στοιχεία που θα επέτρεπαν στον θεατή να αναγνωρίσει το απεικονιζόμενο γεγονός, καθώς η Streshna μεταφράζει τις εικόνες με ζωγραφικούς όρους, υπαινικτικά περιγράμματα και χρωματική παλέτα χωρίς φαινομενικά υψηλές εντάσεις. Πραγματεύεται έτσι ιστορίες εξεγέρσεων, ανυπακοής και ρήξεων περισσότερο ως ασαφείς αναμνήσεις και ψυχικά φορτία παρά ως συγκεκριμένα συμβάντα.

«Με τις εικονογραφήσεις αυτές ασχολούμαι από το 2011. Έχω κάνει κάποιες τάξεις σε ουκρανικό σχολείο· τα μαθήματα γίνονταν ακόμα με τα παλιά βιβλία, με εικονογραφήσεις "πειραγμένες", ασπρόμαυρες εικόνες, ζωγραφισμένες ξανά, με λεζάντες που στην ουσία εξυπηρετούσαν τη συνθήκη, άλλοτε δείχνοντας και άλλοτε παραλείποντας στοιχεία, κατά τη βούληση των συγγραφέων. Τα έργα αυτά είναι η αφορμή για να παρουσιάσω τη δουλειά μου, καμουφλάροντάς τα· δεν δείχνω καθαρά τι συμβαίνει και ο θεατής μπορεί να κάνει τη δική του προβολή, τη δική του ελεύθερη ανάγνωση. Είναι εικόνες αρχετυπικές, ένα γεγονός από αυτά που παρουσιάζονται μπορεί να έχει συμβεί σε οποιοδήποτε μέρος. Πρόκειται για νίκες, ήττες, μάχες με ήρωες, σκηνές ηρωισμού και ιστορικής αφήγησης». 

Η Sasha Streshna γεννήθηκε το 1987 στο Λβιβ της Ουκρανίας και ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 11 ετών. «Ζωγραφίζω από παιδί, την πρώτη μου ελαιογραφία την έκανα στα 11», λέει. «Έβρισκα τη ζωγραφική πολύ συναρπαστική, ήταν σαν να καταλαβαίνω αυτήν τη γλώσσα. Έπαιρνα φωτογραφίες από έργα του Πικάσο και κοίταζα πώς σχεδίαζε τις γραμμές, οπότε ήταν περίπου μονόδρομος οι σπουδές μου. Εξάλλου, η ίδια η ζωγραφική δεν σε αφήνει, σε προκαλεί να κάνεις κάτι καινούργιο ή να βρεις ξανά κάτι που είχες εντοπίσει σε προηγούμενο έργο, σε οδηγεί από μόνη της και σε κρατά». Όταν τη ρωτώ για την Ουκρανία, μου εξηγεί πόσο δύσκολο είναι να μιλήσει για τον πόλεμο. «Έχω ανθρώπους στην Ουκρανία, ανησυχώ πολύ, ενημερώνομαι κάθε μέρα, αυτό είναι ένα κομμάτι της καθημερινότητάς μου», λέει. «Ανυπομονώ να τελειώσει ο πόλεμος, να απελευθερωθούν οι άνθρωποι και οι πόλεις και να τελειώσει αυτό το καθεστώς της Ρωσίας, ώστε να μην μπορεί να επιτεθεί ξανά ούτε σε άλλες χώρες της Βαλτικής ούτε πουθενά αλλού στον κόσμο».

