Ο Richard Long στην Αθήνα Facebook Twitter

Richard Long: «Με ενδιαφέρει η ιστορία των τόπων που επισκέπτομαι για να δουλέψω»

0

Το πρώτο έργο που αντικρίζει κάποιος ακριβώς απέναντί του καθώς μπαίνει στην γκαλερί Bernier/Eliades είναι μια φωτογραφία που δείχνει τον πέτρινο κύκλο τον οποίο δημιούργησε ο Richard Long στο Οροπέδιο των Μουσών στον Όλυμπο. Πίσω από αυτόν τον κύκλο υψώνεται σκοτεινός, σαν ένας μαύρος καθρέφτης, ο ορεινός όγκος των ψηλότερων κορυφών του Ολύμπου.

Μετά ο επισκέπτης παρατηρεί γύρω του δύο ειδών έργα. Στην πρώτη κατηγορία εντάσσονται εκείνα που είναι «ζωγραφική» με τα δάχτυλα και λάσπη, κατευθείαν πάνω στην επιφάνεια των τοίχων της γκαλερί. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα έργα σε χειροποίητο μαύρο χαρτί, που φτιάχνονται πετώντας πάνω του αραιή ιλύ (αραιή λάσπη) από τον ποταμό Έιβον.

«Θα μπορούσα να επαναλαμβάνω την κίνηση του να πετώ τη λάσπη πάνω σε μια επιφάνεια ένα εκατομμύριο φορές. Και κάθε φορά το αποτέλεσμα θα είναι διαφορετικό και εξίσου ενδιαφέρον με την πρώτη φορά», λέει ο Richard Long που γεννήθηκε το 1945 στο Μπρίστολ. «Το ίδιο ισχύει και με τους πέτρινους κύκλους που φτιάχνω στο έδαφος, στην ύπαιθρο. Η τυχαιότητα –δηλαδή αυτό που δεν μπορείς να προβλέψεις ή που δεν μπορείς να προφητεύσεις ότι θα συμβεί‒ είναι πολύ σπουδαίος παράγοντας στην παραγωγή της δουλειάς μου. Κατά κάποιον τρόπο δρω ευκαιριακά, καιροσκοπικά, σαν να ήμουν πραγματικά οπορτουνιστής».

Θα έλεγα ότι δημιούργησα μια νέα εικαστική γλώσσα, η οποία σχετίζεται με το να αποδέχεσαι μια νέα εικόνα του τοπίου. Και ήταν μια νέα εικαστική γλώσσα υπό την έννοια ότι εισήγαγε την ιδέα ότι το να περπατάς στη φύση θα μπορούσε να αποτελεί έργο τέχνης.

— Πολύ συχνά χρησιμοποιείτε στα έργα σας την υδαρή ιλύ του ποταμού Έιβον. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Είναι η λάσπη του ποταμού που διασχίζει την πόλη στην οποία γεννήθηκα. Και πρόκειται για τον ποταμό της Αγγλίας με τη δεύτερη μεγαλύτερη σε όγκο απόθεση ιλύος που προκαλείται από παλιρροιακό αίτιο, που ορίζεται δηλαδή από ένα κοσμικό φυσικό φαινόμενο. Ασχολούμαι με αυτό το υλικό επειδή είμαι ένα αγόρι του ποταμού Έιβον, ο οποίος πάντα με γοήτευε, με μάγευε.

Όταν ήμουν μικρός έπαιζα σε ένα μέρος της όχθης που πολύ παλιά χρησίμευε ως λιμάνι. Εκεί, λοιπόν, υπήρχε ένας χώρος ανοιχτός σαν αλάνα, που άλλες στιγμές ήταν καλυμμένος με νερό και άλλοτε το νερό είχε τραβηχτεί. Σήμερα, πια, υποθέτω ότι εκείνη η επαφή με το παλιρροιακό φαινόμενο ήταν η πρώτη μου αντίληψη των κοσμικών δυνάμεων που προκαλούν αυτά τα φυσικά φαινόμενα.  

Ο Richard Long στην Αθήνα Facebook Twitter
«Θα μπορούσα να επαναλαμβάνω την κίνηση του να πετώ τη λάσπη πάνω σε μια επιφάνεια ένα εκατομμύριο φορές. Και κάθε φορά το αποτέλεσμα θα είναι διαφορετικό και εξίσου ενδιαφέρον με την πρώτη φορά», λέει ο Richard Long.

