Οι θλιμμένες κραυγές ενός μοναχικού καουμπόη

Οι θλιμμένες κραυγές ενός μοναχικού καουμπόη Facebook Twitter
0

Διαβάζοντας για την περίπτωση του ξεχωριστού Arthur Milles, του καουμπόη από το Τέξας που στην δεκαετία του ’20 δημιούργησε έναν μοναδικό τρόπο να τραγουδάει παρόμοιο με τις λαρυγγικές αρμονίες των κατοίκων των στεπών της Κεντρικής Ασίας (των Μογγόλων της Tuva) ανακάλυψα τα δύο αυτά χαβανέζικα κομμάτια του επίσης μοναδικού Κώστα Μπέζου που μπορεί να μην έχουν σχέση ηχητικά, αλλά και αυτά βασίζονται σε φωνητικές αρμονίες και σε λαρυγγισμούς.

Ο Arthur Milles ηχογράφησε το 1927 στο Ντάλας για την Victor δυο τραγούδια που έγραψε μόνος του, ίσως τα μόνα που ηχογράφησε και σίγουρα τα μοναδικά που έχουν διασωθεί, το Lonely Cowboy (Part I και Part II). Μέχρι τότε κανείς άλλος καλλιτέχνης δεν είχε ηχογραφηθεί να κάνει την ίδια στιγμή yodel και throat sing (τους τραγουδιστικούς λαρυγγισμούς που ακούγονται στο κομμάτι με ταυτόχρονο τραγούδι). Και τα δύο κομμάτια -που στην ουσία είναι το ίδιο τραγούδι σε δυο μέρη- είναι στενάχωρα και θλιμμένα και οι λαρυγγισμοί τα κάνουν ακόμα πιο ζοφερά. Για τον Arthur Miller δεν υπάρχει καμία πληροφορία να διαβάσεις. Υπάρχει όμως αυτή η συνέντευξη του Pat Conte, του ανθρώπου που είναι υπεύθυνος για την σειρά των CD the Secret Museum of Mankind που μιλάει για τον Arthur Miller και δίνει κάποιες πληροφορίες.  Εδώ είναι το πρώτο μέρος του τραγουδιού. Κι εδώ το δεύτερο.

Κι αυτή είναι ολόκληρη η συνέντευξη με την ιστορία του Arthur Milles.

Το throat singing είναι μια τεχνική κατά την οποία «ο τραγουδιστής χειρίζεται τις αρμονικές αντηχήσεις που δημιουργούνται καθώς ο αέρας ταξιδεύει από τα πνευμόνια μέσα από τις φωνητικές χορδές και βγαίνει από τα χείλια για να παράγει μια μελωδία». Είναι μια τεχνική που έχουν αναπτύξει οι τραγουδιστές της Μογγολίας αλλά χρησιμοποιείται και σε άλλα μέρη του κόσμου όπως τη Σαρδηνία, τη Νότια Αφρική και τους Ινουίτ, τους Εσκιμώους της Αλάσκας, της Γροιλανδίας και του Καναδά.

Η ιστορία του Κώστα Μπέζου υπάρχει εδώ.

Τα δύο κομμάτια του «Πάμε στη Χονολουλού» και «Τα Άσπρα Πουλιά» ηχογραφήθηκαν τη δεκαετία του ’30 στην Αθήνα (το πρώτο στις αρχές, το δεύτερο το 1936) κι ακούς και yodel και ήχους ζώων και surf κιθάρες:

Μουσική
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ντίσκο εκ του ασφαλούς από τον Χάρι Στάιλς

Μουσική / Ο νέος Χάρι Στάιλς δεν είναι κακός, είναι απλώς βαρετός

«Τα περισσότερα tracks στο "Kiss all the time. Disco, occasionally" κυλούν χλιαρά, εγκλωβισμένα σε μια ευγενική, σχεδόν υπνωτιστική μετριοπάθεια. Τίποτα δεν είναι πραγματικά κακό, αλλά τίποτα δεν είναι και αρκετά καλό και αξιομνημόνευτο»
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Akylas

Οι Αθηναίοι / Akylas: «Τραγουδώ για τα άτομα που δεν χωράνε σε νόρμες»

Ο νεαρός μουσικός από τις Σέρρες πέρασε πολλές απογοητεύσεις μέχρι να καταφέρει να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να κερδίσει την αγάπη του κόσμου. Από τις κουζίνες, την πίστα του κρουαζιερόπλοιου και τη μουσική στον δρόμο μέχρι την Αυστρία και τώρα στη Eurovision, η πορεία ήταν μεγάλη και δύσκολη. Ο Akylas αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT