Ιδεαλιστές, τελειομανείς, τους απασχολεί η σχέση αρχιτεκτονικής και φύσης που απειλείται από την έντονη αστικοποίηση και την κλιματική αλλαγή και με τη σχεδιαστική φιλοσοφία τους απευθύνονται στην παγκόσμια αγορά, έχοντας το βλέμμα στραμμένο στην αρχιτεκτονική της επόμενης μέρας. Μέσα στην αλματώδη εξέλιξη της τεχνολογίας επιδιώκουν πάντα μια αίσθηση φυσική, όπως η κίνηση. Άλλωστε, εμπνέονται από τη φύση όσο και από τον χαρακτήρα της πόλης, στην οποία εργάζονται, κινούνται και ζουν, και γνωρίζουν πως τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τη θαυματουργή απόλαυση του να επισκέπτεσαι όλα εκείνα τα σημεία στα οποία μπορείς να φορτίσεις τις μπαταρίες σου και δίχως τα οποία δεν μπορείς καν να φανταστείς τη ζωή με το ποδήλατο.
ΚΚΜΚ Architects
Κατερίνα Καραγιάννη & Μαρίνα Καραμαλή
e-bikes: Κατερίνα, GOCYCLE G4i // Μαρίνα, STROMER ST2
«Η Αθήνα έγινε μεγαλούπολη, ενώ δεν υπήρχε ο πολεοδομικός συντονισμός που θα εγγυόταν την αρμονική συμβίωση με τον περιβάλλοντα χώρο. Υπάρχουν πάρκα και λόφοι που προσφέρουν στους κατοίκους την αναγκαία επαφή με τη φύση, όμως στις περισσότερες περιπτώσεις τα σημεία αυτά δεν είναι παρά αποσπασματικές λύσεις, δεν είναι ενσωματωμένα ούτε εναρμονισμένα με τις διαδρομές και την καθημερινότητα των πολιτών. Ως κάτοικοι και αρχιτέκτονες που ζούμε έντονα το κέντρο της πόλης, κινούμαστε και αντιλαμβανόμαστε την πρωτεύουσα μέσα από σύντομες διαδρομές. Σε αυτές τις μεταβάσεις, οι χώροι που μας προσφέρουν ευεξία είναι τα μικρά πάρκα και οι πλατείες που διασχίζουμε. Η Αθήνα έχει σε κάθε γωνιά της λίγα τετραγωνικά πρασίνου που είναι οι μικρές δόσεις φύσης που συναντάει όποιος κινείται στο κέντρο της. Πιστεύουμε ότι ο τρόπος για να καταφέρουμε να βιώσουμε περισσότερο τη φύση μέσα στην πόλη είναι να φροντίσουμε και να αναδείξουμε αυτούς τους χώρους.
Το Ιαπωνικό Πάρκο δημιουργήθηκε υπό την αιγίδα της Ιαπωνικής Πρεσβείας, σε συνεργασία με τον δήμο Αθηναίων. Είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση για το πώς η αρχιτεκτονική τοπίου και η επιμέλεια ενός χώρου μπορούν να προσφέρουν μια αναπάντεχη εμπειρία στον επισκέπτη. Η σύνθεση των στοιχείων του κήπου, με το νερό, το χαλίκι, το γκαζόν και τα σημεία ανάπαυσης, και ο κενός χώρος δημιουργούν μια ισορροπία που προσελκύει το ενδιαφέρον, προσφέροντας μια μικρή απόλαυση στον επισκέπτη».
K-STUDIO
Δημήτρης & Κωνσταντίνος Καραμπατάκης
e-bikes: Δημήτρης, STROMER ST7 (Red Dot - Best of Best 2023) // Kωνσταντίνος, RIESE & MULLER UBN Five silent
«Παρών στις καθημερινές μας διαδρομές μεταξύ γραφείου και σπιτιού (τυχαίνει και τα δύο να βρίσκονται πέριξ αυτού), ο Λυκαβηττός είναι ένα τοπόσημο με το οποίο βρισκόμαστε καθημερινά σε επαφή και αποτελεί τον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ των δύο, εκεί όπου πραγματοποιείται η αποσυμπίεση και η προετοιμασία για τη μετάβαση από τη μία πτυχή της ζωής στην άλλη. Είναι ενδιαφέρον γιατί αυτή η στιγμή στη ρουτίνα της καθημερινότητας ταυτίζεται και με την αποσυμπίεση του πυκνότατου αστικού ιστού του κέντρου της Αθήνας.