— Το πρώτο πράγμα που θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί σχετικά με τις περίφημες περιηγήσεις σας στη φύση, χάρη στις οποίες γεννήθηκε η land art, θα ήταν μια σύνδεσή τους με τα προτάγματα του γαλλικού ρομαντισμού από τον Σατωβριάνδο, για παράδειγμα, ή τον Ρουσσώ. Όμως εσείς δεν συνδέετε την καλλιτεχνική πρακτική σας με τη ρομαντική καταγωγή της προβολής του εσώτερου ανθρώπινου ψυχισμού στη φύση ως εάν αυτή να ήταν ένας καθρέφτης της ψυχής. Είναι σωστό αυτό;

Ναι, είναι σωστό. Όλα όσα μόλις είπατε είναι μια πολύ διανοουμενίστικη προσέγγιση του ζητήματος. Όταν ξεκίνησα τη συγκεκριμένη καλλιτεχνική πρακτική μου, δεν είχα καν ακούσει τα ονόματα των στοχαστών και των εισηγητών του γαλλικού ρομαντισμού που μόλις αναφέρατε. Ίσως να γνώριζα μόνο τον Ρουσσώ, αλλά, και πάλι, χωρίς να έχω διαβάσει τι είχε γράψει. Εμένα, απλά, ως νεαρός καλλιτέχνης που ήμουν, μου φαινόταν πολύ καλή ιδέα να αναζητήσω αυτό που έψαχνα έξω από το ατελιέ μου, στη φύση. Πίστευα ότι το φυσικό τοπίο έχει μια φοβερή δυναμική, το ίδιο και η κλίμακά του, οι αποστάσεις που πρόσφερε για να διανύσει κάποιος και όλος ο άλλος πλούτος δυνατοτήτων που μου παρείχε για να δουλεύω.

Έτσι ξεκίνησαν οι περίπατοί μου στη φύση. Κι αυτοί είχαν να κάνουν με την τότε εποχή, δηλαδή τη δεκαετία του ’60, με την προσδοκία και την όρεξη για καινοτομία και εφευρετικότητα που τη διέκρινε, όπως επίσης και με τον μοναδικό ενθουσιασμό που τη χαρακτήριζε. Αυτά συνιστούσαν την κινητήρια δύναμη της γενιάς μου και όχι τόσο η Ιστορία της Τέχνης. Πίστευα ‒και το πιστεύαμε όλοι τότε‒ ότι θα δημιουργούσαμε μια νέα ιστορία. Ήμασταν πολύ ιδεαλιστές και πιο αισιόδοξοι.

The Music of Gravity, 2021 Facebook Twitter
The Music of Gravity, 2021

— Γιατί πιστεύετε ότι ατόνησε εκείνο το πνεύμα, με αποτέλεσμα να υπερισχύει πλέον ένας συντηρητισμός;

Μάλλον επειδή αυτό είναι το φυσιολογικό: τα πράγματα ακολουθούν μια κυματοειδή εξέλιξη. Άλλοτε η αναζήτηση του ανήκουστου βρίσκεται σε μια κορύφωσή της και άλλοτε στο ναδίρ της. Στη συνέχεια, η τέχνη έγινε πολύ πιο εμπορική. Ενώ η δική μου γενιά ή, εν πάση περιπτώσει, εγώ, από μόνος μου, ό,τι έκανα, το έκανα για τη δόξα, για τη χαρά και την έξαψη του να δημιουργείς κάτι καινούργιο και όχι για να βγάλεις χρήματα. Ωστόσο, θα υπογραμμίσω ότι χρειάστηκε να φύγω από την Αγγλία για να βρω κάποιον που θα καταλάβαινε τι ήταν αυτό που έκανα και θα το εκτιμούσε.

Παρ’ όλα αυτά, σε ένα άρθρο του 2012 που δημοσιεύτηκε στο χειμερινό τεύχος του τριμηνιαίου περιοδικού RA magazine της Royal Academy of Arts, ο συγγραφέας του Ian Warrell υποστηρίζει ότι, ξεκινώντας από τον Thomas Gainsborough και συνεχίζοντας μέσω των William Turner και John Constable, ορίζεται μια σπουδαία γενεαλογία της τοπιογραφίας ως ένα είδος τέχνης που αναπτύχθηκε κατεξοχήν στην Αγγλία και ότι η γενεαλογία αυτή καταλήγει σ’ εσάς, που της δώσατε μια νέα ώθηση.

