Ο Αθανάσιος Διάκος ανοίγει ψησταριά

Ο Αθανάσιος Διάκος ανοίγει ψησταριά Facebook Twitter
1

Ο Αθανάσιος Διάκος ανοίγει ψησταριά Facebook Twitter

Η συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτις Λένα Κιτσοπούλου άρχισε να γράφει το έργο έναν χρόνο πριν, πειραματιζόμενη με τον δεκαπεντασύλλαβο. Σήμερα, έχοντας κρατήσει πια μόλις το 10% του αρχικού της υλικού, παρουσιάζει με τους συνεργάτες της μια παράσταση με αφετηρία ένα εύρημα που πατάει στη σάτιρα, αλλά μπαίνει βαθιά και με δραματικό τρόπο μέσα στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.

Ο Αθανάσιος Διάκος σώζεται χάρη σ’ έναν από μηχανής θεό πριν από τον ανασκολοπισμό του, ταξιδεύει με τη μνηστή του, την Κρουστάλλω, στον χρόνο και προσγειώνονται μαζί στην Αθήνα του σήμερα, όπου ανοίγουν μια ψησταριά. Ο παλιός της συνεργάτης Νίκος Καραθάνος -υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του οποίου έχει παίξει και η ίδια στο παρελθόν-, που είναι ο πρωταγωνιστής αυτού του εγχειρήματος, εξηγεί: «Ήθελα πολύ να κάνω ένα ελληνικό έργο και είναι σπάνιο να είσαι στη διάθεση ενός σκηνοθέτη που είναι συγχρόνως και συγγραφέας και συνθέτει το κείμενό του. Ξεκινήσαμε να κάνουμε πρόβες πάνω στο έργο της Λένας από την κουζίνα του σπιτιού μου και την πρώτη μέρα γελάσαμε πολύ. Από την επόμενη πρόβα, όμως, το γέλιο πάγωσε. Η σάτιρα απέκτησε σιγά-σιγά σοβαρότητα, έγινε ένας παραμορφωτικός καθρέφτης που κατά κάποιον τρόπο εκφράζει όλους μας. Αυτό που πάμε να δείξουμε είναι μια παραβολή. Η παραβολή του Διάκου και της Κρουστάλλως μέσα σ’ ένα σύγχρονο αθηναϊκό διαμέρισμα, όπου μπορεί να δει κάποιος και τον εαυτό του».

Ο Διάκος αναπολεί την εποχή του, μια εποχή με αρχές και βαθιά πίστη, κατά την οποία πάλευε ως γνήσιος χριστιανός, ενώ αναγκάστηκε να ξεφορτωθεί τα ράσα και να πάρει το τουφέκι για να συμβάλει σε μεγάλα και ωραία πράγματα. Τώρα, απελπισμένος απ’ το σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα, θέλει να επιστρέψει και φτάνει ν’ αποζητάει ακόμα και τον ανασκολοπισμό του. Τι άλλο να θέλει ένας μεγάλος ήρωας σε μια τόσο αντιηρωική εποχή;

1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δάφνις Κόκκινος

Οι Αθηναίοι / Δάφνις Κόκκινος: «Όταν είδα την Πίνα Μπάους, είπα “αυτό είναι το σπίτι μου”»

Έφυγε από την Κρήτη με ένα όνειρο: να χορεύει. Η πρώτη επαφή με την Πίνα Μπάους ήταν «σαν γροθιά στο στομάχι». Ύστερα από ένα ταξίδι-οδύσσεια έφτασε στο Βούπερταλ όπου η Πίνα και η τέχνη του χορού τον αγκάλιασαν. Ο καταξιωμένος χορευτής και χορογράφος αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Στεφανία Γουλιώτη: «Εδώ μαζί μας κάθεται κι η θλίψη μου. Αυτή είναι το φάντασμά μου»

Θέατρο / Στεφανία Γουλιώτη: «Εδώ μαζί μας κάθεται κι η θλίψη μου. Αυτή είναι το φάντασμά μου»

Σε μια εποχή ρευστή και ολισθηρή, που ο κόσμος απομακρύνεται επικίνδυνα από τον ανθρωπισμό, ο Άμλετ, ο στοχαστής πρίγκιπας του Σαίξπηρ, ξαναβρίσκει τη φωνή του στη Στεφανία Γουλιώτη, στην παράσταση που ετοιμάζει ο Δημήτρης Καραντζάς.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Τα φώτα ανάβουν ξανά στο Άθενς Μπρόντγουαιη: Πώς θα είναι ο νέος χώρος;

Θέατρο / Τα φώτα ανάβουν ξανά στο Άθενς Μπρόντγουαιη: Πώς θα είναι ο νέος χώρος;

Ο ιστορικός κινηματογράφος Μπρόντγουαιη μετατρέπεται σε σύγχρονο θέατρο, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για την ομώνυμη στοά. Ο Θάνος Ιωαννίδης της αρχιτεκτονικής ομάδας της Erion Workshop μιλά στη LiFO για το πώς έφεραν ένα σχεδόν ξεχασμένο κτίριο στο 2026. 
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Ιονέσκο, πιο επίκαιρος από ποτέ, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Θέατρο / Ιονέσκο, πιο επίκαιρος από ποτέ, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Ποιος είναι πιο παράλογος: αυτός που ζει με ένα πτώμα ή αυτός που προσποιείται ότι δεν υπάρχει; Το «Αμεντέ (ή πώς να το ξεφορτωθούμε)», αιχμηρή αλληγορία κι ένα από τα σημαντικότερα έργα του θεάτρου του παραλόγου, ανεβαίνει σε νέα μετάφραση από το ΚΘΒΕ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Θουκυδίδης της Άννας Κοκκίνου επιστρέφει στη σκηνή

