Ένας αναστεναγμός ακούγεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Το "Αχ!" της bijoux de kant ξεκινά τη μίνι περιοδεία του με ανανεωμένη διανομή.

ΘΕΑΤΡΟ / ΘΕΜΑΤΑ 17.4.2015 | 13:35

17.4.2015 | 13:35

Μετά την επιτυχία των παραστάσεων στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, η bijoux de kant παρουσιάζει ξανά, σε μια νέα ανοιξιάτικη εκδοχή, το τρυφερό και σκοτεινό «Αχ!» της Γλυκερίας Μπασδέκη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Η άρτι βραβευθείσα Λένα Δροσάκη με την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη για το 2015 και η Κατερίνα Μισιχρόνη επιστρέφουν στους ρόλους που υποδύθηκαν τον χειμώνα και στη νέα διανομή προστίθενται ο Δημήτρης Μοθωναίος και η Μαίρη Συνατσάκη. Η παράσταση θα πραγματοποιήσει μάλιστα και μίνι περιοδεία σε Πάτρα και Θεσσαλονίκη για να καταλήξει ξανά στην Αθήνα, στην Ακαδημία Πλάτωνος.

Σε νέα διανομή με νέα και παλιά σώματα ξαναφιλάμε τον ρομαντισμό του προηγούμενου αιώνα στο στόμα.

Η bijoux de kant ξαναδιαβάζει την "Κερένια Kούκλα", το αθηναϊκό μυθιστόρημα που έγραψε στα 1911 ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος. Ο τρελός έρωτας του Νίκου, της Λιόλιας και της Βεργινίας, τα σώματα που αγαπήθηκαν, τα μαραμένα αίματα και οι παντοτινοί όρκοι συναντιούνται ξανά στο σκληρό φως του νέου αιώνα. Ένα ακατάπαυστο αχ! για την ομορφιά που χάθηκε και ξαναβρέθηκε, για το πολύ της ζωής και το ελάχιστο του θανάτου. Ζητήσαμε από τον σκηνοθέτη της παράστασης, Γιάννη Σκουρλέτη, τη Γλυκερία Μπασδέκη που υπογράφει το κείμενο και τη Λένα Δροσάκη να μας γράψουν ένα σύντομο σχόλιο για την παράσταση που απασχόλησε ιδιαίτερα το αθηναϊκό κοινό αλλά και τους ίδιους, τη σεζόν που μας πέρασε:

"Mε ενδιέφερε ο Χρηστομάνος. Ήθελα να τον ξαναφέρω στο τώρα λαμπερό, ένδοξο, πεντάμορφο. Μ' ενδιέφερε η ματιά της bijoux, αυτή η υγρή και γεμάτη χώματα αίσθηση του πένθους. Μ' ενδιέφεραν τα σώματα μέσα σ' έναν λόγο κεντημένο σαν προίκα που κιτρίνισε περιμένοντας την μεγάλη μέρα. Το αχ! είναι ένας μεγάλος αναστεναγμός που μας παίρνει και μας φυσάει κι ούτε που ξέρουμε από που μας ήρθε".

Γλυκερία Μπασδέκη

"Ηθελα να σκηνοθετήσω την απελπισία και τη χαραμάδα της. Η Κερένια κούκλα του Χρηστομάνου έγινε το θεοσκότεινο αχ! της Μπασδέκη. Σώματα, πνεύματα σε πανικό, χαμένοι Θεοί, χαμένοι όρκοι και η πορτούλα μιας μακρινής υπόσχεσης απαγγελίας. Σε νέα διανομή με νέα και παλιά σώματα ξαναφιλάμε τον ρομαντισμό του προηγούμενου αιώνα στο στόμα".

Γιάννης Σκουρλέτης

"Αχ! Ενα βλέμμα, να με κοιτάξει και να δει εμένα... Αχ... Ένα άγγιγμα στα χείλη απ' τα δικα σου χείλη... Να μείνεις για λίγο εκεί να πάρω τη μυρωδιά σου. Να μυρίζω τα λουλούδια και να είσαι εκεί. Αχ... Ο ήλιος πάνω στο χαμογελο σου με ζέστανε. Ααχ..!".

Λένα Δροσάκη