O Ai Weiwei στο Αλκατράζ

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
«Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα παρανοούν όταν πιστεύουν ότι η ελευθερία μπορεί να φυλακιστεί.Η ελευθερία μοιάζει με πουλί. Με μια πτήση, φτάνει στο περβάζι του παραθύρου σου»With Wind
0

 

Ο Κινέζος ακτιβιστής καλλιτέχνης Ai Weiwei, εκθέτει στο Αλκατράζ, ένα από τα πιο εμβληματικά μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών,  τα νέα του έργα. Η έκθεση ξεκίνησε χθες, 27 σεπτεμβίου και θα διαρκέσει μέχρι τον Απρίλιο του 2015.

 

Επτά νέα έργα τα οποία συμπεριλαμβάνουν γλυπτά, ηχητικές εγκαταστάσεις και έργα μεικτής τεχνικής, έχουν τοποθετηθεί σε τέσσερα σημεία του νησιού. Με το νέο του έργο ο Ai Weiwei διερευνά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα ζητήματα ελευθερίας της έκφρασης. Δεν είναι τυχαίος ο τόπος τον οποίο επέλεξε. Μετά από μακρόχρονες διαπραγματεύσεις ώστε να δοθούν οι ειδικές άδειες, το Αλκατράζ, στρατιωτικό φρούριο του 19ου αιώνα, διαβόητη ομοσπονδιακή φυλακή και τώρα ένα από τα πιο δημοφιλή εθνικά πάρκα της Αμερικής, ανοίγει για πρώτη φορά τις πόρτες του σε έναν καλλιτέχνη του οποίου το όνομα και η ζωή είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τα ζητήματα της προσωπικής και καλλιτεχνικής ελευθερίας.

 

Ο Ai Weiwei χρησιμοποιεί τέσσερις περιοχές των παλιών φυλακών μέσα στις οποίες στήνει τα έργα του. Ανάμεσα σε αυτά, στο διώροφο New Industries Building, στο οποίο οι κρατούμενοι «προνομιακής μεταχείρισης» μπορούσαν να εργασθούν, σε ένα οικοδομικό «μπλοκ» που κατασκευάστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα και δεν ανακαινίστηκε ποτέ και στην τραπεζαρία. Μέχρι τώρα πλην της τραπεζαρίας οι χώροι δεν ήταν ποτέ επισκέψιμοι και ανοιχτοί στο κοινό.

 

Στα έργα του Ai Weiwei αυτή τη φορά, θίγονται τα ζητήματα τα οποία προκύπτουν –κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά- από τις επιπτώσεις του εγκλεισμού και του περιορισμού των ατομικών δικαιωμάτων και της ελευθερίας της έκφρασης. Η προσωπική εμπειρία του καλλιτέχνη παίζει εδώ σημαντικό ρόλο.

 

Ο Ai Weiwei βρίσκεται σε περιορισμό στην Κίνα, με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα του. Δε μπορούσε να επισκεφθεί το Αλκατράζ και ανέπτυξε το έργο του στο στούντιό του στο Πεκίνο με τη  βοήθεια των συνεργατών του, των εθελοντών του Bay Area και της Διεθνούς Αμνηστίας, η οποία επέβλεπε το υλικό της έρευνας την οποία έκανε, προκειμένου να δημιουργήσει ένα έργο το οποίο να ενυπάρχουν «αντικειμενικά» στοιχεία που αφορούν στις φυλακίσεις και τους εγκλεισμούς.

 

 

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
With Wind

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
Trace

 

Ο Ai Weiwei ερμηνεύει τα ζητήματα της προσωπικής ελευθερίας μέσα από την οπτική και την ατομική του εμπειρία, καθώς έχει υπάρξει και ο ίδιος έγκλειστος σε κινεζικές φυλακές. Εξισορροπεί τον πολιτικό αντίκτυπο μιας φυλάκισης κρατουμένου  με την αισθητική κομψότητα, αναφέρεται στα βασικά θέματα της έννοιας «ελευθερία» και μάχεται υπέρ αυτών οι οποίοι στερούνται των δικαιωμάτων τους επειδή εκφράζουν ενεργά τις πεποιθήσεις τους.

 

«Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα παρανοούν όταν πιστεύουν ότι η ελευθερία μπορεί να φυλακιστεί.Η ελευθερία μοιάζει με πουλί. Με μια πτήση, φτάνει στο περβάζι του παραθύρου σου», δήλωσε ο καλλιτέχνης.

- Aργυρώ Μποζώνη

 

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
Trace- lego Portraits

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
Trace- lego Portraits

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
With Wind

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
With Wind

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
With Wind

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
"Blossom"

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
"Blossom"

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
With Wind

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
Κατασκευή του έργου Refraction στο Πεκίνο

O Ai Weiwei στο Αλκατράζ Facebook Twitter
Refraction




 

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