Δεν έχω αντίρρηση ως προς το ότι είμαι πολύ Εγγλέζος ‒ δεν το αρνούμαι, όπως δεν αρνούμαι και το ότι δουλεύω στη φύση με το τοπίο. Αλλά είναι επίσης σίγουρο ότι η δική μου δουλειά δεν είναι η αναπαράσταση του τοπίου. Το να αναγνωρίζεις έναν περίπατο στη φύση ως έργο τέχνης σχετίζεται κυρίως με μια προσωπική αναμέτρηση στη διάσταση του χρόνου και σ’ εκείνη των αποστάσεων στον χώρο. Στηρίζεται δηλαδή σε μια εντελώς άλλη βάση από εκείνη των κλασικών τοπιογράφων.

A Circle for the Muses Facebook Twitter
A Circle for the Muses
Ο Richard Long στην Αθήνα Facebook Twitter
Untitled, 2014 (River Avon Mud Fingerprints on wood)

— Θα αποδεχόσασταν όμως ότι δημιουργήσατε μια άλλη τοπιογραφία;

Θα έλεγα ότι δημιούργησα μια νέα εικαστική γλώσσα, η οποία σχετίζεται με το να αποδέχεσαι μια νέα εικόνα του τοπίου. Και ήταν μια νέα εικαστική γλώσσα υπό την έννοια ότι εισήγαγε την ιδέα ότι το να περπατάς στη φύση θα μπορούσε να αποτελεί έργο τέχνης.

— Το έργο που φτιάξατε στον Όλυμπο έχει τίτλο εμπνευσμένο από τη μυθολογία των Μουσών. Νιώσατε, άραγε, σαν να τις συναντήσατε εκεί;

Συνέβη το εξής αξιοσημείωτο: καθώς έφτιαχνα εκείνον τον μεγάλο πέτρινο κύκλο στο έδαφος, στο Οροπέδιο των Μουσών, και ήμουν πάρα πολύ απορροφημένος, ένιωσα ότι κάποιος με παρακολουθούσε. Κοίταξα, λοιπόν, προς τα πίσω, πάνω από τον ώμο μου, και είδα ένα κοπάδι από ελάφια που είχε σταθεί και με παρατηρούσε. Όταν ξαναγύρισα να τα κοιτάξω, είχαν εξαφανιστεί. Αυτό το μετέφρασα ως μια επίσκεψη από τις Μούσες.

Ξέρετε, έχω δουλέψει αρκετά και στον Παρνασσό. Πήγα εκεί τέσσερις φορές και χρησιμοποίησα το υλικό που μου παρείχε με διάφορους τρόπους – εννοώ και τη μυθολογία και τη σύνδεσή του με διάφορους συμβολισμούς. Γενικά, με ενδιαφέρει η ιστορία των τόπων που επισκέπτομαι για να δουλέψω. Κι επίσης, όταν είδα στον χάρτη ότι υπάρχει ένα μέρος στον Όλυμπο που ονομάζεται «Οροπέδιο των Μουσών», το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν πως πρόκειται για εκπληκτική ονομασία.

Ο Richard Long στην Αθήνα Facebook Twitter
Untitled, 2020 (River Avon mud on handmade Indian paper)
Ο Richard Long στην Αθήνα Facebook Twitter
Untitled, 2020 (River Avon mud on handmade Indian paper)
Ο Richard Long στην Αθήνα Facebook Twitter
Gods in the Clouds and Thunder, 2020

Richard Long

Bernier/Eliades Gallery (Επταχάλκου 11, Θησείο, 210 3413935-7)

Έως 17/11

Ωράριο: Τρ.-Παρ. 10:30-18:30, Σάβ. 12:00-16:00

bernier-eliades.com

0

Γιάννης Κωνσταντινίδης

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Βιολογία και Γεωλογία στη Γαλλία και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Παλαιοντολογία. Το 1992, εγκατέλειψε την επιστήμη του για να ασχοληθεί κυρίως με μεταφράσεις και επιμέλειες λογοτεχνικών κειμένων, καθώς και με την αρθρογραφία συνεργαζόμενος ως ανεξάρτητος δημοσιογράφος με διάφορα έντυπα, αποκλειστικά και μόνο ποικίλης ύλης.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Ιώκο ετοίμασε ένα «έργο για έναν άνθρωπο μονάχα»

