Σε ένα θέμα των «New York Times» πριν από κάνα δυο χρόνια με τίτλο «Paralysis in Athens», ο συντάκτης του άρθρου είχε περιγράψει με πολύ κολακευτικά λόγια τη μουσική και τους στίχους του Leon. Τότε ήταν 25 χρόνων και σαστισμένος από όλο αυτό που του συνέβαινε: να έχει φανατικό κοινό, να παίζει ζωντανά μπροστά σε 10.000 άτομα και να τον καλούν να εμφανιστεί στην τηλεόραση. Τρία χρόνια έχουν περάσει πια από την κυκλοφορία του «Futrue», του πρώτου δίσκου του, τρία χρόνια που σημαδεύτηκαν από μεγάλες αλλαγές, σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο. Ο Leon μεγάλωσε, γνώρισε επιτυχίες αλλά και απογοητεύσεις, έγινε Leon of Athens και αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στο εξωτερικό. Έζησε στο Λονδίνο, έκανε συναυλίες, βρήκε ξένο παραγωγό κι ετοίμασε ένα δεύτερο άλμπουμ που είναι πολύ φιλόδοξη δουλειά και πολύ αλλιώτικη από τον δίσκο που τον σύστησε στο κοινό. Και καλύτερη σε κάθε επίπεδο. «Έχουν αλλάξει τόσα πράγματα γύρω μου, και φυσικά έχω αλλάξει κι εγώ ο ίδιος» λέει. «Ο πρώτος δίσκος ήταν, κατά κάποιον τρόπο, το τελευταίο κεφάλαιο μιας εποχής και αυτό συνέπεσε χρονικά με το τέλος μιας εποχής και για την ελληνική κοινωνία. Ο δίσκος αυτός που έρχεται δεν είναι τόσο συγκινησιακός και νοσταλγικός, έχει διαφορετική ατμόσφαιρα. Το χαρακτηριστικό του είναι ότι συμβαίνει τώρα και έχει την αίσθηση του επείγοντος». Για το νέο του άλμπουμ «Global» –που κυκλοφορεί σε έναν μήνα– έχει δουλέψει πολύ σκληρά, πάνω από δύο χρόνια, και ταξίδεψε μέχρι την Αμερική για να τον ολοκληρώσει. «Ηχογραφήθηκε στα τέλη του 2013», λέει, «και την παραγωγή έκανε ο Tony Doogan (σ.σ. είναι ο παραγωγός των Mogwai και Belle & Sebastian). Διάλεξα αυτό τον τίτλο αυτό γιατί "global" σημαίνει παγκόσμιο, καθολικό, σφαιρικό. Μου αρέσουν αυτές οι λέξεις γιατί αγκαλιάζουν αντί να διχάζουν και δηλώνουν κάτι που είναι περά από σύνορα και ταμπέλες, όπως είναι και η μουσική. "Global" λέγεται το πρώτο κομμάτι του δίσκου, που μιλάει για έναν άνθρωπο ο οποίος ταξιδεύει μέσα στους αιώνες και μέσα σε μια καταιγίδα εικόνων παρατηρεί και βιώνει την ανθρωπότητα ταυτόχρονα στις καλύτερες και τις χειρότερες στιγμές της, από τις πιο όμορφες δημιουργίες μέχρι τις μεγαλύτερες καταστροφές Στον Tony Doogan είχα στείλει δείγμα της δουλειάς μου, του άρεσε η μουσική μου και ανέλαβε να κάνει τη παραγωγή του δίσκου μου. Μου πρότεινε να δουλέψουμε στο στούντιο του Dave Fridmann (Flaming Lips, MGMT, Tame Impala) που είναι φίλος του κι έτσι ηχογραφήσαμε εκεί το μεγαλύτερο μέρος. Ο Dave μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις ως επαγγελματίας και ως άνθρωπος. Απλός, ευγενής και αφοσιωμένος στην τέχνη του ήχου. Είχαμε την τύχη να περάσουμε αρκετό χρόνο μαζί του και να μάθουμε χρήσιμα πράγματα. Η συνεργασία με τον Tony ήταν για μένα μοναδική εμπειρία. Άλλαξε σε μερικά πράγματα τη νοοτροπία μου στη δουλειά. Άρχισα να εμπιστεύομαι το ένστικτό μου περισσότερο, να μην αναβάλλω και να κρατάω το μυαλό μου ανοιχτό στις αλλαγές. Πολλές φορές έρχεσαι τόσο κοντά στο έργο που δημιουργείς, που παύεις να το βλέπεις καθαρά και χρειάζεται κάποιος να σου υπενθυμίσει πως όλο αυτό δεν γίνεται μόνο για σένα, ότι η μουσική είναι και προσφορά».
Ο νέος δίσκος θα κυκλοφορήσει στη δική του εταιρεία, αναλαμβάνοντας ο ίδιος όλες τις ευθύνες για την προώθησή του. «Η ποπ και ροκ μουσική είναι πρωτίστως η μουσική και ο στίχος, αλλά και πολλά άλλα πράγματα, από τα βίντεο και τα artworks, μέχρι τον φωτισμό και τον ήχο. Οποιοσδήποτε παίζει μουσική και δεν έχει γίνει γνωστός εν μια νυκτί, έχει μάθει από νωρίς τι σημαίνει "do it yourself". Έτσι κι εγώ, τα χρόνια που ασχολούμαι με τη μουσική, έχω τη τύχη να έχω γνωρίσει πολλούς αξιόλογους ανθρώπους σε κάθε τομέα. Έτσι, έχω πλέον γύρω μου μια ομάδα που πλαισιώνει τη μουσική μου με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο. Μπορεί κάνοντας τη δική σου δισκογραφική οι ευθύνες να είναι πολύ μεγαλύτερες, αλλά είναι όμορφο το αίσθημα της δημιουργίας, της ομαδικότητας και της ελευθερίας. Αποφάσισα να καθυστερήσω το άλμπουμ αυτό όσο χρειαζόταν μέχρι να νιώσω πως έχω γράψει τραγούδια που έχουν κάτι να πουν. Επίσης, ήθελα να δημιουργήσω τέτοιες βάσεις γύρω από αυτό το πρότζεκτ ώστε να μην έχει χαρακτήρα εφήμερο, αλλά να εξελίσσεται και να ανθίζει μέσα στα χρόνια».
«Στο Gazarte, στις 22 του μήνα, θα παρουσιάσουμε όλα τα τραγούδια απ' τον καινούργιο δίσκο, αρκετά κομμάτια απ' το "Futrue" και μερικές διασκευές που μας αρέσουν. Το "Lifeline" είναι το πρώτο τραγούδι που κυκλοφορεί από το άλμπουμ και αναφέρεται στην ουτοπία και στον έρωτα. Μερικά άλλα κομμάτια του δίσκου είναι το "Pilot", το οποίο είναι για τη μετανάστευση, τη φιλία και τον χρόνο που περνάει πιο γρήγορα και απ' το κλικ που κάνει το φως των φλας, το "Slow Down", που μιλάει για την Αθήνα, τον φασισμό, τη βία και την αποστροφή, το "Apartment", που είναι για τη ζήλια, και το "Baby Asteroid", που περιγράφει μια χαρούμενη μεταμεσονύκτια γιορτή στην άκρη του σύμπαντος, την ώρα που όλοι και όλα συναντιούνται».
Το βίντεο για το πρώτο κομμάτι του δίσκου το γυρίζει ο Γιώργος Λάνθιμος.
σχόλια