Η Ελένη Βεργέτη επικοινωνεί με τον άλλο κόσμο στο νέο έργο του Ευθύμη Φιλίππου

Η Ελένη Βεργέτη επικοινωνεί με τον άλλο κόσμο στο νέο έργο του Ευθύμη Φιλίππου Facebook Twitter
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LiFO
0

Είναι νωρίς το απόγευμα σε ένα εντυπωσιακά έρημο, λόγω Mαραθωνίου, κέντρο και όσα αυτοκίνητα περνούν από μπροστά μας στην Καλλιδρομίου σταματούν για να ρωτήσουν οι οδηγοί τους πώς μπορούν να βγουν σε κεντρική οδό. Η Ελένη Βεργέτη είναι απίστευτα ήρεμη και χαλαρή, παρότι μόλις έχει τελειώσει την πρόβα και γύρω μας υπάρχει ένα χάος. «Νομίζω ότι, επειδή υπάρχουν όλες αυτές οι δυσκολίες, αν βασίσω την υπαρξιακή μου ισορροπία μόνο στους εξωτερικούς παράγοντες, δηλαδή στο πώς πάει η οικονομία της χώρας, πόσος είναι ο μισθός μου, αν θα με διώξει αύριο η ιδιοκτήτρια από το σπίτι, χάθηκα. Δεν είναι εκεί η ουσία, νομίζω, μολονότι επηρεάζει την καθημερινότητά μου» λέει. «Πιο πολύ έχει σχέση με τον εαυτό μου, κυρίως με το πώς θέλω να εξελιχθώ ως άνθρωπος, όχι με το αν είμαι ή αν δεν είμαι καλλιτέχνης. Θέλω να αντλώ χαρά από τη ζωή μου και νιώθω ότι αυτή η χαρά είναι πολύ εσωτερική, δεν σχετίζεται με τα εξωτερικά φαινόμενα, αν και δεν γίνεται να τα αγνοείς. Γιατί τα φαινόμενα είναι σαν τα σύννεφα στον ουρανό, μια υπάρχουν, μια δεν υπάρχουν».


Ανακαλύπτουμε ότι ζούμε στην ίδια γειτονιά και σχολιάζουμε την κατάσταση στην περιοχή με τα αυξημένα ενοίκια και τους τουρίστες που έρχονται σωρηδόν κι έχουν μια στρεβλή αντίληψη για την πραγματικότητα. «Δεν θέλω να πω ότι ζω σε μια άτυχη στιγμή» λέει. «Όχι, στην καλύτερη ζω. Δεν θέλω να δώσω σημασία στην εξουσία που έχουν αυτοί οι παράγοντες, γι' αυτό αποφεύγω να αναλύω τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα, γιατί τα προβλήματα δεν παύουν να υπάρχουν κι εσύ απλώς αναλώνεσαι μιλώντας ώρα για τη δυστυχία. Δεν θέλω να το κάνω αυτό.

Νομίζω ότι, επειδή υπάρχουν όλες αυτές οι δυσκολίες, αν βασίσω την υπαρξιακή μου ισορροπία μόνο στους εξωτερικούς παράγοντες, δηλαδή στο πώς πάει η οικονομία της χώρας, πόσος είναι ο μισθός μου, αν θα με διώξει αύριο η ιδιοκτήτρια από το σπίτι, χάθηκα. Δεν είναι εκεί η ουσία, νομίζω, μολονότι επηρεάζει την καθημερινότητά μου.


Αντλώ τεράστια χαρά από τη δουλειά μου, που δεν είναι καν δουλειά, είναι το οξυγόνο μου. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτή που μου δίνει χαρά, γιατί υπάρχουν και πάρα πολλές περίοδοι που δεν έχω δουλειά. Τουλάχιστον, έχουν υπάρξει στο παρελθόν. Δεν θέλω να βλέπω κίνδυνο παντού και ότι όλα είναι σκατά. Αποφεύγω συνειδητά να ανοίξω την τηλεόραση και να διαβάζω όλες τις ειδήσεις, επειδή δεν θέλω να συμμετέχω κι εγώ σε αυτήν τη μαύρη τρύπα που μεγαλώνει, για να έχουμε μετά να συζητάμε. Όταν πέφτεις να κοιμηθείς το βράδυ, όλα αυτά παύουν να υπάρχουν, αν και το επόμενο πρωί εξακολουθούν να είναι μέρος της ζωής σου. Δεν είμαι καθόλου κυνική, αλλά μιλάμε για όλα αυτά και θεωρούμε αυτονόητο ότι είμαστε ζωντανοί, ενώ δεν ξέρουμε τι θα γίνει αύριο. Όταν καταλάβεις ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, δεν θα σε νοιάζει η μπίχλα της καθημερινότητας».

