Η Κατερίνα Αναστασίου και ο Χρήστος Καπενής γνωρίστηκαν και δουλεύουν μαζί από τον Δεκέμβριο του 2021. Η νέα θεατρική περφόρμανς που έχουν ετοιμάσει και ερευνά το κενό που δημιουργείται στους ανθρώπους οι οποίοι χάνουν τα πάντα καθώς και την προσπάθειά τους να δημιουργήσουν ένα νέο κέλυφος σε έναν καινούργιο τόπο θα παρουσιαστεί την επόμενη εβδομάδα στο Εθνικό Ωδείο στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Το μικρό Παρίσι των Αθηνών».
«Γνωριστήκαμε στην έκθεση σύγχρονης τέχνης "Αδράνεια ΙΙ" του The Krank, στην οποία είχαμε λάβει και οι δύο μέρος», λένε. «Έκτοτε ξεκίνησε η συνεργασία μας, αρχικά με τη θεατρική περφόρμανς "Ρέντγκεν" κι έπειτα με την περφόρμανς "Common".
Αυτόν τον καιρό δουλεύουμε τους "Κρατήρες", τους οποίους θα παρουσιάσουμε στις 6 και 7 Οκτωβρίου στο Εθνικό Ωδείο. Επίσης, έχουμε ξεκινήσει πρόβες για το έργο "Ο οίκος των χοίρων" σε κείμενο Αριστείδη Αντονά που θα σκηνοθετήσουμε και θα παρουσιαστεί στα μέσα Νοεμβρίου. Εκτός από αυτά, σχεδιάζουμε ακόμη ένα πρότζεκτ που θα ανακοινωθεί τους επόμενους μήνες.
Στην αναζήτησή μας είδαμε πόσο σημαντικό είναι το κέλυφος για έναν άνθρωπο που μετακινείται, χρειάζεται ένα σπίτι στον νέο του τόπο και αυτό είναι που μπορεί να τον κάνει να δημιουργήσει μια νέα ζωή.
Στόχος μας είναι οι θεατές σε κάθε περφόρμανς μας να βιώνουν μια ξεχωριστή εμπειρία, αυτό θέλουμε να συμβεί και στους "Κρατήρες". Έμπνευσή μας υπήρξε η αληθινή μαρτυρία μιας γυναίκας που έφυγε από τη Σμύρνη και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 1922, έχτισε με τα ίδια της τα χέρια επτά διαφορετικά σπίτια και έθαψε τα δυο της παιδιά. Επίσης, έμπνευση για την παράσταση μας έδωσε η αρχιτεκτονική των προσφυγικών κτιρίων και σπιτιών της Αθήνας, όπου διαμένουν άνθρωποι μέχρι και σήμερα.
Βάσει των παραπάνω, λοιπόν, συνθέτουμε μια δική μας αφήγηση που αφορά τον σύγχρονο άνθρωπο της πόλης. Στην παράσταση αυτή το σώμα λειτουργεί ως ένας κρατήρας, ένα δοχείο βιωμάτων, το εσωτερικό του οποίου ορίζεται από το έξω, όπως τα σώματα και τα σπίτια των ανθρώπων. Κρατήρες στην αρχαιότητα ήταν τα δοχεία στα οποία αναμείγνυαν κρασί με νερό. Ο κρατήρας έχει περίβλημα, έχει κέλυφος. Αυτός είναι και ο λόγος που η περφόρμανς ονομάστηκε “Κρατήρες”. Στην αναζήτησή μας είδαμε πόσο σημαντικό είναι το κέλυφος για έναν άνθρωπο που μετακινείται, χρειάζεται ένα σπίτι στον νέο του τόπο και αυτό είναι που μπορεί να τον κάνει να δημιουργήσει μια νέα ζωή. Το κτίσμα, όπως και ο κρατήρας, δημιουργείται για να καλυφθεί το κενό που υπάρχει μέσα τους.
Τα μέσα που χρησιμοποιούμε είναι τα σώματά μας μπλεγμένα με υλικά οικοδόμησης κτιρίων, ηχοτοπία, μουσική και βιντεο-προβολές. Οι εικόνες που θα παρουσιάσουμε αφορούν τον ξεριζωμό, τη μετακίνηση, την αλλαγή, την εδραίωση.
Η βίαιη μετακίνηση σημαδεύει και διαμορφώνει κάθε άνθρωπο κι αυτό είναι κάτι που κουβαλάει όλη του τη ζωή, σε κάθε τόπο, μαζί με την ταυτότητα του πρόσφυγα. Θέλοντας να κατανοήσουμε αυτή την ταυτότητα, προσπαθούμε, με τα μέσα που χρησιμοποιούμε στην παράσταση, να μεταδώσουμε στον θεατή διαφορετικά ερεθίσματα μέσω της δικής μας οπτικής και της δικής μας έρευνας πάνω σε αυτό το ζήτημα. Γι’ αυτό και επιλέξαμε το αίθριο του Εθνικού Ωδείου που ως ένας άλλος κρατήρας περιβάλλεται από κτίρια που κατοικούνται από ανθρώπους προερχόμενους από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς. Θα θέλαμε η παράσταση να έχει συνέχεια και να μετακινηθεί και σε άλλα μέρη».
«Κρατήρες»
Σύλληψη, σκηνοθεσία, κείμενο, σκηνική-ηχητική εγκατάσταση, βίντεο προβολή, ερμηνεία: Κατερίνα Αναστασίου (Nerisisty) & Χρήστος Καπενής
Εθνικό Ωδείο, Μάγερ 18, πλατεία Βάθης
6 & 7/10, 20:30, γενική είσοδος: €10, €8 (προπώληση), €6 (μειωμένο)
