Το Σάββατο το βράδυ πήγαμε στα καλλιστεία Miss Hellas Drag Pageant 2025 για να δούμε ταλέντο, γκλίτερ και out of the box δημιουργικές προσεγγίσεις. Όπως μας εξήγησαν οι διοργανωτές, σκοπός των καλλιστείων ήταν να δημιουργηθεί μια πλατφόρμα ανάδειξης drag ταλέντων που να σέβεται την τέχνη και να λειτουργεί με αξιοπρέπεια και επαγγελματισμό.
Με τα χρόνια, τα καλλιστεία εξελίχθηκαν σε κάτι πολύ μεγαλύτερο: σε μια κοινότητα, μια οικογένεια, έναν χώρο όπου η διαφορετικότητα όχι μόνο γίνεται αποδεκτή, αλλά γιορτάζεται.
Η καταξιωμένη Drag Performer και make up artist Δούκισσα που τα διοργανώνει και τα παρουσιάζει, μας εξηγεί: «Όταν τα drag καλλιστεία είναι σωστά σχεδιασμένα, ενισχύουν την ελευθερία της έκφρασης. Τα δικά μας προσπαθούν να προσφέρουν έναν χώρο όπου κάθε μορφή drag έχει χώρο να ανθήσει − είτε είναι glamorous, είτε πολιτικοποιημένη, είτε απόλυτα εναλλακτική. Δεν θέλουμε να επιβάλουμε το “σωστό” drag. Θέλουμε να αναδείξουμε τον πλούτο του».
Έχω φτάσει αρκετά νωρίς. Πριν μπω στα καμαρίνια, βρίσκω τρεις drag queens να κάθονται στο μπαρ.
Για την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα τέτοιες διοργανώσεις είναι μια ευκαιρία για bonding, είναι γιορτές ενδυνάμωσης, ορατότητας και χαράς. Για το ευρύτερο κοινό είναι πρόσκληση να γνωρίσει, να κατανοήσει και να αποδεχτεί αυτό που βρίσκεται πέρα από τα συνηθισμένα.
Η Andromeda Balls συστήνεται πρώτη: «Εγώ είμαι η εστεμμένη των περσινών καλλιστείων. Το πρωί είμαι δασκάλα σε δημοτικό −φέτος διδάσκω στη Β’ Δημοτικού−, το απόγευμα και το βράδυ είμαι drag queen. Είμαι και κομμώτρια και make up artist και κινηματογραφίστρια και τα πάντα. Μέσα από το drag έχω την ευκαιρία να εκφράσω την τρανς ταυτότητά μου. Υπάρχει ακόμη τεράστιο ταμπού γύρω από αυτό. Δεν μπορώ να την εκφράσω πλήρως στην κοινότητα του σχολείου. Δεν μπορώ να απελευθερωθώ και να δείξω όλη τη θηλυκότητά μου. Ευτυχώς, το κάνω μέσα από το drag. Γενικά, τώρα, με αυτό που γίνεται στην Αμερική και με τα δεξιόστροφα κόμματα, απειλείται η τρανς κοινότητα και κατ’ επέκταση η drag κοινότητα, η οποία εκφράζει μια θηλυκότητα που ο κόσμος δεν κατανοεί. Έτσι, “τα παίρνει όλα η μπάλα”. Γι’ αυτό και το να κάνουμε καλλιστεία, το να κάνουμε πράγματα που βοηθούν την ορατότητα, είναι πολύ σημαντικό − ειδικά όταν καλύπτονται και από τα mainstream media. Tο drag και η αναγνώριση της τρανς ταυτότητάς μου ήρθαν σχεδόν ταυτόχρονα. Ξεκίνησα να κάνω drag και, όταν ερχόταν η ώρα να βγάλω τα μαλλιά και το μακιγιάζ, ένιωθα δυσφορία. Το έψαξα περισσότερο. Όταν είδα τη συνέντευξη της Nikkie Tutorials που μιλούσε για την τρανς ταυτότητά της, ένιωσα να ταυτίζομαι πλήρως και έκλαψα».
Δίπλα της κάθεται η Bloody Mωrý: «Ασχολούμαι με το drag τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Πήρα μέρος και στα περσινά καλλιστεία. Το drag είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου που δεν μπορώ να εκφράσω στην καθημερινότητά μου. Είμαι 24 χρονών, εργάζομαι ως χημικός σε μια εταιρεία και κάνω μεταπτυχιακό στη Βιολογία. Είναι σημαντικό για μένα να εκφράζομαι, να βγαίνω από τα κουτάκια. Εκφράζω κομμάτια του εαυτού μου όπως θέλω, όποτε το θέλω. Δεν περιγράφεται το συναίσθημα όταν αλλάζω − είναι πολύ δυνατό».
Προχωράω λίγο και μπαίνω στα καμαρίνια. Ζέστη, λακ, κόλλες, περούκες, ή καλύτερα «καούκες», και touch-ups της τελευταίας στιγμής. Πολλά άτομα βοηθούν τις queens να ολοκληρώσουν τα outfits, τα μαλλιά και το μακιγιάζ τους. Κανένας πανικός· όλοι είναι συγκεντρωμένοι στο να υλοποιήσουν με ακρίβεια αυτό που έχουν οραματιστεί.
