ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΕΣ ημέρες η ακτιβίστρια Yasmin Benoit έφερε στο φως την περιπέτεια μίας ασέξουαλ γυναίκας, η οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει οριστικά την πατρίδα της αφού οι γονείς της την απειλούσαν με εξαναγκαστικό γάμο, προκειμένου να συμμορφωθεί με τα ήθη και τα έθιμα της χώρας.
Πρόκειται για την ιστορία της 26χρονης τότε Jade που ζούσε στη Σενεγάλη, όταν η οικογένειά της, με καταγωγή από τη Γουινέα, της έστειλε τελεσίγραφο να προχωρήσει άμεσα σε γάμο, διαφορετικά θα προχωρούσαν σε εξαναγκαστικό γάμο και «διορθωτικό» βιασμό της, προκειμένου να αποκτήσει παιδιά και να αποκατασταθεί το όνομα της οικογένειας στην κοινωνία.
Η ίδια η αδελφή της Jade, μεταφέροντας το μήνυμα των γονιών της, την ενημέρωσε ότι είχε να επιλέξει ανάμεσα στον θάνατο και τον γάμο.
Η Jade προσπάθησε να μιλήσει στην οικογένειά της για τη σεξουαλικότητά της. Γνωρίζοντας ότι δεν αποδέχονταν την ομοφυλοφιλία, απέφυγε να χρησιμοποιήσει τη λέξη «ασεξουαλική» και αντ' αυτού περιέγραψε τι ένιωθε – ή δεν ένιωθε.
Κάπου εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και σήμερα, τόσο στη Γουινέα όσο και στη Σενεγάλη, οι αναγκαστικοί γάμοι είναι συνηθισμένοι, ενώ το διαζύγιο επισύρει στίγμα για τη γυναίκα και την οικογένειά της. Η Jade θυμάται την εμπειρία μιας ξαδέλφης της. Όταν ζήτησε διαζύγιο από τον βίαιο σύζυγό της, εκείνος απείλησε να σκοτώσει την ίδια και τη μητέρα της και μετά να βάλει τέλος στη ζωή του, αρκεί να μη στιγματιζόταν η δική του οικογένεια με ένα διαζύγιο.
Η Jade είναι ασέξουαλ γυναίκα και ήδη από πολύ νεαρή ηλικία φοβόταν ότι θα υποβαλλόταν στην πρακτική του «διορθωτικού» βιασμού, καθώς ο κοινωνικός και οικογενειακός της περίγυρος δεν γνώριζε –και φυσικά δεν ήθελε να ενημερωθεί– για τον ασέξουαλ προσανατολισμό της.
Όπως αποκαλύπτει, πίσω στην πατρίδα της ήταν αμέτρητες οι φορές που σκέφτηκε να βάλει τέλος στη ζωή της.
«Όταν οι σκέψεις για τη φρικτή ζωή που επιθυμούσαν οι αγαπημένοι μου για μένα με κρατούσαν ξύπνια τη νύχτα και ένιωθα παγιδευμένη, το μυαλό μου περιπλανιόταν σε ζοφερές γωνιές που κανείς δεν θα έπρεπε ποτέ να τολμήσει να βρεθεί», αφηγείται χαρακτηριστικά.
Όπως εξηγεί, δεν είχε συνειδητοποιήσει τι σημαίνει να είσαι ασέξουαλ γυναίκα, παρά μόνο όταν ήταν στο λύκειο, όταν άκουγε κορίτσια να μιλούν για τις επιθυμίες τους και τις ερωτικές τους συνευρέσεις. Όταν μετακόμισε στις ΗΠΑ για να σπουδάσει, άρχισε να κατανοεί τι της συνέβαινε, ειδικά όταν βρέθηκε σε ένα απολύτως υπερσεξουαλικοποιημένο περιβάλλον, όπου όλες οι συζητήσεις είχαν να κάνουν με το αν κάποιο άτομο έκανε σεξ, με ποι@, πόσες φορές και πάει λέγοντας. Εκεί η Jade άρχισε να νιώθει απολύτως εξοστρακισμένη, άρχισε, όμως, και να ερευνά και να κατανοεί τη δική της κατάσταση, για την οποία σπάνια μιλούσε κάποιος, πόσο μάλλον επιστημονικά καταρτισμένος.
«Αρχικά σκέφτηκα ότι η έλλειψη ενδιαφέροντος για το σεξ οφειλόταν στο ταμπού γύρω από το θέμα με το οποίο μεγάλωσα, αλλά γρήγορα συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν ίσχυε, καθώς ακόμη και φίλοι που μοιράζονταν παρόμοιο υπόβαθρο με το δικό μου έδειχναν να βιώνουν σεξουαλική έλξη», εξηγεί.
Κανείς δεν μιλούσε για το σεξ στην οικογένειά της, αλλά υπήρχε σαφής προσδοκία από εκείνην να παντρευτεί και να κάνει παιδιά.
Η Jade προσπάθησε να μιλήσει στην οικογένειά της για τη σεξουαλικότητά της. Γνωρίζοντας ότι δεν αποδέχονταν την ομοφυλοφιλία, απέφυγε να χρησιμοποιήσει τη λέξη «ασεξουαλική» και αντ' αυτού περιέγραψε τι ένιωθε – ή δεν ένιωθε. Το αποτέλεσμα ήταν το αναμενόμενο για κοινωνίες με τέτοιου είδους αντιλήψεις: η αδελφή της γέλασε με όσα άκουσε, θεώρησε ότι η Jade ήταν απλώς «παράξενη» και ξεκίνησε πραγματική εκστρατεία για να την πείσει ότι ακόμα κι αν δεν ένιωθε καμία επιθυμία να κάνει σεξ, μόλις το δοκίμαζε, θα της άρεσε και θα σταματούσε να υποστηρίζει αυτά που είχε μόλις εκμυστηρευτεί στην οικογένειά της. «Ήθελε τόσο πολύ να αλλάξω», θυμάται η Jade.