Θέατρο / Ο Θουκυδίδης της Άννας Κοκκίνου επιστρέφει στη σκηνή

Ο μεγάλος ιστορικός της αρχαιότητας σκιαγραφεί ένα πανόραμα της ανθρώπινης φύσης, απέναντι στην οποία τα δικά μας αισθήματα θαυμασμού και φρίκης ταυτίζονται. Η Άννα Κοκκίνου γράφει για την συγκλονιστική αναπαράσταση της Ιστορίας του, που ανεβαίνει ξανά στο θέατρο Σφενδόνη.
THE LIFO TEAM
Αφιέρωμα Θέατρο

Θέατρο / Ραντεβού στο θέατρο: Όλες οι παραστάσεις που αξίζει να δεις φέτος

Το ελληνικό θέατρο εξελίσσεται, τολμά και συνομιλεί με το σήμερα. Με έμφαση στην ελληνική θεματολογία, αλλά και με κλασικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, η φετινή θεατρική σεζόν είναι πιο δυναμική από ποτέ.
THE LIFO TEAM
Ρένη Πιττακή

Οι Αθηναίοι / Ρένη Πιττακή: «Το ταλέντο δεν είναι διαμέρισμα να σ’ το γράψει κάποιος»

Στην οντισιόν του Θεάτρου Τέχνης πήγε σχεδόν απροετοίμαστη. Αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο για να γίνει η αγαπημένη του Κουν και ένα από τα κομβικά πρόσωπα αυτής της ιστορίας. Κάνει θέατρο για να μπορεί να κάνει στη σκηνή όσα διστάζει στην αληθινή ζωή και αποφεύγει τους απολογισμούς. Η σπουδαία ηθοποιός αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Ντμίτρι Κρίμοφ: «Χωρίς πολιτισμό, το μόνο που απομένει είναι η αγριότητα»

Θέατρο / Ντμίτρι Κρίμοφ: «Χωρίς πολιτισμό, το μόνο που απομένει είναι η αγριότητα»

Ο διάσημος Ρώσος σκηνοθέτης, που ζει πλέον αυτοεξόριστος στη Νέα Υόρκη, μιλάει στη LiFO για τον Σαίξπηρ, την αθέατη πλευρά των παραμυθιών και για το θέατρο ως θεραπευτική μορφή έκφρασης σε μια εποχή αγριότητας και πολέμου. Τον Απρίλιο του 2027, θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τη δουλειά του μέσα από μια διασκευή εμπνευσμένη από την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ, που θα ανέβει στο Εθνικό Θέατρο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
ΤΒΑΡΚΌΦΣΚΙ

Λούκας Τβαρκόφσκι / Λούκας Τβαρκόφσκι: «Η λογική δεν αρκεί για να εξηγήσεις τον κόσμο»

Ένας από τους πιο καινοτόμους και σημαντικούς σκηνοθέτες του ευρωπαϊκού θεάτρου, με μια υβριδική φόρμα μεταξύ σινεμά και θεάτρου, μιλά στη LiFO για την επιστροφή του στη Στέγη με το «ORACLE», το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας που εστιάζει σε επιστημονικές τομές του 20ού και 21ου αιώνα, εξετάζοντας την περίπτωση του Άλαν Τούρινγκ και την εξέλιξη της τεχνολογίας έως την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Θέμης Πάνου: «Δεν είχα ξανακάνει μονόλογο, χρειάζεται πολύ θάρρος»

Θέατρο / Θέμης Πάνου: «Πόσοι δεν ζουν σε κλειστά σπίτια με πιεσμένους γονείς;»

Επιστρέφει για τρεις βραδιές στην Πειραιώς 260 η παράσταση «Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα» της Βίλιας Χατζοπούλου και του Θέμη Πάνου, με τον βραβευμένο ηθοποιό να υποδύεται μια νεαρή δασκάλα από τη δεκαετία του ’50.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

1 σχόλια
μ'αρεσει ο λογος της Κιτσοπουλου την διαβαζω απο τοτε που πρωτοεμφανιστηκε με τις "Νυχτεριδες"και τη "βρισκω" οπως καθε μικροαστος, να με βριζει για την κατανατια μου. Στο θεατρο ομως παντα κατι δεν μου καθεται καλα, χθες για παραδειγμα , το κειμενο (που ρεει αυθορμητο και φρεσκο ) και οι πολυ καλες ερμηνειες διακοπτονται και υποβιβαζονται συνεχως μ'ενα σαματα που γινεται γυρω απ'την κεντρικη σκηνη. Πολυ αναποτελεσματικα και διδακτικα ,τα τοσα πολλα συμβολα (οι χριστοι, οι μπατσοι, ο αδαμ, η ευα και τα βυζια της , το δεντρο, ο τζιτζιφιοκγος με το κουστουμι, κτλ) και τελικα αχρηστα αφου με το κειμενο, τα λεει ηδη ΟΛΑ.αποψη μου : ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ αρκει να μην φορατε χρυσα σανδαλια και σας λενε Μαρια - Αικατερινη.