Ο Ανέστης Αζάς στην αίθουσα Η της Πειραιώς 260 επιμελείται το πού θα τοποθετηθούν οι πινακίδες με τους υπέρτιτλους, τις οποίες θεωρεί αφηγηματικό μέσο της παράστασης «Τα σκυλιά», που κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Αθηνών στις 19 Ιουλίου.
Ο σκηνικός χώρος με τα μεγάλα στρώματα μοιάζει με ένα εργαστήριο μέσα στο οποίο δημιουργούνται οι εικόνες του έργου, ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον που θα βοηθήσει τους έξι ερμηνευτές της παράστασης, τους Γιώργο Κατσή, Έλενα Μαυρίδου, Κωνσταντίνο Μωραΐτη, Μαρία Πετεβή, Gary Salomon, Cem Yiğit Üzümoğlu, να επιτελέσουν τις διαρκείς μεταμορφώσεις που απαιτεί το έργο, από ανθρώπους σε ζώα και το αντίθετο, δημιουργώντας απρόβλεπτες συνθήκες στις οποίες θα ξεδιπλωθεί η περιπέτειά τους.
«Παίξαμε πολύ με αυτό, πολύ περισσότερο από ό,τι υπολογίζαμε όταν ξεκινήσαμε τις πρόβες. Ο Κωσταντίνος Μωραΐτης εφάρμοσε το animal body training στους ηθοποιούς. Είναι μια πολύ απαιτητική σωματικά παράσταση με πολλές μεταμορφώσεις των ηθοποιών», λέει ο Ανέστης Αζάς.
Η ιδέα ξεκίνησε από ένα ζώο που βρήκε τον θάνατο εξαιτίας μιας βάρβαρης κακοποίησης, μια υπόθεση που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών και αντιδράσεων.
Τα «Σκυλιά» είναι ένα πρωτότυπο έργο με πολύ χιούμορ γιατί χωρίς αυτό η ζωή μας θα ήταν αφόρητη.
«Εμπνέομαι λοιπόν από αυτό το περιστατικό, λαμβάνοντας υπόψη μου και άλλα που έχουν συμβεί. Αυτή ήταν η αφετηρία για να δημιουργήσω μια ομάδα από σκύλους-χαρακτήρες που θα πάνε εκεί να κάνουν την έρευνα για το ποιος σκότωσε τον σκύλο στην πραγματικότητα. Δημιουργώ μια αλληγορία για όλα αυτά τα σκάνδαλα της συγκάλυψης που κατά καιρούς μας συγκλονίζουν και μετά τα ξεχνάμε.
Μαθαίνουμε στην αρχή της ιστορίας ότι έχει γίνει ένα φρικτό έγκλημα και υπάρχει ένας χαρακτήρας σκύλου-ντετέκτιβ, ο Κομισάρ, και εκεί "τσιμπάμε" λίγο από τους κώδικες του νουάρ. Τα σκυλιά ξεκινάνε να δουν τι συνέβη, να βγάλουν το δικό τους πόρισμα, παράλληλα με την κοινωνία των ανθρώπων.
Ο ντετέκτιβ Κομισάρ είναι δίδυμο με τον Μέγα Αλέξανδρο, τον βοηθό του, που κάνουν την έρευνα, η Πρισίλα, που είναι η φίλη του θύματος, τους παρακινεί να ερευνήσουν και έχουμε και ένα τοπίο με διάφορους σκύλους που σατιρίζουν διάφορους θεσμούς. Είναι ο σκύλος του παπά, της αστυνομίας, των αρχών, της εξουσίας, ενώ έχουν να αντιμετωπίσουν ένα πόρισμα που λέει κάτι άλλο από αυτό που πιστεύουν».
Ποια εκδοχή είναι η αληθινή; Ήταν άνθρωπος ο δολοφόνος, όπως είχε ακουστεί αρχικά, ή το οικόσιτο ζώο έπεσε θύμα αγέλης άλλων, αδέσποτων σκύλων, όπως λέει το τελικό πόρισμα των αρχών;
«Η παράσταση είναι μια περιπέτεια, ένα καρτούν με θεατρικούς όρους και κάπως έτσι χτίζεται η ιστορία, σαν αλληγορία. Δεν έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο, είναι υβριδικό, δεν μοιάζει με προηγούμενες παραστάσεις που έχουμε κάνει στο θέατρο της τεκμηρίωσης. Απομακρυνόμαστε πολύ από την πραγματική ιστορία, είναι καθαρά μυθοπλασία, με στοιχεία από το μιούζικαλ και την κωμωδία».
Αυτό που ήταν βασικό για τον σκηνοθέτη, όταν ξεκίνησε να σκέφτεται το θέμα του, είναι κατά πόσο οι θεσμοί, που είναι πυλώνες της δημοκρατίας, μπορούν, όταν δεν λειτουργούν, να δημιουργήσουν ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Τα «Σκυλιά» είναι ένα πρωτότυπο έργο με πολύ χιούμορ γιατί χωρίς αυτό η ζωή μας θα ήταν αφόρητη. Έχοντας κερδίσει το ελληνικό αλλά και το ευρωπαϊκό κοινό με την απολαυστικά καυστική «Δημοκρατία του Μπακλαβά», ο Ανέστης Αζάς συνυπογράφει και πάλι το κείμενο μαζί με τον Γεράσιμο Μπέκα και τον Μιχάλη Πητίδη. Έγραψαν και έσβησαν χιλιάδες σελίδες για μήνες, μέχρι να καταλήξουν στις σαράντα του τελικού κειμένου.
«Ήταν η πρώτη φορά που γράφαμε και πετούσαμε πράγματα, τα δοκιμάζαμε στην πρόβα, τα βλέπαμε να λειτουργούν ή δεν μας έκαναν. Ήταν μια ωραία και πολύ δύσκολη εμπειρία, υπήρχε η ιδέα και ένας σκελετός, αλλά το έργο γράφτηκε στις πρόβες. Υπάρχει η πίστη των ηθοποιών που υποστηρίζουν με μεγάλη δύναμη τη δουλειά και είναι αφοσιωμένοι. Ήρθε ο Cem Yiğit Üzümoğlu για δεύτερη φορά από την Τουρκία, είναι σαν μια συνέχεια της συνεργασίας της ομάδας που δούλεψε στη "Δημοκρατία του Μπακλαβά" και με νέους συνεργάτες που προστέθηκαν».
«Τα σκυλιά τα βλέπουμε σαν παιδιά, συμβολίζουν την ανιδιοτελή αγάπη», λέει ο Ανέστης. «Μπορεί να αδιαφορούμε για χιλιάδες ανθρώπους που σκοτώνονται καθημερινά, αλλά ένα ανυπεράσπιστο ζώο εγείρει μέσα μας το συναίσθημα της οργής, είναι αθώα πλάσματα. Σε μια μεγαλύτερη εικόνα, σε μια σύγχρονη κοινωνία ανυπεράσπιστοι είναι όλοι οι αδύναμοι. Λειτουργώντας με τους κώδικες του είδους, η παράσταση έχει live μουσική με τον Παναγιώτη Μανουηλίδη και τον Γκάρι Σόλομον και τώρα που έχουμε φτάσει στην τελική ευθεία, έχουμε αγωνία να δούμε πώς αυτό θα λειτουργήσει με το κοινό, γιατί πάντα το θέατρο εκεί φαίνεται».
