Η θεατρική διασκευή έγινε πάνω στη μετάφραση του Μένη Κουμανταρέα (ο οποίος είχε και την υψηλή εποπτεία). Ο Μπάρτλεμπυ, ο γραφιάς ενός δικηγορικού γραφείου στη Γουόλ Στριτ του 19ου αιώνα, είναι η κωμική, φευγάτη ιστορία ενός λιγνού, χλωμού, μοναχικού, ήρεμου και ανυπάκουου άντρα, που βρήκε τη συνταγή για να τρελάνει τους πάντες.

Τι εκφράζει η παράλογη ιστορία του παράξενου Μπάρτλεμπυ που «προτιμά να μην»; Την ιδέα της πολιτικής ανυπακοής, την ειρηνική επανάσταση ή την παθητική αντίσταση; Την  εικόνα του ίδιου του Χέρμαν Μέλβιλ και κάθε συγγραφέα, που βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα να συνεχίσει να γράφει προσπαθώντας να ικανοποιήσει το κοινό του ή να ακολουθήσει τον προσωπικό του δρόμο, μακριά από την επιτυχία; Η μήπως ο αινιγματικός Μπάρτλεμπυ είναι ένας άνθρωπος δίχως ιδιότητες, απ' αυτούς που έχει πολλούς να επιδείξει ο εικοστός αιώνας: Ένας ήρωας του Κάφκα, μια μορφή από τα τελευταία έργα του Μπέκετ ή από τα μυθιστορήματα του Σκαρίμπα και τα θεατρικά έργα του Ιονέσκο;