In the junkyard again

In the junkyard again Facebook Twitter
0

Το νησάκι της Σπιναλόγκας στη νότια Κρήτη, όπου μέχρι το 1957 έστελναν σε απομόνωση τους λεπρούς, έδωσε το όνομά του στην αθηναϊκή κολεκτίβα και δισκογραφική (Spinalonga Records) που δρα τα τελευταία τρία χρόνια στην Αθήνα, με σκοπό να προωθήσει την ελληνική αγγλόφωνη εναλλακτική σκηνή. «Το όνομα επιλέχτηκε χωρίς να ξέρουμε τι είναι η Σπιναλόγκα» μου λέει Φίλιππος, ένα από τα ενεργά μέλη της ομάδας, «απλά μας άρεσε όπως ακουγόταν. Όταν συνειδητοποιήσαμε από πού προέρχεται, αυτός ο αναπόφευκτος συμβολισμός ήταν καλοδεχούμενος. Αλλά μέχρι εκεί. Η Spinalonga Records ξεκίνησε ως ιδέα το φθινόπωρο του 2004, με αρχικό σκοπό να κυκλοφορήσει μια συλλογή από πρωτοεμφανιζόμενα, τότε, σχήματα, που κινούνταν στον εναλλακτικό αγγλόφωνο χώρο. Στο πίσω μέρος του μυαλού μας είχαμε αυτό το εγχείρημα να ανοίξει και πέρα από μια συλλογή, να βοηθήσει να τεθούν οι βάσεις για τη δημιουργία μιας υγιούς ανεξάρτητης σκηνής».

Το σκεπτικό ήταν να γίνει κάτι αντίστοιχο με την κατάσταση των κολεγιακών στην Αμερική και τη συνεργασία των σχημάτων μεταξύ τους, για να υφίσταται πραγματικά ο όρος «σκηνή». «Είναι μια προσπάθεια που οργανώνεται από μέλη των γκρουπ που συμμετέχουν σε αυτή. Είναι μια κολεκτίβα, μια παρέα που προσπαθεί να προωθήσει τη δουλειά της, κάποιοι τρελοί τύποι που ονειρεύονται την αναγέννηση της εναλλακτικής σκηνής».

Ρομαντική διάθεση 25χρονων παιδιών, σε μια εποχή πολύ δύσκολη για τη δισκογραφία, που τίποτα σχεδόν δεν πουλάει στη μουσική, τουλάχιστον σε μορφή CD; «Είναι όντως μια εποχή που οι δίσκοι δεν πουλάνε, αλλά εμάς δεν απασχολεί το εμπόριο δίσκων. Το να φτιάξουμε τη Spinalonga Records δεν εμπεριέχει κάποιο ιδιαίτερο ρίσκο. Δεν ήταν απαραίτητα κάποια προαπαιτούμενα, άλλωστε. Στην ουσία, όταν ξεκινήσαμε, ούτε live σε μαγαζιά δεν μπορούσαμε να κλείσουμε. Αυτό που χρειάζεται είναι να μπορούν κάποιοι να διαθέτουν ενέργεια και χρόνο σε αυτό. Πουλάμε τις κυκλοφορίες μας 5 ευρώ, ακόμα και την τρίτη συλλογή μας που είναι διπλή. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε ανοιχτεί πολύ οικονομικά, ελαχιστοποιώντας το πιθανό ρίσκο, εξάλλου οι κυκλοφορίες μας πουλάνε και όσες εξαντλούνται παραμένουν σε ζήτηση. Το κίνητρο για να κυκλοφορούμε συλλογές είναι να ακουστεί η μουσική που υπάρχει σε αυτές, το ότι τις πουλάμε είναι καθαρά θέμα κόστους».

Τι έχετε κερδίσει μέχρι τώρα, μετά από τρεις συλλογές;
Μετά από τρία χρόνια παρουσίας πιστεύω ότι το τοπίο έχει αλλάξει. Αρχίζει και δημιουργείται ένα underground κοινό που έχει επαφή με τα δρώμενα στο χώρο, αλλά κυριότερα τα συγκροτήματα είναι πλέον πιο συνειδητοποιημένα και διαρκώς εξελίσσονται. Σε αυτό πιστεύουμε ότι έχουμε συμβάλλει. Πλέον, με τη Spinalonga συνεργάζονται τουλάχιστον 40 συγκροτήματα από όλη την Ελλάδα. Στο διαδικτυακό τόποwww.spinalonga.grυπάρχουν δωρεάν downloads, σύνδεσμοι σε βίντεο και βιογραφικά από τα γκρουπ. Το site είναι μία καλή αρχή για να έρθει όποιος ενδιαφερθεί σε επαφή με την ελληνική αγγλόφωνη σκηνή.

Με ποια κριτήρια επιλέγετε τα γκρουπ που συμμετέχουν στις συλλογές σας;
Η επιλογή είναι καθαρά βασισμένη στο προσωπικό μας γούστο. Προσπαθούμε να είμαστε ανοιχτόμυαλοι, να ακούμε τους παλμούς της σκηνής, ώστε εάν προσπεράσαμε κάτι, αλλά αξίζει, να το ξανασυναντήσουμε. Η κατάσταση στην Αθήνα βελτιώνεται συνεχώς, κυρίως επειδή βελτιώνονται τα γκρουπ, οπότε τα μαγαζιά πρέπει να τα σεβαστούν. Η κατάσταση είναι σαφώς καλύτερη απ' ό,τι παλιότερα και υπάρχει ένα μικρό κοινό που υποστηρίζει τα σχήματα. Αυτό που κάνουμε σίγουρα δεν φτάνει για να αλλάξει η ελληνική σκηνή. Ελπίζουμε η δράση μας να συνεισφέρει παραγωγικά στο να γίνονται περισσότερα πράγματα, να βγαίνουν άλμπουμ, να γίνονται πιο καλά live, να υπάρχει ένας συνδετικός ιστός στη σκηνή. Να υπάρξει δηλαδή ουσιαστικά μια σκηνή».

Στις 16 και 17 του μήνα οργανώνεται στο Rodeo το In The Junkyard 3, με 5 γκρουπ κάθε μέρα και 5 ευρώ είσοδο, όσο κοστίζει μια μπίρα. Όποιος παραβρεθεί και τις δύο μέρες θα πάρει την τρίτη διπλή δωρεάν.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Argonauts: DJ set σε πρωτότυπα μέρη με ιστορία σε όλη την Ελλάδα

Μουσική / Οι Argonauts κάνουν live sessions στα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας

Ο Nicholas Vibes έφτιαξε ένα πρότζεκτ μοναδικό στην Ευρώπη. Στόχος του είναι να αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας μέσα από την ηλεκτρονική μουσική, και να οργανώσει ένα μεγάλο event στην Ακρόπολη.
M. HULOT
Ντίσκο εκ του ασφαλούς από τον Χάρι Στάιλς

Μουσική / Ο νέος Χάρι Στάιλς δεν είναι κακός, είναι απλώς βαρετός

«Τα περισσότερα tracks στο "Kiss all the time. Disco, occasionally" κυλούν χλιαρά, εγκλωβισμένα σε μια ευγενική, σχεδόν υπνωτιστική μετριοπάθεια. Τίποτα δεν είναι πραγματικά κακό, αλλά τίποτα δεν είναι και αρκετά καλό και αξιομνημόνευτο»
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