Οι γέφυρες από μπλεγμένα κλαδιά στα τροπικά δάση της Ινδίας
Γέφυρες φτιαγμένες από ρίζες δέντρων στέκονται πάνω από βαθιά ποτάμια και φαράγγια, σηκώνουν εντυπωσιακά φορτία και διδάσκουν τον σεβασμό στην απόλυτη δύναμη της φύσης
Κατά τη διάρκεια των μουσώνων στη βορειοανατολική Ινδία, το νερό της βροχής ρέει άφθονο στις κοιλάδες και τα βαθιά φαράγγια της Μεγκαλάγια, γνωστής και ως «η κατοικία των σύννεφων».
Το ορεινό οροπέδιο μεταξύ του Ασάμ και του Μπαγκλαντές είναι ένα από τα πιο υγρά μέρη στη Γη και οι φυλές των Khasi που κατοικούν στη περιοχή έχουν αναπτύξει μια στενή σχέση με το δάσος.
Πολύ πριν από τη διαθεσιμότητα των σύγχρονων δομικών υλικών, οι Khasi επινόησαν έναν έξυπνο τρόπο να διασχίσει τις πλωτές οδούς που σχηματίζει το άφθονο νερό και να συνδέσει απομονωμένα χωριά, δημιουργώντας γέφυρες από ζωντανές ρίζες, που στην ντοπιολαλιά τους είναι γνωστές ως jing kieng jri.
Σε αντίθεση με τα σύγχρονα οικοδομικά υλικά όπως το τσιμέντο και ο χάλυβας, αυτές οι δομές συνήθως γίνονται πιο ανθεκτικές με την πάροδο του χρόνου και μπορούν να επιβιώσουν αιώνες στις αντίξοες καιρικές συνθήκες με τις συχνές πλημμύρες και καταιγίδες που επικρατούν στην περιοχή.
Δέντρα φυτεύονται στις όχθες για να δημιουργήσουν ένα ανθεκτικό θεμέλιο και μέσα σε 15 έως 30 χρόνια οι Khasi ενώνουν τις ρίζες των Ficus elastica σε ένα προσωρινό ικρίωμα από μπαμπού για να καλύψουν το κενό. Με την πάροδο του χρόνου το χώμα συμπυκνώνεται και οι ρίζες μεγαλώνουν και δυναμώνουν.
Οι ώριμες πλέον, ζωντανές γέφυρες στέκονται από 4 έως 75 μέτρα πάνω από βαθιά ποτάμια και φαράγγια και μπορούν να σηκώσουν εντυπωσιακά φορτία - πάνω από 35 άτομα τη φορά.
Σε αντίθεση με τα σύγχρονα οικοδομικά υλικά όπως το τσιμέντο και ο χάλυβας, αυτές οι δομές συνήθως γίνονται πιο ανθεκτικές με την πάροδο του χρόνου και μπορούν να επιβιώσουν αιώνες στις αντίξοες καιρικές συνθήκες με τις συχνές πλημμύρες και καταιγίδες που επικρατούν στην περιοχή.
Και είναι πραγματικά ένας χαμηλού κόστους και βιώσιμος τρόπος σύνδεσης των απομακρυσμένων ορεινών χωριών που είναι διάσπαρτα στις απότομες βουνοπλαγιές της Μεγκαλάγια.
Ο φωτογράφος του National Geographic Giulio Di Sturco επισκέφθηκε την περιοχή και τράβηξε μερικές εντυπωσιακές εικόνες από τη φυσική ομορφιά της και την καθημερινότητα των Khasi.
FacebookTwitter Μια ομάδα παιδιών διασχίζει μια γέφυρα που έχει δημιουργηθεί από τις ρίζες των δέντρων στους East Khasi Hills στην πολιτεία της Μεγκαλάγια. Οι γέφυρες είναι απαραίτητες για την αγροτική σύνδεση σε ένα κατακόρυφο τοπίο όπως αυτό. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Μια διπλή γέφυρα από ζωντανές ρίζες δέντρων στο Cheerapunji είναι ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα στη Μεγκαλάγια. Ο αυξανόμενος τουρισμός στην περιοχή υποστηρίζει σημαντικά την τοπική οικονομία. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Πέτρινα σκαλοπάτια ενώνουν τη διπλή γέφυρα στο Cheerapunji. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Ένα πέπλο ομίχλης απλώνεται σε μια γέφυρα από ζωντανές ρίζες στους East Khasi Hills. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Η Μελαγκάγια είναι σκεπασμένη από το πυκνό τροπικό δάσος και ιερά άλση που που προστατεύονται από τους ανθρώπους της φυλής Khasi. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Κάθε χωρικός του Mawlynnong -που θεωρείται το πιο καθαρό χωρίο της Ινδίας- είναι υπεύθυνος για την προστασία του περιβάλλοντος. Οι δημόσιοι διάδρομοι και οι χώροι καθαρίζονται και φροντίζονται καθημερινά. Τα απόβλητα συλλέγονται σε μπαμπού δοχεία που βρίσκονται σε όλο το χωριό (το Mawlynnong δεν έχει κεντρικό σύστημα αποχέτευσης) τα οποία στη συνέχεια ανακυκλώνονται σε λίπασμα και χρησιμοποιούνται για τη γεωργία, την κύρια απασχόλησή τους. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Ένας άντρας απολαμβάνει τη θέα από το παράθυρό του. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Από αυτό το παρατηρητήριο που είναι φτιαγμένο από μπαμπού οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν τη θέα προς τα σύνορα με το Μπαγκλαντές, εφόσον βέβαια το επιτρέψει ο καιρός. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Οι καταρράκτες του Nohsngithiang είναι από τους μεγαλύτερους στην Ινδία. Την εποχή των μουσώνων τα ρέματα κατακλύζονται με νερό και η δυνατή ροή σχηματίζει ένα μόνιμο ουράνιο τόξο. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Τουρίστες απ' όλη την Ινδία επισκέπτονται τη Μεγκαλάγια για να δουν από κοντά τις ζωντανές γέφυρες. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Μια γυναίκα χρησιμοποιεί την παραδοσιακή ομπρέλα Khasi για να προστατευτεί από τη δυνατή βροχή. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Τα σπίτια στο χωριό Mawlynnong είναι φτιαγμένα από φυσικά υλικά. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Μια γυναίκα ετοιμάζει το δείπνο. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Δείπνο σε παραδοσιακό εστιατόριο του χωριού Mawlynnong. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Μια νοικοκυρά απλώνει τα πολύχρωμα ρούχα της στο χωριό Mawlynnong. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Ένας άντρας χτυπάει την καμπάνα της εκκλησία του χωριού Mawlynnong. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Ένα νεαρό κορίτσι πηγαίνει στην εκκλησία στο Mawlynnong. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Οι χωρικοί του Mawlynnong συγκεντρώνονται στην εκκλησία τις Κυριακές για να μελετήσουν τη Βίβλο. Φωτο: Giulio Di Sturco FacebookTwitter Φωτο: Giulio Di Sturco
