ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Iron Maiden - The Number Of The Beast
Γράφει ο Σάββας Μπετείνης
Ήταν άνοιξη του 1986 όταν σε μία από τις συλλογές της εποχής που κυκλοφορούσαν οι δισκογραφικές για να 
ενισχύσουν τις πωλήσεις τους (ω, ναί, τότε υπήρχε και αυτό), άκουσα μια μπάντα λίγο λιγότερο “pop” από τις υπόλοιπες που φιλοξενούσε το διπλό βινύλιο που την αποτελούσε. Η εντύπωση από τον διαφορετικό ηλεκτρικό ήχο ήταν τέτοια που με έκανε να ακούω το συγκεκριμένο κομμάτι ξανά και ξανά αδιαφορώντας φυσικά για ο,τι άλλο περιελάμβανε το εν λόγω compilation
Πέρασε ο καιρός, ήρθε το καλοκαίρι, τέλειωσε το σχολείο, έτοιμοι για σχολικές διακοπές και λίγο πριν αναχωρήσω για την πατρίδα μου, την Κρήτη όπου είχα την τύχη να περνάω όλο το καλοκαίρι, έκανα μια αμέριμνη βόλτα στην Αχαρνών σκεπτόμενος την απόλυτη ελευθερία που με περίμενε, και κοντοστάθηκα στη βιτρίνα του συνοικιακού δισκάδικου στο οποίο ενίοτε κατέθετα το χαρτζιλίκι μου.
Εκεί έπεσε το μάτι μου. Iron Maiden “The Number Of The Beast”. Χωρίς πολλές άλλες σκέψεις ψάχνω τις τσέπες μου για να δω ότι είχα επάνω μου τις 650 δραχμές που κόστιζε «αυτός ο δίσκος των Iron Maiden που έχουν στη βιτρίνα».
Επιστρέφω σπίτι, αφού έχω καταφέρει να αγοράσω και μια άγραφη κασέτα για να τον αντιγράψω –είπαμε, διακοπές φεύγαμε!!- και έμελλε με αυτό το album να περάσω όλο το καλοκαίρι. Ήταν κάτι σαν πρώτη φροντίδα το πρωί και τελευταία το βράδυ.
Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια...O δίσκος αυτός «κρύφτηκε» σε μία δισκοθήκη μαμούθ, ποτέ όμως δεν ξεχάστηκε, δεν ξεθώριασε. Ήταν η πραγματική Πρώτη Αγάπη που ακόμα και τώρα, σχεδόν 30 χρόνια μετά, θα παίξει και θα ακουστεί το ίδιο φρέσκια με τότε.
Cacophony - Speed Metal Symphony
Γράφει ο Ντένης Κωστόπουλος
Ένας δίσκος που μου προκάλεσε μεγάλο θαυμασμό και επιρροή ήταν από τους Cacophonyτο speed metal symphony. 
Είχα ακούσει ένα τραγούδι τους τυχαία σε κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό της εποχής από τον παραγωγό Αλέξανδρο Ριχάρδο και θυμάμαι ότι μου άρεσε τόσο πολύ που κατέβηκα την άλλη μέρα πρωί- πρωί σε κάποιο δισκάδικο της Αθήνας και αμέσως τον αγόρασα.
Επίσης θυμάμαι ότι τον Αλέξανδρο τον συνάντησα μετά από πάρα πολλά χρόνια σε ένα πάρτυ και τον ευχαρίστησα πάρα πολύ για αυτό το μουσικό του δώρο.
O Marty Friedman και ο Jason Becker είναι για μένα οι προσωπικοί μου super guitar heroes και τους ακούω με τον ίδιο θαυμασμό ακόμα και σήμερα
Megadeth -Peace Sells…But Who’s Buying
Γράφει ο Γιάννης Αναγνώστου
O πρώτος δίσκος που αγάπησα όσο τίποτα, μάλλον ήταν το «Peace sells but who’s buying» από Megadeth.Ήταν από το 
πρώτες φορές που άκουσα ήχο με κιθάρες, με δυνατό distortion και η ενέργεια που έβγαζε από το γρήγορο ρυθμό των κομματιών με έκανε άμεσα να πωρωθώ!Ένας φίλος μου είχε αγοράσει το δίσκο και μου πρότεινε να τον ακούσω. Ήμουν ήδη ενθουσιασμένος με τη μουσική αυτή μέσω τον Metallica και έψαχνα εναγωνίως να βρω παρόμοιες μπάντες που έβγαζαν αυτόν τον ήχο που λάτρεψα. Οπότε με το που τον άκουσα αμέσως κόλλησα.