Έχει γυρίσει μόλις από την Κύπρο, όπου με την ομάδα της Αργυρώς Χιώτη, τους Vasistas, έπαιξαν τη Θεία Κωμωδία, και το επόμενο πρωί φεύγουν για το Μονπελιέ με τις Αναλογίες 4 και 5 του Ευθύμη Φιλίππου. Ταυτόχρονα, κάνει πρόβες για το νέο έργο που ανεβάζει η ομάδα των Vasistas, γραμμένο πάλι από τον Ευθύμη. «Λέγεται "Νερό της Κολωνίας" κι έχει να κάνει με την επικοινωνία με τους νεκρούς.

»Στη σκηνή δημιουργείται ένας υπερβατικός χώρος, ένα "κέντρο διαχείρισης" που εξυπηρετεί αυτή την επικοινωνία. Μια ομάδα από γυναικείες φιγούρες που κατοικούν στον χώρο ορίζει τη διαδικασία και χειρίζεται τη μηχανή αποτύπωσης, μοναδικό όργανο επικοινωνίας με τον άλλο κόσμο. Η μηχανή αυτή, σαν άλλο διυλιστήριο, έχει τη δυνατότητα να μετατρέπει τις λέξεις σε κολόνια.

»Ένας άντρας έρχεται για να στείλει ένα γράμμα στην εδώ και σαράντα χρόνια νεκρή μητέρα του. Οι γυναίκες θέτουν σε λειτουργία τη μηχανή, καθοδηγούν βήμα-βήμα τον άντρα σ' αυτήν τη μεταφυσική εμπειρία, βρίσκουν τρόπο να λύσουν τα όποια προβλήματα, τραγουδούν επίμονα παραλλαγές τραγουδιών και ολοκληρώνουν την αποστολή τους, στέλνοντας το γράμμα. Το έργο είναι αρκετά παράξενο και βασίστηκε σε πραγματικό πρόσωπο, σε κάποιες πληροφορίες που άντλησε ο Ευθύμης. Το ενδιαφέρον είναι ότι εμπλέκει με έναν τρόπο πολύ άμεσο και το σινεμά, γιατί θα υπάρχει μια μεγάλη οθόνη όπου ό,τι ακούγεται θα γίνεται εικόνα με αναλογικό τρόπο. Παράξενη εικόνα, όχι ρεαλιστική».

Η Ελένη Βεργέτη επικοινωνεί με τον άλλο κόσμο στο νέο έργο του Ευθύμη Φιλίππου Facebook Twitter
Όταν καταλάβεις ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, δεν θα σε νοιάζει η μπίχλα της καθημερινότητας. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LiFO


«Το έργο διαχειρίζεται τον θάνατο. Ποια είναι η δική σου πίστη για το μετά; Τι γίνεται όταν πεθαίνουμε;» «Αυτήν τη συζήτηση την είχαμε και χθες, με αφορμή την πρόβα, για ανθρώπους που έχουμε χάσει. Έλεγε ο καθένας μια δική του εμπειρία. Νομίζω ότι τους ανθρώπους που χάνουμε τους έχουμε μέσα μας με έναν τρόπο και σίγουρα επικοινωνείς κάπως μαζί τους. Δεν ξέρω τι υπάρχει μετά.

