Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση

Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
1

  

Οι δέκα ηθοποιοί μας κοιτάζουν. Αν υπήρχε μια ερώτηση, θα ήταν «τι βλέπεις πίσω από τη μάσκα σου»; Είναι μεσημέρι και βρέχει και έχει λάσπη, όλα είναι πιο καταθλιπτικά από το «κανονικό», ξεφλουδισμένες μπογιές και κάγκελα, η συνηθισμένη διαδικασία, όχι κινητά, όχι μηχανές, όχι σακίδια, ένας έλεγχος και ένας δεύτερος και τρεις κότες, ένα γαλόπουλο και ένας κόκορας δίπλα σε τρεις που ξεπαγιάζουν και προαυλίζονται και κάτι BMW πολύ παράταιρες, ώρα επισκεπτηρίου δικηγόρων.

Κορυδαλλός, σε μια αίθουσα του νοσκοκομείου των κρατουμένων «Αγιος Παύλος». Είναι βαμμένη μαύρη και αν δεν ξέρεις ότι είναι φυλακή μπορείς να την πεις και συμπαθητική. Αλλά το ξέρεις. Και είναι γεμάτη. Σαν γενική με συγγενείς και φίλους και το κοινό είναι περίπου αυτό. Οι φίλοι, οι κοινωνικοί λειτουργοί, κρατούμενοι και δημοσιογράφοι.

«Στον ατέλειωτο χρόνο αναμονής και σιωπής που βιώνουμε στην κράτησή μας, έχουμε μια δυνατότητα διαφυγής. Τη διαφυγή του μυαλού και του εαυτού μας μέσα από κάτι που μπορούμε να ταυτιστούμε έστω για λίγο»

 

Μας κάλεσε το «Τεχνοδρομώ», ένας οργανισμός που έχει σαν σκοπό την επαφή μέσω της τέχνης με αποκλεισμένες κοινωνικές ομάδες. Σε αυτό το πλαίσιο το 2012 δημιούργησε μια θεατρική ομάδα. 

«Στον ατέλειωτο χρόνο αναμονής και σιωπής που βιώνουμε στην κράτησή μας, έχουμε μια δυνατότητα διαφυγής. Τη διαφυγή του μυαλού και του εαυτού μας μέσα από κάτι που μπορούμε να ταυτιστούμε έστω για λίγο» λέει ο κρατούμενος Βασίλης.

Οι αποκλεισμένοι γίνονται δρώντα πρόσωπα. Οροθετικοί κρατούμενοι. Δεν παίζουν θέατρο, παίζουν με το θέατρο. Φέτος, μετά από την παράσταση Κ που παρουσιάσαν πέρσι, ως μια χειρονομία αποδαιμονοποίησης της οροθετικότητας, καταπιάστηκαν με ένα έργο πιο «περιπετειώδες».

«Το ζητούμενο στο Βασιλικό Κυνήγι του Ήλιου, δεν είναι να κάνουμε μια παράσταση που να μιμείται το επαγγελματικό θέατρο. Το ζητούμενο είναι να φανεί η δύναμη της επικοινωνίας που μπορεί να έχει το θέατρο, ως κοινή γλώσσα όλων. 


Στο δεύτερο αυτό εγχείρημα, που στόχος ήταν να λειτουργήσει ως μεταβατικό στάδιο, η ομάδα των κρατουμένων, έχοντας επεξεργαστεί και συνδεθεί με τον πυρήνα του Εγώ της, έρχεται με έναν ιστορικό μύθο να δει τον εαυτό της σαν Άλλον. Δεν μιλάει πια μέσω των δικών της ιστοριών γι’ αυτήν την ίδια όπως στο -Κ-, αλλά καθρεφτίζεται στις ιστορίες κάποιων άλλων ψάχνοντας την κοινωνική της ταυτότητα. Με τον παιγνιώδη τρόπο των παραμυθιών» λέει ο Τζιμάρας Τζανάτος από το «Τεχνοδρομώ».

Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος

Η Θεατρική ομάδα, ο  Σταύρος, ο Πάνος, ο Άρης, ο Βασίλης, ο Κώστας, ο Παύλος Χόρχε, ο Φάνης, ο Άϊμο, ο Ιμάντ μπαίνουν με τα ρούχα των Ισπανών κατακτητών.

