Καλαμάτα Facebook Twitter
Θεόφιλος (Χατζημιχαήλ), "Γεώργιος Καραϊσκάκης", 1919.

Θησαυροί ζωγραφικής στην Καλαμάτα από το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης της Ρόδου

0

Η «καρδιά» της εμβληματικής συλλογής του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου θα χτυπά για τέσσερις εβδομάδες στην Καλαμάτα. Η έκθεση «Θησαυροί ζωγραφικής στην Καλαμάτα από το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου», που φιλοξενείται στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας, εγκαινιάστηκε την Κυριακή 9 Οκτωβρίου από τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Κωνσταντίνο Τασούλα, παρουσία της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη.

Η δημιουργική όσο και πρωτοποριακή συνεργασία δύο δήμων, Καλαμάτας και Ρόδου, έδωσε τη δυνατότητα να εκτεθούν στον πρότυπο χώρο του Μεγάρου Χορού αριστουργήματα από την ιστορική Πινακοθήκη Ρόδου, που είναι μία από τις σημαντικότερες και παλαιότερες πινακοθήκες της χώρας.

Το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου, του οποίου οι συλλογές ζωγραφικής, γλυπτικής, σχεδίων και κατασκευών σήμερα στεγάζονται σε τέσσερα αυτόνομα κτίρια, ξεκίνησε το 1960 ως Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου, τα επίσημα εγκαίνια της οποίας πραγματοποιήθηκαν το 1964.

Αν αναζητήσουμε μια φράση που να συμπυκνώνει αυτό που εισπράττει ο επισκέπτης φτάνοντας στην είσοδο της αίθουσας που φιλοξενεί την έκθεση, την οποία επιμελήθηκε ο ιστορικός τέχνης Τάκης Μαυρωτάς, αυτή είναι πράγματι «η χαρά της ζωής».

Καλαμάτα Facebook Twitter
Αλέξης Ακριθάκης, "Μπόσα Νόβα" 1β’, 1971.

Εμπνευστής και ουσιαστικά δημιουργός της υπήρξε ο τότε νομάρχης Δωδεκανήσου, ο νομικός Ανδρέας Ιωάννου. Ο Ιωάννου, πνευματική προσωπικότητα της εποχής, λογοτέχνης και μελετητής της νεοελληνικής ζωγραφικής, έθεσε ως βασική προτεραιότητά του την πνευματική ανάπτυξη της Ρόδου.

Η Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου στεγάστηκε στον πρώτο όροφο του μεγάρου της Ιονικής Τράπεζας, στην πλατεία Σύμης, και στόχος του Ανδρέα Ιωάννου ήταν η συλλογή να επικεντρωθεί στον εικοστό αιώνα και να γίνει πόλος έλξης για όσους ενδιαφέρονται για τη σύγχρονη νεοελληνική ζωγραφική  – χαρακτηριστική της τόλμης του είναι η απόφασή του να αφήσει πίσω του τη Σχολή του Μονάχου, παρότι οι εκπρόσωποί της στην Ελλάδα έχαιραν και χαίρουν μεγάλης αναγνώρισης.

Στις 19 Ιουνίου 1964, όταν ο Ιωάννου αναχώρησε από τη Ρόδο, καθώς τοποθετήθηκε στη θέση του νομάρχη Κορινθίας, η εφημερίδα «Ροδιακή» έγραψε χαρακτηριστικά: «Δεν πρέπει να λησμονείται ότι ο κ. Ιωάννου αφήνει και ένα μέγα έργον εις την Ρόδον, ένα έργον το οποίον θα διατηρηθή ανά τους αιώνας και θα επιβεβαιοί τη δραστηριότητά του εις τον τομέαν που έκρινε ότι εχρειάζετο δραστηριότης: Πρόκειται περί της Πινακοθήκης».

Καλαμάτα Facebook Twitter
Γιάννης Γαΐτης, "Παρέλαση", 1974.

«Τα έργα, ειδικά της γενιάς του 1930, είναι έργα τα οποία διαφοροποιούν την ελληνική τέχνη του εικοστού αιώνα από την τέχνη του δέκατου ένατου – η οποία ήταν περισσότερο ηρωική. Η τέχνη της γενιάς του 1930, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, γαντζώνεται στη χαρά της ζωής. Επηρεάζεται και από τα ρεύματα της Belle Époque αλλά και από την ανάγκη να συνδυαστούν αυτά τα ρεύματα με την ελληνικότητα, με τις ρίζες μας – αυτή η χαρά της ζωής είναι η καλλιτεχνική έκφανση της νέας Μεγάλης Ιδέας, η οποία χτίστηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, όταν η αλυτρωτική Μεγάλη Ιδέα, η οποία γαλούχησε επί αιώνες τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, έπρεπε να θέσει το τέρμα της και να ξεκινήσουμε για τη νέα Μεγάλη Ιδέα: για τη χαρά της ζωής, για την προκοπή, για την ανάπτυξη της χώρας, τα πρώτα σημάδια της οποίας μας έδωσε και η τέχνη μέσα από πίνακες που θα απολαύσουμε στην έκθεση», τόνισε ο πρόεδρος της Βουλής στην ομιλία του κατά τη διάρκεια των εγκαινίων.

