Ο Άλμπερτ Μπαρνς, ο ευφυής φαρμακοποιός που έγινε εκατομμυριούχος με την ανακάλυψη του φαρμάκου για τη θεραπεία της γονόρροιας, άρχισε να συλλέγει έργα τέχνης κάπου κοντά στο 1912. Οι σχέσεις του με σημαντικά πρόσωπα στον χώρο της τέχνης τού ανοίγουν πόρτες και ευκαιρίες. Λόγω της οικονομικής κρίσης που τότε μάστιζε Ευρώπη και Αμερική, ο Μπαρνς αγοράζει έργα σε πολύ χαμηλές τιμές. Αποκτά Πικάσο πληρώνοντας 600 δολάρια και αμέτρητους πίνακες άλλων ζωγράφων στην τιμή του ενός δολαρίου.
Αργά και μεθοδικά ο Μπαρνς εκπαιδευόταν, διάβαζε και αγόραζε τέχνη δημιουργώντας έτσι μια συλλογή μυθικών διαστάσεων με έργα των κυριότερων εκπροσώπων της εποχής του ιμπρεσιονισμού, του μεταϊμπρεσιονισμού και του μοντερνισμού, σπάνιων αντικειμένων και αρχαίας τέχνης. Συλλογή που θα ζήλευαν τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου και θα γινόταν εργαλείο μάθησης σε όσους αγαπούσαν την πραγματική τέχνη και δεν ήθελαν να έχουν καμία σχέση με τον κοσμικό χαρακτήρα που πολλές φορές έπαιρνε.
Λόγω της οικονομικής κρίσης που τότε μάστιζε Ευρώπη και Αμερική ο Μπαρνς αγοράζει έργα σε πολύ χαμηλές τιμές. Αποκτά Πικάσο πληρώνοντας 600 δολάρια και αμέτρητους πίνακες άλλων ζωγράφων στην τιμή του ενός δολαρίου.
Το 1922 συγκροτεί το Ίδρυμα Μπαρνς και αναθέτει στον Γάλλο αρχιτέκτονα Paul-Philippe Cret τη δημιουργία ενός κτιρίου στα προάστια της Φιλαδέλφειας για να στεγάσει τη συλλογή του που περιλαμβάνει 181 Ρενουάρ, 69 Σεζάν, 59 Ματίς, 46 Πικάσο, 21 Σουτίν, 18 Ρουσσώ, 16 Μοντιλιάνι, 11 Ντεγκά, 7 Βαν Γκογκ, 6 Σερώ καθώς επίσης και έργα των Ντε Κίρικο, Ρούμπενς, Τιτσιάνο, Γκωγκέν, Ελ Γκρέκο, Γκόγια, Μανέ. Πέραν των έργων ζωγραφικής, η συλλογή περιλαμβάνει και έργα αιγυπτιακής, ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαίας τέχνης καθώς και σπάνια αντικείμενα από την Αφρική και αλλού. Σήμερα η αξία της συλλογής υπολογίζεται γύρω στα 30 δισεκατομμύρια δολάρια και, έχοντας περάσει από σαράντα κύματα, ψηφιοποιείται για πρώτη φορά.
