Σύγχρονοι φόβοι και αγωνίες από την άκρη ενός βατήρα

Σύγχρονοι φόβοι και αγωνίες από την άκρη ενός βατήρα Facebook Twitter
Μέσα από αυτήν τη διαδρομή οι θεατές περνούν από τους εξωτερικούς παράγοντες της κρίσης σε μια κρίση εσωτερική, πιο βαθιά και πιο προσωπική... Φωτο.: Γιάννης Μισουρίδης
0

Δεν είναι εύκολο να βρεις το «Μπαγκλαντές», αν και απέχει λίγα μόνο λεπτά από την πλατεία Ομονοίας. Στην οδό Χαλκοκονδύλη, στο νούμερο 35, δεν υπάρχει ούτε ταμπέλα, ούτε κουδούνι, ούτε κάποιο στοιχείο που να μαρτυρά ότι πίσω από τη μικρή, σιδερένια πόρτα υπάρχει ζωή. Όταν τελικά ανοίξεις την πόρτα και κατέβεις από τα σκαλιά στο υπόγειο, το πρώτο πράγμα που αντικρίζεις είναι αφίσες και διακοσμητικά που άφησαν πίσω τους τα μέλη της μπαγκλαντεσιανής κοινότητας από την εποχή που μαζεύονταν εδώ – εξού και το όνομα. Η ατμόσφαιρα του χώρου, που μοιάζει βαθιά θαμμένος στον αστικό ιστό της πόλης, σε βάζει αμέσως στο κλίμα της νέας παράστασης που παρουσιάζεται εκεί με τίτλο Στην άκρη του βατήρα.

Τοποθετώντας το έργο σε μια υποβαθμισμένη και αρκετά φτωχή περιοχή, όπως και καλώντας τους θεατές να περπατήσουν τη διαδρομή από την Ομόνοια μέχρι το Μπαγκλαντές, είναι σαν να τους υποβάλλουμε στη διαδικασία της κρίσης


Αυτό ακριβώς το συναίσθημα θέλει να προκαλέσει στον θεατή και η σκηνοθέτις της Μαρία Γοργία. «Ήθελα να φτιάξω ένα έργο που να μιλά για τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στη σημερινή εποχή. Τοποθετώντας το σε μια υποβαθμισμένη και αρκετά φτωχή περιοχή, όπως και καλώντας τους θεατές να περπατήσουν τη διαδρομή από την Ομόνοια μέχρι το Μπαγκλαντές, είναι σαν να τους υποβάλλουμε στη διαδικασία της κρίσης».


Μέσα από αυτήν τη διαδρομή οι θεατές περνούν από τους εξωτερικούς παράγοντες της κρίσης σε μια κρίση εσωτερική, πιο βαθιά και πιο προσωπική. Από την οικονομική και κοινωνική κρίση μεταφερόμαστε σταδιακά σε μια κρίση ηλικιακής και υπαρξιακής φύσης που εκφράζεται μέσα από μια σύγχρονη γυναίκα και την περφόρμανς της Σάνιας Στριμπάκου. Πώς προέκυψε όμως η ιδέα μιας τέτοιας παράστασης;

Σύγχρονοι φόβοι και αγωνίες από την άκρη ενός βατήρα Facebook Twitter
Η Σάνια με το σώμα και τον χορό εκφράζει διαφορετικούς χαρακτήρες που μοιράζονται κοινά συναισθήματα, κοινούς φόβους και κοινές αγωνίες... Φωτο.: Γιάννης Μισουρίδης


«Ήρθε ως συνέχεια της προηγούμενης δουλειάς που έκανα πέρσι και είχε τίτλο Στην τραμπάλα. Το θέμα της είχε πάλι να κάνει με την κρίση στην Ελλάδα και τη νέα κοινωνική τάξη που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια, τους λεγόμενους "πρεκάριους". Σε εκείνη πρωταγωνιστούσαν ένας άντρας και μια γυναίκα. Τώρα έστρεψα τον φακό στη γυναίκα, όχι τόσο από κοινωνικο-οικονομική σκοπιά όσο από υπαρξιακή. Έστρεψα τον φακό στον εαυτό μου. Στις δικές μου αγωνίες και στους δικούς μου φόβους. Αυτή η παράσταση είναι ένα από τα πιο προσωπικά έργα που έχω κάνει».


