Τo Sound Injections είναι ένα ελληνικό μουσικό μπλογκ που ανεβάζει την πιο φρέσκια μουσική που μπορείς να πετύχεις στο διαδίκτυο. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι κάτι σαν Gorilla vs Bear με πιο μεγάλη ποικιλία από ήχους. Κι είναι από τα λίγα μουσικά μπλόγκ που έχουν απομείνει γενικά. Ξεκίνησε από τον Φίλιππο το 2009 και αν και από εκείνη την εποχή πολλά έχουν αλλάξει στον τρόπο που ακούμε μουσική. Πριν από αυτό είχαν μαζί με ένα φίλο του το ‘Not Your Average Music Blog’ που μπορούσες να κατεβάζεις ολόκληρα άλμπουμ, πολύ πριν κυκλοφορήσουν στην αγορά. Μοιάζει σαν να έχουν περάσει δεκαετίες από τότε.
«Το είχα φτιάξει με ένα φίλο μου που έμενε στην Αγγλία και μοιραζόμασταν μουσική. Σκεφτήκαμε να κάνουμε ένα site-μπλογκ και να προτείνουμε δίσκους για κατέβασμα που μας άρεσαν. Σε μια νύχτα έγινε, πίναμε καφέ στο σπίτι και το κάναμε επί τόπου. Βρήκαμε το όνομα και τα πάντα Τότε γινόταν χαμός στο ίντερνετ από blogs, sites, torrents που μπορούσες να κατεβάσεις δωρεάν μουσική. Ξένα ή ελληνικά. Ένα σωρό. Τώρα δεν υπάρχει κανένα από αυτά. Τα μουσικά blogs που έδιναν μουσική για κατέβασμα τα έκλεισαν όλα. Έχουν αλλάξει πολλά», λέει.
Ποστάρεις έναν νέο καλλιτέχνη πρώτος και μετά αυτός γίνεται πασίγνωστος. Το έχω ζήσει. Είχα ποστάρει το 2010 το "Take me to Church" του Hozier σαν free download στο bandcamp. Και ξαφνικά έγινε γνωστός πέρσι. Αυτά είναι από τα καλά που έχεις μια μεγάλη χαρά όταν συμβαίνει.
«Το δικό μας το έκλεισαν επειδή μοιραστήκαμε ένα άλμπουμ του Vitalic. Ήταν το πρώτο μουσικό μπλογκ που είχαν κλείσει στην Ελλάδα. Μας το έκλεισαν χωρίς καμία ειδοποίηση. Ευτυχώς δεν είχαμε νομικές κυρώσεις. Τα κυνήγησαν πολύ τα μπλογκ το 2009. Αν ανέβασες κάτι στο rapidshare, μέσα σε μια ώρα στο είχαν κατεβάσει. Δηλαδή δεν το έβλεπαν από το blog σου, αλλά από τον λογαριασμό σου στο rapidshare. Μετά μπήκαν περιορισμοί. Ανέβαζες ένα άλμπουμ και σου ζητούσαν να το κατεβάσεις. Για να παραμείνει έπρεπε να το κωδικοποιήσεις και τρέχα γύρευε. Οπότε, για να είσαι πιο ήσυχος, άρχισες να ανεβάζεις τραγούδια. Πλέον όλα τα blogs που μπαίνω και κοιτάζω προτείνουν κομμάτια. Έτσι έφτιαξα το ‘Sound Injections’, ένα tumblr που βάζαμε μόνο κομμάτια επειδή φοβόμαστε να μην μας το κλείσουν πάλι».
Μαζί με το νέο site που έπρεπε να χτίσουν από την αρχή, έπρεπε να αποκτήσουν ένα νέο κοινό χωρίς την βοήθεια του Facebook. Σήμερα o Φίλιππος τρέχει το "Sound Injections" μόνος του, προτείνει νέα μουσική και πράγματα που του αρέσουν. Κάνει αυστηρή επιλογή και έχει αποκτήσει το δικό του χαρακτήρα όλα αυτά τα χρόνια.
«Τα τραγούδια πλέον τα βρίσκεις είτε από δίσκους που κατεβάζεις ολόκληρους ή από το soundcloud και το bandcamp. Μου στέλνουν και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες mail με τα νέα τους κομμάτια. Παίρνω περίπου 20 e-mail την ημέρα από μουσικούς που μου στέλνουν την δουλειά τους. Έχω φτάσει και τα 60. Όταν έκλεισε το not your average music blog είχε αρχίσει να τα πηγαίνει πολύ καλά. Είχαμε βρει τότε θυμάμαι το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Bon Iver σε μια εποχή που δεν τον ήξερε κανείς. Τώρα γίνεται χαμός με αυτόν. Είχαμε βρει το cdr στο indietorrents, το είχε ανεβάσει κάποιος. Τότε έμπαινε πολύς κόσμος, είχαμε περίπου 1000 μοναδικούς χρήστες την ημέρα. Τώρα έχει λιγοστέψει επειδή δεν μπορείς και να κατεβάσεις τα κομμάτια, μόνο να τα ακούσεις. Αυτό γίνεται μόνο αν το επιτρέπει ο καλλιτέχνης. Έχει αποκτήσει όμως μια ισχύ. Πάει καλά για κάτι που είναι τόσο εξειδικευμένο. Δεν θεωρώ ότι είναι κάτι γνωστό, κάποιος που θα το επισκεφτεί θα είναι για να διαβάσει για τα καινούργια κομμάτια που προτείνω και να τα ακούσει, όχι για να ακούσει κάτι που ήδη γνωρίζει. Αυτός είναι ο στόχος. Δεν με ενδιαφέρει να βάλω κάτι που θα μπεις να διαβάσεις στο pitchfork. Με αναφέρουν όμως διάφορα διεθνή site πολλές φορές και είναι ωραία αυτή η αίσθηση ότι υπάρχει κάποιος που σε διαβάζει που δεν τον ξέρεις. Γράφεις π.χ. εσύ από εδώ και σε διαβάζει κάποιος που έχει ένα μεγάλο blog στην Αμερική και σου παίρνει την μουσική».
