«Το Common Place συνέπεσε με τη δική μου αναζήτηση να κατανοήσω τη Νέα Υόρκη», λέει ο Scott Rossi για το ταξίδι που οδήγησε στην έκδοση της πρώτης του μονογραφίας, μιας φωτογραφικής καταγραφής του Central Park και των ανθρώπων που συχνάζουν σε αυτό. Γεννημένος στο Βανκούβερ, ο Rossi μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 2020 για να κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο International Center of Photography. Παρόλο που η μετακόμιση επρόκειτο να αποτελέσει την αρχή ενός νέου κεφαλαίου στη ζωή του, η απότομη αλλαγή σκηνικού άφησε αρχικά τον Rossi "χαμένο και χωρίς έμπνευση". Μόνο όταν άρχισε να περιπλανιέται στο λεγόμενο πράσινο πνεύμονα της πόλης κατάφερε τελικά να αγκαλιάσει τη Νέα Υόρκη και όσα είχε να του προσφέρει.
Το Common Place βασίζεται στην προσωπική ιστορία του φωτογράφου για να καταδείξει πώς «μέσα στο Central Park, οι Νεοϋορκέζοι μπορούν να βρουν αυτό που χρειάζονται» - είτε πρόκειται για καταφύγιο από την αστική ζούγκλα είτε για πηγή δημιουργικής έμπνευσης.
Ένα αρχείο των τόπων και των προσώπων που έπιασε το βλέμμα του φωτογράφου κατά τις συχνές βόλτες του στο Central Park, το Common Place είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό για το τι σήμαινε το πάρκο για τους επισκέπτες του στο απόγειο του Covid-19.
«Το έργο διερευνά τα αποτελέσματα των προθέσεων που είχε ο κύριος αρχιτέκτονας του πάρκου, ο Frederick Law Olmsted, ο οποίος πίστευε ότι, αναδημιουργώντας την ηρεμία της φύσης, τα πάρκα θα ηρεμούσαν και θα αποκαθιστούσαν το ανθρώπινο πνεύμα», λέει ο Rossi. Ένα αρχείο των τόπων και των προσώπων που έπιασε το βλέμμα του φωτογράφου κατά τις συχνές βόλτες του στο Central Park, το Common Place είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό για το τι σήμαινε το πάρκο για τους επισκέπτες του στο απόγειο του Covid-19. «Είναι αδιανόητο να μην υπάρχει Central Park στη Νέα Υόρκη», λέει ο Rossi, αναλογιζόμενος πώς, ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, «οι υπαίθριοι δημόσιοι χώροι ήταν το κλειδί για τη σωματική και ψυχική υγεία όλων όσοι ζουν σε μια μεγάλη μητρόπολη».
Στο εξώφυλλο του βιβλίου απεικονίζεται ένας κορμός δέντρου με δεκάδες ονόματα χαραγμένα στην επιφάνειά του. Κάτι σαν φόρος τιμής στους επισκέπτες του Σέντραλ Παρκ, αυτά τα μόλις και μετά βίας αποκρυπτογραφημένα ορνιθοσκαλίσματα μας θυμίζουν τις γενιές ανθρώπων που έχουν απολαύσει το πάρκο από τότε που άνοιξε το 1876. Ένας άνδρας απεικονίζεται να προσεύχεται γονατιστός σε ένα χαλί από φρέσκο χιόνι, ένα ζευγάρι αγκαλιάζεται, τυλιγμένο ο ένας στην αγκαλιά του άλλου, μια μητέρα ελέγχει τα γαλάζια φορέματα των παιδιών της πριν από ένα πάρτι και ένας νεαρός πατέρας κρατά την κοιμισμένη κόρη του κοντά στο στήθος του.
«Το Σέντραλ Παρκ μοιάζει πλέον με το σπίτι μου», λέει ο Ρόσι, εξηγώντας πώς, κατά καιρούς, ο χώρος αυτός του έχει επιτρέψει να ξεφύγει από το μικρό του διαμέρισμα στο Hell's Kitchen και να επαναφορτιστεί. «Για δύο χρόνια, επισκεπτόμουν το πάρκο σχεδόν κάθε μέρα», λέει ο Rossi. «Έχω περάσει σχεδόν από κάθε μονοπάτι του Central Park και πολλές από τις στιγμές που μπόρεσα να φωτογραφίσω ήταν απλώς επειδή ήμουν εκεί. Αυτό το βιβλίο είναι το αποτέλεσμα της αφοσίωσής μου στη δουλειά, του να είμαι ανοιχτός στην τύχη και του να βρίσκομαι στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή».
Το Common Place του Scott Rossi συν-εκδίδεται από τις Pomegranate Press και Guest Editions και μπορείτε να το βρείτε εδώ.
