Ο BOYΛΕΥΤΗΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕ τραπεζικό δάνειο 4,3 εκατομμυρίων για να αγοράσει από την ίδια τράπεζα κόκκινα δάνεια ύψους 63 εκατομμυρίων προκάλεσε νέα κυβερνητική κρίση, πάνω που το Μαξίμου πίστευε ότι έκλεισε την υπόθεση των υποκλοπών, με ένα θέμα που ευαισθητοποιεί μάλλον πολύ περισσότερο την κοινή γνώμη.
Ο ίδιος ο βουλευτής, ο οποίος είναι δικηγόρος που ειδικεύεται σε θέματα τραπεζών (επί σειρά ετών στον κύκλο του τραπεζίτη Μιχάλη Σάλλα), παραδέχθηκε ότι έχει off-shore, κάτι που απαγορεύεται από τον νόμο, με τη δικαιολογία (που δεν πείθει κανέναν) πως δεν γνώριζε τον νόμο και δεν τον είχε ενημερώσει κανένας ως νέο βουλευτή. Παραδέχθηκε επίσης τη σύμβαση με τα ΕΛΤΑ, μέσω εταιρείας που εκπροσωπεί, και της οποίας οι αμοιβές ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο ευρώ σχεδόν σε έναν χρόνο.
Δεν είναι λαϊκισμός η διαπίστωση πως την ώρα που οι εργαζόμενοι βλέπουν με τρόμο την αγοραστική τους δύναμη να κατρακυλά, κυβερνητικοί βουλευτές προκαλούν την κοινή γνώμη, βγάζοντας (πολλά και απαγορευμένα) λεφτά από το ελληνικό Δημόσιο.
Θα περίμενε κανείς μετά την πτώχευση και τα δέκα χρόνια μνημονίων ότι στην Ελλάδα κάτι θα άλλαζε, αλλά δεν άλλαξε τίποτα. Ούτε αυτή η κυβέρνηση, παρότι προβάλλει ως πλεονέκτημά της τη «θεσμικότητα», έπραξε το παραμικρό υπέρ των θεσμών της διαφάνειας και της λογοδοσίας.
Η υπόθεση Πάτση ανέδειξε άλλη μία ελληνική πολιτική παθογένεια, για την οποία ευθύνονται διαχρονικά και διακομματικά όλες οι κυβερνήσεις – και ούτε αυτή αποτέλεσε την εξαίρεση. Ο Ανδρέας Πάτσης, όπως και κάθε βουλευτής, ελέγχεται μέσω της δήλωσης του «πόθεν έσχες» που καταθέτει στη Βουλή.
Το γραφείο του προέδρου της Επιτροπής Ελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης έστειλε στα ΜΜΕ μια ανακοίνωση η οποία ανέφερε ότι μετά από καταγγελία που είχε γίνει ξανά γι' αυτόν το 2019, έγινε έλεγχος στη δήλωσή του και απλώς εντοπίστηκαν κάποιες «ανακρίβειες στην καταγραφή των συμμετοχών του και μη δηλωθείσα επένδυση, οι οποίες συμπληρώθηκαν καθώς προσκομίστηκαν τα απαραίτητα παραστατικά στις εμπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις του που έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή».
Η Επιτροπή βεβαίως οφείλει να λογοδοτήσει και αυτή πλέον, αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτά (έλεγχοι που δεν είναι έλεγχοι) έχουν ξαναγίνει. Από υπουργούς που έμεναν σε πανάκριβες κατοικίες τις οποίες είχαν αγοράσει μέσω off-shore και εμφανίζονταν να τις νοικιάζουν και, όταν ελέγχθηκαν, βρέθηκαν εντάξει, μέχρι υπουργό που είχε ξεχάσει να δηλώσει ένα εκατομμύριο και τον ειδοποίησαν να το διορθώσει (τον περίμεναν μάλιστα αρκετό καιρό) ή βουλευτές και κυβερνητικά στελέχη που ξεχνούσαν να μεταβιβάσουν εταιρείες τους με τις οποίες έπαιρναν δουλειές του Δημοσίου.
Κάποιες λίγες περιπτώσεις, μετρημένες στα δάχτυλα, έγιναν γνωστές. Αλλά ακόμα και σε αυτές, αντί να υπάρξουν συνέπειες, απλώς ειδοποιήθηκαν οι βουλευτές για να προβούν σε διορθώσεις. Αυτή είναι η πρακτική που ισχύει άτυπα εδώ και πολλά χρόνια, όπως ανέφερε στη LiFO πρώην μέλος της Επιτροπής Ελέγχου της Βουλής.
Θα περίμενε κανείς μετά την πτώχευση και τα δέκα χρόνια μνημονίων ότι στην Ελλάδα κάτι θα άλλαζε, αλλά δεν άλλαξε τίποτα. Ούτε αυτή η κυβέρνηση, παρότι προβάλλει ως πλεονέκτημά της τη «θεσμικότητα», έπραξε το παραμικρό υπέρ των θεσμών της διαφάνειας και της λογοδοσίας. Γι’ αυτό και προκύπτουν περιπτώσεις Πάτση και θα συνεχίσουν να προκύπτουν, οριζόντια και διακομματικά. Αυτήν τη φορά όμως είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η Νέα Δημοκρατία που έχουν εκτεθεί και καμία δικαιολογία δεν είναι ικανή να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.