Όσο για τη μητέρα της; Της πρότεινε να κάνει θεραπεία για να διορθώσει την «αποστροφή της στην ιδέα του γάμου», προτού προσπαθήσει να... «διορθώσει» η ίδια την Jade. Το πιο ήπιο κομμάτι αυτής της «διόρθωσης» ήταν να ξαπλώνει κάτω το νεαρό κορίτσι, να βάζει το χέρι της στο στήθος του ψέλνοντας προσευχές και αμέσως μετά να τη ρωτά επίμονα αν ένιωθε διαφορετικά.
Η Jade γνώριζε πολύ καλά πως η μόνη λύση σε όλον αυτόν τον παραλογισμό ήταν να καταφέρει να δραπετεύσει οριστικά από τη Δυτική Αφρική. Οι σπουδές στην Αμερική ήταν η πρώτη διέξοδος. Αμέσως μετά άρχισε να ερευνά τη διαδικασία ασύλου και βρήκε μια περίπτωση παρόμοια με τη δική της, όπου μια γυναίκα από την Αλγερία ζητούσε άσυλο στην Ολλανδία. Ωστόσο, το Κρατικό Συμβούλιο της Ολλανδίας αποφάνθηκε ότι τα ασέξουαλ άτομα δεν μπορούσαν να συμπεριληφθούν στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, επειδή η ασεξουαλικότητα «δεν είναι ποινικά κολάσιμη» στην Αλγερία. Βέβαια, όπως διευκρινίζει και η Benoit, το γεγονός ότι η ασεξουαλικότητα δεν είναι ρητά παράνομη, δεν σημαίνει ότι δεν σημειώνονται διακρίσεις προς τα ασέξουαλ άτομα.
Στο μεταξύ, αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ασεξουαλικότητα δεν αναγνωρίζεται ως σεξουαλικός προσανατολισμός σύμφωνα με τον νόμο περί ισότητας του 2010. Εξακολουθεί επίσης να αντιμετωπίζεται ιατρικά ως διαταραχή, γεγονός που έχει οδηγήσει στο να προτείνονται ή –ακόμα χειρότερα– να υποβάλλονται σε «θεραπεία» μεταστροφής τα ασέξουαλ άτομα κατά 10% περισσότερο από ό,τι τα άτομα που έχουν άλλους προσανατολισμούς, σύμφωνα με την Εθνική Έρευνα ΛΟΑΤ του 2018.
Επί του παρόντος, η μόνη νομοθεσία που αναφέρει ρητά την ασεξουαλικότητα είναι ο νόμος της Νέας Υόρκης για τη μη διάκριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού του 2003. Ωστόσο, αυτό ήταν αρκετό για να βοηθηθεί η Jade στην κατάσταση που βίωνε και πρακτικά απειλούσε τη ζωή και τη σωματική της ακεραιότητα.
Ευτυχώς, όλα πήραν διαφορετική τροπή όταν ήρθε σε επαφή με την Unchained At Last, μια οργάνωση που εδρεύει στο Νιου Τζέρσεϊ. Ένας υπάλληλος του προγράμματος βοήθησε την Jade να μάθει περισσότερα για το σύστημα ασύλου στις ΗΠΑ και να καταστρώσει σχέδια έκτακτης ανάγκης, παρέχοντάς της παράλληλα συναισθηματική υποστήριξη.
Η αίτηση της Jade υποβλήθηκε στο Rainbow Railroad, και ο υπεύθυνος του προγράμματος προσέγγισε την κοινότητα των αποφοίτων του πανεπιστημίου της Jade για να δει αν θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν να εισέλθει στις ΗΠΑ για να ζητήσει άσυλο. Ωστόσο, το Rainbow Railroad δεν οδήγησε πουθενά και η κοινότητα αποφοίτων επίσης δεν είχε καμία διάθεση να βοηθήσει. Παρ’ όλα αυτά, η νεαρή γυναίκα είχε καταφέρει να βρει καταφύγιο στην Ιρλανδία.
Η σανίδα σωτηρίας της ήταν το ότι κατάφερε να βρει μια θέση εργασίας πλήρους απασχόλησης εκεί και να μετακομίσει διακριτικά χωρίς να ενημερώσει την οικογένειά της. Η όλη διαδικασία για την εύρεση ασφαλούς καταφυγίου διήρκεσε ενάμιση χρόνο. Λίγο μετά την απόδρασή της από τη Δυτική Αφρική, η Jade πληροφορήθηκε ότι οι γονείς της τής είχαν επιλέξει σύζυγο και ετοιμάζονταν για βίαιες ενέργειες σε περίπτωση που δεν δεχόταν να παντρευτεί.
«Ειλικρινά δεν πιστεύω ότι θα ήμουν εδώ να μιλάμε γι’ αυτά τώρα», λέει χαρακτηριστικά. Τώρα, η Jade ζει και εργάζεται στο Δουβλίνο, όπου έχει το δίκτυο υποστήριξης που δεν είχε στην πατρίδα της. Νιώθει ασφαλής και περήφανη που βρήκε ένα μέρος της γης πάνω στο οποίο αισθάνεται λιγότερο παράξενη. «Παρά τα όσα έλεγαν για μένα, τελικά δεν είμαι και τόσο ιδιαίτερη», λέει με πραγματική ευγνωμοσύνη.
Πηγή: PinkNews.uk.co
