Με την έκθεση της Αλεξάνδρας Αθανασιάδη «Πλάθοντας το Άυλο» στο μουσείο της Άνδρου και ένα εκθεσιακό πρόγραμμα μέχρι το 2024, το Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή ανακοίνωσε τη δραστηριότητά του για την επόμενη διετία που περιλαμβάνει έκθεση για τον Φώτη Κόντογλου, για τον Νεορεαλισμό ως πρωτοποριακό κίνημα, για τον νέο-ιμπρεσιονισμός στα χρώματα της Μεσογείου, έκθεση του Νάκη Παναγιωτίδη και Έργα σε χαρτί από τη Συλλογή του Ιδρύματος Β&Ε Γουλανδρή. Το καλοκαίρι του 2023, στην Άνδρο, θα παρουσιαστεί αναδρομική έκθεση στη μνήμη του Χρόνη Μπότσογλου.
Από τις 3 Ιουλίου έως τις 2 Οκτωβρίου, στο μουσείο της Άνδρου, θα παρουσιαστεί η αναδρομική έκθεση της Αλεξάνδρας Αθανασιάδη, που καλύπτει σχεδόν πέντε δεκαετίες δημιουργίας και τις πολλαπλές πτυχές της πορείας της, από τα πρώιμα παιδικά έργα της έως σήμερα. Η έκθεση ξεκινά από το εργαστήριο της καλλιτέχνιδας, στο οποίο δημιουργεί εδώ και τριάντα χρόνια, πλάθει, σχεδιάζει, ζωγραφίζει, φωτογραφίζει, φυλώντας προσεκτικά, εδώ κι εκεί, διάσπαρτα θραύσματα από ξύλο, μέταλλο και χαρτί, που περιμένουν υπομονετικά τη μετουσίωσή τους σε έργα τέχνης.
Συνδυάζοντας έργα διαφόρων τεχνικών και εποχών, δημιουργεί μέσα στο μουσείο της Άνδρου μια εγκατάσταση γεμάτη ποίηση και μελαγχολία, που θυμίζει τους στίχους από τη «Θάλασσα του πρωιού» του Κωνσταντίνου Καβάφη. Η έκθεση αποτελεί μια ενιαία εικαστική εγκατάσταση, με τις ενότητες να διαχέονται η μία μέσα στην άλλη και ολοκληρώνεται με την ενότητα που αποτελεί τον κεντρικό άξονα της τέχνης της Αθανασιάδη: το ανθρώπινο σώμα. Γυναικείες και ανδρικές φιγούρες, από ξύλο, μέταλλο και χαρτί, εμπνευσμένες από τη μυθολογία, την ίδια, τον πατέρα της ή τον σύζυγό της, συνυπάρχουν σε αυτόν τον χώρο, εκφράζοντας όλες τις πλευρές, ακόμα και τις πιο σκοτεινές, του έργου της, ενώ αποκαλύπτεται ο πρωταρχικός ρόλος της αφαίρεσης στο έργο της στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές του 1990, με τα περισσότερα έργα της ενότητας, που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό, να αναδεικνύουν τις επιρροές που δέχτηκε η Αθανασιάδη από γλύπτες όπως οι Henry Moore και Alberto Giacometti.
Η έκθεση αποτελεί μια ενιαία εικαστική εγκατάσταση, με τις ενότητες να διαχέονται η μία μέσα στην άλλη και ολοκληρώνεται με την ενότητα που αποτελεί τον κεντρικό άξονα της τέχνης της Αθανασιάδη: το ανθρώπινο σώμα.
Το φθινόπωρο του 2022 το ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή θα παρουσιάσει την έκθεση «Ο Φώτης Κόντογλου και η επιρροή του στους νεότερους», ένα επετειακό αφιέρωμα για τα 100 χρόνια από την Εθνική συμφορά του ξεριζωμού του Ελληνισμού της Ιωνίας από τις μακραίωνες εστίες της και τα τρία χρόνια της λειτουργίας του μουσείου. Με υπότιτλο «Από το σήμερα στο χθες με προοπτική το αύριο», η έκθεση σε δυο σκέλη θα αναδείξει την πολιτιστική και πνευματική προσφοράς του Φώτη Κόντογλου στο πεδίο των εικαστικών τεχνών και τα Γράμματα κατά τον 20ο αιώνα, ενώ στο δεύτερο σκέλος θα αναδείξει τις επιρροές που δέχθηκαν οι νεότεροι. Με αρχή τους πρωτόκλητους εκ των μαθητών του που είναι οι διαπρέψαντες στη συνέχεια Νίκος Εγγονόπουλος και Γιάννης Τσαρούχης αλλά και άλλοι διακριθέντες όπως ο Μόραλης, ο Λουκόπουλος, ο Βουρλούμης, ο Κοψίδης, ο Καρούσος, ο Παπαδέλης, ο Χοχλιδάκης και ο Ξυνόπουλος. Στην έκθεση θα παρουσιασθούν 135 έργα.