Αν αναζητήσουμε μια φράση που να συμπυκνώνει αυτό που εισπράττει ο επισκέπτης φτάνοντας στην είσοδο της αίθουσας που φιλοξενεί την έκθεση, την οποία επιμελήθηκε ο ιστορικός τέχνης Τάκης Μαυρωτάς, αυτή είναι πράγματι «η χαρά της ζωής». Προσωπογραφίες, τοπιογραφίες, συνθέσεις και νεκρές φύσεις μέσα από διαφορετικές αισθητικές αποτυπώσεις καλλιτεχνών διαφορετικών γενεών, από το 1863 έως και σήμερα, εντυπωσιάζουν με την ένταση και τα χρώματά τους, προκαλώντας ψυχική ευφορία.

Καλαμάτα Facebook Twitter
Δημοσθένης Κοκκινίδης, "Διαμαρτυρίες", 1979.

Όπως ανέφερε η κ. Μενδώνη, το υπουργείο Πολιτισμού επένδυσε περίπου 800.000 ευρώ από το πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης για να προχωρήσει στη συντήρηση και περαιτέρω ανάδειξη των συλλογών της Πινακοθήκης της Ρόδου, η οποία είναι «πολιτιστικός οργανισμός εθνικής εμβέλειας» και «έχει τον πλούτο και τη δυνατότητα να διδάξει τη νεοελληνική τέχνη σε εθνικό επίπεδο».

Στην Καλαμάτα γίνεται το πρώτο τολμηρό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, με την αγαστή συνεργασία δύο δημάρχων, του Θανάση Βασιλόπουλου και του Αντώνη Καμπουράκη, που εμπιστεύθηκαν για την υλοποίηση της έκθεσης τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εικαστικού Τομέα της «Φάρις» και εμπνευστή της ιδέας, γλύπτη Παναγιώτη Λαμπρινίδη, και τον πρόεδρο του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, Σέργιο Αϊβάζη, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους κατοίκους της Μεσσηνίας, και όχι μόνο, να δουν από κοντά έργα των μεγαλύτερων Ελλήνων ζωγράφων του εικοστού αιώνα.

Η έκθεση φιλοξενεί σημαντικούς πίνακες ζωγραφικής των Θεόφιλου, Κωνσταντίνου Παρθένη, Κωνσταντίνου Μαλέα, Μιχαήλ Οικονόμου, Γιώργου Μπουζιάνη, Φώτη Κόντογλου, Γιάννη Τσαρούχη, Βάλιας Σεμερτζίδη, Διαμαντή Διαμαντόπουλου, Γιάννη Μόραλη, Γιώργου Σικελιώτη, Ναυσικάς Πάστρα, Γιάννη Γαΐτη, Χρήστου Καρά, Ρένας Παπασπύρου, Μάκη Θεοφυλακτόπουλου, Γιάννη Μπουτέα, Γιάννη Ψυχοπαίδη, Δημήτρη Κούκου, Πάνου Χαραλάμπους, Μιχάλη Αρφαρά, Μάριου Σπηλιόπουλου κ.ά.

Καλαμάτα Facebook Twitter
Μιχαήλ Οικονόμου, "Σπίτια στην Αίγινα".
Καλαμάτα Facebook Twitter
Σπύρος Παπαλουκάς, "Κόκκινες Στέγες στη Λέσβο", 1925.
Καλαμάτα Facebook Twitter
Γιώργος Μπουζιάνης, "Γυναίκα με Λουλούδια", 1950.
Καλαμάτα Facebook Twitter
Θεόφιλος (Χατζημιχαήλ), "Αντάμωση Ερωτόκριτου και Αρετούσας".
Καλαμάτα Facebook Twitter
Μάριος Σπηλιόπουλος, "Πατριδογνωσία", 1991.
Καλαμάτα Facebook Twitter
Γιάννης Τσαρούχης, "Παίχτης του μπάσκετ", 1949.
Καλαμάτα Facebook Twitter
Κωνσταντίνος Μαλέας, "Η Ακρόπολη από την Πνύκα", 1914-17.
Καλαμάτα Facebook Twitter
Κωνσταντίνος Παρθένης, "Νεκρή φύση με ρόδι", 1909-1914.
Καλαμάτα Facebook Twitter
Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, "Τοπίο με Καταρράκτες", 1943.
Καλαμάτα Facebook Twitter
Θεόφιλος (Χατζημιχαήλ), "Γεώργιος Καραϊσκάκης", 1919.

«Θησαυροί ζωγραφικής στην Καλαμάτα από το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου»
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Διάρκεια έκθεσης: 9 Οκτωβρίου 2022 - 7 Νοεμβρίου 2022
Ημέρες & ώρες λειτουργίας: Δευτ.-Παρ. 9:00-21:00
Είσοδος ελεύθερη

Εικαστικά
0

Κορίνα Φαρμακόρη

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στη Σαλαμίνα. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εργάζεται ως εκπαιδευτικός.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