Σε μια από τις όμορφες και γραφικές πλατείες του Παρισιού, στην καρδιά του Μαρέ, στην Place des Vosges, το σπίτι του Βικτόρ Ουγκό αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του, που εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουνίου 1903, ανοίγει ξανά στο κοινό μετά από εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης και καθυστερήσεις εξαιτίας της πανδημίας.
Έχοντας παραμείνει κλειστό από τον Απρίλιο του 2019, το Maison de Victor Hugo άνοιξε ξανά, με ανακαινισμένους χώρους, συντηρημένα τα αντικείμενα της συλλογής του και νέες εξαγορές. Η πίσω πλευρά του έχει μετατραπεί σε κήπο ο οποίος φιλοξενεί ένα αντίγραφο μιας βρύσης με φίδι που αγόρασε ο Ουγκό πριν από την εξορία του από τη Γαλλία το 1852, μετά την κατάληψη της εξουσίας του Ναπολέοντα Γ'. Στην είσοδο βρίσκεται πλέον το γύψινο γλυπτό Cosette του François Pompon του 1887, που απεικονίζει μια ηρωίδα των Άθλιων του Ουγκό.
Το Μουσείο Βικτόρ Ουγκό στεγάζεται στο Μέγαρο Ροάν – Γκεμενέ, που χτίστηκε το 1605 για τον βασιλικό σύμβουλο Ισαάκ Αρνό. Το 1832, στον δεύτερο όροφο του μεγάρου, εγκαταστάθηκε ο Βικτόρ Ουγκό με την οικογένειά του.
Ο Ουγκό ήταν την εποχή εκείνη τριάντα ετών και παντρεμένος με την παιδική φίλη του Αντέλ Φουσέ, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Στα χρόνια που έζησε σ’ αυτό το αριστοκρατικό διαμέρισμα, το σαλόνι του, με την υπέροχη θέα προς την πλατεία, ήταν χώρος συνάντησης των πιο διάσημων προσωπικοτήτων του Κινήματος του Ρομαντισμού «Σενάκλ», που κυριαρχούσε τότε στη Γαλλία, όπως οι Αλφρέ ντε Βινύ, Αλφόνς ντε Λαμαρτίν, Σαρλ Ογκιστέν Σεντ-Μπεβ, Αλεξάντρ Ντυμά, Προσπέρ Μεριμέ, Νταβίντ ντ’ Ανζέ, Λουί Μπουλανζέ.
Σε αυτό το μέγαρο έγραψε πολλά από τα έργα του, μεταξύ των οποίων και μεγάλο μέρος από το αριστούργημά του «Οι Άθλιοι». Τον Δεκέμβριο του 1851 αναγκάστηκε για πολιτικούς λόγους να αυτοεξοριστεί στις Βρυξέλλες, παραμένοντας στην εξορία για δεκαεννέα χρόνια.
Το 1902, έτος εορτασμού της εκατονταετηρίδας από τη γέννησή του, ο Πολ Μερίς δημοσιογράφος, συγγραφέας, αδελφικός φίλος και φιλολογικός εκτελεστής των έργων του, δώρισε τις ανεκτίμητες συλλογές του Ουγκό –λογοτεχνικά έργα, χειρόγραφα, φωτογραφίες, πίνακες, έπιπλα, έγγραφα και ενθύμια διαφόρων περιόδων της ζωής του– στην Πόλη των Παρισίων, με τον όρο να δημιουργηθεί στη μνήμη του μεγάλου συγγραφέα ένα μουσείο στην κατοικία του της Πλατείας Βοσγίων, όπου είχε ζήσει μεγάλο μέρος της ζωής του.
Στο κτίριο οι επισκέπτες μπορούν να δουν το διάσημο «Κόκκινο Σαλόνι», στο οποίο υπάρχει και το «Πορτρέτο της Ζιλιέτ Ντρουέ, ως γυναίκας της Σμύρνης», ερωμένης του Ουγκό επί 50 χρόνια, έργο του ζωγράφου Σαρλ-Εμίλ Καλάντ ντε Σανμαρτέν, ενώ το εντυπωσιακό «Κινέζικο Σαλόνι» περιέχει τις περίφημες συλλογές από κινέζικες αντίκες που είχε συγκεντρώσει ο συγγραφέας τόσο κατά τη διάρκεια της διαμονής του στο κτίριο της Place des Vosges, όσο και κατά την περίοδο της μακρόχρονης εξορίας του.
Ανοιχτοί στο κοινό είναι τόσο οι υπόλοιποι χώροι υποδοχής με την αριστουργηματική μπρούντζινη προτομή του Ουγκό, φιλοτεχνημένη από τον Ροντέν, όσο και το υπνοδωμάτιό του με το περίτεχνο κρεβάτι του σε ρυθμό Λουδοβίκου ΙΓ’.
Το μουσείο σχεδιάζει να εκθέσει περίπου 300 από τη συλλογή 700 εύθραυστων σχεδίων του συγγραφέα από τις 10 Ιουνίου έως τις 21 Νοεμβρίου 2021.
