Ένα θύμα δολοφονίας από τον Μεσαίωνα σκοτώθηκε από τέσσερα χτυπήματα με σπαθί στο κεφάλι πριν από 700 χρόνια, όπως διαπίστωσαν επιστήμονες.
Ο νεαρός άνδρας χτυπήθηκε μία φορά από μπροστά, δημιουργώντας μια πληγή στην κορυφή του κρανίου του, πριν γυρίσει για να προσπαθήσει να ξεφύγει από τον δράστη.
Στη συνέχεια δέχτηκε άλλα δύο χτυπήματα από πίσω, στο αυτί και το πίσω μέρος του λαιμού του, πριν πιθανότατα πέσει στο έδαφος.
Τέλος, ο δράστης χτύπησε με το σπαθί του το πίσω μέρος του κρανίου του άνδρα με αποτέλεσμα τον «άμεσο θάνατό» του, σύμφωνα με τη Dr. Chiara Tesi από το Πανεπιστήμιο της Insubria.
Μιλώντας στο Live Science, η Dr. Tesi πρόσθεσε ότι η δολοφονία ήταν «μια περίπτωση ωμής βίας» από τον δράστη, γεγονός που υποδηλώνει ότι είχε ισχυρό κίνητρο για να θέλει το θάνατο του νεαρού άνδρα.
Οι τελευταίες στιγμές της ζωής του προσδιορίστηκαν από τους επιστήμονες χρησιμοποιώντας σκελετικά λείψανα που ανακαλύφθηκαν στην εκκλησία του San Biagio στο Cittiglio της Ιταλίας.
Το 2006, ο σκελετός ενός αποκεφαλισμένου άνδρα εντοπίστηκε σε έναν τάφο κοντά στην είσοδό του, ο οποίος χτίστηκε τον 11ο αιώνα.
Σύμφωνα με την αρχική ανάλυση, που δημοσιεύθηκε το 2008, η περίοπτη θέση του υποδηλώνει ότι ο άνδρας σχετιζόταν με την οικογένεια De Citillio που ίδρυσε την εκκλησία.
Ωστόσο, η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Journal of Archaeological Science: Reports, χρησιμοποίησε σύγχρονες τεχνικές για να εξετάσει τα λείψανά του και να αποκαλύψει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον θάνατό του.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν ραδιοχρονολόγηση άνθρακα και διαπίστωσαν ότι το θύμα θάφτηκε μεταξύ 780 και 1260 μ.Χ.
Η ανθρωπολογική ανάλυση των λειψάνων προσδιόρισε επίσης την ηλικία του κατά τη στιγμή του θανάτου του μεταξύ 19 και 24 ετών και το ύψος του μεταξύ 1,65 και 1,75.
Για να μάθει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη δολοφονία του, η ομάδα έκανε αξονική τομογραφία στο κρανίο και το ανέλυσε με ψηφιακό μικροσκόπιο.
Το αρχικό χτύπημα πιθανότατα στόχευε το κεφάλι ή ζωτικά όργανα, αλλά «αποκρούστηκε ή αποφεύχθηκε από το θύμα» πριν εκείνο γυρίσει για να διαφύγει.
Το δεύτερο χτύπημα από πίσω «πιθανώς διέκοψε ή επιβράδυνε την απόπειρα διαφυγής».
Στη συνέχεια δέχτηκε ξανά χτύπημα, το οποίο, όπως λένε οι ερευνητές, «υπήρξε θανατηφόρο εντός λίγων λεπτών», οδηγώντας τον να καταρρεύσει προς τα εμπρός.
«Πιθανότατα ξαπλωμένος ή γονατιστός στο έδαφος, πρέπει να δέχθηκε το πιο ισχυρό και θανατηφόρο τραύμα στο αυχενικό τμήμα, ως τελική εκτέλεση», έγραψαν.
Η ανάλυση αυτή αποκάλυψε ότι και τα τέσσερα χτυπήματα προκλήθηκαν πιθανότατα με τη χρήση του ίδιου μεγάλου όπλου με ευθεία λεπίδα, προφανώς κάποιου κοφτερού σπαθιού.
«Η υπόθεση ενός και μόνο δράστη υποστηρίζεται επίσης από τα σημεία των χτυπημάτων, τα οποία φαίνεται να είχαν προκληθεί όλα από την ίδια θέση από πίσω από το θύμα», πρόσθεσαν οι ερευνητές.
Αν και δεν είναι γνωστές πολλές πληροφορίες για το θύμα, είχε μια επουλωμένη πληγή στο μέτωπό του που συνάδει με τραύμα από αμβλύ αντικείμενο.
Είχε επίσης κάποια σημάδια στην ωμοπλάτη του, τα οποία «πιθανώς παρέπεμπαν στη συνήθη άσκηση τοξοβολίας και στη χρήση τόξου από μικρή ηλικία».
«Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι μπορεί να είχε εκπαιδευτεί και να είχε εμπειρία σε πολεμικές επιχειρήσεις», εξήγησαν.
Οι ερευνητές θέλησαν επίσης να εξετάσουν πώς οι τραυματισμοί που είχαν συμπεράνει θα είχαν επηρεάσει τους ιστούς του προσώπου του νεαρού άνδρα.
Για να το κάνουν αυτό, δημιούργησαν μια αναπαράσταση του κρανίου του χρησιμοποιώντας ένα τρισδιάστατο ψηφιακό μικροσκόπιο πριν εφαρμόσουν μια λεπίδα για να αναπαραστήσουν τέσσερα χτυπήματα.
Εκτός από την αποκάλυψη περισσότερων λεπτομερειών για τα τραύματα, η ομάδα ελπίζει ότι η ανακατασκευή θα βοηθήσει επίσης να γίνει μεγαλύτερη σύνδεση με το θύμα.
«Το να βλέπεις το πρόσωπο και τα μάτια ενός νεαρού άνδρα είναι σίγουρα πιο συναισθηματικό από το να κοιτάς απλώς ένα κρανίο», δήλωσε η Dr. Tesi στο Live Science.