Η ανάμνηση της εξέγερσης και των πολέμων στη ζωγραφική της Sasha Streshna Facebook Twitter
Sasha Streshna, «In the woods», 2023

«Η ζωγραφική γλώσσα της Streshna συμβάλλει στην ανάδειξη της διαχρονικής λειτουργίας της βίας στο εσωτερικό των μεγάλων αφηγήσεων: η χρωματική παλέτα της, χωρίς υψηλές εντάσεις, το αναπαραστατικό σχέδιο που δεν γίνεται ποτέ περιγραφικό, τα υπαινικτικά και ασαφή, σχεδόν αφηρημένα τοπία, οι απρόσωπες μορφές, φορτίζουν με ψυχικό βάρος την Ιστορία και δείχνουν πως κάθε επίσημη κατασκευή της μνήμης είναι συγχρόνως και μια καλλιέργεια της αμνησίας», γράφει ο Θεόφιλος Τραμπούλης.

Πιστεύει ότι η ζωγραφική έχει μεγάλη δυναμική και φέρνει σε πρώτο πλάνο μεγάλα ζητήματα. «Η τέχνη είναι πάντα πολιτική» λέει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι «πρέπει να είναι. Ωστόσο υπάρχουν πολλά και σπουδαία έργα που το κάνουν αυτό. Συνδέεται με όσα συμβαίνουν γύρω μου και μένα ο στόχος μου δεν είναι να κάνω πολιτική τέχνη, να πω κάτι συγκεκριμένο αλλά να υπαινιχθώ γεγονότα σε μια αφήγηση μη γραμμική». Η ασαφής ανάμνηση της Streshna είναι συγχρόνως και ένα ανοιχτό ενδεχόμενο για το μέλλον. Πειράζει μια κατασκευασμένη ιστορική αφήγηση για να προκαλέσει τον θεατή να αποκρυπτογραφήσει ή να συμπληρώσει τον καμβά και την αχνή εικόνα, ενεργοποιώντας και τη δική του μνήμη και αντίστοιχη εμπειρία. 

Η ανάμνηση της εξέγερσης και των πολέμων στη ζωγραφική της Sasha Streshna Facebook Twitter
Sasha Streshna, «Zaika», 2023

Λίγα λόγια για τη Sasha Streshna
Η Sasha Streshna γεννήθηκε το 1987 στο Λβιβ, τότε κομμάτι της ΕΣΣΔ, και από το 1999 μένει στην Αθήνα. Είναι απόφοιτη της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας και έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές στο Central Saint Martins στο Λονδίνο. Έχει λάβει το Έπαθλο Γιάννη Σπυρόπουλου (2016) και το βραβείο Artworks του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (2019-20). Πρόσφατες εκθέσεις της είναι οι: «Statecraft - Διαμορφώνοντας το κράτος» σε επιμέλεια Κατερίνας Γρέγου στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Αθήνα, 2022)· «On hearing of an absence» σε επιμέλεια Ντίνου Χατζηραφαηλίδη στο Haus N Αthen (Αθήνα, 2022)· «There was a land here before» σε επιμέλεια Ammophila στο Σχολείο Ελαφονήσου (2022)· «there is nothing inevitable about time» σε επιμέλεια locus Athens στο TAVROS (Αθήνα, 2022)· «Νέα ελληνική ζωγραφική» σε επιμέλεια Ελένης Κούκου και Θεόφιλου Τραμπούλη στη Δημοτική Πινακοθήκη Αγίου Νικολάου (Κρήτη, 2021)· «Revolting Bodies» σε επιμέλεια Αλέξη Φιδετζή στην Atopos CVC (Αθήνα, 2021)· «Against the linear» σε επιμέλεια Κωνσταντίνου Λιανού στο KEIV (Αθήνα, 2021)· «Sleeping with a tiger» σε επιμέλεια Νικόλα Βαμβουκλή στην K-Gold Temporary Gallery (Λέσβος, 2020)· «HELLO!», ατομική έκθεση σε επιμέλεια Ηλία Παπαηλιάκη στο space52 (Αθήνα, 2019). 