Στο σκοτάδι της παράστασης η λειτουργία της τέχνης είναι θεραπευτική. Κλισέ στο κόσμο των έξω. Βάλσαμο για τους απέναντί μας. Βάλσαμο και για εμάς, που τη στιγμή που παρακολουθούμε το έργο δε σκεφτόμαστε ότι ο Ισπανός κατακτητής ή ο Περουβιανός θεός είναι οροθετικός, ή ποινικός. Για εκείνη την ώρα είναι ήρωες ενός παραμυθιού. Και συνδεόμαστε μέσα σε μια αφήγηση, τέτοια, που η ένταξή μας στο θέαμα, μας φαίνεται σσχεδόν φυσική. Οι δυο κόσμοι ενώνονται, εισχωρεί ο ένας στον άλλο με τρόπο που εδώ, φαίνεται λιγότερο δύσκολος και ας ξέρουμε ότι πολλές φορές αυτές οι συνδέσεις μοιάζουν ακατόρθωτες.

Ο θίασος αυτός είναι πολύ ρευστός. Η τελευταία αντικατάσταση έγινε μόλις πριν δυο μέρες. Μπορεί να είναι αποφυλάκιση, μπορεί να είναι μια επείγουσα νοσηλεία. Ο καθένας κρατάει το κείμενό του. Το έργο είναι αληθινό «παλούκι», απορώ πώς το διάλεξαν. Μας το εξηγούν μετά την παράσταση. Ήθελαν ένα έργο που μοιάζει με παραμύθι, περιπετειώδες. Στο «Βασιλικό κυνήγι του Ήλιου» ο Πίτερ Σάφερ μετά το Έκβους και το Αμαντέους γράφει για τη σύγκρουση δυο κόσμων, για το αίσθημα της ελευθερίας της ανθρώπινης ύπαρξης και την ανάγκη για ελευθερία.

Το έργο δε το έχω διαβάσει ποτέ. Νομίζω δε θάμπαινα στον κόπο. Όμως δε βαριέμαι καθώς ακούω τις φωνές που κομπιάζουν διαβάζοντας, ήβγλινονται τις βροντερές γεμάτες σιγουριά να μας αφηγούνται την ιστορία του Πισάρο στο Περού. Είναι τελικά παθιασμένοι "ηθοποιοί", μόνο και μόνο επειδή άκουσα όλη την ιστορία χωρίς να χαζέψω γύρω μου ούτε λεπτό. Σαν να ήθελα να δω πόσο αντέχουν. Στο τέλος και στο χειροκρότημα έφτασαν με μεγάλο ενθουσιασμό.

Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος

«Οι ονειροπόλοι δεν πληρώνονται παρά με αυτό που τους αξίζει», γράφει κάπου μέσα στο έργο.

Και μετά τα φώτα ανάβουν. Επιστροφή στα κανονικά. συγχαρητήρια και αποχαιρετισμοί. Εμείς θα συνεχίσουμε στην κανονική ζωή. Οι πρωταγωνιστές μας θα επιστρέψουν στο κελί. Εμείς θα φύγουμε λίγο πιο βαρείς, αφού ακούσουμε για άλλη μια φορά για τις ανάγκες, την απραξία, το στρίμωγμα,  προγράμματα που δεν υλοποιούνται, χρήματα που δε φτάνουν.

Εκείνη τη στιγμή παρακαλάς να μη ξεχάσεις αυτό που αυτόματα σκέφτεσαι όταν τελειώνει η παράσταση, το «τι να κάνω για να βοηθήσω;».

Οι εθελοντές από την «θετική φωνή» και το «Check point» μας επαναλαμβάνουν μια λίστα που ξέρουμε αλλά αμελούμε: ρούχα, βιβλία, είδη υγιεινής, όχι φάρμακα, βιβλία. Οι ανάγκες είναι πάντα πολλές και μεγάλες.

 

Μόλις βγαίνεις από τις βαριές σιδερένιες πόρτες, κάτι σε σπρώχνει να θέλεις να ξεχάσεις γρήγορα, αλλά ξέρεις ότι δεν πρέπει να ξεχάσεις. Μέχρι το επόμενο θεατρικό εύχεσαι να έχει αλλάξει κάτι. Μάλλον δε θάχει αλλάξει τίποτα. Ίσως η πτέρυγα.