»Σκεφτόμασταν ότι αν, έστω ως συνθήκη, αυτό που δείχνει το έργο ήταν πραγματικό, αν όντως υπήρχε μια εταιρεία που θα σε βοηθούσε να επικοινωνήσεις με κάποιον δικό σου νεκρό, όπως ο Οδυσσέας στη Νέκυια, που κατέβηκε στον Άδη για να συναντήσει τη μητέρα του, πολύς κόσμος θα το έκανε, να γράψει ένα γράμμα.

»Το συγκεκριμένο έργο δεν έχει να κάνει με τον θρήνο αλλά με την απώλεια, γιατί όλοι όσοι πάνε στη μηχανή έχουν χάσει έναν αγαπημένο τους. Αυτό που προσωπικά με συγκινεί πολύ στο κείμενο του Ευθύμη είναι ότι το γράμμα έχει πάρα πολλή λεπτομέρεια από την καθημερινότητα. Αυτό που μοιράζεται ο Γιώργος με τη μητέρα του είναι απλά πράγματα της καθημερινότητάς τους. Κι αν το σκεφτείς, όταν έχεις χάσει κάποιον δικό σου, είτε από θάνατο είτε από χωρισμό, αυτό που μπορεί να σε κάνει να κλάψεις είναι μια κίνησή του ή μια λεπτομέρεια που μπορεί να θυμηθείς».


Η Ελένη ανήκει στην ομάδα των Vasistas εδώ και 7 χρόνια, «από το Ντόμινο», λέει, «και καταλαβαίνω τον κώδικα βάσει του οποίου λειτουργεί η Αργυρώ. Φυσικά, αλλάζουμε, και η ίδια και εγώ, αλλά ταυτόχρονα επικοινωνούμε με έναν τρόπο».

Η Ελένη Βεργέτη επικοινωνεί με τον άλλο κόσμο στο νέο έργο του Ευθύμη Φιλίππου Facebook Twitter
Αντλώ τεράστια χαρά από τη δουλειά μου, που δεν είναι καν δουλειά, είναι το οξυγόνο μου. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LiFO


«Γιατί έγινες ηθοποιός;» «Γιατί ήταν το πιο εύκολο. Δεν χρειάστηκε να σκεφτώ κάτι, το ήξερα από την αρχή. Δεν μπήκα σε δίλημμα ή κάτι τέτοιο, από το σχολείο το ήξερα. Επίσης, με τους γονείς μου πηγαίναμε συνέχεια σε σινεμά και θέατρο, οπότε είχα επαφή. Και ο αδερφός μου, με τον οποίο είμαστε δίδυμοι, είχε επαφή με όλα αυτά, αλλά έγινε ναυπηγός. Έκανα μία παράκαμψη έξι χρόνων στο Λονδίνο, όπου σπούδασα κάτι άσχετο, και μετά έγινα ηθοποιός. Στο Λονδίνο ξαναπήγα πέρσι και μου άρεσε πάρα πολύ. Ένιωσα πολύ οικεία. Πάντα ήταν και είναι απρόσωπο το Λονδίνο, είναι μία δύσκολη και σκληρή πόλη, με όλα τα γαμάτα που έχει. Το παράξενο με τις πόλεις και τις χώρες όπου έχεις πάει πολλές φορές και τις ξέρεις από παλιά είναι ότι τις νιώθεις οικείες από τις μυρωδιές. Με το που προσγειώνομαι στο αεροδρόμιο, αναγνωρίζω τη μυρωδιά της πόλης. Κι όταν μου πεις "Λονδίνο", έχω μια συγκεκριμένη μυρωδιά μνήμης, κάτι από την τσίκνα του φαστ-φουντ. Είναι πολύ διαφορετική από τη μυρωδιά του Παρισιού».


«Βλέπεις θέατρο;» «Ελάχιστα. Βλέπω πιο πολύ σινεμά. Τα Παράσιτα μου άρεσαν πάρα πολύ, ενθουσιάστηκα. Ανέβηκα για δυο μέρες και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και είδα δύο ταινίες που μου άρεσαν, του Αλέξανδρου Βούλγαρη και μια βραζιλιάνικη από το Διεθνές Διαγωνιστικό, το Fever. Mου θύμισε έναν αγαπημένο μου σκηνοθέτη Ταϊλανδό, βρήκα πολύ ωραία πράγματα, ήταν λίγο υπνωτιστική...».