Η ανάμνηση της εξέγερσης και των πολέμων στη ζωγραφική της Sasha Streshna Facebook Twitter
Sasha Streshna, «Chairs»
Η ανάμνηση της εξέγερσης και των πολέμων στη ζωγραφική της Sasha Streshna Facebook Twitter
Sasha Streshna, «Break a leg»

Sasha Streshna
«Devon Loch»

Kalfayan Galleries - Χάρητος 11 
Διάρκεια έκθεσης: 28 Ιουνίου - 16 Σεπτεμβρίου 2023

Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα 11:00-15:00 | Τρίτη-Παρασκευή 11:00-19:00 | Σάββατο 11:00-15:00
Αύγουστος: κλειστά

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ορόσημο της σύγχρονης τέχνης και της γκέι ορατότητας: Ο πίνακας του Χόκνεϊ που έπιασε τα 44 εκατομμύρια

Εικαστικά / Ορόσημο της ζωγραφικής και της γκέι ορατότητας: Ο πίνακας του Χόκνεϊ που έπιασε τα 44 εκατομμύρια

Πριν από λίγες μέρες ο οίκος Christie’s δημοπράτησε το πρώτο από τα διπλά πορτρέτα που δημιούργησε ο μεγάλος Βρετανός καλλιτέχνης στα τέλη της δεκαετίας του 1960.
THE LIFO TEAM
Ο Λάζαρος Ζήκος ήθελε να χαρίζει τα έργα του

Εικαστικά / Ο Λάζαρος Ζήκος ήθελε να χαρίζει τα έργα του

H έκθεση «Tα εικονο-όργανα του Λάζαρου Ζήκου» μάς θυμίζει τον ανήσυχο, ευφάνταστο καλλιτέχνη που έφυγε νωρίς, ξανασυστήνοντας τα ανατρεπτικά, ευφυή, παιγνιώδη, σκοτεινά και ενοχλητικά πολλές φορές έργα του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Ευγενία Βερελή αφηγείται ιστορίες που κάνουν την τέχνη μαγεία

Εικαστικά / Τα «μαγικά» κεραμικά της Ευγενίας Βερελή συνομιλούν με το έργο του Αλέκου Φασιανού

«Στις εξιστορήσεις της ζωής σου συχνά ανταποκρίνομαι με ρίγη» λέγεται η έκθεση της νεαρής εικαστικού που λαμβάνει χώρα στο Μουσείο Αλέκου Φασιανού. Το χάσμα του χρόνου εξαφανίζεται και ένας γόνιμος διάλογος ξεκινά ανάμεσα στους δύο καλλιτέχνες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ένα γλυπτό ζωντανεύει το «άγνωστο» λατομείο του Φιλοπάππου

Εικαστικά / Ένα γλυπτό ζωντανεύει το «άγνωστο» λατομείο του Φιλοπάππου

Ο Αλέξανδρος Τζάννης δημιουργεί σε μια ερειπωμένη κατασκευή στον λόφο του Φιλοπάππου ένα έργο στο οποίο αποτυπώνονται μέρη από τα κλαδιά του φυτού που βρίσκεται διάσπαρτο στον λόφο, «μεταφρασμένα» σε σίδερο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Τζόρτζιο ντε Κίρικο: «Η μοντέρνα τέχνη δεν αρέσει σε κανένα»

Εικαστικά / Τζόρτζιο ντε Κίρικο: «Η μοντέρνα τέχνη δεν αρέσει σε κανέναν»

Πεθαίνει σαν σήμερα ο Ιταλός ζωγράφος Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Διαβάζουμε ξανά μια δύστροπη και νευρική συνέντευξή του από το 1966, στην οποία μιλάει ελεύθερα, σκληρά, συχνά όμως και με αλήθειες, για τη σύγχρονη ζωγραφική.
ΦΩΝΤΑΣ ΤΡΟΥΣΑΣ
Στη Θεσσαλονίκη θα περάσεις τέλεια, όποιο κι αν είναι το vibe σου

