ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Καλησπερα σας. Ειμαι 25 ετων και με προβληματίζει έντονα η επαγγελματικη μου ζωη. Ενω ειχα παντα κλιση και ενδιαφερον για τις θετικες επιστημες, λογω έλλειψης αυτοπεποίθησης αποφάσισα να ακολουθησω θεωρητικές σπουδες, καθως δεν πίστευα οτι θα μπορουσα να τα καταφερω σε κατι διαφορετικό. Κυρια απορροια αυτου είναι οτι γαλουχηθηκα σε ενα περιβαλλον οπου υπηρχαν ξεκαθαρες σχεσεις αναμεσα στα 2 φυλα και οι θετικες επιστημες ηταν "αντρικη υπόθεση", οχι οτι ποτε με εξανάγκασαν να ακολουθησω κατι που δεν θελω, αλλα ενιωθα παντα οτι κρινομουν αν εκανα κατι εκτος "στερεοτυπου".Πλεον, εργαζομαι σε μια θεση, άσχετη με τις σπουδές μου καθως ποτε δεν καταφερα να τις αγαπήσω πραγματικά, αλλα σε μια θεση που θα μπορούσε να θεωρηθεί "τίμια" και με αρκετες ευκαιρίες εξελιξης. Παρ'όλα αυτα, δεν με γεμίζει και ουτε νιωθω οτι θελω να την κανω για καιρό ακομα αυτη την δουλειά. Εχω εδω και χρονια που στον ελευθερο μου χρονο ασχολούμαι με τα μαθηματικα, την φυσική και την πληροφορική τοσο σε θεωρητικό οσο και σε "πρακτικο" επιπεδο, και οταν το κανω νιωθω χαρουμενη, καθως τα καταφερνω και νιωθω ικανη και οτι ασχολουμαι με κατι που μου κινει το ενδιαφερον!Ονειροπολω πως θα ήταν η ζωη μου αν ειχα λιγο πιστη στον εαυτό μου και εκανα διαφορετικες επιλογές. Ειναι το ονειρο μου να ακολουθησω σπουδες (κυρίως) στο engineering, την πληροφορική ή ακομα και την φυσική. Προφανως γνωρίζω οτι καμία δουλεια δεν ειναι τελεια και παντού υπάρχουν δυσκολίες, αλλα πιστεύετε οτι αξιζει να το τολμησω; Να δωσω ξανα πανελλήνιες στην ηλικια μου; Να προσπαθησω να πετυχω τον στοχο μου; Θελω τοσο πολυ να εντρυφήσω πραγματικά σε αυτες τις γνωσεις...αλλα φοβαμαι την αποτυχια...