Ο λόφος ανακουφίζει με έναν τρόπο την πυκνή δόμηση που σκαρφαλώνει ως τις ανηφόρες του και μαζί και σταδιακά υποχωρεί για να αντικατασταθεί από το πράσινο αλλά και την 360 μοιρών θέα στην πόλη. Η αλλαγή αυτή της προοπτικής είναι μια μοναδική αίσθηση, καθώς πάνω από την πόλη οι ρυθμοί πέφτουν και οι θερμοκρασίες γίνονται πιο ήπιες χάρη στα φυτά και το φύσημα του ανέμου, για να συνθέσουν ένα πραγματικά γαλήνιο τοπίο. Είναι, λοιπόν, ένας τόπος-ευκαιρία για να σταματήσεις και να κοιτάξεις τη ζωή και την πόλη από μια άλλη οπτική, από μια απόσταση ασφαλείας.
Προσφέρει τόσες ευκαιρίες και διαφορετικές προοπτικές όσες και οι 360 μοίρες, έχει πολλά πρόσωπα, είτε μέσω της θέας, ως εκεί που φτάνει το μάτι, είτε πιο εσωτερικά, με τις μικρές κοιλάδες, για πιο ήρεμους περιπάτους. Αγαπημένο σημείο το θέατρο του Ζενέτου ‒ ανυπομονούμε ιδιαίτερα για την ολοκλήρωση της ανάπλασής του, εκεί θα επιστρέψουμε για την πρώτη προγραμματισμένη συναυλία μετά από πολλά χρόνια».
AVW Architecture
Αγγελική Αθανασιάδου & Κατερίνα Βασιλάκου
e-bikes: Αγγελική, STROMER ST1 LCI // Κατερίνα, MOUSTACHE Xroad FS 3
«Για να σχεδιάσεις την αυλή ενός δημοτικού σχολείου όπως η Βίλλα Αιμιλία, πρέπει να ανατρέξεις στις παιδικές σου αναμνήσεις και να εμπνευστείς απ’ όλα όσα έκαναν τον κόσμο γύρω σου μια σπουδαία εμπειρία, μια κατάκτηση της ζωής και των ικανοτήτων του σώματός σου. Το κρυφτό και το κυνηγητό, η κούνια και η τραμπάλα ή το ποδήλατο, αποτελούν για τα παιδιά μια καθημερινή διασκεδαστική δραστηριότητα, ένα παιχνίδι. Ουσιαστικά πρόκειται για την αναγνώριση του σώματος, των δεξιοτήτων και των αντοχών του, του όγκου και της δύναμής του.
Λένε πως ποτέ δεν ξεχνιέται το ποδήλατο, γιατί το να κάνεις ποδήλατο είναι μία από τις κατακτήσεις του παιδικού σώματος που δεν αποτελούν απλώς μια γνώση αλλά για μια “σωματοποιημένη” εμπειρία.
Και η αυλή, μικρότερη ή μεγαλύτερη, αποτελούσε πάντα τον τόπο εκκίνησης των διαδρομών. Έπειτα, οι διαδρομές αυτές επεκτείνονταν στους δρόμους και στις γειτονιές. Και σήμερα, που η σωματική υγεία και η ευεξία είναι περισσότερο από ποτέ μια υπέρτατη ανάγκη και αξία, και ενώ το περιβάλλον καλεί τον καθένα μας να υιοθετήσει πράσινες πρακτικές, οι διαδρομές με το ποδήλατο επεκτείνονται ολοένα και περισσότερο, σε ολόκληρη την πόλη. Το ποδήλατο, ως μέσο μετακίνησης, εντάσσεται στη ζωή μας ως μια παλιά και ταυτόχρονα νέα συνήθεια που μας βοηθάει να προοδεύουμε πρακτικά και πολιτισμικά. Μας υπενθυμίζει πάντα την εμπειρία της πρωτόγνωρης εκείνης αίσθησης των παιδικών μας χρόνων, ενώ, ταυτόχρονα, σηματοδοτεί μια νέα κατάκτηση στη σύγχρονη καθημερινότητα και τις συνήθειές μας».
Powered by Kosmoride
Architecture Design Map 5: The Green Issue
Η συλλεκτική έκδοση της LiFO σε συνεργασία με το Archisearch.gr και την Design Ambassador.