O Φίλιππος δουλεύει σαν βοηθός φωτογράφου ενώ παράλληλα είναι resident dj στην Cantina Social. Δεν παρατάει όμως το μπλογκ του και ας του τρώει αρκετό χρόνο την ημέρα. Όπως μου λέει, καμιά φορά ασχολείται μέχρι και 5 ώρες, αν και τελευταία σκέφτεται να το ελαττώσει.
«Είναι μια αγάπη το μπλογκ, μια πόρωση. Κάθε μέρα κάνω ένα ποστ. Είναι το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό όταν ξυπνάω, "τι καλό θα ποστάρω σήμερα". Είναι ένα μικρόβιο. Ποστάρεις έναν νέο καλλιτέχνη πρώτος και μετά αυτός γίνεται πασίγνωστος. Το έχω ζήσει. Είχα ποστάρει το 2010 το "Take me to Church" του Hozier σαν free download στο bandcamp. Και ξαφνικά έγινε γνωστός πέρσι. Αυτά είναι από τα καλά που έχεις μια μεγάλη χαρά όταν συμβαίνει».
— Για την ελληνική σκηνή τι άποψη έχεις;
«Παλιά το κυνήγαγα περισσότερο να βάζω ελληνικά. Πάει πολύ καλά τελευταία. Σε σχέση με άλλα χρόνια είναι πολύ στα πάνω της. Μου αρέσουν πάρα πολύ οι A Victim of Society και γενικά η Inner Ear ό,τι βγάζει είναι καλό. Και Holy Mountain που άκουσα πρόσφατα είναι μια πολύ ωραία μπάντα. Μου αρέσουν η Σtella, ο Nteibint, η Sarah P, οι Chckn. Το καλό είναι ότι όλοι τους κοιτάνε πλέον προς το εξωτερικό».
— Τι σου έχει κάνει εντύπωση όλα αυτά τα χρόνια που ασχολείται με το μπλογκ;
«Δεν ενδιαφέρονται καν οι καλλιτέχνες να βγάλουν κάτι σε βινύλιο ή δωδεκάιντσο. Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι ότι πολλοί ξεκινούν με management χωρίς να έχουν βγάλει τίποτα ακόμη. Ούτε καν εταιρεία δεν έχουν. Έχουν μόνο μάνατζερ για να τους πει πώς θα βρουν εταιρεία. Ή τους προωθεί για να πάνε αρχικά στα μουσικά μπλογκ και σάιτ Και μετά έρχεται η συμφωνία με την εταιρεία. Δεν τους ενδιαφέρει να βγάλουν κάτι από μόνοι τους, απλά να κάνουν 20-40.000 ακροάσεις στο διαδίκτυο για να υπογράψουν. Οι δίσκοι είναι ακόμη λιγότεροι που κυκλοφορούν εκτός αν είναι από μεγάλα ονόματα. Τα μικρότερα γκρουπ θα βγάλουν κάτι σε κασέτα ή στο bandcamp ή σε 12ιντσο».
— Έχεις αποκτήσεις φιλικές σχέσεις με μουσικούς; Και τι τους τσαντίζει περισσότερο; Σου έχουν πει να κατεβάσεις τίποτα;
«Έχω καλές σχέσεις με τον Dirty Beaches, πάντοτε μου απαντάει όταν του στέλνω email. Αυτό που τους τσαντίζει περισσότερο είναι όταν κάνεις λάθος το όνομα τους. Ή μπορεί να μην τους αρέσει η κριτική, αλλά κανείς δεν μου έχει πει να κατεβάσω τίποτα».
— Ενδιαφέρεται ο Έλληνας με την μουσική σήμερα;
Όταν γύρισα το sound injections σε αγγλόφωνο, ανέβηκε η επισκεψιμότητά του. Πλέον το διαβάζουν περισσότερο στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτα πλέον…
5 ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ flp.
1.
Kadhya Bonet - Honeycomb
Η Kadhja Bonet από το Los Angeles μόλις κυκλοφόρησε το απόλυτα ψυχεδελικό orchestral pop τραγούδι έχοντας ως βάση τα πολύπλοκα ‘60ς!
2.
Her - Five Minutes
Ντουέτο από την Γαλλία που με μόλις ένα track κατάφεραν να κάνουν τον κόσμο να υμνεί το όνομά τους! Πριν λίγες ημέρες έδωσαν στον ιντερνετικό αέρα το δεύτερο τραγούδι που ακούει στο όνομα Five Minutes! Σκοτεινό, αισθησιακό και groovy!
3.
Diane Coffee - Tams Up
Ο Shaun Fleming είναι βασικό μέλος των Foxygen αλλά σαν Diane Coffee κυκλοφορεί τις solo δουλειές του. Στο Tams Up ανακατεύει με έναν μοναδικό τρόπο το doo wop με το ‘70ς glam και εντυπωσιάζει!
4.
David Holmes - Unloved
Unloved ονoμάζεται το καινούριο project του David Holmes που βουτάει βαθιά στα ψυχεδελικά όνειρα των Velvet Underground.
5.
Space Above - Hold In
Χωρίς πληροφορίες για το ποιόν του Space Above αλλά με τις υπέροχες υπνωτικές μελωδίες του Hold In που μοιάζουν βγαλμένες από την εποχή των Spacemen 3!
σχόλια