Η απόδραση στην οποία βασίζεται το σενάριο της αυτοτελούς σειράς που σκηνοθέτησε (άψογα) ο Μπεν Στίλερ (ναι, ο κωμικός, συνήθως, ηθοποιός) και πρωταγωνιστούν βαριά «υποκριτικά» χαρτιά όπως ο Μπενίσιο ντελ Τόρο, ο Πολ Ντέινο και η Πατρίσια Αρκέτ (έξοχα «μεταμφιεσμένη» εδώ), βασίζεται σε μια πραγματική απόδραση που συνέβη το 2015 στις φυλακές Κλίντον δίπλα στην κωμόπολη Ντανεμόρα.
Η «μεθοδολογία» της απόδρασης από το σωφρονιστικό κατάστημα βαρυποινιτών στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης θυμίζει λίγο τη δημοφιλέστατη ταινία «Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ» (The Shawshank Redemption), εδώ όμως δεν έχουμε να κάνουμε με μια ιστορία λύτρωσης και καλών προθέσεων, ούτε και με παραδοσιακό θρίλερ απόδρασης από τα εκατοντάδες που έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη.
Η «μεθοδολογία» της απόδρασης από το σωφρονιστικό κατάστημα βαρυποινιτών στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, θυμίζει λίγο την δημοφιλέστατη ταινία «Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ» (The Shawshank Redemption), εδώ όμως δεν έχουμε να κάνουμε με μια ιστορία λύτρωσης και καλών προθέσεων, ούτε και με παραδοσιακό θρίλερ απόδρασης από τα εκατοντάδες που έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη.
Η σειρά εστιάζει στους χαρακτήρες, που δεν είναι άγγελοι φυσικά αλλά ούτε και εντελώς διάβολοι, και αφήνει την πορεία προς την απόδραση να κυλά αργά ως καλοκουρδισμένος ωρολογιακός μηχανισμός πλοκής, ενόσω ο θεατής εξοικειώνεται –όσο σε καμιά άλλη ίσως σειρά ή ταινία με ανάλογο φόντο– με την καθημερινή ζωή σε μια φυλακή υψίστης ασφαλείας.
Δεν συμβαίνουν όλη την ώρα μαχαιρώματα ούτε πεσίματα στο ντους –αν και συμβαίνουν και αυτά–, αλλά είναι η ασύλληπτη ρουτίνα και οι ιδιαίτεροι κανόνες και τα νταραβέρια πάσης φύσεως που συντηρούν αυτό τον μικρόκοσμο καταναγκαστικού εγκλεισμού.
Ο Ρίτσαρντ Ματ (ντελ Τόρο) και ο Ντέιβιντ Σουέτ (Ντέινο) είναι οι δύο ισοβίτες που παρά την προνομιακή σχετικά θέση τους στην ιδιόμορφη «ταξική» διαστρωμάτωση των κρατουμένων, διαπιστώνουν ότι τους τρώει το σαράκι της εξόδου από αυτή την ισόβια φυλακή και ο μόνος τρόπος για να το καταφέρουν είναι να εκμεταλλευτούν τις –περιστασιακές, στα όρθια, και καθόλου αισθησιακές– σεξουαλικές σχέσεις που έχουν αναπτύξει με την «Τίλι», τη μεσήλικη επισταμένη του εργαστηρίου των φυλακών.
Η Πατρίσια Αρκέτ είναι μεθοδική και συγκρατημένη στον τρόπο που χειρίζεται τη μελαγχολία και τις λαχτάρες του συγκεκριμένου χαρακτήρα, αλλά επίσης και συνταρακτική στις αποχρώσεις της ερμηνείας της, και όχι μόνο εξαιτίας της εντυπωσιακής αλλά απολύτως πειστικής μεταμόρφωσής της για τις ανάγκες του ρόλου.
Ο Μπενίσιο ντελ Τόρο είναι επίσης εκπληκτικός στον ρόλο του ισοβίτη με τις εικαστικές ανησυχίες (τα σκίτσα και οι ζωγραφιές του είναι ανάρπαστα στη φυλακή), αλλά αυτό δεν αποτελεί συνταρακτική είδηση. Με το που εμφανίζεται αυτός ο ηθοποιός οπουδήποτε ενώπιον κάμερας, δεν έχεις καμιά αμφιβολία ότι κατοικεί στον ρόλο που του ανατέθηκε, χωρίς να κάνει τίποτα. Μαγικά κόλπα είναι αυτά.
Εξίσου άξιος για πολλοστή φορά και ο Πολ Ντέινο στο ρόλο του κλονισμένου Σουέτ που στην αρχή έχει αποδεχτεί μοιρολατρικά στη ζωή της φυλακής, σταδιακά όμως διαπιστώνει ότι δεν θα αντέξει για πάντα.
Εκτός από τις εξαιρετικές ερμηνείες όμως, θα πρέπει να αποδοθούν τα εύσημα και στην «κινηματογραφική» σκηνοθεσία του Μπεν Στίλερ, που έχει γυρίσει ταινίες στο παρελθόν (με κορυφαία το καλτ αριστούργημα «The Cable Guy» με τον Τζιμ Κάρεϊ), ποτέ όμως δράμα και ποτέ ολόκληρη τηλεοπτική σειρά.
Τα ευρεία κάδρα του συνθέτουν κάποια πολύ εντυπωσιακά πλάνα, ενώ ιδιαίτερα εμπνευσμένη είναι και η χρήση διάφορων λεπτομερειών του σκηνικού της φυλακής που κάνουν το θεατή να αφουγκράζεται σχεδόν τους ήχους από τις μακρινές πτέρυγες και να νιώθει στο πετσί του πώς θα ήταν, αν βρισκόταν ο ίδιος σ' ένα τέτοιο περιβάλλον καθημερινής ασφυξίας, αβάσταχτης ρουτίνας και ατέλειωτης ταπείνωσης.
Escape At Dannemora (2018) | Official Trailer
σχόλια