Το φαρμακείο του Μπακάκου τη δεκαετία του 1920.
Το φαρμακείο του Μπακάκου τη δεκαετία του 1920.

 

Δεν ξέρω αν ειπώθηκε, αν ισχύει ή αν το πήρε ολοκληρωτικά πίσω ο κύριος Γιάνης Βαρουφάκης αυτό που είχε χρεωθεί στον ίδιο, ότι δηλαδή «το 70% του Μνημονίου ήταν σωστό» /

 

όμως, παρακολουθώντας μια σειρά από αναιμικές ή πιο γενναίες μεταρρυθμίσεις που έγιναν στην Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια, τείνω να συμφωνήσω με την παραπάνω δήλωση, ακόμα κι αν δεν γνωρίζουμε σε ποιον ανήκει /

 

στην κορυφή αυτής της «αβέβαιης μεταρρύθμισης» βρέθηκε το περίφημο άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων», που αλλού προχώρησε και αλλού όχι /

 

ένας από τους τομείς όπου έγιναν κάποια βήματα μπροστά ήταν τα φαρμακεία /

 

μιλάω κυρίως για τη (σχετική) απελευθέρωση του ωραρίου που μας έβγαλε (προσωρινά, όπως φαίνεται) από την υπανάπτυκτη κατάσταση να ψάχνεις με το ντουφέκι για εφημερεύον φαρμακείο τα απογεύματα της Δευτέρας και της Τρίτης και, φυσικά, τα Σαββατοκύριακα /

 

με τη «μνημονιακή» νομοθεσία υπήρξε ένα νέο, «ενδιάμεσο» καθεστώς λειτουργίας και ένας περιορισμένος, αλλά καθόλου αμελητέος αριθμός φαρμακείων μπορούσε πια να λειτουργεί με συνεχές ωράριο έως τις 11 το βράδυ και έξι ημέρες την εβδομάδα (Δευτέρα με Σάββατο) /

 

για την οικονομία μας, το ημίμετρο αυτό ήταν πραγματική επανάσταση, με ευνοημένους τους ταλαίπωρους καταναλωτές που δεν ήταν υποχρεωμένοι να ξενιτευτούν για να βρουν ένα διαολεμένο φάρμακο /

 

ναι, ένα απλό φάρμακο, το οποίο στην οικονομία μας απαγορεύεται να πουλιέται από τα σούπερ-μάρκετ, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες της πολιτισμένης Δύσης, καθώς οι φαρμακοποιοί στη χώρα μας αποτελούν ένα από τα πιο ισχυρά συνδικάτα /

 

κι ενώ θα περίμενε κανείς να εδραιωθεί και να ενισχυθεί το ευέλικτο ωράριο των φαρμακείων, φαίνεται ότι επιστρέφουμε στην προ-μνημονιακή πραγματικότητα του υπαρκτού σοσιαλισμού: όπως διαβεβαίωσε ο Παναγιώτης Κουρουμπλής κατά τη διάρκεια πρόσφατου φαρμακευτικού συνεδρίου, με την πρώτη νομοθετική ρύθμιση που θα φέρει στη Βουλή το υπουργείο Υγείας αναμένεται να μπει τέλος στο διευρυμένο ωράριο των φαρμακείων /

 

αντίθετα, φαίνεται πως η κυβέρνηση δεν θα «παρέμβει» στη ρύθμιση που επιτρέπει τη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων επτά Κυριακές τον χρόνο /

 

αυτό είναι καλό νέο, ενώ εκκρεμεί η απόφαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για προαιρετική λειτουργία όλες τις Κυριακές του χρόνου /

 

με το σημερινό καθεστώς κάθε επέκταση του μέτρου πέρα από τις επτά Κυριακές θα πρέπει να γίνει με τη συγκατάθεση του τοπικού εμπορικού συλλόγου και της περιφέρειας /

 

επομένως, στην περίπτωση της Αθήνας θα πρέπει να το ξεχάσουμε /

 

πιστεύω ότι σε θέματα καθημερινότητας και λειτουργίας της πόλης υπάρχει πραγματικά περιθώριο συνεννόησης /

 

ο «υπερπροστατευτισμός» συγκεκριμένων επαγγελματικών ομάδων μπορεί να ικανοποιεί ευνοημένες συντεχνίες με τις οποίες οικοδομήθηκε το πελατειακό σύστημα στην Ελλάδα, αλλά δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες ενός ευρύτερου κοινωνικού συνόλου /

 

δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί να απαγορεύεται σε έναν φαρμακοποιό που έχει όρεξη για δουλειά και θέλει να διευρύνει τον κύκλο των εργασιών του (επομένως και του κύκλου των αποδοχών του) να εργαστεί περισσότερο και να βάλει τις βάσεις για μια μεγαλύτερη επιχείρηση στο μέλλον /

 

επειδή, λέει, έτσι δεν θα μπορέσει να ανταγωνιστεί τα «μεγάλα» φαρμακεία ο μεμονωμένος φαρμακοποιός /

 

ίσως, λοιπόν, θα «υποχρεωθεί» να προσλάβει έναν υπάλληλο, κάτι που προσωπικά δεν βρίσκω ιδιαίτερα κακό, και μάλιστα μια εποχή που η ανεργία είναι στον ουρανό /

 

αλλά μόνο εγώ δεν το καταλαβαίνω;