Στο έργο υπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία αλλά και σημεία με τα οποία θα μπορούσε να ταυτιστεί οποιαδήποτε γυναίκα της σύγχρονης εποχής. Η Σάνια με το σώμα και τον χορό εκφράζει διαφορετικούς χαρακτήρες που μοιράζονται κοινά συναισθήματα, κοινούς φόβους και κοινές αγωνίες. Με τον λόγο της δημιουργεί αντιφατικές εικόνες, χτίζει έναν κεντρικό χαρακτήρα αλλά και πολλαπλές προσωπικότητες. Χρησιμοποιεί κείμενα του Μπέκετ, του Χάινερ Μίλερ, της σκηνοθέτιδας αλλά και δικά της. Κείμενα που δημιουργήθηκαν στις πρόβες για τις ανάγκες της κάθε σκηνής.

Σύγχρονοι φόβοι και αγωνίες από την άκρη ενός βατήρα Facebook Twitter
Από την οικονομική και κοινωνική κρίση μεταφερόμαστε σταδιακά σε μια κρίση ηλικιακής και υπαρξιακής φύσης που εκφράζεται μέσα από μια σύγχρονη γυναίκα και την περφόρμανς της Σάνιας Στριμπάκου... Φωτο.: Γιάννης Μισουρίδης


Τη ρωτάω γιατί αποφάσισε να προσθέσει το γυμνό στοιχείο στην παράσταση. «Το γυμνό δεν είναι φτιαγμένο για να προκαλεί. Δεν αναφέρεται σε μια σεξουαλικότητα ή σε κάτι που έχει στόχο να προκαλέσει ή να δημιουργήσει συναισθήματα αμηχανίας. Γυμνό υπάρχει στην ουσία μόνο σε δύο σημεία. Το ένα εκθέτει την πορεία της ζωής, τη μετάβαση του σώματος από τη νεότητα στο γήρας, ενώ το άλλο είναι μια διαδραστική σκηνή στην οποία η κοπέλα κάνει απλώς ένα μπάνιο, ζωντανά, επί σκηνής».


Η διάδραση αποτελεί βασικό στοιχείο το έργου. Κάποιες σκηνές πραγματοποιούνται μαζί με το κοινό. Η περφόρμερ εισχωρεί στον χώρο τους και αντίστροφα. Η Μαρία θεωρεί πως είναι πιθανό το αθηναϊκό κοινό να θεωρήσει περιττή αυτήν τη συνεργασία, αλλά για εκείνη έχει νόημα, ουσία και σημασία για την εξέλιξη του έργου.


Η παράσταση έχει ελεύθερη είσοδο με προαιρετική συνεισφορά, όπως συμβαίνει με κάθε έργο που φιλοξενείται στο Μπαγκλαντές. Για τη σκηνοθέτιδα είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζει κάτι τέτοιο μακριά από την ασφάλεια ενός θεάτρου. «Θέλουμε να είμαστε πιο κοντά στην έννοια της κρίσης και των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Ως καλλιτέχνες δεν μπορούμε να αγνοήσουμε αυτό το κομμάτι».