Info:

Νερό της Κολωνίας (Eau de Cologne)

Ευθύμης Φιλίππου

Θέατρο Rex - Σκηνή «Κατίνα Παξινού», Πανεπιστημίου 48

29/11/19-12/1/20

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Θέατρο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Πλούτος» του Αριστοφάνη: Η φαντασία στην εξουσία

Αρχαίο Δράμα Explained / «Πλούτος» του Αριστοφάνη: Η φαντασία στην εξουσία

Τι κρύβεται πίσω από τη φαντασίωση του ξαφνικού πλουτισμού των φτωχών Αθηναίων που παρουσιάζεται στο κείμενο του Αριστοφάνη. Η κριτικός θεάτρου Λουίζα Αρκουμανέα επιχειρεί μια θεωρητική ανάλυση του «Πλούτου».
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Το τέλος είναι εδώ (και ο Αισχύλος το είχε προβλέψει)

Θέατρο / Το τέλος είναι εδώ (και ο Αισχύλος το είχε προβλέψει)

Η «Ορέστεια» του Τερζόπουλου που έκανε πρεμιέρα στην Επίδαυρο από το Εθνικό Θέατρο δεν συνομιλεί μονάχα με το υπαρξιακό έρεβος του τραγικού, σμιλεύοντας τα πετρώματα του ασυνειδήτου σε εκθαμβωτικές εικόνες. Αφηγείται ταυτόχρονα την ιστορία του θεάτρου.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Ικέτιδες στην Επίδαυρο: Δίνοντας φωνή στις σιωπηλές γυναίκες μιας ολόκληρης εποχής

Θέατρο / Ικέτιδες στην Επίδαυρο: Δίνοντας φωνή στις σιωπηλές γυναίκες μιας ολόκληρης εποχής

Η Μαριάννα Κάλμπαρη επανασυστήνει στο κοινό τον εν πολλοίς άγνωστο μύθο των Δαναΐδων αλλά και το συναρπαστικό κείμενο του Αισχύλου, ενώνοντας λυτρωτικά τις φωνές των αρχαίων ηρωίδων με εκείνες των σημερινών.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης δεν μπορεί να ησυχάσει

Θέατρο / Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Ζητούσα τη συμπάθεια, την αποδοχή, έτσι γεννήθηκε η κωμωδία μέσα μου»

Ο αγαπητός ηθοποιός μιλά για το ταξίδι του στο θέατρο, για τη μοίρα του κωμικού και για τη σημασία της καθημερινής μελέτης, καθώς ετοιμάζεται να κυνηγήσει ανεμόμυλους υποδυόμενος τον Δον Κιχώτη σε καλοκαιρινή περιοδεία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Παραμονές της πανσελήνου του «Κόκκινου Ελαφιού» ο Γιόζεφ Νατζ παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας το “Full Moon”

Χορός / Ο Γιόζεφ Νατζ χορογραφεί τις φάσεις του φεγγαριού στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Παραμονές της πανσελήνου του «Κόκκινου Ελαφιού», ο φημισμένος ουγγρικής καταγωγής χορογράφος και εικαστικός επιστρέφει στην Καλαμάτα με το «Full Moon», μια δυνατή παράσταση αφιερωμένη στην αφροαμερικανική τζαζ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ποια είναι τελικά αυτή η Εκάβη που δεν είναι Εκάβη;

Στις Πρόβες της Επιδαύρου / Ποια είναι τελικά αυτή η Εκάβη που δεν είναι Εκάβη;

«Hecuba, not Hecuba» ονομάζεται το νέο μεγάλο «στοίχημα» του Τιάγκο Ροντρίγκες, η παράσταση που παρουσιάζει ο Πορτογάλος σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν με την Comédie-Française στην πρώτη του Επίδαυρο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κατερίνα Ευαγγελάτου και Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

Πολιτισμός / Τελικά, έχει η τέχνη τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο;