Ο συγκεκριμένος δίσκος έχει και έναν επιπλέον λόγο που τον έχω τόσο ψηλά, και αυτός ο λόγος έχει να κάνει με την παιδική μου ηλικία. Για κάποιο λόγο θυμάμαι πράγματα από πολύ μικρός…. Πρέπει να ήταν κάπου μεταξύ 1987 και 1988, πολύ πιτσιρικάς, όταν παίζοντας μου άνοιξε η μύτη και έτρεχε ποτάμι το αίμα, οπότε αναγκάστηκα να ακινητοποιηθώ για λίγο μπροστά από την τηλεόραση, περιμένοντας να ηρεμήσω. Εκείνη τη στιγμή η κρατική τηλεόραση έπαιζε βίντεο από ένα μουσικό κομμάτι – δεν ήξερα καν τι ήταν - το οποίο με συνεπήρε και είχε μείνει βαθειά χαραγμένο στο μυαλό μου. Τις επόμενες μέρες θυμάμαι ότι κοίταζα την tv μήπως ξαναπετύχω το κομμάτι που μου είχε προκαλέσει τόσο το ενδιαφέρον, αλλά εις μάτην.
Αρκετά χρόνια αργότερα είδα το βίντεο clip του Peace Sells και σε ένα σημείο του είδα κάτι γνώριμα πλάνα και αυτόματα συνειδητοποίησα ότι ήταν αυτό που με είχε σκαλώσει τότε. Η συγκίνηση ήταν μεγάλη και αυτόματα όλος ο δίσκος έκλεψε μεγάλο κομμάτι της καρδίας μου.
Death-Human
Γράφει ο Κώστας Αλεξάκης
Είναι πολύ δύσκολο να διαλέξω κάποιο δίσκο!... Τι να πρωτοπώ; Death; Coroner; Cynic; Meshuggah; Slayer; Carcass;
Είναι πάρα πολλοί οι δίσκοι που αγάπησα καθώς μεγάλωνα και όλοι για διαφορετικούς λόγους!
Νομίζω ότι ο πρώτος δίσκος που πραγματικά μου μίλησε για το τι πραγματικά θα μου άρεσε να ακούω (αλλά και να παίζω) από εκείνη την στιγμή και έπειτα ήταν το Human των Death!
Θυμάμαι ήμουν στην ποιο thrash φάση που πέρναγα σαν πιτσιρικάς και μέσα σε όλα τα πράγματα που άκουγα για να δω τι μου κάνει ή το τι με πορώνει το περισσότερο έπεσα επάνω στο Human. Και θυμάμαι μου είχε κάνει και εντύπωση το εξώφυλλο γιατί είναι ζωγραφιές παρμένες από ιατρικά εγχειρίδια.
Νομίζω πρέπει να ήταν η πρώτη φορά που άκουσα τεχνική μουσική παιγμένη στα πλαίσια του Death Metal. Οι κομματάρες που είχε γράψει τότε ο μακαρίτης ο Chuck μαζί με την all-star ομάδα μουσικών που είχε, δημιούργησε κάτι που κατ’εμε είναι αξεπέραστο. Μετά από εκεί για εμένα κύλισε η μπάλα μέσω του «Human» έμαθα τους Cynic και από εκεί ανοίχτηκαν άλλοι μουσικοί ορίζοντες που με έκαναν να βαρεθώ εν μια νυκτί ότι άκουγα μέχρι εκείνη την στιγμή και να κάνω μια μεταστροφή στο tech/prog death όπου καλά κρατεί μέχρι και σήμερα!
________________
Οι Acid Death σχηματίστηκαν το 1989 και η πρώτη φάση τους κράτησε μέχρι το 2001. Η progressive death metal μπάντα σχηματίστηκε ξανά το 2011. Το νέο της άλμπουμ είναι το "Hall Of Mirrors" το οποίο κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες. Την σκηνοθεσία και το μοντάζ στο νέο βίντεο κλιπ των Acid Death για το ομώνυμο κομμάτι έκανε ο κιθαρίστας της μπάντας και δημιουργός των North Selas Ντένης Κωστόπουλος. Περισσότερα για τους Acid Death στο site τους και στην σελίδα τους στο Facebook
σχόλια