Θα πραγματοποιηθεί ακόμα μια παράσταση την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015, ώρα: 14:00 μμ στις φυλακές Κορυδαλλού στο Νοσοκομείο Άγιος Παύλος 

 

Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος
Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος
Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος
Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος
Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος
Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος
Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Στο τέλος της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος
Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος
Μπήκαμε στον Κορυδαλλό για να δούμε μια θεατρική παράσταση Facebook Twitter
Από τις πρόβες της παράστασης στον Κορυδαλλό Φωτο: Κώστας Παπαναστασάτος

  

---------------------------

Για την παράσταση  «Βασιλικό κυνήγι του Ήλιου» δούλεψαν:

Οργάνωση – συντονισμός ……………………….Γιάννης Νικολόπουλος
Διδασκαλία ομάδας- σκηνοθετική επιμέλεια…… Άννα Χατζηχρήστου
Επιμέλεια κίνησης ……………………………..Δέσποινα Χατζηπαυλίδου
Εικαστική επιμέλεια …………………………………….Έρρικα Αλαμάνου
Επιμέλεια φωτισμών ………………………….Κωστής Παπαναστασάτος
Εκμαγεία ……………………………………………………… Λένα Δελαβία
Επιμέλεια ήχου ………………………… Γιώργος – Πλάτωνας Περλέρος
Μουσικές επιλογές ………………………………….΄Αννα Χατζηχρήστου
Γενικών καθηκόντων……… ………………….Αναστασία Παπαπαύλου

1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ηλίας Λογοθέτης: Ένας κάτοικος εντός της γλώσσας του Βιζυηνού

Θέατρο / Ηλίας Λογοθέτης (1939 - 2024): Ένας εργάτης του θεάτρου και του σινεμά που δεν υπήρξε σνομπ

Από τους Πέρσες του Κουν μέχρι το τηλεοπτικό Έτερος Εγώ Νέμεσις, ο Ηλίας Λογοθέτης διέσχισε όλα τα είδη με μπρίο, αξιοπρέπεια και ακατάβλητο ποιητικό οίστρο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΥΡΙΤΣΑΚΗΣ

Θέατρο / Γιάννης Μαυριτσάκης: «Για δύο χρόνια απομονώθηκα και έγραφα, μόνος, σαν τα θηρία»

Λίγο πριν την πρεμιέρα του νέου του έργου «Rayman ούρλιαξε» σε σκηνοθεσία Περικλή Μουστάκη, ο συγγραφέας της ποιητικής ενατένισης και του σκληρού ρεαλισμού μιλάει για τα παιδικά του χρόνια, την πορεία του στο θέατρο, τη «συνάντησή» του με τον Μπερνάρ-Μαρί Κολτές και την αφοσίωσή του στη συγγραφή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Στην ανανεωμένη σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων του Λευτέρη Βογιατζή όλα είναι δρόμος

Θέατρο / Το Θέατρο της Οδού Κυκλάδων αλλάζει για τη νέα παράσταση του Στάθη Λιβαθινού

Το έργο του Τομ Στόπαρντ «Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί» ανεβάζει η ομάδα του Στάθη Λιβαθινού, ένα από τα λίγα θεατρικά ανσάμπλ στην Αθήνα που τον ακολουθεί εδώ και χρόνια.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Αίθουσα Αναμονής. Humanity»: Ο Ένκε Φεζολλάρι μιλάει για μια παράσταση που αναδεικνύει την ομορφιά και τον εφιάλτη του ανθρώπινου είδους. 