Το βλέμμα μου πέφτει σε δύο φίλους που κάνουν αέρα στη Regina Lohan. Απόψε έχει εμπνευστεί από την iconic Regina George στο «Mean Girls» και συγκεκριμένα από το φόρεμα που φορούσε στο prom night. «Τα τελευταία τέσσερα-πέντε χρόνια σκεφτόμουν ότι ήθελα να ασχοληθώ με το drag, αλλά επειδή είχα στο μυαλό μου μια πολύ εξιδανικευμένη εικόνα −ότι θα ξεκινήσω και θα κάνω ακριβώς αυτό που έχω φανταστεί−, αυτή η σκέψη με εμπόδιζε να κάνω την αρχή. Νομίζω πως η Regina είναι ο Γιώργος on steroids. Είμαι, δηλαδή, εγώ στο 100%. Την περασμένη εβδομάδα που ήμουν στο pre-pride party αισθάνθηκα τόση, μα τόση δύναμη και ότι μπορώ να καταφέρω τα πάντα. Απόψε θα το δείξω».
Δίπλα της ακριβώς ετοιμάζεται μια ψηλόλιγνη queen. Τη ρωτάω πώς τη λένε και μου λέει: «Είμαι η Parakatyanova. Το όνομά μου προέκυψε ως εξής: σπούδαζα στην επαρχία, στον Βόλο συγκεκριμένα, και επειδή ένιωθα ότι όλα συμβαίνουν στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, ένιωθα λίγο “παρακατιανή”. Λέω, λοιπόν, στον εαυτό μου: “Own it, είμαι η Παρακατιάνοβα”. Είμαι πρώτη στο χωριό και τελευταία στην πόλη. Το drag στην επαρχία είναι δύσκολο. Η βασική δυσκολία για μένα είναι ότι πρέπει να το κουβαλήσεις όλο μόνος σου. Δεν υπάρχουν πολλές σκηνές, πολλά μαγαζιά, καταλήψεις και μέρη που να φιλοξενούν τα σόου. Δεν το βρίσκεις έτοιμο, πρέπει να δουλέψεις για να το οργανώσεις. Αλλά επειδή η queer επαρχία διψάει για τέτοια πράγματα, όταν συναντάει το drag, το αγκαλιάζει πάρα πολύ ζεστά».
Η Destiny Poulos είναι bio queen, δηλαδή cis γυναίκα, και ασχολείται με ένα είδος το οποίο η ίδια χαρακτηρίζει ως «Balkan drag». Δανείζεται σημεία της παράδοσης και τα προσαρμόζει στο σήμερα. «Όταν ήρθα στην Αθήνα πριν από επτά χρόνια, προτίμησα να μπω στις κοινότητες των αυτοοργανωμένων πολιτικών χώρων. Σε έναν τέτοιο χώρο θέλαμε να κάνουμε ένα event για να μαζέψουμε χρήματα για ιατρικά έξοδα φυλομετάβασης και για να βοηθήσουμε άτομα με λιγότερα οικονομικά προνόμια. Έτσι ξεκίνησα να κάνω drag. Ήθελα να εκφραστώ και με αυτή τη μορφή τέχνης. Το φόρεμα με το οποίο θα εμφανιστώ έχει κουδούνια και σεμεδάκια της μάνας μου».
Για την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα τέτοιες διοργανώσεις είναι μια ευκαιρία για bonding, είναι γιορτές ενδυνάμωσης, ορατότητας και χαράς. Για το ευρύτερο κοινό είναι πρόσκληση να γνωρίσει, να κατανοήσει και να αποδεχτεί αυτό που βρίσκεται πέρα από τα συνηθισμένα. Οι drag βραδιές λειτουργούν ως γέφυρα όχι μόνο ανάμεσα σε άτομα αλλά ανάμεσα σε κόσμους.
Όπως μου λέει η Δούκισσα: «Υπάρχουν αισθητικά πρότυπα, όπως και σε κάθε δημιουργικό χώρο, το ζητούμενο όμως είναι να μην γίνονται περιοριστικά. Η εκπροσώπηση είναι πιο σημαντική από ποτέ. Δεν είναι απλώς ζήτημα ορατότητας, είναι ζήτημα επιβίωσης. Όταν βλέπεις κάποιον σαν εσένα να ακμάζει, παίρνεις δύναμη. Είναι μια επιβεβαίωση ότι αντέχουμε, δημιουργούμε, υπάρχουμε με περηφάνια, ακόμη κι όταν οι θεσμοί προσπαθούν να μας φιμώσουν».
Μετά το τέλος των καλλιστείων, μου είπαν όλοι πως το επίπεδο ήταν πολύ ανεβασμένο φέτος. Υπήρχε τρελός συγχρονισμός σε χορογραφίες, φαντασμαγορία στα ρούχα και στα μαλλιά. Η βραδιά είχε πάρα πολλές φοβερές στιγμές. Δική μου αγαπημένη ήταν το act της Parakatyanova, η οποία έμενε στο Τσιμπούκη Βόλου και αστειεύεται με αυτό. Η κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από το μοντέλο Νικολίνα Νικολούζου, τον ηθοποιό, σκηνοθέτη και θεατρικό συγγραφέα Μίνω Θεοχάρη, και τη θρυλική μορφή της ελληνικής drag σκηνής Lenn, έστεψε νικήτρια τη φανταστική Alectrona∙ η εμφάνιση της Angel Seemen ήταν φοβερά καλοδουλεμένη, με απίστευτη χορογραφία∙ η περφόρμανς τ@ Phnx είχε τρομερές εναλλαγές, ήταν ένα μελαγχολικό act που είχε να κάνει με όλα αυτά που έχει ζήσει, με τις επιθέσεις των ακροδεξιών της Κύπρου και με την απόφαση να μην κρυφτεί «στην ντουλάπα» λόγω των επιθέσεων. Ωραία ήταν και η Poulos, με την οποία έγινε το εξής θεϊκό: το κοινό την υποστήριζε και όταν δεν βγήκε καν στην τελική τριάδα όλοι φώναζαν το όνομά της!
