Η ονειρική φαντασίωση μιας αλλαγής απασχολεί τον νεαρό εικαστικό Μανώλη Δασκαλάκη-Λεμό στα έργα του

Η ονειρική φαντασίωση μιας αλλαγής απασχολεί τον νεαρό εικαστικό Μανώλη Δασκαλάκη-Λεμό στα έργα του Facebook Twitter
Manolis D. Lemos, We Used To Care (Cosmic Dust), Courtesy of the artist and CAN Christina Androulidaki gallery, Athens
0

Θραύσματα από μάρμαρο, κομμάτια μια ιδιότυπης συλλογής από τις μεγάλες πορείες της Αθήνας, αιωρούνται σαν αστρική σκόνη σε νυχτερινό ουρανό στη συμμετοχή του Μανώλη Δασκαλάκη-Λεμού στην έκθεση «The state of emergency has become the rule» της γκαλερί Can.

— Πες μου λίγα πράγματα που θα ήθελες να ξέρουμε για εσένα.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα.

— Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο έργο που επηρέασε την απόφασή σου να ασχοληθείς με τα εικαστικά;

Δεν θυμάμαι κάτι συγκεκριμένο, μάλλον πολλά. Θυμάμαι σίγουρα ότι μια έκθεση με έργα του Ρόθκο και του Μπέικον που είχα δει στο Λονδίνο όταν ήμουν 10 με είχε συνεπάρει.

Αυτό που εμένα με ενδιαφέρει περισσότερο σε αυτή την περίπτωση είναι η αφήγηση που φέρει το ίδιο το υλικό, η ακινητοποιημένη φορτισμένη ενέργειά του και η ιστορία του.

— Πες μου λίγα λόγια για τα έργα με τα οποία συμμετέχεις στην έκθεση «The state of emergency has become the rule».

Συμμετέχω με δύο έργα: το ένα έχει τίτλο «Liquid Dreams» («Spring in Greece») και το άλλο «We used to care» («Cosmic Dust»). Και τα δύο είναι φωτογραφικά έργα. Το πρώτο έχει μια σύνθεση από λουλούδια της ελληνικής υπαίθρου, τα οποία παραμορφώθηκαν με το χέρι κατά τη διαδικασία της φωτογράφισης, μπροστά από ένα μαύρο φόντο.

Το δεύτερο, που μάλλον μοιάζει πιο άμεσα ταιριαστό με το θέμα της έκθεσης, έχει τρεις, διαφορετικού χρώματος πέτρες, θραύσματα μαρμάρου από σκαλιά και πεζοδρόμια πλατειών που είχα συλλέξει μετά από πορείες στην Αθήνα μεταξύ 2010 και 2012, οι οποίες αναπαρίστανται αιωρούμενες, με τα θρύψαλά τους να σχηματίζουν κάτι που μοιάζει με αστρική σκόνη σε νυχτερινό ουρανό.

Τη σειρά αυτή την είχα ξεκινήσει ως edition για την Triennial του New Museum «Songs for Sabotage» πριν από δύο χρόνια, ανοίγοντας διάλογο με ένα αντίστοιχο βίντεο που έδειξα στην έκθεση. Αυτό που εμένα με ενδιαφέρει περισσότερο σε αυτή την περίπτωση είναι η αφήγηση που φέρει το ίδιο το υλικό, η ακινητοποιημένη φορτισμένη ενέργειά του και η ιστορία του. Κατά τη γνώμη μου σχετίζεται με αυτήν τη δυναμική ονειρική φαντασίωση μιας αλλαγής, που ως ιδέα υπάρχει σε αρκετά από τα έργα μου.

Η ονειρική φαντασίωση μιας αλλαγής απασχολεί τον νεαρό εικαστικό Μανώλη Δασκαλάκη-Λεμό στα έργα του Facebook Twitter
O Μανώλης Δασκαλάκης-Λεμός.

— Νιώθεις πως ζούμε σε κατάσταση συνεχούς απειλής έκτακτου συναγερμού;

Θα έλεγα πως ζούμε μουδιασμένοι σε μια έκτακτη κατάσταση.