Το φυσικό αέριο διχάζει την Ε.Ε.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζεται η δυστοκία σχετικά με τη δυνατότητα εύρεσης κοινής πολιτικής για την τιμή του φυσικού αερίου, την οποία η Γαλλία και η συμμαχία των χωρών στην οποία ανήκει και η Ελλάδα θέλουν να περιορίσουν μέσω του πλαφόν, αλλά βρίσκουν απέναντί τους τη Γερμανία που ενδιαφέρεται μόνο για την ποσότητα και όχι για την τιμή. Στην τελευταία σύνοδο κορυφής επιχείρησαν να κρύψουν τη διαφωνία μέσα από επικοινωνιακά τεχνάσματα, εμφανίζοντας όλες τις πλευρές να υποχωρούν.
Η αλήθεια είναι ότι η Γερμανία επιμένει και οι υπόλοιποι συνεχίζουν να την πιέζουν, με τις διαφωνίες να συνεχίζονται. Και αυτό δεν κατάφεραν να το κρύψουν επιτυχώς για πολύ. Το πολυαναμενόμενο συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας της Ε.Ε. πραγματοποιήθηκε χωρίς να ληφθούν οι αποφάσεις που υποτίθεται ότι θα λάμβανε με εξειδικευμένα μέτρα, επιβεβαιώνοντας το χάσμα που εξακολουθεί να υπάρχει.
Το πολυαναμενόμενο συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας της Ε.Ε. πραγματοποιήθηκε χωρίς να ληφθούν οι αποφάσεις που υποτίθεται ότι θα λάμβανε με εξειδικευμένα μέτρα, επιβεβαιώνοντας το χάσμα που εξακολουθεί να υπάρχει.
Η νέα συνάντηση θα γίνει στις 24 Νοεμβρίου με την ελπίδα να έχει βρεθεί μια φόρμα συμβιβασμού (παρότι ο χρόνος περνά και οι χώρες μπαίνουν στον χειμώνα), διαφορετικά το θέμα θα παραπεμφθεί στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Δεκέμβριο και αυτό δεν θα είναι θετική εξέλιξη. Ήδη το ζήτημα αυτό μαζί με διάφορες πτυχές του Ουκρανικού έχουν προκαλέσει έναν εκνευρισμό στις γαλλογερμανικές σχέσεις, παρά την προσπάθεια να υποβαθμιστεί.
Στην αντεπίθεση ο ΣΥΡΙΖΑ
Τα προβλήματα και τους κακούς χειρισμούς της κυβέρνησης όπως και την κρίση που προκαλεί το θέμα των τιμών της ενέργειας προσπαθεί να εκμεταλλευτεί ευλόγως ο ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να ξεκολλήσουν τα ποσοστά του, καθώς παρατηρεί ότι ούτε το σκάνδαλο των υποκλοπών κατάφερε να μειώσει τη διαφορά του με το κυβερνών κόμμα.
Έχοντας διαπιστώσει και από μετρήσεις ότι τα εθνικά αποτελούν ένα σχετικά αδύναμο σημείο του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινή γνώμη, ο Αλέξης Τσίπρας με τη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ επιχείρησε να βγει στην αντεπίθεση, προτείνοντας την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης.
Για το θέμα αυτό κάποτε είχε αφήσει αιχμές ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, όταν αποχωρούσε από την κυβέρνησή του, υποστηρίζοντας ότι, ενώ τα είχε όλα έτοιμα, εκείνος δεν θέλησε τότε να το προχωρήσει. Τώρα όμως φαίνεται ότι ο Αλέξης Τσίπρας θεωρεί ότι είναι η κατάλληλη στιγμή.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θέλησε να απαντήσει και στην κριτική που δέχεται το κόμμα του, λέγοντας: «Όποιος θεωρεί ότι κακώς δίνουμε όπλα στην Ουκρανία “είναι με τον Πούτιν”. Όποιος εντοπίζει λάθη στην εξωτερική πολιτική “είναι με τον Ερντογάν”. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητεί την ενότητά μας απέναντι στον Ερντογάν».
Ανέφερε πως είχε ζητήσει από την κυβέρνηση να αναλάβει μια πρωτοβουλία ενεργητικής διπλωματίας «με μια θετική ατζέντα στα ευρωτουρκικά και να συνδέσει την προοπτική της τελωνειακής αναθεώρησης Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας με τη Χάγη».
Για τους εξοπλισμούς είπε: «Ασκήσαμε έντονη κριτική σε κάποιους εξοπλισμούς που έγιναν, κατά την άποψή μας, χωρίς να υπάρχει σχέδιο και αίτημα από την πλευρά των επιτελείων μας και οι οποίοι βγάζουν τον προϋπολογισμό μας πολύ έξω από τις δυνατότητές μας. Μην ξεχνάμε ότι είμαστε μια χώρα που πριν από λίγα χρόνια χρεοκόπησε».
Για το θέμα του φράχτη στον Έβρο, ένα ζήτημα που διχάζει και το δικό του κόμμα, ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι η βασική κριτική τους είναι «ότι είναι περισσότερο ένα σύμβολο-φετίχ για κάποιους, που είναι αναποτελεσματικό» και ότι «σε κάποια σημεία των συνόρων σου είναι προφανές ότι θα έχεις φράχτη».
Για το μεταναστευτικό-προσφυγικό δεν ήταν πολύ συγκεκριμένος, μίλησε γενικότερα, λέγοντας πως δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, «υπάρχουν όμως λύσεις και πρέπει σ’ αυτές να προσανατολιστούμε με βάση και τις αρχές και τις αξίες μας ως χώρας στη διεθνή σφαίρα».
Εκτός από τα εθνικά ζητήματα, στα οποία επιδίωξε να απαντήσει συνολικά, σημαντική ήταν και η επισήμανση ότι θέλει κυβέρνηση νικητών και όχι ηττημένων και ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ βγει δεύτερος στις εκλογές, θα υπάρχει ζήτημα ηθικής νομιμοποίησης μιας τέτοιας κυβέρνησης.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
