Aύριο Σάββατο, η Tate Britain ανοίγει τις πόρτες της στον Λόρενς Στερν Λόουρι. Ενα ζωγράφο που θεωρείται από πολλούς ντεμοντέ και μελό, ελλάσονος σημασίας για τους ειδικούς, αλλά πολύ αγαπητό στο κοινό. Γι αυτό και τελευταία οι τιμές των έργων του στις δημοπρασίες σκαρφαλώνουν στα ύψη.
Εκατόν είκοσι έργα που δεν έχουμε δει, εκτίθενται για πρώτη φορά. Επιμελητής της έκθεσης, ένας μετρ του ιμπρεσσιονισμού, ο Τ.Τ. Κλαρκ. Σημειώνει: «Οι άνθρωποι στις μητροπόλεις έχουν μια άρνηση να δεχτούν πως καλή τέχνη μπορεί να έρθει και από τα βόρεια της χώρας. Για μένα είναι ένας καταπληκτικός ζωγράφος που αποδεικνύει πόσο λάθος κάνουν όσοι κοσμοπολίτες θεωρούν ότι δεν πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά τους ζωγράφους που επιλέγουν θέματα όπως του Λόουρι».
Ο Λόουρι ζωγράφιζε, γιατί η ζωγραφική ήταν η διέξοδός του σε όλη του τη ζωή. Αστικά τοπία, καμινάδες, αεργοστάσια, πλατείες και πλήθη κόσμου στις δραστηριότητές τους. Είναι ο ζωγράφος που αποτύπωσε την ασχήμια, τη σκληρότητα και τη μελαγχολία της ζωής στη βρετανική επαρχία. Με γκρίζα, μαύρα, μπεζ και σέπιες.
Μερικές φορές, τα μεγάλα μουσεία, οι μεγάλες γκαλερί του κόσμου αποφασίζουν να αποκαταστήσουν κάποιους καλλιτέχνες και να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους. Ποτέ δεν είναι αργά.