— Ποια είναι η σχέση σου με τα social media; Πως επιδρούν πάνω σου και ποια βλέπεις να είναι η επίδραση τους στην κοινωνία αυτή τη στιγμή;

Είναι συμμετοχική και σίγουρα από μια σκοπιά παρατήρησης είναι συναρπαστικό αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια και ο τρόπος που αλλάζει τόσο η παραγωγή όσο και η διανομή του περιεχομένου, είτε μιλάμε για τέχνη είτε για οποιοδήποτε άλλο προϊόν. Όταν όλοι έχουν γίνει επιμελητές, brands και δημιουργοί, η κοινωνική αντίληψη για αυτούς τους ρόλους αλλάζει δραστικά. Το πιο ωραίο σχετικό κείμενο το έχω διαβάσει στο In the Flow του Boris Groys, το οποίο προτείνω σε όποιον ενδιαφέρεται να το διαβάσει.

— Στις μέχρι τώρα δουλειές σου εμφανίζεται συχνά το θέμα του ονείρου, ακόμα και αν πρόκειται για ακυρωμένα όνειρα. Γιατί πιστεύεις ότι σε ελκύει το θέμα;

Νομίζω ότι αυτό συνδέεται με την ομορφιά, δηλαδή η θολή εκδήλωση ενός προσωπικού ή συλλογικού οράματος και η ενδεχόμενη επιτυχία ή αποτυχία του. Και είναι κάτι που εντοπίζω ως βασικό χαρακτηριστικό σχεδόν σε κάθε έργο ή καλλιτέχνη που με ελκύει.

Η ονειρική φαντασίωση μιας αλλαγής απασχολεί τον νεαρό εικαστικό Μανώλη Δασκαλάκη-Λεμό στα έργα του Facebook Twitter
Manolis D. Lemos, Liquid Dreams (Spring in Greece), Courtesy of the artist and CAN Christina Androulidaki gallery, Athens

Info

The state of emergency has become the rule

27/11-18/1

Γκαλερί Can

Αναγνωστοπούλου 42, Κολωνάκι

Tρ.-Παρ. 12:00-15:00 & 17:00- 20:00, Σάβ. 12:00-16:00

Είσοδος ελεύθερη

 

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

H σύγχρονη ελληνική κεραμική έχει πια τη δική της Μπιενάλε

Αποστολή στη Σαντορίνη / H σύγχρονη ελληνική κεραμική έχει πια τη δική της Μπιενάλε

Με έργα Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών, η 1η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής εγκαινιάστηκε μέσα στο περίφημο Μουσείο Προϊστορικής Θήρας, κοντά σε έναν από τους πιο συγκλονιστικούς αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, το Ακρωτήρι.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η εξαιρετική περίπτωση της Phyllida Barlow που ο κόσμος της τέχνης ανακάλυψε αργά

Εικαστικά / Η εξαιρετική περίπτωση της Phyllida Barlow που ο κόσμος της τέχνης ανακάλυψε αργά

Το έργο της «RIG: untitled; blocks», με τα ανορθόδοξα υλικά και τη γλυπτική που δεν μοιάζει με τέτοια, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα από το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και τον Οργανισμό Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Φίκος - Για το εκκλησάκι του Μυταρά

Guest Editors / «Το έφτιαξε όπως το ένιωσε εκείνη τη στιγμή»: Ο Φίκος γράφει για το κλείσιμο του παρεκκλησιού του Μυταρά

Το ιδανικό θα ήταν να έχουμε μια ζωντανή παράδοση στην οποία ο καλλιτέχνης εκφράζει (την κοινωνία του) και εκφράζεται. Δυστυχώς ξεμένουμε με δύο επιλογές: από τη μια ένα καλλιτεχνικό νεκροταφείο και από την άλλη ένα δυσλειτουργικό αλλά ζωντανό έργο.
ΦΙΚΟΣ
Η Tate Britain αποκαθιστά τις παραγνωρισμένες, λησμονημένες γυναίκες καλλιτέχνιδες με μια ιστορική έκθεση

Εικαστικά / Λησμονημένες γυναίκες καλλιτέχνιδες που έσπασαν τα όρια

Η Tate Britain αποκαθιστά τις παραγνωρισμένες Βρετανίδες καλλιτέχνιδες, με έργα από το 1520 μέχρι το 1920, σε μια ιστορική έκθεση αφιερωμένη σε εκείνες που ξεπέρασαν ανυπέρβλητα εμπόδια.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Ναν Γκόλντιν ντρέπεται για όσα συμβαίνουν στη Γάζα και λέει: «Ζούμε ανατριχιαστικές εποχές μακαρθισμού»

