Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90

Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
2

Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Closer τού Πάτρικ Μάρμπερ, Λυδία Φωτοπούλου, Ακύλας Καραζήσης, σκηνοθεσία Θωμάς Μοσχόπουλος, θέατρο Αμόρε.

Είναι μόνο μερικές εικόνες, σκόρπιες, από τα θέατρα που δεν υπάρχουν πιά και ανθρώπους που δεν υπάρχουν πιά. Είναι ένα κομμάτι μικρό από τη δεκαετία του 90 και το σαρωτικό της θεατρικό ρεύμα. Είναι το θέατρο που καθόρισε το θέατρο μέχρι σήμερα. Είναι απλώς αναμνήσεις και παραστάσεις αλησμόνητες. Λείπουν πολλά και είναι κλειστές και οι πηγές αλλά υπόσχομαι να το συμπληρώσω. Αυτό για το οποίο δε μπόρεσα να βρω τίποτα στα συρτάρια μου είναι ένα θέατρο που επίσης δε λησμονώ. Ο Τεχνοχώρος του Γιάννη Κακλέα. Και τις παραστάσεις του Μαρμαρινού στο Ιλίσια στούντιο, της τότε εταιρείας Διπλούς Ερως. Αυτές θυμάμαι κάθε χρόνο την Παγκόσμια Ημέρα του Θεάτρου.

 

Το θέατρο Εμπρός

Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Δημήτρης Τάρλοου - Δημήτρης Καταλειφός στο «Εγώ, ο Φόιερμπαχ»
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Καταλειφός - Κέντρος στην παράσταση «Σωσμένος», την πρώτη που ανέβασε ο Τάσος Μπαντής
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Λεμπεσόπουλος - Μοσχίδης - Καταλειφός στην «Αγριόπαπια»

To Απλό Θέατρο

Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Η σκιά του Μάρτ, Στιγκ Ντάγκερμαν 1990, η πρώτη παράσταση του θεατρικού οργανισμού Φάσμα. Μιχαήλ Μαρμαρινός, Ηρώ Κυριακάκη, Άννα Κουρή, Κλέων Γρηγοριάδης. Σκηνοθεσία Αντώνης Αντύπας
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Η διήγηση της υπηρέτριας Τσερλίνε του Χέρμαν Μπροχ, Τάκης Ασημακόπουλος, Αλέκα Παΐζη σκηνοθεσία Αντώνης Αντύπας
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Ένας Σύζυγος του Ίταλο Σβέβο. Σκηνοθεσία: Αντώνης Αντύπας. Αρης Λεμπεσόπουλος
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Μόλλυ Σουήνυ του Μπράϊαν Φρίελ. Στέλιος Καλογερόπουλος, Μάνια Παπαδημητρίου, Νίκος Αρβανίτης. Σκηνοθεσία Αντώνης Αντύπας

Θέατρο της οδού Κυκλάδων

 

Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Ο Λευτέρης Βογιατζής και ο Δημήτρης Καταλειφός στη «Σπασμένη στάμνα» του Κλάιστ
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
«Σε φιλώ στη μούρη», Λευτέρης Βογιατζής, Άννα Κοκκίνου
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
“Ρίττερ, Ντένε, Φος” του Τόμας Μπέρνχαρντ, Όλια Λαζαρίδου, Λυδία Κονιόρδου, Λευτέρης Βογιατζής
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Μισάνθρωπος του Μολιέρου, Γιάννης Νταλιάνης, Λευτέρης Βογιατζής

 

Το Θέατρο Αμόρε

 

Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Τρεις αδερφές του Τσέχωφ Ελεονώρα Σταθοπούλου, Λυδία Φωτοπούλου, Μαρία Κατσιαδάκη σκηνοθεσία Γιάννης Χουβαρδάς
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Εντα Γκάμπλερ σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, Άρης Λεμπεσόπουλος, Μαρία Κατσιαδάκη
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Σαλώμη του Όσκαρ Ουάιλντ, σκηνοθεσία Δημήτρης Μαυρίκιος, Λυδία Φωτοπούλου, Λάζαρος Γεωργακόπουλος
Αναμνήσεις ελληνικού θεάτρου με δύναμη από το '90 Facebook Twitter
Το στρίψιμο της βίδας σκηνοθεσία Θωμάς Μοσχόπουλος, Αννα Μάσχα, Αργύρης Ξάφης