Στην ανοιχτή συζήτηση με γενικό άξονα «Τέχνη και κοινωνία», που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, εκπρόσωποι του καλλιτεχνικού χώρου αναζήτησαν το νόημα της ενασχόλησής τους με τις τέχνες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι Βάκχες και ο διπλός καθρέφτης της ανθρώπινης φύσης

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Οι Βάκχες και ο διπλός καθρέφτης της ανθρώπινης φύσης

Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου θέλει να μετουσιώσει την ευριπίδεια τραγωδία του μυστικισμού, της έκστασης αλλά και της βαρβαρότητας σε μια καλλιτεχνική εμπειρία με ενορχηστρωτή τον ίδιο τον Διόνυσο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Συναντώντας τις ηθοποιούς της παράστασης «Θεόφιλος sold»

Θέατρο / «Βρίσκουμε την ποίηση και την αθανασία μέσα στη θνητότητα»

Οι νεαρές ηθοποιοί Αιμιλιανή Σταυριανίδου και Αριάδνη Κωσταντακοπούλου δεν ήξεραν σχεδόν τίποτα για τον λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο, όταν τους πρότεινε η Όλια Λαζαρίδου να συμμετέχουν στην παράσταση «Θεόφιλος sold».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ντίνα Κώνστα: «Έκανα αυτό που ήθελα, δεν έπληξα στη ζωή μου με γάμους και παιδιά»

Σαν Σήμερα Πέθανε / Ντίνα Κώνστα (1938-2022): «Έκανα αυτό που ήθελα, δεν έπληξα στη ζωή μου με γάμους και παιδιά»

Η Ελληνίδα ηθοποιός που πέρασε από όλες τις μεγάλες θεατρικές σκηνές της Αθήνας και αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό για τους τηλεοπτικούς της ρόλους ως «Γιολάντα» στο «Δις Εξαμαρτείν» και Ντένη Μαρκορά στους «Δύο ξένους» αφηγήθηκε την πολυκύμαντη ζωή της στο LiFO.gr.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η παράνοια του Πλούτου και το αέναο κυνήγι του χρήματος

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Η παράνοια του Πλούτου και το αέναο κυνήγι του χρήματος

Ο Γιάννης Κακλέας επιστρέφει στην ανελέητη σάτιρα του Αριστοφάνη με μια ελεύθερη μεταφορά του «Πλούτου» που θα ανεβάσει στην Επίδαυρο, φιλοδοξώντας να πει πολλές σκληρές αλήθειες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θεόδωρος Τερζόπουλος: «Χάθηκα, παλεύοντας με τα κύματα του αισχύλειου ωκεανού»

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Θεόδωρος Τερζόπουλος: «Χάθηκα, παλεύοντας με τα κύματα του αισχύλειου ωκεανού»

Έπειτα από έξι μήνες προβών, η πολυαναμενόμενη Ορέστεια, η παράσταση που ετοίμασε ο σπουδαίος διεθνής σκηνοθέτης πάνω στην τριλογία του Αισχύλου, στην πρώτη του συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο, είναι έτοιμη για την Επίδαυρο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
48’ με τη Βαρβάρα Λαζαρίδου

Θέατρο / H Βαρβάρα Λαζαρίδου φυλάει την Επίδαυρο 22 καλοκαίρια

Η υπεύθυνη του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου θα περάσει και φέτος το καλοκαίρι της στην Αργολίδα, επιβλέποντας τη λειτουργία και την προστασία του χώρου. Έχει πάντα στην τσέπη της μια καρτέλα παυσίπονα για τους ηθοποιούς που υποφέρουν από πονοκεφάλους.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Φιλαρέτη Κομνηνού

Θέατρο / Φιλαρέτη Κομνηνού: «Με πληγώνει το ότι δεν διεκδικούμε πλέον το αυτονόητο»

Mαθαίνει από τους νεότερους, είναι στο θέατρο για να αντιμετωπίσει τον έμφυτο φόβο που έχει για την πλήξη, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα πάρει το ρίσκο μιας αποτυχημένης ερμηνείας. Φέτος, στη Μικρή Επίδαυρο, απομυθοποιεί το απόλυτο σύμβολο θρήνου και απόγνωσης, την Εκάβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
M. HULOT