illustration by wirrow

 

 

Σε αυτή την απρόβλεπτη χώρα πρέπει στο εξής να συνδυάσουμε τη μόνιμη κοινωνική Σαρακοστή με την ψηφιακή αφθονία. Γύρω μας άνεργοι με iPhone 4 και αργόσχολοι με iPad2. Το 2012 είναι δύσκολο ν' αγνοήσεις ότι το facebook είναι μια πραγματικότητα. Από την άλλη, όμως, είναι ακροβασία να θεωρείς ότι με 2-3 λογαριασμούς σε social networks θα λύσεις επαγγελματικά, πολιτικά ή κοινωνικά θέματα.

 

Το 2012 θα είναι σκληρό για τους μονόπλευρους... Στην Ελλάδα της κρίσης δεν έχουμε πολύ χρόνο για τους αναγκαίους πειραματισμούς. Με συνοπτικές διαδικασίες, ελάχιστα χρήματα και στενεμένη υπομονή, οφείλουμε να στήσουμε τα δίκτυα επικοινωνίας που έχουμε ανάγκη για επαγγελματικούς ή κοινωνικούς λογους. Λίγα λόγια για όσους θέλουν να προβληματιστουν:

 

Ανθρώπινα δίκτυα ή facebook, twitter κ.λπ.; Το 2012 εκδικείται την προσκόλληση στην οθόνη και την υποτίμηση της ανθρώπινης επαφής. Κινήσεις ή και εταιρικές καμπάνιες που δεν έχουν τη δυνατότητα να συγκινήσουν μια μαγιά ανθρώπων που βρίσκονται σε μια πλατεία είναι πολύ δύσκολο να έχουν αποτέλεσμα μόνο από το facebook.

 

Κάθε μέρα έρχονται στο e-mail σας 2-3 causes, συμπαθείς συνήθως απόπειρες για την υποστήριξη ενός σκοπού. Γνωρίζετε πολύ καλά τα αποτελέσματα της συντριπτικής τους πλειονότητας...

 

Όλα στα πόδια του facebook; Σχεδόν όλες οι καμπάνιες (εμπορικές, πολιτικές κ.λπ.) τα δίνουν όλα στο facebook και στο YouTube. Άντε και λίγο twitter, αλλά χωρίς να το πιστεύουμε. Σπάνια θα δείτε μια δημιουργική σύνθεση που, ανάλογα με τις ανάγκες θα αξιοποιεί ενα μπλογκ, το twitter και κάποιες πιο ειδικές, αλλά δυναμικές πλατφόρμες (Pinterest, Tumblr, Slideshare κ.ά). Η κυριαρχία επί τόσα χρονια της λογικής γηπέδων, μπαλκονιών, lifestyle, δίνει προβάδισμα σε μαζικές προσεγγίσεις και συνοπτικές διαδικασίες.

 

Στην κρίση μετρούν τα πρόσωπα, η εμπιστοσύνη: Έχουν κι αλλού κρίση, αλλά η Ελλάδα είναι παγκόσμιο εργαστήριο. Σε αυτές τις σκληρές συνθήκες δεν αρκούν οι ανώνυμοι διαχειριστές περιεχομένου, τα tips για την οικολογία και τα όμορφα τραγούδια. Σε περιόδους κρίσης μετράει η δέσμευση των ανθρώπων - και δεν μιλάμε για ήρωες. Απλοί πολίτες ή υπεύθυνοι επαγγελματίες που προστρέχουν με τη μετριοπάθεια αυτού που ξέρει τα όρια του, αλλά δεν αποποιείται την ευθύνη του.

 

Οι έκτακτες συνθήκες ευθύνονται που υπάρχει μια ολίσθηση από την εμπιστοσύνη στους θεσμούς προς την εμπιστοσύνη σε πρόσωπα. (έρευνα Trust Barometer της Edelman). Να υποθέσουμε ότι στην Ελλάδα αυτό ισχύει στο τετράγωνο;

 

Αν έχετε διάθεση, μπορείτε να διαβάσετε αναλύσεις για το twitter που μοιάζει με κοκαϊνη ή την τρελή μόδα της Pinterest, που κλίνει προς τη μεθαδόνη. Ή τις προβλέψεις για την κατιούσα του facebook, η οποία σηματοδοτείται από τα αναβολικά που θα πάρει για να δικαιολογήσει τη φαραωνική αποτίμησή του στη Wall Street.

 

Τώρα που μπήκαμε στην ψηφιακή ζούγκλα, οι περισσότεροι δεν μπορούμε να βγούμε, ακόμα και για λόγους καθαρά επαγγελματικούς. Μην ψάχνετε για Ταρζάν ή μάγους. Η ανθρώπινη διάσταση, κάπου εκεί στο ξέφωτο, μπορεί να μετατρέψει την ανησυχία σε ευχάριστη ενασχόληση, κάτι σαν Κυνήγι του Θησαυρού της Γνώσης.