Εικαστικά / Στη Θεσσαλονίκη θα περάσεις τέλεια, όποιο κι αν είναι το vibe σου

Από την έκθεση με τις φωτογραφίες της Φρίντα Κάλο μέχρι τις άπειρες συναυλίες: Αυτά τα 22 events αξίζουν την προσοχή σας στην αγαπημένη πόλη της Θεσσαλονίκης.
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ, ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ & ΧΡΗΣΤΟ ΠΑΡΙΔΗ
Αγγελική Αντωνοπούλου

Οι Αθηναίοι / Αγγελική Αντωνοπούλου: «Τι να σου πει η τέχνη με μια τέτοια καθημερινότητα»

Είναι ιδιοκτήτρια μιας σημαντικής γκαλερί της πόλης. Πιστεύει πως πλέον δεν υπάρχουν πολλοί γκαλερίστες ή συλλέκτες που να παθιάζονται με την τέχνη. Είναι σίγουρη, όμως, πως το να ανακαλύπτεις την ομορφιά στην τέχνη είναι ό,τι πιο αισιόδοξο. Η Αγγελική Αντωνοπούλου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Οργανωθείτε - Ο Νοέμβριος είναι γεμάτος εκθέσεις

Εικαστικά / Οργανωθείτε - Ο Νοέμβριος είναι γεμάτος εκθέσεις

Από τον Ρότζερ Μπάλεν και τον Γιούργκεν Τέλερ μέχρι τη συνομιλία του έργου του Ακριθάκη και του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη με σύγχρονους δημιουργούς, αυτόν τον μήνα μουσεία, ιδρύματα και αίθουσες τέχνης προτείνουν πολλά και ενδιαφέροντα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μια έκθεση με το χρώμα των φανταστικών κόσμων και των μύθων

Εικαστικά / Αντωνάκης Χριστοδούλου: «Ευτυχώς, υπάρχουν ομόφυλα ζευγάρια που περπατάνε χέρι-χέρι»

Με αφορμή τη νέα του έκθεση, «Purpose, Desire, Emptiness», ο εικαστικός μάς μιλάει για ιστορίες της παιδικής του ηλικίας που μπλέκονται με μύθους και τέρατα, την ποπ κουλτούρα και τη βιομηχανία του σεξ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Κατερίνα Κομιανού θέλει να δούμε τα πράγματα «λίγο πριν αλλάξουν»

Εικαστικά / Η Κατερίνα Κομιανού θέλει να δούμε τα πράγματα «λίγο πριν αλλάξουν»

Η Κατερίνα Κομιανού περιπλανιέται στην πόλη εξερευνώντας την αστική τοπογραφία και καταγράφει την πολιτική πραγματικότητα μέσα από δημόσια γλυπτά και αντικείμενα στο κέντρο της Αθήνας με μια αναλογική φωτογραφική μηχανή ή μια ερασιτεχνική Super8.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρόι Λιχτενστάιν: Ο πρωτοπόρος της pop art που έβαλε τον Mίκι Μάους στα μουσεία

Σαν σήμερα / Ρόι Λιχτενστάιν: Ήταν όντως ο «χειρότερος καλλιτέχνης» της εποχής του;

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης της pop art που με το γενναίο έργο του ειρωνεύτηκε το κλασικό, έβαλε τον Mίκι Μάους σε μουσεία και γκαλερί και άλλαξε οριστικά τους κανόνες της σύγχρονης τέχνης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μόλις τελείωσε το αριστούργημά του, ο Γκογκέν επιχείρησε να αυτοκτονήσει

Εικαστικά / Μόλις τελείωσε το αριστούργημά του, ο Γκογκέν επιχείρησε να αυτοκτονήσει

Ο πίνακας με τίτλο «Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;» θα ήταν η τελευταία του διαθήκη, ένα έργο που θα έλυνε επιτέλους, όπως ο ίδιος έλεγε, το «παράδοξο μεταξύ του κόσμου των συναισθημάτων και του κόσμου του μυαλού».
THE LIFO TEAM