Σύγχρονοι φόβοι και αγωνίες από την άκρη ενός βατήρα Facebook Twitter
Η διάδραση αποτελεί βασικό στοιχείο το έργου. Κάποιες σκηνές πραγματοποιούνται μαζί με το κοινό. Η περφόρμερ εισχωρεί στον χώρο τους και αντίστροφα...Φωτο.: Γιάννης Μισουρίδης


«Στην άκρη του βατήρα», Μπαγκλαντές, Χαλκοκονδύλη 35, Ομόνοια, 7, 8, 9, 14, 15, 16, 21, 22, 23, 28/2, 1, 2, 7, 8, 9, 14, 15, 16/3. Ώρα έναρξης: 21.15, είσοδος ελεύθερη (με προαιρετική οικονομική συνεισφορά), απαραίτητη τηλ. κράτηση στο 6944 686991, facebook.com/pages/Μπαγκλαντές

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αλφρέδο Άριας: «Οι καλλιτέχνες είναι οι πρώτοι που εξαφανίζουν οι δικτατορίες»

Αλφρέδο Άριας / Αλφρέδο Άριας: «Οι καλλιτέχνες είναι οι πρώτοι που τους εξαφανίζουν οι δικτατορίες»

Λίγο πριν από την πρεμιέρα της όπερας «Monsieur Vénus», που βασίζεται σε ένα από τα πιο προκλητικά έργα του 19ου αιώνα, ο διάσημος Αργεντινός σκηνοθέτης αφηγείται την πλούσια διαδρομή του στο θέατρο, στην όπερα και στον κινηματογράφο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η πατριαρχία κάνει και τους άντρες να κλαίνε»

The Review / Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η πατριαρχία κάνει και τους άντρες να κλαίνε»

Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης, Θωμάς Μοσχόπουλος, πήρε το κλασικό αριστούργημα του Στρίντμπεργκ, άλλαξε το φύλο της ηρωίδας και εξηγεί γιατί η Δεσποινίς Τζούλια έγινε Κος Ζύλ, ένας νεαρός ομοφυλόφιλος αριστοκράτης.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
To «Τζένη Τζένη» του '26 δεν είναι αυτό που περιμένεις

Θέατρο / To «Τζένη Τζένη» του '26 δεν είναι αυτό που περιμένεις

Στην ταινία του 1966 θριάμβευε το φως, το ελληνικό καλοκαίρι και η αγάπη. Στην παράσταση που σκηνοθετεί σήμερα ο Νίκος Καραθάνος βλέπει «το τελευταίο δειλινό πριν έρθει η νύχτα», ψάχνει το happy end και κοιτάζει με νοσταλγία μια εποχή αθωότητας που έχει οριστικά χαθεί.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Κίττυ Παϊταζόγλου πιστεύει ότι η συναίνεση είναι μια πολύ εύθραυστη λέξη

Θέατρο / Κανείς δεν θα κάνει την Κίττυ στην άκρη

Μια από τις πιο ταλαντούχες και ιδιαίτερες ηθοποιούς της γενιάς της, η Κίττυ Παϊταζόγλου, μιλά στη LifO για το τολμηρό έργο «Συναίνεση» στο οποίο πρωταγωνιστεί αλλά και για την εμπειρία της με τον σκηνοθέτη Ούλριχ Ράσε το καλοκαίρι που μας πέρασε.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Λέσλι Τράβερς: «Η όπερα είναι ένας κόσμος χωρίς όρια»

Θέατρο / Ο Λέσλι Τράβερς πήγε τη σκηνογραφία σε άλλο επίπεδο. Δες εδώ μαγεία

Με αφορμή τη νέα παραγωγή της «Άννα Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή, ο διακεκριμένος σκηνογράφος μιλά για τη δύναμη της μουσικής να γεννά εικόνες και την όπερα ως ένα από τα πιο ζωντανά καλλιτεχνικά πεδία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Εύη Σαουλίδου: «Θέλουμε τα πάντα. Όλα όσα υπάρχουν στη ζωή. Βουλιμικά»

Εύη Σαουλίδου / Εύη Σαουλίδου: «Θέλουμε τα πάντα. Όλα όσα υπάρχουν στη ζωή. Βουλιμικά»