Εικαστικά / «Ζούμε ανατριχιαστικές εποχές μακαρθισμού»: Η Ναν Γκόλντιν ντρέπεται για όσα συμβαίνουν στη Γάζα

Το έργο της Γκόλντιν «Sisters, Saints, Sibyls» καταπιάνεται με την ιστορία της μεγαλύτερης αδελφής της, της Μπάρμπαρα, ενός έξυπνου και ανυπότακτου παιδιού που στάλθηκε σε ορφανοτροφεία, αναμορφωτήρια και ψυχιατρικά ιδρύματα στην εφηβεία και αυτοκτόνησε το 1965, σε ηλικία μόλις 19 ετών.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Before and after science: Ένα έργο σύγχρονης τέχνης εναρμονίζεται με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Εικαστικά / Before and after science: Ένα έργο σύγχρονης τέχνης εναρμονίζεται με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Η εικαστικός Ίρις Τουλιάτου μάς συστήνει έναν χώρο με πλούσια ιστορία και μοναδικές συλλογές, συνδέοντας την επιστημονική γνώση με την καλλιτεχνική παρέμβαση και την αισθητηριακή εμπειρία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια συνάντηση με τον Jonathan Meese

Εικαστικά / Jonathan Meese: «Έχουμε αρχίσει να προτιμούμε να μην έχουμε ελευθερία»

Μια συνάντηση στην Αθήνα με τον Γερμανό ζωγράφο που επιστρέφει στα παραμύθια γιατί βρίσκει τον πραγματικό κόσμο «πολύ άσχημο», με αφορμή την τρίτη του έκθεση στην γκαλερί Bernier-Eliades.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Προσφέροντας μία εμπειρία πολιτισμού στους κατοίκους της Ελευσίνας

LiFO X 2023 ΕΛΕVΣΙΣ / Προσφέροντας μία εμπειρία πολιτισμού στους κατοίκους της Ελευσίνας

Η Εύα Μανιδάκη και ο Ανδρέας Λόλης συζητούν με τον Χρήστο Παρίδη για όλα όσα προηγήθηκαν της δημιουργίας των in situ εγκαταστάσεων που σχεδίασαν στο πλαίσιο της 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το αμερικανικό «πραξικόπημα» στη Μπιενάλε της Βενετίας και οι θεωρίες συνωμοσίες που εξακολουθούν 60 χρόνια μετά

Εικαστικά / Το αμερικανικό «πραξικόπημα» στην Μπιενάλε της Βενετίας και οι θεωρίες συνωμοσίες 60 χρόνια μετά

Ένα νέο ντοκιμαντέρ εστιάζει στις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η «σκανδαλώδης» βράβευση του αρχιερέα της ποπ αρτ Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ στην Μπιενάλε του 1964, με τη χορηγία της αμερικανικής κυβέρνησης.
THE LIFO TEAM
Οι ζωές και τα έργα της Lorenza Böttner

Εικαστικά / Οι ζωές και τα έργα της Lorenza Böttner

Η Lorenza Böttner (1959-1994) ήταν μια καλλιτέχνις που είχε έντονα βιωματική, σωματική σχέση με τη μεταμόρφωση. Μεταμόρφωσε μια ζωγραφική πρακτική σε εικαστική περφόρμανς που «βγήκε» στον δρόμο και έκανε τον δημόσιο χώρο θεατρική σκηνή για μια πολιτικοποιημένη σωματική διαφορετικότητα.
PAUL B. PRECIADO
Ένας Μάιος γεμάτος με σύγχρονη τέχνη στην Αθήνα

Πολιτισμός / Ένας Μάιος γεμάτος με σύγχρονη τέχνη στην Αθήνα

Το τρίτο μέρος του αφιερώματος του ΕΜΣΤ στις γυναίκες εικαστικούς, Jonathan Meese στην Bernier/Eliades, Θανάσης Τότσικας στη Rodeo, Ιωάννα Λημνιού στην Breeder και ό,τι άλλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι γκαλερί και οι χώροι τέχνης τον Μάιο.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