Τον χειμώνα του 2023 θα παρουσιασθεί η έκθεση Ο Νεορεαλισμός ως πρωτοποριακό κίνημα, με ένα από τα σημαντικότερα γαλλικά πρωτοποριακά κινήματα, το οποίο παρά το εφήμερο του βίου του (1960-1963) δεν έχασε από την σπουδαιότητα του διαβήματός του, παρά την ετερογένεια της ομάδας και την έλλειψη νεορεαλιστικής συνοχής τους, καταχωρήθηκε ως σημαντικό κεφάλαιο στην παγκόσμια νεότερη ιστορία της τέχνης. Το νεορεαλιστικό αφιέρωμα συγκροτούν οι μονοχρωμίες του Yves Klein, οι φθαρμένες αφίσες του Raymond Hains και του Jacques Villeglé, τα εν κινήσει γλυπτά του Jean Tinguely, οι συμπιέσεις του Arman και του César, οι πλαστικές συναρμογές των Martial Raysse και Christo. Οι πολύχρωμες αισθησιακές συνθέσεις της Niki de Saint Phalle, οι νεορεαλιστικές προτάσεις του Gérard Deschamps, του François Dufrêne, του Mimmo Rotella είναι προτάσεις που αναδεικνύουν τον αστικό χώρο με μέσα που προσφέρει η τεχνολογία.
Το καλοκαίρι του 2023 θα παρουσιασθεί στην Άνδρο η αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στον Χρόνη Μπότσογλου. Ο οραματιστής ζωγράφος, γλύπτης, χαράκτης και δάσκαλος έφυγε αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στον χώρο της μεταφυσικής υπαρξιακής Τζιακομετικής διάστασης της ζωγραφικής.
Το φθινόπωρο του 2023 στην Αθήνα, θα παρουσιαστεί η έκθεση «Έργα σε χαρτί από τη Συλλογή του Ιδρύματος Β&Ε Γουλανδρή». Πολλά από τα αυτά ανήκουν σε λευκώματα που θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στο σύνολό τους στο ελληνικό κοινό. Στην έκθεση θα περιλαμβάνονται έργα των Henri de Toulouse-Lautrec, Aristide Maillol, Georges Braque, Fernand Léger, Joan Miró, Henri Matisse και Pablo Picasso.
Ακολουθεί τον χειμώνα του 2024 η έκθεση «Ο νέο-ιμπρεσιονισμός στα χρώματα της Μεσογείου», που αποτελεί για επιγέννημα του μεγάλου ρεύματος του Ιμπρεσιονισμού. Η έκθεση περιορίζεται στο γεωγραφικό πλαίσιο της Μεσογείου, εξ ου και η μη αναφορά στο όνομα του Georges Seurat ο οποίος δεν ήρθε σε επαφή με την Μεσόγειο. Ο Paul Signac αντιθέτως (παθιασμένος συλλέκτης ο ίδιος) υπήρξε από τους πρωτοπόρους του κινήματος. Στη σημαντική αυτή θεματική έκθεση, με έργα που προέρχονται από Μουσεία της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Μ. Βρετανίας, του Λουξεμβούργου και του Μονακό, περιλαμβάνονται ονόματα διάσημων μετα-ιμπρεσιονιστών όπως Paul Signac, Maximilien Luce, Théo Van Rysselberghe, Henri Matisse, Charles Camoin και Henri Manguin.
Τέλος, τον χειμώνα του 2024 στην Αθήνα θα παρουσιαστεί έκθεση αφιερωμένη στο έργο του Νάκη Παναγιωτίδη. Καλλιτέχνης με μακρά διαδρομή και εργοτεχνική πρωτοτυπία, ανήκει στην ομάδα των διακεκριμένων καλλιτεχνών της Ελληνικής Διασποράς. Εγκατεστημένος στη Βέρνη, φίλος του Γιάννη Κουνέλλη, δραστηριοποιείται στο ρεύμα της Arte Povera, της φτωχής, δηλαδή, τέχνης. Σε αντίθεση με τον καταναλωτικό ευζωϊσμό της pop, πρωτοπορεί με την φιλόδοξη στόχευση αξιοποίησης και ενσωμάτωσης στις συνθέσεις του υλικών τα οποία ο χρόνος θέλει να αφήνει στο περιθώριο.
