Η Oxfam υποστηρίζει ότι οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες «κρύβονται πίσω από αναξιόπιστα, μη αποδεδειγμένα και μη ρεαλιστικά προγράμματα μείωσης των αέριων ρύπων».
Αν και καταβάλλονται παγκόσμιες προσπάθειες για την επίτευξη μηδενικών εκπομπών άνθρακα έως το 2050, αρκετές ΜΚΟ, μεταξύ των οποίων και η Oxfam, πιστεύουν ότι οι εν λόγω στόχοι είναι συχνά μια ευκαιρία για «πράσινο ξέπλυμα».
«Πίσω από αβάσιμα, αναπόδεικτα και μη ρεαλιστικά προγράμματα μείωσης των αέριων ρύπων» κρύβονται κυβερνήσεις και επιχειρήσεις αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση της Oxfam.
Ο διευθύνων σύμβουλος του βρετανικού τμήματος της ΜΚΟ, Danny Sriskandarajah, δήλωσε ότι εταιρίες και κυβερνήσεις θολώνουν τα νερά εκμεταλλευόμενες τον όρο «μηδενικό αποτύπωμα», ενώ συνεχίζουν τις «βρώμικες, συνηθισμένες δραστηριότητές τους».
Ο Sriskandarajah υπογράμμισε, ακόμη, ότι «ένα ενδεικτικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής είναι ο κλάδος πετρελαίου και φυσικού αερίου, ο οποίος προσπαθεί να δικαιολογήσει την τρέχουσα παραγωγή ορυκτών καυσίμων, υποσχόμενος ουτοπικά προγράμματα μείωσης αέριων ρύπων, που απαιτούν γελοίες ποσότητες γης».
Μία εκ των συντακτών της μελέτης της Oxfam, η Nafkote Dabi, εξήγησε ότι υπάρχουν μόνον 3,5 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα γης παγκοσμίως, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για δενδροφύτευση και για την αντιστάθμιση των εκπομπών αέριων ρύπων χωρίς να διακυβευεται η προμήθεια τροφίμων.
Για την πραγματοποίηση όμως των υφιστάμενων υποσχέσεων από κυβερνήσεις και επιχειρήσεις απαιτούνται εκτάσεις όσο πέντε φορές η Ινδία ή αντίστοιχες με το σύνολο των γεωργικών εκτάσεων παγκοσμίως, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Oxfam.
Μάλιστα, μόνον τα σχέδια των τεσσάρων μεγαλύτερων πετρελαιοπαραγωγών, της Shell, BP, Total Energies και ENI, απαιτούν έκταση διπλάσια σε σχέση με ολόκληρη τη Μεγάλη Βρετανία.
