Ο Δημήτρης Κολιαδήμας είναι ιδρυτής και creative director του Semiotik Design Agency. Σήμερα μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Νέας Υόρκης και Θεσσαλονίκης, την οποία, ως κοσμοπολίτης, θεωρεί ορμητήριο για τις εξερευνήσεις του.
— Ποια είναι η φιλοσοφία του γραφείου σας;
Για κάθε έργο που αναλαμβάνουμε αμφισβητούμε υποθέσεις, εξάγουμε ιδέες, εξετάζουμε τις διαφορετικές γωνίες, κάθε σημείο επαφής αλλά και κάθε ευκαιρία. Σχεδιάζουμε την έρευνα και έπειτα την πραγματοποιούμε, συλλέγοντας και τεκμηριώνοντας. Ακολουθεί η αξιολόγηση και στη συνέχεια η εφαρμογή των ευρημάτων στη διαδικασία σχεδιασμού. Αυτή η μεθοδολογία ορίζεται για εμάς ως εξερεύνηση, η οποία ανοίγει τον διάλογο και αμφισβητεί τις υπάρχουσες μορφές έκφρασης. Η εξέλιξη αυτής της διαδικασίας συνδέεται στενά με το συνεχώς εξελισσόμενο περιβάλλον που τροφοδοτεί τις εξερευνήσεις μας. Στο γραφείο μας η τεχνολογία, η αρχιτεκτονική και οι τέχνες ως μέρος κάθε κοινωνικής εξέλιξης είναι τομείς με τους οποίους χτίζουμε πάντα ισχυρές συνδέσεις. Ο ανοιχτός διάλογος μεταξύ της μορφής και της έκφρασής της ανοίγει ατελείωτες δυνατότητες γι’ αυτό που θα περιέγραφα ως «λειτουργική/χρηστική» ομορφιά.
Στο γραφείο μας η τεχνολογία, η αρχιτεκτονική και οι τέχνες ως μέρος κάθε κοινωνικής εξέλιξης είναι τομείς με τους οποίους χτίζουμε πάντα ισχυρές συνδέσεις. Ο ανοιχτός διάλογος μεταξύ της μορφής και της έκφρασής της ανοίγει ατελείωτες δυνατότητες γι’ αυτό που θα περιέγραφα ως «λειτουργική/χρηστική» ομορφιά.
— Καθένας έχει μια διαφορετική σημειολογία για τη Θεσσαλονίκη στο μυαλό του. Ποια είναι η δική σας;
Στη Θεσσαλονίκη υλοποιείται το συντακτικό της συνύπαρξης. Για κάποιον λόγο όλες οι αντιφάσεις της βρίσκουν έναν τρόπο να συνυπάρξουν και να στερήσουν από τον τόπο αυτό που θα λέγαμε ομοιογένεια. Εδώ η ανομοιογένεια έχει βρει τον ρόλο της και εξελίσσει την πόλη. Το ζήτημα είναι αν σου αρέσει η ανομοιογένεια. Προσωπικά, έχω μάθει να παίρνω το καλό απ’ όλα τα πράγματα και μέσα από την ανομοιογένεια επιλέγω τα στοιχεία που μου αρέσουν για να πάω παρακάτω.
— Ποια στοιχεία σάς εμπνέουν όσον αφορά τη «λειτουργική/χρηστική» ομορφιά που προαναφέρατε;
Η ουσία και η ομορφιά θα σώσουν τον κόσμο. Η αναζήτηση αυτών των αξιών είναι ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας σχεδιασμού μας. Η έμπνευση, ως παρατήρηση και κατανόηση, προέρχεται από την έρευνα. Οτιδήποτε έχει ως προτεραιότητά του τη λειτουργία μπορεί να οριστεί ως μορφή ή αντικείμενο που έχει σκοπό. Αυτός ο σκοπός σε σχέση με την αισθητική φανερώνει την προσέγγισή μας. Η τυπογραφική έκφραση και η σχέση της με τη μορφή και το χρώμα καθορίζει τη δουλειά μας. Ένα σύστημα που έχει σκοπό, έχει ουσία και ομορφιά.
— Ας υποθέσουμε ότι έχετε τρεις ευχές στη διάθεσή σας για να αλλάξετε τη Θεσσαλονίκη, να την εμπλουτίσετε, να την αναδείξετε, να τη μεταμορφώσετε.
Προσωπικά, θα ήθελα το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης να έχει ακόμα μεγαλύτερο χώρο για να εκθέσει την πολύ πλούσια συλλογή του. Του αξίζει, μια και διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές Ρωσικής Πρωτοπορίας στον κόσμο. Θα ήταν πολύ καλό να ενθαρρυνθούν οι εναλλακτικοί τρόποι μετακίνησης, π.χ. με ποδήλατο. Τέλος, θα με ενδιέφερε να δω τη Θεσσαλονίκη ως μια πόλη όπου η συμπερίληψη γίνεται πραγματικότητα, ανοιχτή, που αγκαλιάζει τους ανθρώπους πέρα από την τουριστική φιλοξενία. Μια πόλη που δεν είναι «one night stand» αλλά ανακαλύπτει και προσφέρει νέους ρόλους για να μπορεί να τους κρατήσει.
— Ζεις πλέον και στη Νέα Υόρκη. Πολιτισμικό σοκ;
Η Θεσσαλονίκη είναι η βάση μου και το ορμητήριό μου για τις εξερευνήσεις μου στον κόσμο. Η Νέα Υόρκη είναι γενέτειρα πραγμάτων που αργότερα συναντάς σε άλλα μέρη του κόσμου με διάφορες μορφές, είτε ως φυσική παρουσία είτε μέσα από τις αφηγήσεις όσων τα έχουν βιώσει. Ένας από τους καλούς και αγαπημένους μου φωτογράφους είναι ο Wolfgang Tillmans, του οποίου την έκθεση παρακολούθησα στο MoMA· τη δεκαετία του 1970 ταξίδεψα μέσα από την έκθεση της Joan Jonas στο πολιτιστικό κέντρο Dia Beacon· στο Noguchi Museum, δίπλα στα γλυπτά του ομώνυμου εικαστικού, εκτέθηκε η δουλειά των Ελλήνων αρχιτεκτόνων και αγαπημένων φίλων Λεωνίδα Τραμπούκη και Ελένης Πεταλωτή· στο Poster Museum γνώρισα την καταπληκτική ιστορία του Μαχαραγιά, της μασκότ της Air India, μέσα στα χρόνια. Όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε συμπυκνωμένο χρόνο.