 

 

Oμάδα Θέαμα - Γιάννης Κακλέας

 


 Αγγέλα του Γιώργου Σεβαστίκογλου

 

2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

73 λεπτά με τη Βίκυ Βολιώτη

Θέατρο / «Βίκυ, πώς το έκανες αυτό;»

Η Βίκυ Βολιώτη είναι η μοναδική γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός όπου, χωρίς προηγούμενη εμπειρία με το χορό, κατόρθωσε να περάσει τις αυστηρές οντισιόν για την παράσταση «Kontakthof». Πώς τα κατάφερε; Και τι σημαίνει να είσαι μέλος ενός θιάσου που ζει στον κόσμο της Πίνα Μπάους;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Το ξενοδοχείο “Η νύχτα που πέφτει”»: Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Θέατρο / Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Το «Ξενοδοχείο "Η νύχτα που πέφτει"», μια μοντέρνα και σουρεαλιστική προσέγγιση του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που έγραψε και ανέβασε στο Παρίσι το 1959 ο Έλληνας ποιητής, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Θέατρο / Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ανεβάζει μια παράσταση για τον πατέρα, όσα γνωρίζουμε για την ανατροφή, την πατριαρχία, το διαφορετικό μεγάλωμα αγοριών και κοριτσιών και πώς επηρεάζονται οι ζωές και οι κοινωνίες από αυτήν τη συνθήκη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Οι Αθηναίοι / Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου: «H νέα μου ζωή άρχισε στο ΚΑΤ»

Ήρθε από την Τασκένδη, ήθελε να γίνει νευροεπιστήμονας αλλά τελικά την κέρδισε η ηθοποιία. Ένα ατύχημα έκοψε τη ζωή της στα δύο. Ξεκίνησε πάλι, δεν είδε ποτέ την αναπηρία της μοιρολατρικά και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της Ελλάδας. Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Άρης Μπαλής

Θέατρο / Άρης Μπαλής: «Το ζήτημα είναι πώς βλέπεις το προνόμιό σου και πώς το μαζεύεις»

Ο ηθοποιός μιλάει για την πρόκληση που συνιστά το να υποδύεται έναν διάσημο συνθέτη μέσα στο περιβάλλον της δεκαετίας του ’50, στο πλαίσιο της σχέσης του με μια καταξιωμένη συνθέτρια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Θέατρο / «Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Μια σειρά από συμβάντα που μοιάζουν καθημερινά και την ίδια στιγμή τόσο εξωπραγματικά συγκροτούν το αριστουργηματικό έργο του Τσέχοφ που κάνει πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 23 Ιανουαρίου.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT

σχόλια

2 σχόλια
Εντάξει ... Από όλες αυτές τις παραστάσεις - ειναι κρίμα που δεν αναφέρεται η εξαιρετική του Εμπρός "Ο μικρός Έγιολφ" του Ίψεν - πριν από την Αγριόπαπια και σαφώς πολύ καλύτερη.Η Σαλώμη ήταν η καλύτερη, τότε που ο Μαυρίκιος σκηνοθετούσε με έμπνευση και αληθινή μαεστρίαΌσο για τις καρικατούρες - παραστάσεις του πολύ υπερεκτιμημένου Λ. Βογιατζή, ουδέν σχόλιον
Πω πω, απίστευτες μνήμες. Θυμάμαι πόσο υπέροχο ήταν το «Εγώ, ο Φόιερμπαχ». Επίσης "Το στρίψιμο της βίδας" του Μοσχόπουλου είναι ίσως η καλύτερη θεατρική διασκευή λογοτεχνικού κειμένου που έχω δει ποτέ και η Μάσχα κι ο Ξάφης ήταν απλά εξαιρετικοί!