Εικαστικά / Ο Ιώκο ετοίμασε ένα «έργο για έναν άνθρωπο μονάχα» με drag και ποίηση της Μάτσης Χατζηλαζάρου

Σε μια παλιά θεατρική μάντρα της μπελ επόκ, μια βίντεο εγκατάσταση που συνδυάζει την ποίηση, τη μουσική και το drag καλεί τους θεατές σε μια άκρως προσωπική ερωτική εξομολόγηση.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
Ο Κωνσταντίνος Κακανιάς δημιουργεί την οπτική ταυτότητα του 62oυ ΦΚΘ

Πολιτισμός / Ο Κωνσταντίνος Κακανιάς δημιουργεί την οπτική ταυτότητα του 62oυ Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Οι αφίσες του Φεστιβάλ είναι φέτος εκτός από στατικά πόστερ και κινούμενες και έτσι θα απολαύσουμε την κυρία Τεπενδρή να τα δίνει όλα, στις αίθουσες της διοργάνωσης, αλλά και στα κοινωνικά δίκτυα.
THE LIFO TEAM

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η «λίστα Τραμπ» και τα «απαράδεκτα έργα τέχνης» οδηγούν σε μια άλλη Αμερική

Εικαστικά / Tο μένος του Τραμπ για το Smithsonian: Λογοκρισία, ρατσισμός, λίστες με «απαράδεκτα» έργα

Με στόχο το μεγαλύτερο συγκρότημα μουσείων και ερευνητικών κέντρων στον κόσμο, ο Τραμπ επιχειρεί να ασκήσει έλεγχο και λογοκρισία σε έργα τέχνης και στο περιεχόμενο εκθέσεων, κατηγορώντας το Smithsonian ως «woke» και απειλώντας με περικοπές της χρηματοδότησής του.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Εικαστικά / Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Μια από τις πιο εξέχουσες συλλέκτριες στην Ευρώπη, η οποία έχει αφήσει το αποτύπωμά της και στην Ύδρα, αποφάσισε να πουλήσει τη συλλογή σουρεαλιστικής και μεταπολεμικής τέχνης που στεγάζει στο σπίτι της στο Λονδίνο -τη μεγαλύτερη αυτού του είδους- σε μια δημοπρασία-ορόσημο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Επαμεινώνδα: Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις

Εικαστικά / Χάρις Επαμεινώνδα: «Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις»

Η βραβευμένη με Αργυρό Λέοντα Κύπρια εικαστικός συνθέτει έναν κόσμο θραυσμάτων, αποκομμάτων της εσωτερικότητας, με ελλειπτικές εικόνες, τον οποίο μας προκαλεί να ανακατασκευάσουμε μέσα από τη σταδιακή του αποκάλυψη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
 Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Εικαστικά / Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Οι δύο καλλιτέχνες με καταγωγή από Κύπρο και Ελλάδα αντίστοιχα, παρουσιάζουν νέα έργα τους σε μια από τις σημαντικότερες εικαστικές διοργανώσεις της Βρετανίας που φιλοξενεί 30 καλλιτέχνες και συλλογικότητες, με αναθέσεις και θεματικές που έχουν να κάνουν με τη γεωγραφία και τις αξίες που διαπερνούν την πόλη αυτή: καταγωγή και μνήμη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μια έκθεση για την πολύχρωμη, πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Εικαστικά / Μια έκθεση για την πολύχρωμη και πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Ο Τόνι Μιλάκης καταγράφει μια πόλη που η πραγματικότητα προσφέρει τις καλύτερες ζωγραφικές λύσεις, που ακόμη και το πιο ευφάνταστο μυαλό ενός καλλιτέχνη δεν μπορεί να τις επινοήσει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
CHECK Ο Ζαν Φρανσουά Μιλέ και η ατέρμονη γοητεία της φύσης και των εργατών της γης

Εικαστικά / Ζαν Φρανσουά Μιλέ: ο ζωγράφος που ο Βαν Γκογκ αποκαλούσε «πρωτοπόρο»

«Όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο νομίζω ότι ο Μιλέ πίστευε σε κάτι ανώτερο» έγραφε ο Βαν Γκογκ για τον «ζωγράφο των χωρικών» αλλά και έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του γαλλικού ρεαλισμού. Η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου τον τιμά με μια μεγάλη έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το Μοναστήρι του Καρόλου: Το μουσείο του «κομμωτή των σταρ»