Θέατρο / «Αίθουσα Αναμονής. Humanity»: Μια παράσταση για την ομορφιά και το σκοτάδι του ανθρώπινου είδους

Ο Ένκε Φεζολλάρι μιλά για την παράσταση που κινείται μεταξύ του mockumentary και του documentary, αφηγείται ιστορίες που συγκινούν και σοκάρουν, στιγμές επιτευγμάτων ή σκοτεινών σελίδων της ανθρωπότητας που ξετυλίγονται σε αίθουσες αναμονής.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Τζων Φούλτζεϊμς επιστρέφει με Βάγκνερ

Όπερα / «Η Βαλκυρία σχετίζεται με τους κόσμους του Τόλκιν και της Ρόουλινγκ»: Ο Τζων Φούλτζεϊμς επιστρέφει στη Λυρική

Μετά τον τολμηρό «Ντον Τζιοβάνι», ο διακεκριμένος Βρετανός σκηνοθέτης περνάει στην απαιτητική «Βαλκυρία», το δεύτερο μέρος της επικής τετραλογίας «Το δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν» του Ρίχαρντ Βάγκνερ που ανεβαίνει για πρώτη φορά από την Εθνική Λυρική Σκηνή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ποια «σκέψη» οδηγεί στην τρέλα;

Κριτική Θεάτρου / «Η Σκέψη»: Στον λαβύρινθο της τρέλας

Ο Χάρης Φραγκούλης σκηνοθετεί και ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης δίνει μια υποδειγματική ερμηνεία επάνω στο δύσκολο είδος του μονολόγου με αφορμή τη «Σκέψη» του Λεονίντ Αντρέγιεφ, στο θέατρο Σφενδόνη.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση στο Άμστερνταμ

Θέατρο / Οι παραστάσεις της Στέγης εντυπωσιάζουν κοινό και κριτικούς στο Άμστερνταμ

Οι γεμάτες αίθουσες του θεάτρου Huis van het Nederlandse στο Άμστερνταμ ήταν η απόδειξη ότι το Διεθνές Φεστιβάλ Brandhaarden κέρδισε φέτος το στοίχημα, επιλέγοντας για ένα δεκαήμερο τις παραστάσεις της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Η LiFO έζησε την εμπειρία από κοντά.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Αναζητώντας τη προσβασιμότητα στις θεατρικές παραστάσεις

Ζούμε, ρε! / Αναζητώντας προσβασιμότητα στις θεατρικές παραστάσεις

Μπορεί να υπάρξει καθολική προσβασιμότητα σε μια πολιτιστική εκδήλωση; Ποια είναι τα εμπόδια σε αυτή; Η Χρυσέλλα Λαγαρία και ο Θοδωρής Tσάτσος συζητούν για το θέμα της προσβασιμότητας των ΑμεΑ στο θέατρο με τον ιδρυτή και εκπαιδευτή του πολιτιστικού οργανισμού Liminal, Χρίστο Παπαμιχαήλ.
THE LIFO TEAM
«Σαλό, 120 ημέρες στα Σόδομα», από την ταινία

Αφιέρωμα Σαλό / «Αν η βία σοκάρει στη σκηνή είναι γιατί υπάρχει ακόμα γύρω μας»

Η Έλενα Τριανταφυλλοπούλου, θεατρολόγος-δραματουργός, που συνυπογράφει τη μετάφραση, τη δραματουργία και η θεατρική διασκευή του «Σαλό», γράφει για τη δική της επαφή με το έργο του Παζολίνι και την εμπειρία της από τη δημιουργία της παράστασης.
ΕΛΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ
Ο Παζολίνι και το Σαλό στην ΕΛΣ

Αφιέρωμα Σαλό / Ο Παζολίνι και το «Σαλό» στην ΕΛΣ

«Αν και δεν πρόκειτα για μια κλασική παράσταση μουσικού θεάτρου, που αποτελεί το βασικό δημιουργικό πεδίο της Εναλλακτικής Σκηνής, το κατά Μπινιάρη Σαλό φιλοδοξούμε να εγγραφεί στην ανήσυχη αναζήτηση της ΕΛΣ για επικοινωνία με ομάδες κοινού που δεν σχετίζονται παραδοσιακά με το έργο της».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ
Ένας πελώριος σκηνικός κόσμος ως αλληγορία της φιλοσοφίας του φασισμού που γίνεται πράξη

Αφιέρωμα Σαλό / Ο σκηνικός κόσμος ως αλληγορία της φιλοσοφίας του φασισμού που γίνεται πράξη

Ένα πελώριο μαυσωλείο-τάφος, μάσκες ιεροεξεταστών, κουστούμια μελανοχιτώνων, δραματικές βραδινές τουαλέτες και ρούχα της πρώτης κοινωνίας συνθέτουν το αλλόκοτο περιβάλλον του «Σαλό».
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

1 σχόλια