Μια από τις πιο προσηλωμένες στην τέχνη της ηθοποιούς της γενιάς της θα ζωντανέψει επί σκηνής μαζί με τέσσερις άντρες, σε μια ελεύθερη θεατρική διασκευή, την ταινία του Μάρκο Φερέρι «Το μεγάλο φαγοπότι».
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Σάββας Στρούμπος: «Οι λογαριασμοί μας με τον Κάφκα παραμένουν ανοιχτοί»

Θέατρο / Σάββας Στρούμπος: «Οι λογαριασμοί μας με τον Κάφκα παραμένουν ανοιχτοί»

Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου ανεβάζει στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ το τελευταίο διήγημα του Κάφκα, βλέποντας σε αυτό μια εξαιρετικά επίκαιρη αλληγορία για την προσπάθεια της τέχνης να επιβιώσει σε έναν κόσμο που δεν τη θεωρεί απαραίτητη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Βυσσινόκηπος» στο Εθνικό με νέα, φρέσκια ματιά

The Review / Σε κάποιους άρεσε ο «Βυσσινόκηπος» στο Εθνικό

Η Βένα Γεωργακοπούλου και ο Χρήστος Παρίδης διαβάζουν, ο καθένας με τον τρόπο του, την παράσταση του Εθνικού, θυμούνται τους «Βυσσινόκηπους» που έχουν δει και ξεφυλλίζουν τη θαυμάσια μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Πόσο εύκολα «βγαίνει» μια ελληνική παράσταση στο εξωτερικό;

Έρευνα / Πόσο εύκολα «βγαίνει» μια ελληνική παράσταση στο εξωτερικό;

Τι χρειάζεται, τελικά, για να βγει μια παράσταση έξω από την Ελλάδα; Ποιος στηρίζει τους καλλιτέχνες; Ποια έργα «αρέσουν» στους ξένους; Ζητήσαμε από τους Έλληνες δημιουργούς Δημήτρη Παπαϊωάννου, Πρόδρομο Τσινικόρη, Ανέστη Αζά, Γιώργο Βαλαή, Χρήστο Παπαδόπουλο, Ευριπίδη Λασκαρίδη, Πατρίσια Απέργη και Μάριο Μπανούσι να μοιραστούν την πορεία του ταξιδιού τους.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μπήκαμε στις πρόβες της «Άννα Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Θέατρο / Στις πρόβες της «Άννα Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Ο σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης εξηγεί τον ρηξικέλευθο τρόπο με τον οποίο προσέγγισε την όπερα του Ντονιτσέτι, «μουτζουρώνοντας» το μπελ κάντο του συνθέτη με ηχητικές παρεμβολές πρωτοφανείς για τα ελληνικά δεδομένα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
O Θύμιος Ατζακάς έκανε το «Κτίσμα» του Κάφκα μουσική περφόρμανς

Θέατρο / O Θύμιος Ατζακάς έκανε το «Κτίσμα» του Κάφκα μουσική περφόρμανς

Ο μουσικός εξηγεί πώς από το έργο του Φραντς Κάφκα εμπνεύστηκε την ομώνυμη μουσική περφόρμανς θέλοντας να μιλήσει για τον τρόπο που ακόμα και η υποψία του φόβου παραλύει τον άνθρωπο, ενώ ουσιαστικά παγιδεύεται από τον ίδιο του τον εαυτό.
M. HULOT
Κωνσταντίνος Σκουρλέτης: «Πώς γίνεται να μην παρατηρείς όσα συμβαίνουν γύρω σου και να μην τα εισάγεις στην τέχνη σου;»

Θέατρο / Ένας από τους καλύτερους σκηνογράφους μας είναι μόλις 31 ετών

Λίγο προτού ανέβει το «Τζένη Τζένη», ο Κωνσταντίνος Σκουρλέτης της ομάδας bijoux de kant, του φιλμικού σύμπαντος του Βασίλη Κεκάτου, των αριστουργηματικών κόσμων του Γκολντόνι αλλά και της Μαρίνας Σάττι, αποκωδικοποιεί την ανοδική του πορεία.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