Εικαστικά / Κάρολος: O «κομμωτής των σταρ» έχει πλέον δικό του μουσείο στα Χανιά

Το «Μοναστήρι του Καρόλου», ένα ενετικό κτίσμα του 1583 και κατοικία του αυτοδίδακτου δημιουργού από το 1991, έχει μετατραπεί σε ένα μοναδικό καταφύγιο όπου συνυπάρχουν η ιστορία της κομμωτικής, έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών μαζί με μνήμες της Μαρίας Κάλλας, της Μπριζίτ Μπαρντό αλλά και της Μαντάμ Ορτάνς.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

Εικαστικά / Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

«Τα έργα του αποθεώνουν την ικανότητα του έρωτα να μας αποσπά από την ιδέα του θανάτου». Και έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε στην αναδρομική έκθεση του Ιδρύματος Γουλανδρή στην Άνδρο, και στην Αθήνα. Όλα σχεδόν, εκτός από το πιο γνωστό του, το οποίο οι επιμελητές απέρριψαν ως «κραυγαλέο»...
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το Fondation Louis Vuitton υποδέχεται 270 έργα του Gerhard Richter σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση

Εικαστικά / Gerhard Richter: «Τώρα που δεν απέμειναν ιερείς ή φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες είναι οι σημαντικότεροι άνθρωποι στον κόσμο»

270 έργα ενός από τους σημαντικότερους εν ζωή ζωγράφους θα εκτεθούν το φθινόπωρο στο Fondation Louis Vuitton σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Εικαστικά / Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Μια διεθνής έκθεση με 241 φωτογραφίες, που μέχρι πρόσφατα δεν είχαν δει το φως δημοσιότητας και αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της ζωής της πιο διάσημης ζωγράφου του 20ού αιώνα, κάνει στάση το φθινόπωρο στη συμπρωτεύουσα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Έκθεση αφισών στην Ύδρα μιας Ελλάδας ανόθευτης και ταπεινής

Εικαστικά / Πώς διαφήμιζε η Ελλάδα τον εαυτό της στο εξωτερικό από το ’30 έως το ’60;

Μια σειρά αφισών του ΕΟΤ, σε μια έκθεση που φιλοξενείται στην οικία Λαζάρου Κουντουριώτη, αποκαλύπτει τις πρώτες απόπειρες και τα αρχικά βήματα του ελληνικού τουρισμού, με την υπογραφή σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Εικαστικά / Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Έχει βοσκήσει πρόβατα, έχει πουλήσει κουλούρια και έχει δουλέψει στην οικοδομή, μέχρι που αποφάσισε ότι το μόνο που ήθελε να γίνει είναι καλλιτέχνης. Τελικά, εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους και διεθνώς αναγνωρισμένους Έλληνες δημιουργούς. Ο πρώην πρύτανης της ΑΣΚΤ είναι άνθρωπος από σπάνια πάστα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Εικαστικά / «Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Μια μεγάλη έκθεση στο Σικάγο εξετάζει την γκέι ταυτότητα ως ιστορικό φαινόμενο μέσα από 300 έργα που δημιουργήθηκαν κυρίως στην περίοδο μεταξύ του 1869, όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά η λέξη «ομοφυλόφιλος», και του 1939
THE LIFO TEAM
Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Εικαστικά / Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Σε μια σειρά έργων που παρουσιάζει το θαύμα της ανθοφορίας των λουλουδιών και των φυτών, μια από τις πιο αξιοσέβαστες καλλιτέχνιδες της Σουηδίας στρέφεται σε έναν κόσμο ομορφιάς, γαλήνης και ισορροπίας για να αποκαλύψει αλήθειες για την ανθρώπινη κατάσταση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση που μας ταξιδεύει στις διαχρονικές του συνδέσεις

Εικαστικά / Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση για τις διαχρονικές του συνδέσεις

Μπορεί η σύγχρονη τέχνη να συνομιλήσει δημιουργικά με την αρχαία πολιτιστική κληρονομιά; Στην ΕΦΑ Κυκλάδων πίστεψαν στο «στοίχημα» και έτσι προέκυψε μια έκθεση με ξεχωριστό ενδιαφέρον στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ίου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